หลอดเลือด(เส้นเลือด)เป็นสิ่งที่ความสำคัญต่อร่างกาย เพราะสารอาหารต่างๆและออกซิเจนซึ่งมีความจำเป็นต่ออวัยวะในร่างกายจะถูกลำเลียงผ่านหลอดเลือด ถ้าหลอดเลือดไปเลี้ยงที่อวัยวะใดมีปัญหา ก็จะทำให้อวัยวะนั้นทำงานบกพร่อง

และถ้าหากเป็นอวัยวะที่มีความสำคัญมาก เช่น หัวใจ สมอง ผลที่เกิดตามมาก็จะเป็นโรคหัวใจ เส้นเลือดสมองแตกซึ่งมีความรุนแรงมากขึ้นด้วย

โรคหัวใจวาย

โรคหัวใจ มีหลายรูปแบบ ทั้งแบบที่เป็นมาตั้งแต่เกิด เช่น ลิ้นหัวใจรั่ว หรือแบบที่เกิดจากการติดเชื้อ แต่ที่พบบ่อยที่สุดก็คือ โรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด ซึ่งปัจจุบันมีคนไทยป่วยเป็นโรคหัวใจประมาณ 750,000 คน และมีผู้ป่วยรายใหม่เพิ่มขึ้นปีละ 22,000 ราย

ปกติหัวใจจะบีบตัวประมาณ 60-100 ครั้ง/นาที เพื่อสูบฉีดให้เลือดไหลเวียนในร่างกาย ซึ่งหัวใจจะบีบตัวได้ด้วยการทำงานของกล้ามเนื้อหัวใจ โดยอาศัยพลังงานจาก ออกซิเจน สารอาหาร เกลือแร่ และวิตามิน

จากเลือดที่มาหล่อเลี้ยงถ้าหากหลอดเลือดดังกล่าวตีบ(เลือดไหลได้บ้าง) กล้ามเนื้อหัวใจจะขาดเลือดแบบเรื้อรัง หากหลอดเลือดอุดตันเมื่อไหร่(เลือดไหลผ่านไม่ได้) กล้ามเนื้อหัวใจจะตาย ทำให้หัวใจวายเฉียบพลันได้ (Heart Attack)

หัวใจล้มเหลว

นอกจากหัวใจวายแล้ว โรคหัวใจอีกชนิดหนึ่งก็คือ หัวใจล้มเหลว (Heart Failure หรือ Congestive Heart Failure) หมายถึง ภาวะที่หัวใจไม่สามารถสูบฉีดเลือดไปเลี้ยงส่วนต่างๆของร่างกายได้เพียงพอ

ทำให้เกิดอาการไตวาย และอวัยวะต่างๆทำงานผิดปกติ ทำให้เสียชีวิตในที่สุด หรือหากขั้วหัวใจซีกขวาล้มเหลวก็จะทำให้เลือดไม่สามารถไหลเข้าหัวใจซีกขวาได้ดี

ผลที่ตามมาคือ ตับจะโต ทำให้แน่นท้อง ปวดท้อง เบื่ออาหาร และมีอาการขาบวม ท้องบวม แต่ถ้าหัวใจซีกซ้ายล้มเหลว จะทำให้มีเลือดคั่งในปอดมาก เหนื่อย หอบ ไอเป็นเลือด

ส่วนสาเหตุของหัวใจล้มเหลวนั้นเกิดจากโรคหลอดเลือดหัวใจตีบหรือตัน กล้ามเนื้อหัวใจตาย ลิ้นหัวใจตีบหรือรั่ว ความดันสูง กล้ามเนื้อหัวใจพิการจากสาเหตุต่างๆเช่น ไวรัส เบาหวาน แอลกอฮอล์ เป็นต้น

โรคหลอดเลือดสมอง

โรคหลอดเลือดสมอง เป็นภาวะที่สมองขาดเลือดไปเลี้ยง ซึ่งเกิดจากหลอดเลือดสมองตีบหรืออุดตันหรือฉีกขาด โรคหลอดเลือดสมองเป็นโรคที่พบบ่อยที่สุดของโรคทางเดินระบบประสาท

