หลอดเลือด(เส้นเลือด)เป็นสิ่งที่ความสำคัญต่อร่างกาย เพราะสารอาหารต่างๆและออกซิเจนซึ่งมีความจำเป็นต่ออวัยวะในร่างกายจะถูกลำเลียงผ่านหลอดเลือด ถ้าหลอดเลือดไปเลี้ยงที่อวัยวะใดมีปัญหา ก็จะทำให้อวัยวะนั้นทำงานบกพร่อง

และถ้าหากเป็นอวัยวะที่มีความสำคัญมาก เช่น หัวใจ สมอง ผลที่เกิดตามมาก็จะเป็นโรคหัวใจ เส้นเลือดสมองแตกซึ่งมีความรุนแรงมากขึ้นด้วย

โรคหัวใจวาย

โรคหัวใจ มีหลายรูปแบบ ทั้งแบบที่เป็นมาตั้งแต่เกิด เช่น ลิ้นหัวใจรั่ว หรือแบบที่เกิดจากการติดเชื้อ แต่ที่พบบ่อยที่สุดก็คือ โรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด ซึ่งปัจจุบันมีคนไทยป่วยเป็นโรคหัวใจประมาณ 750,000 คน และมีผู้ป่วยรายใหม่เพิ่มขึ้นปีละ 22,000 ราย

ปกติหัวใจจะบีบตัวประมาณ 60-100 ครั้ง/นาที เพื่อสูบฉีดให้เลือดไหลเวียนในร่างกาย ซึ่งหัวใจจะบีบตัวได้ด้วยการทำงานของกล้ามเนื้อหัวใจ โดยอาศัยพลังงานจาก ออกซิเจน สารอาหาร เกลือแร่ และวิตามิน

จากเลือดที่มาหล่อเลี้ยงถ้าหากหลอดเลือดดังกล่าวตีบ(เลือดไหลได้บ้าง) กล้ามเนื้อหัวใจจะขาดเลือดแบบเรื้อรัง หากหลอดเลือดอุดตันเมื่อไหร่(เลือดไหลผ่านไม่ได้) กล้ามเนื้อหัวใจจะตาย ทำให้หัวใจวายเฉียบพลันได้ (Heart Attack)

หัวใจล้มเหลว

นอกจากหัวใจวายแล้ว โรคหัวใจอีกชนิดหนึ่งก็คือ หัวใจล้มเหลว (Heart Failure หรือ Congestive Heart Failure) หมายถึง ภาวะที่หัวใจไม่สามารถสูบฉีดเลือดไปเลี้ยงส่วนต่างๆของร่างกายได้เพียงพอ

ทำให้เกิดอาการไตวาย และอวัยวะต่างๆทำงานผิดปกติ ทำให้เสียชีวิตในที่สุด หรือหากขั้วหัวใจซีกขวาล้มเหลวก็จะทำให้เลือดไม่สามารถไหลเข้าหัวใจซีกขวาได้ดี

ผลที่ตามมาคือ ตับจะโต ทำให้แน่นท้อง ปวดท้อง เบื่ออาหาร และมีอาการขาบวม ท้องบวม แต่ถ้าหัวใจซีกซ้ายล้มเหลว จะทำให้มีเลือดคั่งในปอดมาก เหนื่อย หอบ ไอเป็นเลือด

ส่วนสาเหตุของหัวใจล้มเหลวนั้นเกิดจากโรคหลอดเลือดหัวใจตีบหรือตัน กล้ามเนื้อหัวใจตาย ลิ้นหัวใจตีบหรือรั่ว ความดันสูง กล้ามเนื้อหัวใจพิการจากสาเหตุต่างๆเช่น ไวรัส เบาหวาน แอลกอฮอล์ เป็นต้น

โรคหลอดเลือดสมอง

โรคหลอดเลือดสมอง เป็นภาวะที่สมองขาดเลือดไปเลี้ยง ซึ่งเกิดจากหลอดเลือดสมองตีบหรืออุดตันหรือฉีกขาด โรคหลอดเลือดสมองเป็นโรคที่พบบ่อยที่สุดของโรคทางเดินระบบประสาท

โดยผู้ป่วยเป็นโรคนี้มักจะเสียชีวิตหรือไม่ก็พิการเป็นอัมพฤกษ์ อัมพาต นอกจากนี้สำหรับผู้ที่มีปัญหาหลอดเลือดสมองตีบ เลือดจะไปเลี้ยงสมองไม่เพียงพอ เนื้อสมองบางส่วนจะค่อยๆตายในที่สุดทำให้ความสามารถของสมองลดลง จนกลายเป็นอัลไซเมอร์

ต้นเหตุของโรคหัวใจ

ต้นเหตุที่ทำให้หลอดเลือดหัวใจตีบนั้น ได้แก่ การมีไขมันในเลือดสูง(ทำให้หลอดเลือดอักเสบหรืออุดตัน) ความดันสูง(ทำให้หัวใจทำงานหนัก) เบาหวาน(ทำให้หลอดเลือดเสื่อมแล้วอุดตันได้ง่าย) ความอ้วน(ทำให้หัวใจทำงานหนักขึ้นเพิ่มภาระให้หัวใจ)

การกินคาร์โบไฮเดรตที่เปลี่ยนเป็นน้ำตาลได้เร็วมากเกินไป(ทำให้หลอดเลือดอักเสบแล้วตีบตันได้) การสูบบุหรี่(หลอดเลือดเสื่อม) ความเครียดและการไม่ออกกำลังกายสม่ำเสมอ

ปัจจัยเสี่ยงเหล่านี้จะทำให้หลอดเลือดที่ไปเลี้ยงกล้ามเนื้อหัวใจเริ่มตีบแคบหรืออุดตันมากกว่าปกติ (ยังไม่มีอาการใดๆที่แสดงออกมาชัดเจน)

แต่เมื่อใดก็ตามที่เกิดมีการหลุดร่อนของไขมันหรือเนื้อเยื่อ หรือมีลิ่มเลือดที่มีขนาดใหญ่ไหลมาตามเลือดแล้วมาอุดช่องนั้น หลอดเลือดก็จะอุดตัน ทำให้กล้ามเนื้อหัวใจขาดอากาศและอาหาร

ส่งผลให้มีอาการเจ็บเค้นอกคล้ายถูกของแหลมแทง ใจสั่น เหงื่อออก เหนื่อยขณะออกแรงเป็นลมหมดสติ โดยอาการจะเกิดขึ้นอย่างเฉียบพลัน และมีโอกาสเสียชีวิตทันที 30-40%

สาเหตุที่ทำให้เป็นอัมพฤกษ์ อัมพาต

ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองมักจะเป็นผู้ที่ป่วยเป็นโรคอื่นมาก่อน แล้วโรคดังกล่าวส่งผลทำให้เป็นหลอดเลือดสมอง โดยต้นตออันดับหนึ่งก็คือความดันสูง ซึ่งจะทำให้หลอดเลือดสมองแข็งตัวและเกิดการอุดตันได้ง่าย หรือถ้าความดันสูงมากๆ ก็อาจทำให้หลอดเลือดสมองแตกได้

ต่อไปก็คือ โรคเบาหวาน ซึ่งจะทำให้หลอดเลือดเสื่อมจึงทำให้อุดตันง่าย ถัดมาก็โรคหัวใจที่มีลิ้นหัวใจผิดปกติ หรือโรคหัวใจที่มีการเต้นของหัวใจผิดจังหวะที่จะทำให้เกิดลิ่มเลือด แล้วหลุดขึ้นไปอุดในสมองได้ สุดท้ายก็คือ โรคไขมันในเลือดสูง ไขมันดังกล่าวจะทำให้หลอดเลือดสมองตีบลงได้

นอกจากนี้ การสูบบุหรี่ก็เป็นปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญอีกอันหนึ่งที่ทำให้หลอดเลือดหัวใจและหลอดเลือดสมองเสื่อมสภาพลงได้มากกว่าคนธรรมดา คนสูบบุหรี่จึงมีโอกาสเป็นอัมพาตมากกว่าคนที่ไม่สูบหลายเท่า

รวมทั้งการดื่มแอลกอฮอล์ ความอ้วน ความเครียด การไม่ออกกำลังกาย ก็ทำให้เสี่ยงเป็นอัมพฤกษ์อัมพาตได้เช่นกัน

ไขมันทรานส์ หนึ่งในต้นเหตุ

ปัจจุบันอุตสาหกรรมการผลิตอาหาร มีการนำไขมันพืชไปผ่านกระบวนการแปรรูปทางวิทยาศาสตร์ที่เรียกว่า ไฮโดรจิเนชั่น (Hydrogenation) เพื่อทำให้ไขมันคงตัวอยู่ได้นานมากขึ้น

ไม่เสียง่ายไม่มีกลิ่นหืน มีรสชาติถูกปาก ราคาไม่แพง จนเกิดไขมันอิ่มตัวที่มีชื่อว่า ไขมันทรานส์ (Trans fatty acids)

ไขมันทรานส์พบมากในอาหารทอดทั้งหลาย รวมทั้งอาหารฟาสต์ฟู้ด ขนมเบเกอรี่ เช่น คุกกี้ ขนมปัง ขนมขบเคี้ยว เค้ก แครกเกอร์ ที่มีส่วนผสมของเนยขาว(Shortening)และมาการีน (Margarine)

รวมถึงของทอดจากที่ใช้น้ำมันที่มีไขมันทรานส์ในการทอด (ทอดซ้ำได้หลายครั้ง และทอดได้กรอบอร่อยและไม่ทำให้น้ำมันตกตะกอน) เช่น ไก่ทอด โดนัท ลูกชิ้นทอด ปาท่องโก๋ (ซึ่งเราไม่มีทางรู้ว่าร้านไหนใช้)

ไขมันทรานส์ เป็นไขมันที่อันตรายมาก เพราะนอกจากมันจะเข้าไปเพิ่มระดับ LDL คอเลสเตอรอลซึ่งเป็นคอเลสเตอรอลชนิดเลวในเลือด มันยังลดระดับ HDLคอเลสเตอรอล ซึ่งเป็นคอเลสเตอรอลชนิดดีในเลือดอีกด้วย

การกินอาหารที่มีไขมันทรานส์ติดต่อกันเป็นเวลานาน จึงยิ่งเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด ในประเทศที่พัฒนาแล้ว เช่น สหรัฐอเมริกา แคนาดา สหภาพยุโรปต่างออกข้อบังคับเกี่ยวกับการระบุปริมาณไขมันทรานส์บนฉลากโภชนาการ

บางแห่งประกาศห้ามร้านอาหาร ภัตตาคาร และผู้ประกอบการด้านอาหารทั้งหลายใช้ไขมันชนิดนี้ในการปรุงอาหารโดยเด็ดขาด