โดยผู้ป่วยเป็นโรคนี้มักจะเสียชีวิตหรือไม่ก็พิการเป็นอัมพฤกษ์ อัมพาต นอกจากนี้สำหรับผู้ที่มีปัญหาหลอดเลือดสมองตีบ เลือดจะไปเลี้ยงสมองไม่เพียงพอ เนื้อสมองบางส่วนจะค่อยๆตายในที่สุดทำให้ความสามารถของสมองลดลง จนกลายเป็นอัลไซเมอร์

ต้นเหตุของโรคหัวใจ

ต้นเหตุที่ทำให้หลอดเลือดหัวใจตีบนั้น ได้แก่ การมีไขมันในเลือดสูง(ทำให้หลอดเลือดอักเสบหรืออุดตัน) ความดันสูง(ทำให้หัวใจทำงานหนัก) เบาหวาน(ทำให้หลอดเลือดเสื่อมแล้วอุดตันได้ง่าย) ความอ้วน(ทำให้หัวใจทำงานหนักขึ้นเพิ่มภาระให้หัวใจ)

การกินคาร์โบไฮเดรตที่เปลี่ยนเป็นน้ำตาลได้เร็วมากเกินไป(ทำให้หลอดเลือดอักเสบแล้วตีบตันได้) การสูบบุหรี่(หลอดเลือดเสื่อม) ความเครียดและการไม่ออกกำลังกายสม่ำเสมอ

ปัจจัยเสี่ยงเหล่านี้จะทำให้หลอดเลือดที่ไปเลี้ยงกล้ามเนื้อหัวใจเริ่มตีบแคบหรืออุดตันมากกว่าปกติ (ยังไม่มีอาการใดๆที่แสดงออกมาชัดเจน)

แต่เมื่อใดก็ตามที่เกิดมีการหลุดร่อนของไขมันหรือเนื้อเยื่อ หรือมีลิ่มเลือดที่มีขนาดใหญ่ไหลมาตามเลือดแล้วมาอุดช่องนั้น หลอดเลือดก็จะอุดตัน ทำให้กล้ามเนื้อหัวใจขาดอากาศและอาหาร

ส่งผลให้มีอาการเจ็บเค้นอกคล้ายถูกของแหลมแทง ใจสั่น เหงื่อออก เหนื่อยขณะออกแรงเป็นลมหมดสติ โดยอาการจะเกิดขึ้นอย่างเฉียบพลัน และมีโอกาสเสียชีวิตทันที 30-40%

สาเหตุที่ทำให้เป็นอัมพฤกษ์ อัมพาต

ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองมักจะเป็นผู้ที่ป่วยเป็นโรคอื่นมาก่อน แล้วโรคดังกล่าวส่งผลทำให้เป็นหลอดเลือดสมอง โดยต้นตออันดับหนึ่งก็คือความดันสูง ซึ่งจะทำให้หลอดเลือดสมองแข็งตัวและเกิดการอุดตันได้ง่าย หรือถ้าความดันสูงมากๆ ก็อาจทำให้หลอดเลือดสมองแตกได้

ต่อไปก็คือ โรคเบาหวาน ซึ่งจะทำให้หลอดเลือดเสื่อมจึงทำให้อุดตันง่าย ถัดมาก็โรคหัวใจที่มีลิ้นหัวใจผิดปกติ หรือโรคหัวใจที่มีการเต้นของหัวใจผิดจังหวะที่จะทำให้เกิดลิ่มเลือด แล้วหลุดขึ้นไปอุดในสมองได้ สุดท้ายก็คือ โรคไขมันในเลือดสูง ไขมันดังกล่าวจะทำให้หลอดเลือดสมองตีบลงได้

นอกจากนี้ การสูบบุหรี่ก็เป็นปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญอีกอันหนึ่งที่ทำให้หลอดเลือดหัวใจและหลอดเลือดสมองเสื่อมสภาพลงได้มากกว่าคนธรรมดา คนสูบบุหรี่จึงมีโอกาสเป็นอัมพาตมากกว่าคนที่ไม่สูบหลายเท่า

รวมทั้งการดื่มแอลกอฮอล์ ความอ้วน ความเครียด การไม่ออกกำลังกาย ก็ทำให้เสี่ยงเป็นอัมพฤกษ์อัมพาตได้เช่นกัน

ไขมันทรานส์ หนึ่งในต้นเหตุ

ปัจจุบันอุตสาหกรรมการผลิตอาหาร มีการนำไขมันพืชไปผ่านกระบวนการแปรรูปทางวิทยาศาสตร์ที่เรียกว่า ไฮโดรจิเนชั่น (Hydrogenation) เพื่อทำให้ไขมันคงตัวอยู่ได้นานมากขึ้น

ไม่เสียง่ายไม่มีกลิ่นหืน มีรสชาติถูกปาก ราคาไม่แพง จนเกิดไขมันอิ่มตัวที่มีชื่อว่า ไขมันทรานส์ (Trans fatty acids)

ไขมันทรานส์พบมากในอาหารทอดทั้งหลาย รวมทั้งอาหารฟาสต์ฟู้ด ขนมเบเกอรี่ เช่น คุกกี้ ขนมปัง ขนมขบเคี้ยว เค้ก แครกเกอร์ ที่มีส่วนผสมของเนยขาว(Shortening)และมาการีน (Margarine)

รวมถึงของทอดจากที่ใช้น้ำมันที่มีไขมันทรานส์ในการทอด (ทอดซ้ำได้หลายครั้ง และทอดได้กรอบอร่อยและไม่ทำให้น้ำมันตกตะกอน) เช่น ไก่ทอด โดนัท ลูกชิ้นทอด ปาท่องโก๋ (ซึ่งเราไม่มีทางรู้ว่าร้านไหนใช้)

ไขมันทรานส์ เป็นไขมันที่อันตรายมาก เพราะนอกจากมันจะเข้าไปเพิ่มระดับ LDL คอเลสเตอรอลซึ่งเป็นคอเลสเตอรอลชนิดเลวในเลือด มันยังลดระดับ HDLคอเลสเตอรอล ซึ่งเป็นคอเลสเตอรอลชนิดดีในเลือดอีกด้วย

การกินอาหารที่มีไขมันทรานส์ติดต่อกันเป็นเวลานาน จึงยิ่งเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด ในประเทศที่พัฒนาแล้ว เช่น สหรัฐอเมริกา แคนาดา สหภาพยุโรปต่างออกข้อบังคับเกี่ยวกับการระบุปริมาณไขมันทรานส์บนฉลากโภชนาการ

บางแห่งประกาศห้ามร้านอาหาร ภัตตาคาร และผู้ประกอบการด้านอาหารทั้งหลายใช้ไขมันชนิดนี้ในการปรุงอาหารโดยเด็ดขาด

ในประเทศไทยเนื่องจากยังไม่มีมาตรการทางกฎหมายใดๆมาควบคุมการใช้ หรือบังคับให้ระบุปริมาณไขมันทรานส์บนฉลาก เราจึงต้องดูแลตัวเองด้วยการระมัดระวัง

หลีกเลี่ยงอาหารประเภทของทอด ที่ใช้น้ำมันทอดซ้ำๆจนหนืด ขนมขบเคี้ยวที่เก็บไว้นานๆก็ยังกรอบ รวมทั้งขนมที่มีส่วนประกอบของเนยขาวและมาการีน โดยเราไม่ควรกินไขมันทรานส์มากกว่า 0.5- 2 กรัม/วัน

อันที่จริงแล้วเราไม่ควรกินไขมันทรานส์เลยแม้แต่นิดเดียว (ก่อนจะซื้ออะไรกิน ควรดูให้ดีว่ามีไขมันทรานส์หรือไม่)

อย่ารอให้สายเกิน

สิ่งที่น่ากลัวก็คือ หัวใจและสมองเป็นสิ่งที่อยู่ภายใน เราจึงไม่ทราบว่าหลอดเลือดหัวใจหรือสมองของเราเริ่มตีบหรือใกล้จะตันหรือยัง ผู้ป่วยโรคนี้จึงมักจะไม่รู้ตัวว่าเป็นจนกว่าจะมีอาการแสดงออกมา (ซึ่งบางคนก็จะรู้เมื่อสายเกินแก้)