ในประเทศไทยเนื่องจากยังไม่มีมาตรการทางกฎหมายใดๆมาควบคุมการใช้ หรือบังคับให้ระบุปริมาณไขมันทรานส์บนฉลาก เราจึงต้องดูแลตัวเองด้วยการระมัดระวัง

หลีกเลี่ยงอาหารประเภทของทอด ที่ใช้น้ำมันทอดซ้ำๆจนหนืด ขนมขบเคี้ยวที่เก็บไว้นานๆก็ยังกรอบ รวมทั้งขนมที่มีส่วนประกอบของเนยขาวและมาการีน โดยเราไม่ควรกินไขมันทรานส์มากกว่า 0.5- 2 กรัม/วัน

อันที่จริงแล้วเราไม่ควรกินไขมันทรานส์เลยแม้แต่นิดเดียว (ก่อนจะซื้ออะไรกิน ควรดูให้ดีว่ามีไขมันทรานส์หรือไม่)

อย่ารอให้สายเกิน

สิ่งที่น่ากลัวก็คือ หัวใจและสมองเป็นสิ่งที่อยู่ภายใน เราจึงไม่ทราบว่าหลอดเลือดหัวใจหรือสมองของเราเริ่มตีบหรือใกล้จะตันหรือยัง ผู้ป่วยโรคนี้จึงมักจะไม่รู้ตัวว่าเป็นจนกว่าจะมีอาการแสดงออกมา (ซึ่งบางคนก็จะรู้เมื่อสายเกินแก้)

ที่น่าตกใจก็คือคนไทยที่ป่วย เป็นโรคหัวใจ มีอัตราการตายสูงถึง 17% ซึ่งสูงกว่าต่างประเทศกว่า 2 เท่าตัว รักษาโดยการกินยาก็จะมีค่าใช้จ่ายที่สูง หรือเลือกวิธีขยายหลอดเลือดหัวใจ (Balloon) ก็ประมาณ 100,000 บาทต่อเส้นเลือด 1 เส้น

หรือถ้าจะผ่าตัด By-Pass ก็จะมีค่าใช้จ่ายประมาณ 500,000 บาท/ครั้ง ขณะที่คนที่ป่วยกลับมาเป็นปกติได้มีน้อยมากๆ พูดง่ายๆว่าโรคหัวใจและโรคหลอดเลือดสมอง เป็นสองโรคที่หากเราเป็นแล้ว ถ้าไม่ตายก็อาจหมดตัวได้

โอเมก้า 3 ลดความเสี่ยง

ผลงานวิจัยมากมายที่ระบุว่า โอเมก้า 3 ช่วยป้องกันการแข็งตัวของเกล็ดเลือด ซึ่งช่วยลดความเสี่ยงของการเป็นโรคหัวใจและโรคหลอดเลือดสมอง ช่วยลดอาการของโรคความดันสูง ข้ออักเสบ อาการปวดศีรษะไมเกรน

นอกจากนี้ยังมีความสำคัญต่อการพัฒนาของสมองและการเรียนรู้อีกด้วย (ในสมองของเรามีไขมันเป็นส่วนประกอบมากกว่า 60% จึงต้องการไขมันชั้นดีเพื่อให้สมองสามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ)

ด้วยเหตุนี้เราจึงสามารถลดความเสี่ยงของการเป็นโรคดังกล่าวด้วยการกินปลาอย่างน้อยสัปดาห์ละ 2-4 ครั้ง อย่างไรก็ตามปลาที่มีโอเมก้า 3 จะต้องเป็นปลาจากทะเลน้ำลึก

เช่น ปลาทูน่า ปลาแซลมอน ปลาซาดีน ที่ได้กินสาหร่ายหรือแพลงก์ตอนตามธรรมชาติเท่านั้น ปลาที่เลี้ยงในบ่อแล้วให้อาหารประเภทอื่นจะมีโอเมก้า 3 น้อย

กินถั่วเหลืองลดความเสี่ยง

องค์กรอาหารและยาของสหรัฐอเมริกา ได้แนะนำให้กินถั่วเหลืองและผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลือง เช่น นมถั่วเหลือง เต้าหู้ เต้าเจี้ยว เป็นประจำ เพราะถั่วเหลืองอุดมไปด้วยโปรตีน ไขมัน คาร์โบไฮเดรต และไอโซฟลาโวนส์ที่ช่วยต่อต้านมะเร็ง โรคหัวใจ

แถมมีสาร Phytoestrogen ซึ่งเป็นสารธรรมชาติที่ได้มาจากพืช ที่มีผลในการป้องกันหรือปรับเปลี่ยนภาวะความเครียดผิดปกติของร่างกายหรือการเกิดโรคต่างๆ รวมทั้งปัญหาที่เกี่ยวเนื่องกับภาวะหมดประจำเดือนได้อีกด้วย

นอกจากนี้ ถั่วเหลืองยังมีวิตามินเกลือแร่ และใยอาหาร นอกจากนี้คนที่กินถั่วเหลืองเป็นประจำวันละ 25-47 กรัม จะช่วยลด LDLคอเลสเตอรอลซึ่งเป็นการช่วยป้องกันโรคหัวใจและหลอดเลือด

และรักษาระดับความดันในหลอดเลือด และการบริโภคนมถั่วเหลืองหรือเต้าหู้ 1 ถ้วยทุกวัน จะสามารถลดอัตราการเสี่ยงต่อการเกิดโรคมะเร็งบางชนิดในอีกด้วย

คนในยุคปัจจุบันที่หันมากินอาหารที่มีใยอาหารน้อย เช่น อเมริกา อังกฤษ รวมทั้งประเทศไทยจึงมีผู้เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจวายค่อนข้างสูง ขณะที่โรคนี้แทบไม่พบในชาวคนแอฟริกันที่กินอาหารที่มีใยอาหารมากเลย

เหตุที่โรคนี้แทบจะไม่พบในกลุ่มคนที่กินอาหารที่มีใยอาหารสูงก็เพราะว่าอาหารที่มีใยอาหารมาก เช่น ธัญพืช พืชผัก ผลไม้ ถั่ว มักจะเป็นอาหารที่มี LDL คอเลสเตอรอลต่ำหรือไม่มีเลยนั่นเอง

ฉะนั้นถ้าเรากินอาหารให้ถูกหลัก กินปลา โอเมก้า3 ถั่วเหลือง กินใยอาหารให้มากพอ เลี่ยงอาหารที่มีความเสี่ยงก็จะช่วยลดความเสี่ยงของการเป็นโรคหัวใจ อัมพฤกษ์ อัมพาตได้นั่นเอง

บทความที่น่าสนใจ

• โรคหัวใจ ภัยร้ายใกล้ตัวคนทำงาน
• ทำไมเราถึงเสี่ยงเป็นโรค “ไขมันในเลือด” สูง
• ลดไขมันในเลือด ด้วยน้ำมันรำข้าว Orysamin

The post ทำไมคนไทยเสี่ยง ‘เป็นโรคหัวใจ’ appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

ก่อนอื่นเราต้องทำความรู้จักเรื่องความดันโลหิตก่อน ถ้าเปรียบเทียบให้เข้าใจว่าความดันโลหิตคืออะไร? ก็ให้ลองนึกภาพสายยางรดน้ำต้นไม้ ตอนเราเปิดน้ำเต็มที่น้ำที่ไหลผ่านสายยางก็จะทำให้เกิดแรงดันที่สูง

ถ้าเปรียบสายยางคือหลอดเลือด ภาวะนี้ก็คือความดันสูงนั่นเอง แล้วเมื่อหรี่ก๊อกลงน้ำก็จะไหลน้อยทำให้แรงดันน้อยลงไปด้วย

ระบบหัวใจและหลอดเลือดซึ่งเป็นระบบไหลเวียนของเลือดทั่วร่างกาย ก็มีหัวใจทำหน้าที่คล้ายก๊อกหรือปั๊มน้ำที่คอยสูบฉีดเลือดไปเลี้ยงทั่วร่างกาย

ทำให้เกิดแรงดันในหลอดเลือด ซึ่งจะแปรผันไปตามความแรงของการสูบฉีดของหัวใจ

นอกจากนี้ความดันเลือดก็ยังขึ้นอยู่กับสภาพของหลอดเลือดด้วย ถ้าหลอดเลือดมีความยืดหยุ่นดี เวลาที่หัวใจสูบฉีดแรง หลอดเลือดก็จะยืดขยาย ทำให้ความดันในหลอดเลือดไม่สูงเกินไป

แต่ถ้าหลอดเลือดมีความยืดหยุ่นน้อย เวลาที่หัวใจสูบฉีดแรงความดันในหลอดเลือดก็จะสูง(ความดันสูง)ตามไปด้วย

ค่าความดันแบ่งเป็น 2 ชนิดคือ ความดันตัวบน ซึ่งเป็นความดันในขณะที่หัวใจบีบตัว เพื่อดันเลือดให้ไปเลี้ยงส่วนต่างๆของร่างกาย และความดันตัวล่าง ซึ่งเป็นความดันในขณะที่หัวใจคลายตัว

เพื่อรับเลือดกลับมาจากส่วนต่างๆของร่างกาย (ด้วยเหตุนี้ค่าความดันของหัวใจบีบตัวจึงสูงกว่าขณะคลายตัวเสมอ)

องค์การอนามัยโลกระบุว่า ตอนที่หัวใจบีบตัวความดันควรมีค่าไม่เกิน 140 มิลลิเมตรปรอท และขณะคลายตัวไม่ควรเกิน 90 มิลลิเมตรปรอท และทั้งความดันตัวบนหรือตัวล่างก็มีความสำคัญเท่าเทียมกัน

ความน่ากลัวของความดันสูง

ถ้าเราปล่อยให้เป็นความดันสูงอยู่เป็นเวลานานๆ ก็เปรียบเสมือนการใช้สายยางฉีดน้ำแรงดันสูงๆตลอดเวลา ผลก็คือหลอดเลือดต้องรับแรงดันที่สูงอยู่ตลอดเวลา

ทำให้เกิดการเสื่อมสภาพของหลอดเลือดตามอวัยวะต่างๆ ส่งผลให้เป็นโรคแทรกซ้อนอื่นๆตามมาได้เช่น

1. โรคหัวใจโต คนเป็นความดันสูงมีโอกาสเป็นมากกว่าคนปกติถึง 3 เท่า

2. หลอดเลือดหัวใจตีบและอุดตัน คนเป็นความดันสูงมีโอกาสเป็นโรคหัวใจวายมากกว่าคนปกติ 6 เท่า

3. หลอดเลือดสมองตีบหรือแตก คนเป็นความดันสูงมีโอกาสหลอดเลือดแตกจนเป็นอัมพฤกษ์ อัมพาต มากกว่าคนปกติถึง 3-17 เท่า

4. การทำงานของไตจะเสื่อมลงเร็วกว่าคนปกติ ทำให้มีโอกาสเป็นโรคไตวายชนิดเรื้อรังได้

จะเห็นว่าเมื่อเรามีความดันสูง จะทำให้เรามีโอกาสเป็นโรคเรื้อรังต่างๆได้หลายชนิดมากกว่าคนทั่วไปหลายเท่าเลยทีเดียว เรียกว่าถ้าเป็นความดันสูงก็แทบจะรอวันเป็นโรคอื่นได้เลย

ภัยเงียบที่แอบฆ่าเรา

ในปัจจุบันคนไทยอายุ 15 ปีขึ้นไป มีความดันสูงผิดปกติราว 12 ล้านคน เพิ่มขึ้นจากการสำรวจปีก่อนหน้าประมาณ 400-500% โดยในจำนวนนี้เกือบ 6 ล้านคนไม่รู้ว่าตัวเองเป็นโรคความดันสูง (เพราะไม่เคยตรวจ)

และในกลุ่มที่รู้ตัวมีเพียง 30% ที่เข้ารักษาตัว คนกลุ่มนี้จะมีสัดส่วนคนที่ปฏิบัติตัวจนสามารถควบคุมความดันลดลงมาเหลือปกติแค่ 16%เท่านั้น (ส่วนใหญ่เป็นแล้วก็จะต่อเนื่องยาวนาน ไม่หาย)

เหตุที่ผู้คนจำนวนมากเป็นความดันสูงโดยที่ไม่รู้ตัว ก็เนื่องจากโรคนี้ไม่ค่อยปรากฏอาการที่ชัดเจนในช่วงแรกๆ(แอบเป็นเงียบๆ) แต่เมื่อเวลาผ่านไปจนแรงดันในหลอดเลือดที่สูงไปทำลายผนังหลอดเลือด

และอวัยวะที่สำคัญทั่วร่างกาย แล้วกลายเป็นโรคเรื้อรังตอนนั้นจึงจะแสดงอาการออกมา

ด้วยเหตุนี้เราจึงควรตระหนักว่า ถึงแม้วันนี้เราจะยังไม่เข้าโรงพยาบาลหรือยังไม่ป่วย ก็ไม่ควรประมาท ควรตรวจความดันเป็นประจำเพื่อจะได้รักษาแต่เนิ่นๆ อย่ารอให้เป็นหนักเพราะอาจจะสายเกินไป

โรคไตวาย

เมื่อพูดถึงหน้าที่ของไต เปรียบง่ายๆ ไต ก็คือ โรงบำบัดน้ำเสียของร่างกายนั่นเอง เพราะหน้าที่หลักของไตคือ การกรองของเสียในเลือด และควบคุมจำนวนน้ำ เกลือแร่และสารต่างๆในร่างกายให้อยู่ในภาวะสมดุล

ในแต่ละวันจะมีเลือดไหลเวียนผ่านไตทั้งสองข้างประมาณ 230 ลิตรเลยทีเดียว โดยไตจะกรองน้ำและของเสียและขับออกมาเก็บไว้ในกระเพาะปัสสาวะ ก่อนที่จะขับออกจากร่างกายเป็นน้ำปัสสาวะ

ของเสียในเลือดส่วนหนึ่งเกิดจากอาหารที่เรากินเข้าไป และบางส่วนเกิดจากการสลายตัวของเนื้อเยื่อในร่างกายที่เกิดจากการเผาผลาญเพื่อสร้างพลังงาน

โดยไตจะเลือกกรองเฉพาะของเสียหรือสารบางอย่างที่จะเป็นอันตรายต่อร่างกาย ส่วนของที่ดีที่จำเป็นก็จะเก็บเอาไว้ในร่างกายต่อไป

ด้วยเหตุนี้ ถ้าไตเกิดเสียสมรรถภาพในการกรองเลือด ก็จะทำให้มีของเสียในเลือดมากขึ้น และส่งผลเป็นลูกโซ่ทำให้ไตเสื่อมสภาพลงเรื่อยๆจนเป็น ไตวาย

ทำให้ในเลือดมีแต่ของเสียและของมีพิษ จนผู้ป่วยจะต้องเสียชีวิตในที่สุด (หากไม่ได้รับการรักษาด้วยไตเทียม หรือปลูกถ่ายไต)

โรคแห่งการบั่นทอน

โรคไตวาย ถือได้ว่าเป็นโรคที่บั่นทอนกำลังใจกำลังกาย และกำลังทรัพย์ของผู้ป่วยและญาติพี่น้องอย่างมาก เพราะคนที่เป็นไตวายอาการจะมีแต่ทรงกับทรุดเท่านั้น

เพราะไตส่วนที่ถูกทำลายไปแล้ว จะถูกทำลายอย่างถาวร(ฟื้นฟูซ่อมแซมไม่ได้) และจะถูกทำลายลุกลามอย่างต่อเนื่องจนไตถูกทำลายทั้งหมด แล้วรอวันตาย ความหวังเพียงหนึ่งเดียวก็คือ มีผู้บริจาคไตให้นำมาปลูกถ่ายไตเท่านั้น (ค่าใช้จ่ายประมาณ 300,000 ขึ้นไป)

ส่วนคนที่ยังไม่ได้รับการปลูกถ่ายไต ก็จะต้องไปฟอกเลือดที่โรงพยาบาล (เพราะไตไม่สามารถกรองของเสียในเลือดได้เหมือนเดิม) ค่าใช้จ่ายก็ประมาณ 1,500-3,500 บาทต่อครั้ง

แต่การที่ไตยังถูกทำลายอย่างต่อเนื่อง ก็จะทำให้มีของเสียในเลือดมากขึ้นเรื่อยๆ ผู้ป่วยก็ต้องไปฟอกเลือดบ่อยขึ้นเรื่อยๆ จากเดือนละครั้งเป็นสัปดาห์ละครั้ง จนกลายเป็นสัปดาห์ละหลายครั้ง (เดือนละหลายหมื่นบาท)

สุดท้ายเมื่อไตวายถึงระยะสุดท้าย ถ้าไม่ได้รับการปลูกถ่ายไต ผู้ป่วยก็จะเสียชีวิตอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เลย

ต้นเหตุของความดันสูง-ไตวาย

ต้นเหตุของการมีความดันสูงนั้น ปัจจุบันทางการแพทย์ยังไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัด แต่ความดันสูงมักจะมีความสัมพันธ์กับการกินอาหารเค็ม(มีโซเดียมสูง) ไขมันในเลือดสูง ความอ้วน กรรมพันธุ์ อายุมาก การสูบบุหรี่ การดื่มเหล้า และการขาดการออกกำลังกาย

 ส่วนต้นเหตุหลักที่ทำให้เราเป็นโรคไตก็คือ โรคเบาหวาน และความดันสูง โดยสองโรคนี้เป็นต้นเหตุของผู้ป่วยโรคไตประมาณ 50% รองลงมาได้แก่ การเป็นนิ่วในไตหรือท่อไต ผู้ป่วยโรคภูมิคุ้มกันต้านตัวเอง โรคติดเชื้อทางไต โรคพันธุกรรมทางไต

นอกจากนี้ หนึ่งในสาเหตุที่สำคัญก็คือ การบริโภคสารที่เป็นพิษต่อไต เช่น การกินเกลือมากเกินไป (คนที่กินโซเดียมมากเกินจะเสี่ยงเป็นทั้งโรคไตและความดันสูง)

การกินยามากเกินปริมาณที่กำหนด เพราะยาที่เป็นพิษต่อไตประเภทยาแก้ปวดบางตัว ยาปฏิชีวนะบางตัว ยาคลายกล้ามเนื้อ ยาลูกกลอน หรือแม้แต่การกินยาตามขนาดที่กำหนด

แต่กินต่อเนื่องเป็นระยะเวลานานๆก็ทำให้ไตวายได้เช่นกัน ด้วยเหตุนี้คนที่ป่วยเป็นโรคเรื้อรังต่างๆเช่น เบาหวาน ความดันสูง โรคหัวใจ มะเร็ง ที่ต้องกินยาตามแพทย์สั่งอย่างต่อเนื่อง จึงมักได้โรคไตเป็นของแถมมาด้วย

รวมถึงคนที่ดื่มน้ำน้อยเกินไป ซึ่งจะทำให้เลือดมีความข้นและหนืดกว่าคนปกติ ทำให้ไตต้องทำงานหนักในการกรองและจับของเสีย จึงทำให้ไตเสื่อมสภาพเร็ว มีโอกาสเป็นโรคไตได้เช่นกัน

กินโซเดียมมาก มีความเสี่ยงสูง

องค์การอนามัยโลกกำหนดว่า เพื่อสุขภาพที่ดีเราควรกินโซเดียมไม่เกินวันละ 2,400 mg  หรือเท่ากับเกลือประมาณ 6 กรัมหรือ 1 ช้อนชา (ในเกลือจะมีโซเดียมประมาณ 40-50 เปอร์เซ็นต์)

แต่ในปัจจุบัน คนไทยกลับมีพฤติกรรมการกินอาหารที่มีเกลือ(โซเดียม)มากขึ้นเช่น กินอะไรก็มักจะต้องมีพริกน้ำปลา เวลากินผลไม้ก็ต้องจิ้มพริกเกลือ น้ำปลาหวาน กะปิ

นอกจากนี้ในปัจจุบันคนไทยนิยมกินอาหารนอกบ้านโดยเฉพาะอาหารประเภทแฮม เบคอน ไส้กรอก สุกี้ หมูกระทะ เนื้อย่างเกาหลี บาร์บีคิว ชาบู รวมถึงอาหารประเภทเนื้อสัตว์ที่ต้องจิ้มน้ำจิ้มจำนวนมาก

ซึ่งในน้ำจิ้มก็มักจะใส่เกลือหรือผงชูรส รวมถึงเรายังได้รับเกลือที่อยู่ในซีอิ้ว น้ำปลา ซอสหอยนางรม ซอสพริกอีกด้วย

รวมทั้งอาหารรสจัด รสแซ่บต่างๆเช่น ส้มตำ ต้มยำ ยำต่างๆ ปลาเค็ม กุนเชียง ซึ่งการปรุงอาหารเหล่านี้จะต้องใช้วัตถุปรุงรสหลายอย่าง ทั้งผงชูรส เกลือ และน้ำตาล

พ่อค้าหลายคนจะใส่ผงชูรสหรือผงปรุงรสลงไปในข้าวแกงที่ทำไว้ขาย (ผงปรุงรสแค่ 2-3 ช้อนชาก็มีโซเดียมมากเกินแล้ว) เพราะใส่แล้วลูกค้าจะติดใจในรสชาติ

แม่ค้าก๋วยเตี๋ยวเองหลายๆร้านก็จะเทผงชูรสจำนวนมากลงไปในหม้อต้มเลย บางร้านก็จะใส่ซุปสำเร็จรูปแบบก้อนลงในน้ำซุป และเวลาตักใส่ชามก็จะใส่ผงชูรสให้อีก