ที่น่าตกใจก็คือคนไทยที่ป่วย เป็นโรคหัวใจ มีอัตราการตายสูงถึง 17% ซึ่งสูงกว่าต่างประเทศกว่า 2 เท่าตัว รักษาโดยการกินยาก็จะมีค่าใช้จ่ายที่สูง หรือเลือกวิธีขยายหลอดเลือดหัวใจ (Balloon) ก็ประมาณ 100,000 บาทต่อเส้นเลือด 1 เส้น

หรือถ้าจะผ่าตัด By-Pass ก็จะมีค่าใช้จ่ายประมาณ 500,000 บาท/ครั้ง ขณะที่คนที่ป่วยกลับมาเป็นปกติได้มีน้อยมากๆ พูดง่ายๆว่าโรคหัวใจและโรคหลอดเลือดสมอง เป็นสองโรคที่หากเราเป็นแล้ว ถ้าไม่ตายก็อาจหมดตัวได้

โอเมก้า 3 ลดความเสี่ยง

ผลงานวิจัยมากมายที่ระบุว่า โอเมก้า 3 ช่วยป้องกันการแข็งตัวของเกล็ดเลือด ซึ่งช่วยลดความเสี่ยงของการเป็นโรคหัวใจและโรคหลอดเลือดสมอง ช่วยลดอาการของโรคความดันสูง ข้ออักเสบ อาการปวดศีรษะไมเกรน

นอกจากนี้ยังมีความสำคัญต่อการพัฒนาของสมองและการเรียนรู้อีกด้วย (ในสมองของเรามีไขมันเป็นส่วนประกอบมากกว่า 60% จึงต้องการไขมันชั้นดีเพื่อให้สมองสามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ)

ด้วยเหตุนี้เราจึงสามารถลดความเสี่ยงของการเป็นโรคดังกล่าวด้วยการกินปลาอย่างน้อยสัปดาห์ละ 2-4 ครั้ง อย่างไรก็ตามปลาที่มีโอเมก้า 3 จะต้องเป็นปลาจากทะเลน้ำลึก

เช่น ปลาทูน่า ปลาแซลมอน ปลาซาดีน ที่ได้กินสาหร่ายหรือแพลงก์ตอนตามธรรมชาติเท่านั้น ปลาที่เลี้ยงในบ่อแล้วให้อาหารประเภทอื่นจะมีโอเมก้า 3 น้อย

กินถั่วเหลืองลดความเสี่ยง

องค์กรอาหารและยาของสหรัฐอเมริกา ได้แนะนำให้กินถั่วเหลืองและผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลือง เช่น นมถั่วเหลือง เต้าหู้ เต้าเจี้ยว เป็นประจำ เพราะถั่วเหลืองอุดมไปด้วยโปรตีน ไขมัน คาร์โบไฮเดรต และไอโซฟลาโวนส์ที่ช่วยต่อต้านมะเร็ง โรคหัวใจ

แถมมีสาร Phytoestrogen ซึ่งเป็นสารธรรมชาติที่ได้มาจากพืช ที่มีผลในการป้องกันหรือปรับเปลี่ยนภาวะความเครียดผิดปกติของร่างกายหรือการเกิดโรคต่างๆ รวมทั้งปัญหาที่เกี่ยวเนื่องกับภาวะหมดประจำเดือนได้อีกด้วย

นอกจากนี้ ถั่วเหลืองยังมีวิตามินเกลือแร่ และใยอาหาร นอกจากนี้คนที่กินถั่วเหลืองเป็นประจำวันละ 25-47 กรัม จะช่วยลด LDLคอเลสเตอรอลซึ่งเป็นการช่วยป้องกันโรคหัวใจและหลอดเลือด

และรักษาระดับความดันในหลอดเลือด และการบริโภคนมถั่วเหลืองหรือเต้าหู้ 1 ถ้วยทุกวัน จะสามารถลดอัตราการเสี่ยงต่อการเกิดโรคมะเร็งบางชนิดในอีกด้วย

คนในยุคปัจจุบันที่หันมากินอาหารที่มีใยอาหารน้อย เช่น อเมริกา อังกฤษ รวมทั้งประเทศไทยจึงมีผู้เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจวายค่อนข้างสูง ขณะที่โรคนี้แทบไม่พบในชาวคนแอฟริกันที่กินอาหารที่มีใยอาหารมากเลย