 นอกจากนี้เรายังได้รับโซเดียมจากอาหารสำเร็จรูปที่เรากิน เช่น บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป (แบบซองบางยี่ห้อแค่ซองเดียวก็มีโซเดียมสูงถึง 1,500 mg) ของขบเคี้ยว (มีโซเดียมประมาณ 500 กรัมต่อถุง) 

จากพฤติกรรมที่กล่าวมานี้ จึงทำให้โดยเฉลี่ยแล้วคนไทยบริโภคโซเดียมสูงถึงวันละ 5,000 มิลลิกรัม ซึ่งถือว่าได้รับเกินมาตรฐานมากกว่า 2 เท่าเลยทีเดียว…

นอกจากนี้คนไทยมากกว่า 1 ใน 3 ที่ดื่มน้ำไม่เพียงพอ (การดื่มน้ำเพียงพอจะช่วยให้ไตขับโซเดียมออกมาได้ดีขึ้นด้วย และช่วยให้เลือดข้นน้อยลงทำให้ความดันลดลง)

เพราะเหตุดังกล่าวจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่คนไทยจะเป็นโรคความดันสูงและโรคไตมากมาย คนไทยเป็นไตวายระยะสุดท้ายมากถึงประมาณ 35,000 คน และตายจากโรคไตปีละประมาณ 13,000 คน

ฉะนั้นถ้าเราต้องการหลีกเลี่ยงโรคความดันสูงและโรคไต หรือสำหรับคนป่วยที่ต้องการให้อาการดีขึ้นเราก็ต้องลด ละ เลิกพฤติกรรมดังกล่าว

วิธีห่างไกลจากโรคความดัน-ไตวาย

• หลีกเลี่ยงอาหารเค็มจัดและภาวะเครียด

• ดื่มน้ำสะอาดวันละ 1.5-2 ลิตร

• หลีกเลี่ยงการใช้ยาต่อเนื่องเป็นระยะเวลานานๆ

• ควบคุมอย่าให้มีไขมันในเลือดสูง

• ประพฤติตนให้ห่างไกลจากโรคเบาหวาน ความดัน และโรคเรื้อรังอื่นๆ จะได้ไม่ต้องกินยาเป็นประจำ

• รักษาน้ำหนักไม่ให้มากเกิน

• ออกกำลังกายสม่ำเสมอ

• งดแอลกอฮอล์และบุหรี่

คนที่อายุ 35 ปีขึ้นไปหรือครอบครัวมีประวัติการป่วยเป็นความดัน โรคไต เบาหวาน ควรจะตรวจเลือดและปัสสาวะอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง

หรือคนที่ปัสสาวะบ่อย ฉี่ขัด ปัสสาวะสีเข้มแบบน้ำล้างเนื้อ มีอาการบวมที่หน้า เท้า มีอาการปวดหลังปวดเอว เบื่ออาหาร คลื่นไส้

ซึ่งเป็นอาการของคนเป็นโรคไต ก็ควรรีบไปพบแพทย์โดยเร็ว เพื่อจะได้รักษาไม่ให้เป็นหนักมากขึ้น และด้วย 8 วิธีในการหลีกเลี่ยงโรคความดัน-ไตวายนี้ ก็จะช่วยให้คุณพ้นจากโรคเหล่านี้ไปได้ไม่ยาก

บทความที่น่าสนใจ

• ดูแล “ความดันสูง” ให้อยู่หมัด
• ทำไมเราถึงเสี่ยงเป็นโรค “ไขมันในเลือด” สูง
• ความจริงของ “โรคเรื้อรัง” ที่คุณต้องรู้

The post ไตวาย ความดันสูง เพราะกินเค็ม!? appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

ตอนที่เราเกิดมาใหม่ๆนั้น หลอดเลือดของเราจะสะอาด ไขมันในเลือดจะต่ำมาก และยังไม่มีไขมันเกาะที่ผนังหลอดเลือด แต่พออายุมากขึ้นและมีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม

เราก็จะมีไขมันมาเกาะที่ผนังหลอดเลือดสะสมมากขึ้นเรื่อยๆ เราก็จะเป็นโรคไขมันในเลือดสูง ความน่ากลัวของโรคนี้ไม่ได้อยู่ที่ตัวมันเอง แต่อยู่ที่โรคที่จะเป็นหลังจากที่มีไขมันในเลือดสูง

เพราะเมื่อมีไขมันเกาะที่ผนังเลือดมากขึ้น หลอดเลือดก็จะมีช่องที่เล็กลง(หลอดเลือดตีบ) ทำให้เลือดไหลผ่านได้ยากขึ้น หัวใจต้องทำงานหนักมากขึ้น

เพราะต้องใช้แรงเพิ่มมากขึ้นในการปั๊มให้เลือดไหลเวียนได้ทั่วร่างกาย ส่งผลให้ความดันของเราสูงขึ้นจนเป็นโรคความดันสูง

นอกจากนี้ถ้าหลอดเลือดที่ติดหรืออุดตันเป็นหลอดเลือดที่หัวใจ ก็จะทำให้มีโอกาสเป็นโรคหัวใจวายเสียชีวิตได้ หรือถ้าเป็นหลอดเลือดที่สมองตีบหรืออุดตันก็มีโอกาสที่หลอดเลือดในสมองจะแตก

ทำให้เป็นอัมพฤกษ์อัมพาตหรือตายได้เช่นกัน ถ้าเกิดตีบตันที่หลอดเลือดอวัยวะเพศ ก็จะทำให้สมรรถภาพทางเพศเสื่อม หรือถ้าตีบตันที่หลอดเลือดที่เลี้ยงตับก็ทำให้เป็นโรคตับได้

พูดง่ายๆว่า ไขมันในเลือด เป็นต้นเหตุของโรคเรื้อรังแทบทั้งหมด เมื่อไขมันในเลือดสูงบริเวณไหน อวัยวะตรงนั้นก็จะมีปัญหานั่นเอง..

ไขมันดีและไม่ดี

ไขมันในเลือด มีอยู่หลายชนิดแต่ที่มีความสำคัญได้แก่ คอเลสเตอรอลและไตรกลีเซอไรด์ โดยไขมันในเลือดก็เหมือนกับไขมันในอาหาร ที่มีทั้งส่วนที่เป็นประโยชน์และเป็นโทษปะปนกันอยู่

• ไขมันดี (HDL คอเลสเตอรอล) ไขมันประเภทนี้จะทำหน้าที่ลำเลียงคอเลสเตอรอลไปใช้ที่ตับ ทำให้ไขมันอุดตันตามเส้นเลือดน้อยลง

ฉะนั้นไขมันประเภทนี้ยิ่งเรามีมากก็ยิ่งดี (อย่างน้อยควรมีมากกว่า 40-45  มิลลิกรัม/เดซิลิตร) ไขมันประเภทนี้จะมีมากในอาหารที่มีกรดไขมันไม่อิ่มตัว เช่น ปลา ถั่ว

• ไขมันไม่ดี (LDL คอเลสเตอรอล) ถ้าเรามีไขมันประเภทนี้มากเกินไป (มากกว่า 130 มิลลิกรัม/เดซิลิตร) ไขมันเหล่านี้จะไปสะสมอยู่ตามผนังหลอดเลือดแดงทั่วร่างกาย

เราจึงต้องควบคุมไม่ให้มีไขมันประเภทนี้มากเกินไป โดยไขมันประเภทนี้จะมีมากในอาหารที่มีไขมันอิ่มตัวสูงเช่น ไขมันสัตว์ ยกเว้นปลา น้ำมันปาล์ม น้ำมันมะพร้าว เนย ชีสต์

• ไขมันไตรกลีเซอไรด์ เป็นไขมันอีกชนิดหนึ่งที่เป็นแหล่งพลังงานสำคัญของร่างกาย โดยอาหารพวกแป้งและน้ำตาล รวมทั้งโปรตีนที่เหลือใช้จะถูกเปลี่ยนเป็นไตรกลีเซอไรด์

และถูกเก็บสะสมไว้ที่ชั้นไขมันเพื่อเป็นพลังงานสำรอง นอกจากนี้ไตรกลีเซอไรด์ยังช่วยในเรื่องการดูดซึมวิตามิน  A D E K ด้วย

อย่างไรก็ตามมีข้อมูลบ่งชี้ว่า การมีไขมันชนิดนี้มากเกินไป (มากกว่า 150 มิลลิกรัม/เดซิลิตร) ก็จะทำให้เราเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือดตับอ่อนอักเสบ(ทำให้เป็นเบาหวาน)

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในคนที่อ้วน เป็นเบาหวาน ความดันสูง และมีระดับ HDL คอเลสเตอรอลต่ำ ด้วยเหตุนี้เราจึงต้องควบคุมไม่ให้มีไตรกลีเซอไรด์มากเกินไปเช่นกัน (ไขมันประเภทนี้จะมีมากในไขมันสัตว์)

สาเหตุที่ทำให้ไขมันในเลือดสูง

สาเหตุของโรคไขมันในเลือดสูงมีหลายปัจจัย แต่สาเหตุหลักก็คือ การกินอาหารที่มีกรดไขมันอิ่มตัวสูง ซึ่งมักจะพบในไขมันสัตว์และในน้ำมันพืชบางชนิด

เช่น น้ำมันปาล์ม น้ำมันมะพร้าว กะทิ นอกจากนี้ยังรวมถึงการกินน้ำตาลมากเกิน การดื่มแอลกอฮอล์ สูบบุหรี่ รวมถึงคนที่อ้วน คนที่ขาดการออกกำลังกาย คนที่เป็นโรคเบาหวาน ความดันสูง และมีกรรมพันธุ์ ก็อาจเป็นสาเหตุนึงที่ทำให้ไขมันในเลือดสูงได้

เนื้อของสัตว์แต่ละประเภทจะมีไขมันอิ่มตัวและพลังงานไม่เท่ากันเช่น ในปริมาณ 2 ช้อนโต๊ะที่เท่ากัน หมู,เนื้อจะมีโปรตีน 8 กรัม,ไขมัน 8 กรัม พลังงาน 150 กิโลแคลอรี่

ถ้าเป็นไก่-เป็ดก็จะมีโปรตีน 7 กรัม,ไขมัน 3 กรัมพลังงาน 55 กิโลแคลอรี่ (ไขมันส่วนใหญ่อยู่ที่หนัง และจะอยู่ในเนื้อน้อย) ปลา,ถั่วจะมีโปรตีน 7 กรัมไขมัน 1 กรัม พลังงาน 35 กิโลแคลอรี่

จะเห็นว่าในปริมาณเท่ากัน เนื้อสีแดง (หมู เนื้อ) จะให้พลังงานสูงกว่าหลายเท่า (กินแล้วอ้วนง่ายกว่า) และมีไขมันสูงกว่าแหล่งโปรตีนอื่นหลายเท่า โดยส่วนใหญ่จะเป็นไขมันอิ่มตัวที่ทำให้เรามี LDLคอเลสเตอรอลและไตรกลีเซอไรด์มากขึ้น

พอหันกลับมามองอาหารประเภทโปรตีนที่เราและลูกหลานกินกันเป็นประจำเราจะพบเลยว่า คนส่วนใหญ่มักจะกินเนื้อหมู เนื้อวัว เนื้อสีแดงแทบทุกวัน ไม่ค่อยได้กินปลาหรือถั่ว

จึงทำให้เราได้รับ LDL คอเลสเตอรอลและไตรกลีเซอไรด์มากเกินไป ,ส่วนHDLคอเลสเตอรอลก็ได้รับน้อยเกินไป  จึงส่งผลให้ไขมันในเลือดสูงและเป็นโรคเรื้อรังอื่นๆตามมาอีกมากมาย

นอกจากเราจะได้รับไขมันส่วนเกินจากเนื้อสัตว์ที่เรากินแล้ว เรายังได้รับไขมันจากน้ำมันที่ใช้ในการปรุงอาหารด้วยวิธีการทอดหรือผัดเช่น หมูทอด ไก่ทอด ไข่เจียว ไข่ดาว ผัดซีอิ้ว

ผัดกระเพรา ผัดไทย ข้าวผัด แฮมเบอร์เกอร์ มันฝรั่งทอด สปาเก็ตตี้ ขนมขบเคี้ยว โดนัท ฯลฯ

อาหารทอดๆส่วนใหญ่จะใช้น้ำมันปาล์มซึ่งมีไขมันอิ่มตัวประมาณ 6 กรัมต่อน้ำมัน 1 ช้อนโต๊ะ นั่นแปลว่าเพียงแค่ 3 ช้อนโต๊ะครึ่งเราก็ได้ไขมันอิ่มตัวมากเกิน 20 กรัมแล้ว

ส่วนอาหารที่ใช้น้ำมันถั่วเหลืองเราก็ยังคงได้รับไขมันอิ่มตัวประมาณ 2.5 กรัมต่อน้ำมัน 1 ช้อนโต๊ะ การกินมากกว่า 8 ช้อนโต๊ะ ก็ทำให้เราได้รับไขมันอิ่มตัวมากเกินไปอยู่ดี..

รวมถึงการกินอาหารที่ใช้ส่วนผสมที่มีไขมันอิ่มตัวเป็นส่วนผสม เช่น พิซซ่าใช้ยีสต์ผสม ขนมปังทาเนย สปาเก็ตตี้คาโบนาร่า ช็อคโกแลต คุกกี้ และอาหารที่ใช้กะทิเป็นส่วนผสม(ไขมันจากมะพร้าว)

เช่น แกงเขียวหวาน บัวลอยกะทิ กล้วยบวชชี สิ่งเหล่านี้จะยิ่งทำให้เราได้รับไขมันอิ่มตัวเข้าไปจำนวนมาก ทำให้ไขมันในเลือดสูงและเป็นโรคเรื้อรังได้เช่นกัน

แม้แต่คนที่ชอบกินผัก กินเจ มังสวิรัติ ที่ทำไปด้วยความคาดหวังว่าจะมีสุขภาพที่ดี แต่ถ้ากินอาหารที่ใช้น้ำมันในการทำอาหารเช่น ผัดผัก เต้าหู้ทอด เผือกทอด ข้าวมันไก่เจ

คนเหล่านี้ก็จะได้รับไขมันอิ่มตัวเข้าไปจำนวนมากเช่นกัน คนกลุ่มนี้ก็เลยอาจป่วยเป็นโรคเรื้อรังได้แทนที่จะมีสุขภาพดี

วิธีป้องกันและแก้ไข

ในส่วนของโปรตีนเราก็ควรเลือกกินโปรตีนให้หลากหลาย โดยเลือกกินโปรตีนจากปลาและถั่วให้ได้อย่างน้อย 2-4 ครั้ง/สัปดาห์ โดยเราต้องกินไขมันดีจากปลาและถั่วให้มากพอ เพื่อให้ได้ไขมันดีที่จะช่วยเพิ่ม HDLคอเลสเตอรอล และลด LDLคอเลสเตอรอล

ควรลดอาหารทอดหรือผัด (วันนึงไม่ควรเกิน 1-2 จาน เพราะวันนึงเราไม่ควรกินไขมันเกินวันละ 65 กรัมหรือ 4 ช้อนโต๊ะ) แล้วลดอาหารที่ใช้ไขมันอิ่มตัวเป็นส่วนผสม (มีชีสต์ เนย กะทิ) โดยในวันนึงเราไม่ควรได้รับไขมันอิ่มตัวมากกว่า  20 กรัม

เลือกกินอาหารที่ใช้วิธีการนึ่ง อบ ย่างแทน แต่ถ้าต้องกินอาหารทอดหรือผัดก็เลือกที่ใช้น้ำมันที่มีไขมันอิ่มตัวน้อยกว่า เช่น น้ำมันมะกอก น้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันคาโนล่า

หลีกเลี่ยงอาหารที่ใช้น้ำมันที่มีกรดไขมันอิ่มตัวสูง เช่น น้ำมันปาล์ม น้ำมันมะพร้าว น้ำมันข้าวโพด น้ำมันทานตะวัน น้ำมันงา

รวมถึงควรออกกำลังกายครั้งละ 30 นาที อาทิตย์ละ 3-6 วัน ควบคุมน้ำหนักอย่าให้เกินมาตรฐาน กินผักผลไม้ หรือธัญพืชให้มากขึ้น

และหยุดสูบบุหรี่เพราะสารในบุหรี่จะลดระดับ HDLคอเลสเตอรอลได้ เพียงรู้จักเลือกกินอาหารให้ถูกหลักถูกวิธีเท่านี้ ก็จะทำให้เราไม่ต้องเสี่ยงต่อการมีไขมันในเลือดสูงอีกต่อไป

ซึ่งจะทำให้เป็นโรคเรื้อรังตามมาได้อีกมากมาย…

บทความที่น่าสนใจ

• รู้หรือไม่ ‘ไขมันในเลือดสูง’ เป็นภัยต่อสุขภาพและชีวิต
• ไขมันพอกตับ เสี่ยงกับมะเร็ง
• ลดไขมันในเลือดด้วยน้ำมันรำข้าว Orysamin

The post ทำไมเราถึงเสี่ยงเป็นโรค “ไขมันในเลือด” สูง appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

หลังจากมีข่าวการแชร์โพสต์วิธีรักษาโรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลันโดยใช้เข็มทิ่มนิ้วเพื่อเจาะเลือดลดแรงดัน แพทย์สภาจึงออกมาเตือนประชาชนทั่วไปที่มี ความดันสูง และเสี่ยงต่อโรคหลอดเลือดสมอง

เนื่องจากวิธีดังที่ว่าไม่มีการรับรองทางการแพทย์หรือการยืนยันว่ามีประโยชน์เลย อย่าได้หลงเชื่อเพราะอาจทำให้สูญเสียโอกาสทองในการรักษาโรคได้ทันท่วงที

ถ้ามีอาการปวดหัว แขนขาอ่อนแรง ตาพร่า มือชา ปากเบี้ยว ให้รีบไปพบแพทย์หรือโทร 1669 เพื่อใช้บริการแพทย์ฉุกเฉินโดยด่วน

จากที่มีการเผยแพร่คลิปการนวดกดจุดที่บริเวณคอว่อนโซเชียลโดยอ้างว่าเป็นการนวดเพื่อรีเฟรชสมอง แพทย์ได้ให้ความเห็นว่าวิธีดังกล่าวนี้เป็นอันตรายอาจทำให้เลือดไม่สามารถไปเลี้ยงก้านสมองได้พอ ทำให้สมองส่วนการรับจอภาพเกิดการมืดลงและมองไม่เห็นได้ในที่สุด

        หลังจากนั้นไม่นานก็มีการแชร์ในโลกออนไลน์ที่สร้างความเข้าใจผิดอีกเกี่ยวกับโรคความดันโลหิตสูงโดยระบุถึงวิธีในการปล่อยเลือดเพื่อช่วยชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลันว่า

“ถ้ามีอาการปากเบี้ยวให้ดึงหู และให้นำเข็มฉีดยาหรือเข็มเย็บผ้าแทงที่ปลายนิ้วแล้วบีบให้เลือดไหลออกมา จะเป็นการช่วยชีวิตผู้ป่วยและทำให้ฟื้นได้นั้น” มาฟังความเห็นจากแพทย์ดูกันค่ะ

       อายุรแพทย์เฉพาะทางประสาทวิทยาได้ให้ข้อเท็จจริงว่า “โพสต์ที่แชร์นั้นไม่ถูกต้องและไม่มีการรับรองหรือการศึกษาใดๆที่ยืนยันว่าการทำแบบนี้มีประโยชน์หรือช่วยรักษาให้หาย” ไม่ว่าโรคใดก็ตามการเจาะเลือดออกที่ปลายนิ้วนั้นล้วนไม่มีประโยชน์

คนที่เป็นโรคความดันโลหิตสูงจะต้องพบแพทย์เพื่อควบคุมอาการของโรคอย่างสม่ำเสมออยู่แล้ว การรักษาจะมี2ส่วนคือ ตรวจวัดความดัน และตรวจเลือดเพื่อดูภาวะแทรกซ้อน

เช่น มีภาวะหัวใจโตหรือไตวายหรือไม่ เพราะความดันโลหิตสูงส่วนหนึ่งก็จะมีทั้งโรคไขมันในเลือดสูงหรือมีเบาหวานร่วมอยู่ด้วย

สิ่งสำคัญที่ต้องทำควบคู่ไปกับการตรวจอย่างสม่ำเสมอคือ

การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการกิน โดยคนที่เป็น ความดันสูง ต้องรับประทานอาหารที่มีรสจืด กินผักให้มากขึ้น กินเนื้อสัตว์ให้น้อยลง เพราะถ้ายังกินอาหารรสเค็มและมีส่วนผสมของเกลือ น้ำปลาหรือน้ำตาลปริมาณมาก

จะทำให้ควบคุมความดันโลหิตสูงได้ยาก และจะมีผลกระทบต่อการทำงานของไตด้วย นอกจากนี้ถ้าพบว่ามีภาวะไขมันในเลือดสูงร่วมด้วย ก็ต้องพยายามควบคุมอาหารที่มีไขมันเช่น ของทอด ของมัน อาหารทะเล หรืออาหารจำพวกแป้งน้ำตาลต่างๆ