เหตุที่โรคนี้แทบจะไม่พบในกลุ่มคนที่กินอาหารที่มีใยอาหารสูงก็เพราะว่าอาหารที่มีใยอาหารมาก เช่น ธัญพืช พืชผัก ผลไม้ ถั่ว มักจะเป็นอาหารที่มี LDL คอเลสเตอรอลต่ำหรือไม่มีเลยนั่นเอง

ฉะนั้นถ้าเรากินอาหารให้ถูกหลัก กินปลา โอเมก้า3 ถั่วเหลือง กินใยอาหารให้มากพอ เลี่ยงอาหารที่มีความเสี่ยงก็จะช่วยลดความเสี่ยงของการเป็นโรคหัวใจ อัมพฤกษ์ อัมพาตได้นั่นเอง

บทความที่น่าสนใจ

• โรคหัวใจ ภัยร้ายใกล้ตัวคนทำงาน
• ทำไมเราถึงเสี่ยงเป็นโรค “ไขมันในเลือด” สูง
• ลดไขมันในเลือด ด้วยน้ำมันรำข้าว Orysamin

The post ทำไมคนไทยเสี่ยง ‘เป็นโรคหัวใจ’ appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

ตอนที่เราเกิดมาใหม่ๆนั้น หลอดเลือดของเราจะสะอาด ไขมันในเลือดจะต่ำมาก และยังไม่มีไขมันเกาะที่ผนังหลอดเลือด แต่พออายุมากขึ้นและมีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม

เราก็จะมีไขมันมาเกาะที่ผนังหลอดเลือดสะสมมากขึ้นเรื่อยๆ เราก็จะเป็นโรคไขมันในเลือดสูง ความน่ากลัวของโรคนี้ไม่ได้อยู่ที่ตัวมันเอง แต่อยู่ที่โรคที่จะเป็นหลังจากที่มีไขมันในเลือดสูง

เพราะเมื่อมีไขมันเกาะที่ผนังเลือดมากขึ้น หลอดเลือดก็จะมีช่องที่เล็กลง(หลอดเลือดตีบ) ทำให้เลือดไหลผ่านได้ยากขึ้น หัวใจต้องทำงานหนักมากขึ้น

เพราะต้องใช้แรงเพิ่มมากขึ้นในการปั๊มให้เลือดไหลเวียนได้ทั่วร่างกาย ส่งผลให้ความดันของเราสูงขึ้นจนเป็นโรคความดันสูง

นอกจากนี้ถ้าหลอดเลือดที่ติดหรืออุดตันเป็นหลอดเลือดที่หัวใจ ก็จะทำให้มีโอกาสเป็นโรคหัวใจวายเสียชีวิตได้ หรือถ้าเป็นหลอดเลือดที่สมองตีบหรืออุดตันก็มีโอกาสที่หลอดเลือดในสมองจะแตก

ทำให้เป็นอัมพฤกษ์อัมพาตหรือตายได้เช่นกัน ถ้าเกิดตีบตันที่หลอดเลือดอวัยวะเพศ ก็จะทำให้สมรรถภาพทางเพศเสื่อม หรือถ้าตีบตันที่หลอดเลือดที่เลี้ยงตับก็ทำให้เป็นโรคตับได้

พูดง่ายๆว่า ไขมันในเลือด เป็นต้นเหตุของโรคเรื้อรังแทบทั้งหมด เมื่อไขมันในเลือดสูงบริเวณไหน อวัยวะตรงนั้นก็จะมีปัญหานั่นเอง..