      ยังมีคนจำนวนมากที่มีความดันโลหิตสูงแล้วยังมีความเข้าใจผิดว่า “พอไม่มีอาการปวดหัวก็คิดว่าตัวเองมีความดันปกติ” ที่จริงแล้วคนที่เป็นความดันโลหิตสูงมากกว่า 95% จะแทบไม่มีอาการใดๆบ่งบอกเลย

นอกจากพบแพทย์และตรวจวัดความดันโลหิตถึงจะรู้ ถ้าความดันไม่ปกติก็ต้องรักษาตามความรุนแรงของความดันโลหิตนั้น

        กรณีที่มีโรคความดันโลหิตสูงหรือว่าอายุมากขึ้น หรือคนในครอบครัวเคยเป็นโรคความดันโลหิตสูง หากมีอาการผิดปกติเช่น มีอาการปวดหัวขึ้นมาอย่างรุนแรง

มีอาการตาพร่ามัว ปากเบี้ยว หลับตาไม่สนิท แขนขาอ่อนแรงซีกใดซีกหนึ่งหรือมีอาการมึนชาของร่างกายซีกใดซีกหนึ่ง นึกคำพูดไม่ออก อาการเหล่านี้เป็นตัวบ่งบอกว่าน่าจะมีภาวะแทรกซ้อนจาก ความดันสูง ได้

เช่น เกิดปัญหาสมองขาดเลือด หรือเลือดออกในเนื้อสมองเนื่องจากเส้นเลือดสมองแตก ควรรีบไปพบแพทย์ทันทีหรือโทรศัพท์ไปที่เบอร์ 1669 เพื่อใช้บริการการแพทย์ฉุกเฉินหรือใช้แอพพลิเคชั่น Fast Track เรียกรถพยาบาลให้มารับเพื่อนำส่งโรงพยาบาลให้ทันท่วงที

“แนะนำว่าให้รีบติดต่อที่โรงพยาบาลทันที ห้ามสังเกตอาการ ใจเย็น ห้ามรอหมอที่คลีนิค ห้ามบีบนวด ห้ามใช้เข็มเจาะเลือดที่ปลายนิ้ว ห้ามดึงหู

เพราะถ้าเราประวิงเวลาไว้จะทำให้สูญเสียเวลาที่จะถึงมือแพทย์ เพราะโรคแทรกซ้อนต่างๆจากโรคความดันโลหิตสูงถ้ารักษาได้เร็วก็มีโอกาสหายเร็ว แต่ถ้าเกินนาทีทองไปแล้ว

เช่น มีภาวะสมองขาดเลือดเกิน 270 นาที(ประมาณ 4 ชั่วโมง) โอกาสจะกลับมาเป็นปกตินั้นยากมาก”

       คนที่เป็นความดันโลหิตสูง หัวใจจะทำงานหนักขึ้นเพราะต้องสูบฉีดแรงขึ้น ทำให้กล้ามเนื้อหัวใจหนาขึ้น หัวใจโตและหัวใจล้มเหลวตามมา หลอดเลือดแดงทั่วทั้งตัวจะมีผนังหนาขึ้น

โดยเฉพาะหลอดเลือดแดงขนาดเล็กที่อยู่ในเนื้อเยื่อต่าง ๆจะได้รับผลกระทบรุนแรงที่สุด จึงเกิดการเสื่อมของผนังหลอดเลือดเหล่านี้ ซึ่งจะนำไปสู่การตีบตันหรือแตก และอวัยวะที่เกี่ยวข้องเกิดความเสียหายและขาดเลือดหรือมีเลือดออก

     ความผิดปกติที่เกิดขึ้นเป็นผลของการเปลี่ยนแปลงทั้งทางฟิสิกส์คือ ความดันหรือแรงดันในหลอดเลือดสูงขึ้น และการเปลี่ยนแปลงทางชีวเคมีคือ การที่เซลล์ของผนังหลอดเลือดมีความผิดปกติ เกิดการเสื่อมและมีการอักเสบเรื้อรัง 

ซึ่งจะนำไปสู่การเกิดไขมันจับผนังหลอดเลือดและมีการดื้ออินซูลิน ทำให้เกิดโรคเบาหวานหรือการควบคุมเบาหวานยากขึ้น เกิดภาวะแทรกซ้อนได้ง่ายขึ้น

ซึ่งการเปลี่ยนแปลงทางชีวเคมีนี้เป็นเรื่องที่เข้าใจยากและถูกมองข้ามไป การให้ความสนใจเพียงแค่ค่าความดันโลหิตที่วัดได้จึงไม่ถูกต้องนัก

     ความดันสูง จึงถือว่าเป็นภัยซ่อนเร้นที่ทำให้เกิดโรคต่างๆตามมาอีกมากเช่น หลอดเลือดสมองแตก ตีบเฉียบพลันจนเป็นอัมพฤษ์ อัมพาต โรคหลอดเลือดหัวใจ หัวใจล้มเหลว ไตวาย

ซึ่งส่วนใหญ่แล้วผู้ป่วยโรคความดันจะไม่มีอาการจนกว่าจะเกิดโรคแทรกซ้อนที่ว่าเหล่านี้ ดังนั้นสิ่งสำคัญคือ เราต้องหมั่นตรวจวัดความดันอยู่สม่ำเสมอ

เพราะจะช่วยทำให้วินิจฉัยโรคระยะเริ่มแรกได้ดี ซึ่งถ้าเราควบคุมความดันโลหิตให้ได้ถึงเกณฑ์ปกติตั้งแต่เริ่มวินิจฉัย จะช่วยให้ไม่เกิดโรคแทรกซ้อนต่างๆอีกด้วย

       วิธีวัดระดับความดันโลหิตจะมีค่าที่แสดงผลอยู่2ส่วนคือ ค่าตัวบนและค่าตัวล่าง โดยความดันค่าตัวบนเป็นความดันช่วงหัวใจบีบตัว ส่วนค่าตัวล่างจะเป็นความดันช่วงหัวใจคลายตัว

โดยความดันโลหิตที่เหมาะสมของผู้ใหญ่ที่อายุมากกว่า 18 ปีขึ้นไปนั้นตัวบนต้องไม่เกิน120 มม.ปรอท และตัวล่างไม่เกิน 80มม.ปรอท เรียกสั้นๆว่า 120/80

สำหรับผู้ที่ป่วยที่เป็นโรคความดันโลหิตสูง คือ ความดันโลหิตตัวบนมากกว่าหรือเท่ากับ 140 มม.ปรอทและตัวล่างมากกว่าหรือเท่ากับ90

       จึงควรหมั่นตรวจวัดความดันของตนเองบ่อยๆ สม่ำเสมอ ถ้าพบว่ามีอาการแขนขาอ่อนแรงเฉียบพลัน มึนงง วิงเวียน ทรงตัวไม่ได้ ใบหน้าเบี้ยว ปากเบี้ยว พูดไม่ชัด

ซึ่งส่วนมากทุกอาการจะเกิดขึ้นพร้อมกันอย่างฉับพลัน จะต้องรีบขอความช่วยเหลือ1669 ทันที ส่วนการรักษานั้นควรผสมผสานหลายๆทาง ไม่ควรพึ่งยาเพียงอย่างเดียว

แต่ต้องอาศัยการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเป็นส่วนใหญ่ โดยเฉพาะการกินและการออกกำลังกายซึ่งจะช่วยลดความดันโลหิตและไขมันในเลือดลงได้มาก  ที่สำคัญการป้องกันไว้ย่อมดีกว่าการรักษาภายหลังอย่างแน่นอน 

>> ไขมันพอกตับ..เสี่ยงมะเร็ง <<
>> ลดไขมันในเลือดด้วยออริซามิน <<
>> ความดันโลหิตสูง ต้องกินยาถึงเมื่อไหร่ <<

The post ดูแล “ความดันสูง” ให้อยู่หมัด appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

“ต้องกินยาลดความดันโลหิตสูงถึงเมื่อไหร่?” เป็นคำถามยอดฮิตที่ได้ยินบ่อยครั้งจากคนที่เป็นความดันสูง

รวมทั้งที่ยังคุมความดันให้ปกติไม่ได้ หลายคนก็ไม่มีอาการใดๆแสดงให้เห็นแต่ต้องกินยา จึงไม่แปลกใจเลยว่าทำไมจึงถามกันจัง..

ความดันโลหิต คืออะไร?

ลองนึกถึงภาพสายยางรดน้ำต้นไม้ที่มีน้ำไหลเป็นไปตามจังหวะการปิด-เปิดของก๊อกน้ำ เมื่อเปิดน้ำเต็มที่น้ำจะไหลผ่านสายยางนั้น แต่เมื่อหรี่ก๊อกลงน้ำก็จะไหลน้อย แรงดันในสายยางก็ลดลงตามด้วย

ระบบหัวใจและหลอดเลือดก็คล้ายๆกัน มันเป็นระบบไหลเวียนเลือดของร่างกายที่มีหัวใจทำหน้าที่เป็นก๊อกหรือปั๊มน้ำคอยสูบฉีดเลือดไปเลี้ยงทั่วร่างกาย หัวใจบีบตัวดีเลือดจะไหลแรงดี-ความดันก็ดี ถ้าหัวใจบีบตัวไม่ดีเลือดไหลเบา- ความดันก็ลดลง

นอกจากนี้ความดันเลือดยังขึ้นอยู่กับสภาพของหลอดเลือดอีกด้วย หากหลอดเลือดมีความยืดหยุ่นดีก็จะปรับแรงดันไม่ให้สูงไปได้ดี แต่ถ้าหลอดเลือดเสียความยืดหยุ่นหรือแข็งตัวก็จะทำให้ความดันเลือดเปลี่ยนแปลงไปด้วย

บน-ล่าง คือ?

ค่าความดันโลหิตจะมีสองค่าเสมอ มักเรียกว่า “ตัวบน” กับ “ตัวล่าง” ค่าแรกเป็นความดันโลหิตในหลอดเลือดที่เกิดขึ้นขณะที่หัวใจบีบตัวไล่เลือดออกจากหัวใจ

ส่วนตัวล่างก็คือความดันของเลือดที่ยังค้างอยู่ในหลอดเลือดขณะที่หัวใจคลายตัว ผู้ป่วยความดันโลหิตสูงควรจำค่าทั้งสองนี้ไว้เพราะมีความสำคัญต่อการรักษา

ความดันโลหิต เท่าไหร่ถึงเรียกว่าปกติ?

ความดันโลหิต ที่เรียกว่า “เหมาะสม” ในคนที่มีอายุ18 ปีขึ้นไปคือตัวบนไม่เกิน 120 มม.ปรอท และตัวล่างไม่เกิน 80 มม.ปรอท เรียกสั้นๆว่า 120-139/80-89 มม.ปรอท

จะเรียกได้ว่ามี ความดันโลหิตสูง ก็ต่อเมื่อความดันโลหิตตัวบนมีมากกว่าหรือเท่ากับ 140 และตัวล่างมีมากกว่าหรือเท่ากับ 90 มม.ปรอท แต่อย่างไรก็ตามก่อนจะสรุปว่ามีความดันโลหิตสูงได้ ก็จะต้องวัดซ้ำหลายๆครั้ง

โดยให้ผู้นั้นพักแล้ววัดซ้ำอีกจนกว่าจะแน่ใจว่าสูงจริงๆ ที่สำคัญเทคนิคการวัดต้องถูกต้องด้วย…

ความดันโลหิตสูงเกิดจากอะไร ?

จนถึงทุกวันนี้ ความดันโลหิตสูง ก็ยังเป็นโรคที่ส่วนใหญ่ยังไม่ทราบสาเหตุ เพราะมีหลายปัจจัยมาเกี่ยวข้องทั้งเรื่องพันธุกรรมและสิ่งแวดล้อม เช่น อาหารรสเค็ม เชื้อชาติ จะมีเพียงส่วนน้อย(ไม่ถึง 5%)ที่ทราบสาเหตุ

เช่น เกิดจากความผิดปกติของหลอดเลือด ไตวาย หรือเป็นเนื้องอกบางชนิด ความดันโลหิตสูงได้ชื่อว่าเป็น “ฆาตกรเงียบ” เพราะส่วนใหญ่คนที่เป็นไม่มีอาการผิดปกติใดๆ ไม่รู้ว่าตัวเองมีความดันโลหิตสูง

บางรายถึงจะรู้ว่าตัวเองเป็นแต่ก็ไม่ใส่ใจเพราะรู้สึกว่ามันปกติดีนี่ สบายดีอยู่.. เลยทำให้เกิดอันตรายร้ายแรงตามมาทีหลังได้ มีส่วนน้อยที่มีอาการบ่งบอกเช่น ปวดหัว มึนหัว

        การปล่อยให้เป็นความดันสูงอยู่นานติดต่อกัน จะทำให้เกิดการเสื่อมสภาพของหลอดเลือดแดงโดยเฉพาะหลอดเลือดเลี้ยงสมอง ตา หัวใจ และไต

จึงอาจทำให้หลอดเลือดสมองแตกหรือตีบตัน เป็นอัมพาตช่วยเหลือตนเองไม่ได้ เกิดโรคหัวใจขาดเลือด ไตวายเรื้อรัง เป็นต้น

นอกจากนี้ความดันโลหิตสูงยังทำให้หัวใจต้องทำงานหนักมากขึ้น นานๆเข้าก็จะเกิดภาวะหัวใจโต กล้ามเนื้อหัวใจหนา ทำให้เกิดภาวะหัวใจล้มเหลวหรือหัวใจวายตามมาได้

เห็นมั๊ยว่าการละเลยไม่รักษาโรคนี้ก็จะมีโทษต่อตัวเองในอนาคตได้อย่างมากมาย ซึ่งภาวะแทรกซ้อนต่างๆที่ว่าสามารภป้องกันได้โดยการควบคุมความดันโลหิตนั่นเอง

ทำไมต้องกิน ‘ยาลดความดัน’ หลายตัว

หลายคนสงสัยว่าทำไมบางคนกินยาลดความดันแค่ตัวเดียว บางคนกินตั้งหลายตัว บ้างทีก็ 2 บ้าง3-4 บ้าง แพทย์มีหลักวิธีพิจารณาการให้ยาอย่างไร?

การเลือกชนิดของยาความดันโลหิตสำหรับแต่ละรายขึ้นอยู่กับหลายปัจจัยเช่น ระดับความดันโลหิตของคนนั้นขณะที่วินิจฉัยว่าเป็นความดันโลหิตสูงอยู่,โรคที่เป็นร่วมด้วยในขณะนั้น,ความทนได้ต่อยา ,สภาวะทางเศรษฐกิจและสังคมของผู้ป่วย

1. เลือกให้ยาที่ออกฤทธิ์คลอบคลุมได้ 24 ชม.จะได้กินยาเพียงวันละครั้ง โดยไม่ลืมกินยา และควบคุมความดันได้สม่ำเสมอตลอดทั้งวัน

2. เลือกให้ยาขนาดต่ำเพียง 1 ชนิด และถ้าสามารถทนต่อยาได้ดีจึงจะเพิ่มขนาดยาเป็นขนาดกลาง และสังเกตผลประมาณ 2 สัปดาห์ก่อนที่จะปรับขนาดยาขึ้น เพื่อรอผลลดความดันโลหิตจากยาแต่ละขนาดเกิดขึ้นอย่างเต็มที่ก่อน

3. เปลี่ยนกลุ่มยา กรณีที่ความดันโลหิตของคนๆนั้น ยังไม่ลดลงตามต้องการ หรือเพิ่มขนาดยา และอาจเสริมยาตัวที่สองในขนาดต่ำเข้าไปอีก โดยการเลือกยาตัวที่สองจะต้องช่วยเสริมฤทธิ์ยาตัวแรกโดยที่ไม่เกิดอาการข้างเคียงจากยาเพิ่มขึ้นหรือให้เกิดน้อยที่สุด

  เห็นได้ว่าการให้ยาสำหรับผู้ที่เป็นความดันโลหิตสูงแต่ละรายอาจเหมือนหรือต่างกันไปตามความเหมาะสม และการตอบสนองต่อยา ดังนั้นคุณไม่ควรเปรียบเทียบว่าทำไมได้รับยาไม่เหมือนกัน และไม่ควรนำยาของตัวเองไปให้คนอื่นกินโดยเด็ดขาด

จากที่เล่ามาทั้งหมดคงเป็นคำตอบได้ดีว่า “ต้องกินยาลดความดันโลหิตสูงถึงเมื่อไหร่” หากรู้สึกไม่อยากกินยา เบื่อการกินยาตลอดชีวิต

ให้จำไว้ว่า การรักษาความดันโลหิตสูงในวันนี้ คือการซื้อประกันสุขภาพ เพื่อลดโอกาสเกิดผลแทรกซ้อนที่ร้ายแรงต่างๆ ที่อาจเกิดขึ้นได้ในวันข้างหน้า…

        ความดันโลหิตสูงเป็นโรคที่ไม่ทราบสาเหตุ การกินยาเป็นเพียงการรักษาที่ปลายเหตุ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องรักษาต่อไป หากหยุดยาไปความดันโลหิตอาจกลับมาสูงอีกได้

• การรักษามี 2 ส่วนคือ การไม่ใช้ยากับการใช้ยา การไม่ใช้ยาเช่น การลดน้ำหนัก ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ งดบุหรี่ หลีกเลี่ยงอาหารเค็ม สำหรับคนที่ความดันโลหิตสูงเล็กน้อยอาจเริ่มจากการรักษาโดยไม่ใช้ยา เว้นแต่มีปัจจัยเสี่ยงในการเกิดโรคหัวใจอยู่ด้วย

• การรักษาความดันโลหิตให้อยู่ในเกณฑ์ปกติตลอดเวลาจะช่วยลดความเสี่ยงในการเกิดภาวะแทรกซ้อนของสมอง หัวใจ ไต และหลอดเลือดได้

• เนื่องจากคนที่เป็นส่วนใหญ่ไม่มีอาการผิดปกติอะไร แม้ความดันจะสูงมากๆก็ตาม จึงไม่สามารถใช้อาการมาพิจารณาว่าวันนี้จะกินยาดีหรือเปล่า เช่น วันนี้รู้สึกสบายดี ก็จะไม่กินยา ซึ่งไม่ควรทำ…

ปัจจุบันมียาลดความดันโลหิตอยู่หลายกลุ่ม มีกลไกการออกฤทธิ์ที่แตกต่างกัน ราคามีตั้งแต่เม็ดละ 50 สตางค์ไปจนถึง 60 บาท แต่ราคาไม่ใช่แปรผันตามคุณภาพยานะ ขึ้นอยู่กับการตอบสนองต่อยาของแต่ละคน

ยาลดความดันโลหิตที่ดีควรออกฤทธิ์ช้าๆ ไม่ทำให้ความดันโลหิตแกว่งขึ้นลงมากเกินไป สามารถควบคุมความดันได้ดีตลอด 24 ชั่วโมง โดยการกินยาเพียงวันละครั้ง มีผลข้างเคียงน้อย

    น่าเสียดายที่ยังไม่มียาที่ดีขนาดนั้น เนื่องจากยาทุกตัวล้วนมีทั้งข้อดีข้อเสีย และมีผลข้างเคียงทั้งสิ้น อย่าลืมว่าการปล่อยให้ความดันโลหิตสูงอยู่นานๆเป็นผลเสียร้ายแรง

จึงควรติดตามรักษาโดยการวัดความดันอย่างสม่ำเสมอ ไม่ซื้อยากินเอง หากมีผลแทรกซ้อน ควรปรึกษาแพทย์ท่านเดิมไม่ควรเปลี่ยนแพทย์ไปเรื่อยๆ

>> รายละเอียด : น้ำมันรำข้าวผสมงาดำ Orysamin <<
>> โรคหัวใจ ภัยร้ายใกล้ตัวคนทำงาน <<

The post ความดันโลหิตสูง…ต้องกินยาความดันถึงเมื่อไหร่ appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

เมื่อมีแรงบีบตัวของหัวใจดันเลือดออกไปสู่เส้นเลือดใหญ่จึงเกิด “ความดันโลหิต” หรือที่เรียกกันสั้นๆว่า “ความดัน” ซึ่ง ความดันโลหิต นี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับแรงบีบตัวของหัวใจเพียงอย่างเดียว

แต่ยังเกี่ยวข้องกับขนาดของเส้นเลือดที่ไหลผ่านด้วย หลายๆคนคงจะเห็นภาพเวลาที่เราเอานิ้วไปอุดสายยางรดน้ำต้นไม้แล้วทำให้น้ำพุ่งได้แรงขึ้น ไกลขึ้น การพุ่งของเลือดก็เช่นเดียวกันครับ

เมื่อเส้นเลือดหดเล็กลง เลือดก็จะพุ่งแรงขึ้น จึงเป็นที่มาของ ความดันโลหิตสูง (Hypertension) ถ้าอย่างนั้น ความดันสูง ก็น่าจะดีสินะ! เพราะเลือดพุ่งไกลขึ้น แรงขึ้น หัวใจน่าจะทำงานน้อยลง.. แบบนั้นทำไมเราต้องมานั่งรักษา โรคความดันสูง กันล่ะ?

ก็เพราะในขณะที่เส้นเลือดมีไขมันไปพอกจนทำให้มีขนาดเล็กลง หัวใจต้องทำงานเพิ่มขึ้นอีกเพื่อบีบตัวต้านกับแรงเสียดทานของผนังหลอดเลือด แม้ว่าเลือดจะพุ่งได้ไกลได้แรงก็จริง

แต่สิ่งที่ร่างกายต้องการก็คือ “ปริมาณ” ไม่ใช่ “ความแรง” ของเลือด หัวใจจึงต้องทำงานหนักมากขึ้นในการดันเลือดออกไปให้ได้ปริมาณเท่าเดิม

นอกจากนี้การที่เลือดพุ่งออกจากหลอดเลือดแรงมากเกินไป นอกจากจะไม่มีประโยชน์แล้วยังกระทบกระแทกกับผนังหลอดเลือดจนอาจเกิดการแตกได้ โดยเฉพาะในเส้นเลือดเล็กที่มีความเปราะบางอย่างเส้นเลือดสมอง

ซึ่งถ้าหากมีการแตกก็อาจทำให้ผู้ป่วยเป็นอัมพาตไปอย่างถาวรได้ เมื่อรู้เช่นนี้แล้วเรามารักษาหัวใจให้แข็งแรงอยู่กับเราไปนานๆเถอะครับ

คนส่วนใหญ่มักจะกลัวว่า ตัวเองเป็น โรคหัวใจ หรือเปล่า? เพราะทั่วๆไปจะรู้สึกว่า การที่ถูกวินิจฉัยว่าเป็น โรคหัวใจ นั้นเป็นเรื่องใหญ่ เป็นสิ่งที่น่ากลัวเสียเหลือเกิน ซึ่งอันที่จริงนั้น โรคหัวใจ มีด้วยกันอยู่หลายแบบ

     โรคหัวใจ (และหลอดเลือด) นั้น มีอยู่หลายแบบหลายกลุ่มด้วยกัน  แบ่งออกได้คร่าวๆ  คือ

• โรคหัวใจ จาก ความดันโลหิตสูง

• โรคหลอดเลือดกล้ามเนื้อหัวใจตีบ (หรือโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด)

• โรคลิ้นหัวใจผิดปกติ

• โรคกล้ามเนื้อหัวใจอ่อนแรง และหัวใจล้มเหลว

• โรคหัวใจเต้นผิดปกติ

• โรคหัวใจพิการแต่กำเนิด

• ภาวะผิดปกติอื่นๆ ของหัวใจที่นานๆ พบได้บ้าง เช่น  เยื่อหุ้มหัวใจอักเสบ หรือก้อนเนื้อ (TUMOR) ที่หัวใจ

 ความดันเลือดปกติของคนเราจะอยู่ที่ประมาณ  120/80 มิลลิเมตรปรอท (มิลลิเมตรปรอท เป็นหน่วยวัดของความดันในหลอดเลือด)  ค่าตัวเลข “120” ตัวแรกนั้น

เรียกกันว่า ตัวบน คือค่าความดันเมื่อหัวใจบีบตัวให้เลือดพุ่งออกมาจากหัวใจด้วยความแรง  ความดันนี้จึงเป็นค่าสูง วัดออกมาได้เป็นความดันเลือดตัวแรก ส่วนตัวเลข “80”  ตัวหลังคือ ความดันเลือดช่วงหัวใจคลายตัว เรียกกันว่า ความดันตัวล่าง

• ในคนปกติทั่วไป ถ้ามีความดันตัวบนเกิน 130 มิลลิเมตรปรอท หรือตัวล่างเกิน 85 มิลลิเมตรปรอทแล้ว ถือว่ามีภาวะ ความดันสูง

• แต่สำหรับคนที่เป็นเบาหวานหรือมีโรคของหลอดเลือดแล้ว ถ้าความดันเกิน 120 / 80 มิลลิเมตรปรอท ก็นับว่า ความดันสูง เกินไปแล้ว

ความดันโลหิต ที่วัดได้จะใช้เกณฑ์พิจารณาดังนี้ ต้องเป็นความดันที่วัดในเวลาที่คนถูกวัดนั้นนั่งพักอยู่ย่างน้อยครึ่งชั่วโมงและไม่มีความเครียด  กลัว หรือวิตกกังวลใดๆ

รวมทั้งต้องไม่มีความเจ็บปวด  หิว  อิ่ม  แน่นท้อง หรือโมโห  เพราะช่วงเวลาดังกล่าวนี้จะทำให้มีการเปลี่ยนแปลงของความดันโลหิต เกิดความคลาดเคลื่อนจากค่าความดันโลหิตพื้นฐานได้ 

นอกจากนี้ถ้าเราวัดความดันโลหิตหลังจากออกกำลังกาย เราจะได้ค่าความดันโลหิตที่ต่ำกว่าความดันโลหิตพื้นฐาน ซึ่งจะเป็นเช่นนี้ต่อไปได้อีกถึง 2 – 3 ชั่วโมง หลังหยุดออกกำลังกายแล้ว แต่ถ้าวัดขณะออกกำลังกาย ความดันโลหิตก็จะสูงขึ้นกว่าค่าพื้นฐานปกติ

ดังนั้น การดูแลคนไข้ที่มีภาวะความดันโลหิตสูงนั้น  จา่กการที่นานๆ  2 – 3 เดือน จึงมาวัดความดันกับแพทย์ครั้งหนึ่ง จึงเป็นการยากที่จะบอกได้ว่าความดันโลหิตที่วัดได้ขณะนั้นปกติ

หรือได้รับการควบคุมที่ดีพอหรือไม่ แนะนำว่าให้วัดความดันโลหิตเองที่บ้านโดยใช้เครื่องวัดความดันอัตโนมัติ ซึ่งค่าที่วัดจะเชื่อถือได้เมื่อได้ใช้วัดเทียบกับที่แพทย์วัดสัก 1 – 2 ครั้งก่อน

ควรวัดความดันตัวเองตอนเช้าหลังตื่นนอนก่อนลุกจากเตียงไปเข้าห้องน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน วัดสามครั้งติดๆกันแล้วจดไว้เพื่อนำมาดู ความดันโลหิตที่วัดได้ในเวลานั้น

น่าจะเป็นช่วงที่เชื่อได้ว่าเป็นความดัน พื้นฐานของคนนั้นๆ  เพราะได้นอนหลับพักผ่อนมาตลอดทั้งคืน (ยกเว้นในบางรายที่นอนไม่หลับ)

ความดันพื้นฐานของคนเราในช่วงเช้าจะเป็นช่วงที่สูงที่สุดของแต่ละวัน (ไม่นับความดันที่เปลี่ยนแปลงจากการที่ได้รับการกระตุ้นจากสิ่งต่างๆ ที่กล่าวมา)

ถ้าขยันจดบันทึก ขยันวัดความดันไว้ทุกวันๆ  เมื่อนำมาดูกันก็จะทำให้ทราบแนวโน้มความดันโลหิตพื้นฐานของตรเองได้ดี  ทำให้การดูแลทำได้ดียิ่งขึ้น
ปัญหาเรื่องความดันโลหิตสูง  โรคเบาหวาน  ไขมันในเลือดสูง จึงมีความเกี่ยงโยงกันหมด

ถนอมหัวใจเริ่มด้วยที่ 4 วิธีง่ายๆคือ

1. ออกกำลังกาย   การออกกำลังกายที่ใช้ความเร็ว เช่น การว่ายน้ำ การวิ่ง การปั่นจักรยาน การออกแรงที่ทำให้หัวใจได้เต้นแรงๆ เป็นเวลาติดต่อกันอย่างน้อย 15 นาทีต่อครั้ง จะเป็นเหมือนการ “ฟิตกล้าม” ให้กับกล้ามเนื้อหัวใจได้หัดทำงาน

เมื่อกล้ามเนื้อหัวใจได้ฝึกบ่อยๆ การบีบตัวก็จะมีประสิทธิภาพมากขึ้น ทำให้ในเวลาปกติหัวใจจะบีบตัวช้าลง ทำงานน้อยลงก็จะทำงานได้นานขึ้นอยู่กับเราไปจนแก่เฒ่า

2. กินอาหารที่มีประโยชน์   มีสำนวนฝรั่งสำนวนหนึ่งกล่าวไว้ว่า “You are what you eat” หรือ “กินอะไรได้อย่างนั้น” การกินอาหารที่มีไขมันสูง

นอกจากจะทำให้ไขมันในเลือดเพิ่มสูงขึ้นแล้ว ไขมันตัวร้ายเหล่านี้ยังไปสะสมอยู่ตามหลอดเลือดเหมือนเป็นตะกรันในท่อน้ำ ทำให้น้ำไหลไม่สะดวกเกิดภาวะความดันโลหิตสูงตามมา

นอกจากไขมันแล้วยังมีความเค็มที่จะทำให้น้ำถูกเก็บเอาไว้ในร่างกายเพิ่มขึ้น ทำให้ปริมาณเลือดหมุนเวียนในร่างกายเพิ่ม แต่คุณภาพของเลือดลดลง ดังนั้นหัวใจจึงต้องบีบตัวทำงานหนักขึ้น

3. หลีกเลี่ยงความเครียด  มีคำพูดว่า “หัวใจสลาย” เอาไว้ใช้เวลาที่คนเราเผชิญกับความเครียดที่เกินจะทน ซึ่งก็ไม่ได้เกินจริงครับ เมื่อเรามีความเครียดระบบต่างๆในร่างกายจะรวน

และหลั่งฮอร์โมนความเครียดซึ่งจะทำให้หัวใจเต้นเร็วขึ้น แรงขึ้น แต่ไร้ประสิทธิภาพ เป็นการทำงานหนักโดยไม่จำเป็น

4. งดบุหรี่ นอกจากจะเป็นพิษต่อปอดแล้ว ยังมีงานวิจัยอกมาแล้วว่าบุหรี่นั้นเป็นสาเหตุอันดับต้นๆ ที่ทำให้หลอดเลือดทั่วร่างกายเกิดความผิดปกติและไม่ยืดหยุ่นเหมือนที่ควรจะเป็น

หลอดเลือดที่แข็งเกินไปเหล่านี้ไม่สามารถขยายตัวเวลาที่ร่างกายต้องการเพิ่มปริมาณเลือดไปเลี้ยงส่วนต่างๆของร่างกายได้ ดังนั้นภาระการทำงานหนักจึงขึ้นอยู่กับหัวใจ

ยังมีรายละเอียดอีกมากมายที่จะช่วยให้หัวใจของคุณแข็งแรง แต่แค่ทำ 4 สิ่งหลักๆนี้ให้ได้ แล้วเสริมด้วย เบต้ากลูแคน ที่ช่วยปรับสมดุลทั้งระบบให้กับร่างกาย ก็เท่ากับคุณได้ถนอมหัวใจของตัวเองไว้ไม่ให้ตกอยู่ในอันตรายได้มากแล้วล่ะ

 >> รายละเอียด : นูทริก้า (Nutriga) <<
 >> รีวิวสินค้า : นูทริก้า กับโรคนอนไม่หลับ <<
>> รีวิวสินค้า : นูทริก้า กับโรคแพนิค <<

The post หัวใจ กับ ความดันโลหิต appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.