ไขมันดีและไม่ดี

ไขมันในเลือด มีอยู่หลายชนิดแต่ที่มีความสำคัญได้แก่ คอเลสเตอรอลและไตรกลีเซอไรด์ โดยไขมันในเลือดก็เหมือนกับไขมันในอาหาร ที่มีทั้งส่วนที่เป็นประโยชน์และเป็นโทษปะปนกันอยู่

• ไขมันดี (HDL คอเลสเตอรอล) ไขมันประเภทนี้จะทำหน้าที่ลำเลียงคอเลสเตอรอลไปใช้ที่ตับ ทำให้ไขมันอุดตันตามเส้นเลือดน้อยลง

ฉะนั้นไขมันประเภทนี้ยิ่งเรามีมากก็ยิ่งดี (อย่างน้อยควรมีมากกว่า 40-45  มิลลิกรัม/เดซิลิตร) ไขมันประเภทนี้จะมีมากในอาหารที่มีกรดไขมันไม่อิ่มตัว เช่น ปลา ถั่ว

• ไขมันไม่ดี (LDL คอเลสเตอรอล) ถ้าเรามีไขมันประเภทนี้มากเกินไป (มากกว่า 130 มิลลิกรัม/เดซิลิตร) ไขมันเหล่านี้จะไปสะสมอยู่ตามผนังหลอดเลือดแดงทั่วร่างกาย

เราจึงต้องควบคุมไม่ให้มีไขมันประเภทนี้มากเกินไป โดยไขมันประเภทนี้จะมีมากในอาหารที่มีไขมันอิ่มตัวสูงเช่น ไขมันสัตว์ ยกเว้นปลา น้ำมันปาล์ม น้ำมันมะพร้าว เนย ชีสต์

• ไขมันไตรกลีเซอไรด์ เป็นไขมันอีกชนิดหนึ่งที่เป็นแหล่งพลังงานสำคัญของร่างกาย โดยอาหารพวกแป้งและน้ำตาล รวมทั้งโปรตีนที่เหลือใช้จะถูกเปลี่ยนเป็นไตรกลีเซอไรด์

และถูกเก็บสะสมไว้ที่ชั้นไขมันเพื่อเป็นพลังงานสำรอง นอกจากนี้ไตรกลีเซอไรด์ยังช่วยในเรื่องการดูดซึมวิตามิน  A D E K ด้วย

อย่างไรก็ตามมีข้อมูลบ่งชี้ว่า การมีไขมันชนิดนี้มากเกินไป (มากกว่า 150 มิลลิกรัม/เดซิลิตร) ก็จะทำให้เราเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือดตับอ่อนอักเสบ(ทำให้เป็นเบาหวาน)

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในคนที่อ้วน เป็นเบาหวาน ความดันสูง และมีระดับ HDL คอเลสเตอรอลต่ำ ด้วยเหตุนี้เราจึงต้องควบคุมไม่ให้มีไตรกลีเซอไรด์มากเกินไปเช่นกัน (ไขมันประเภทนี้จะมีมากในไขมันสัตว์)

สาเหตุที่ทำให้ไขมันในเลือดสูง

สาเหตุของโรคไขมันในเลือดสูงมีหลายปัจจัย แต่สาเหตุหลักก็คือ การกินอาหารที่มีกรดไขมันอิ่มตัวสูง ซึ่งมักจะพบในไขมันสัตว์และในน้ำมันพืชบางชนิด

เช่น น้ำมันปาล์ม น้ำมันมะพร้าว กะทิ นอกจากนี้ยังรวมถึงการกินน้ำตาลมากเกิน การดื่มแอลกอฮอล์ สูบบุหรี่ รวมถึงคนที่อ้วน คนที่ขาดการออกกำลังกาย คนที่เป็นโรคเบาหวาน ความดันสูง และมีกรรมพันธุ์ ก็อาจเป็นสาเหตุนึงที่ทำให้ไขมันในเลือดสูงได้

เนื้อของสัตว์แต่ละประเภทจะมีไขมันอิ่มตัวและพลังงานไม่เท่ากันเช่น ในปริมาณ 2 ช้อนโต๊ะที่เท่ากัน หมู,เนื้อจะมีโปรตีน 8 กรัม,ไขมัน 8 กรัม พลังงาน 150 กิโลแคลอรี่

ถ้าเป็นไก่-เป็ดก็จะมีโปรตีน 7 กรัม,ไขมัน 3 กรัมพลังงาน 55 กิโลแคลอรี่ (ไขมันส่วนใหญ่อยู่ที่หนัง และจะอยู่ในเนื้อน้อย) ปลา,ถั่วจะมีโปรตีน 7 กรัมไขมัน 1 กรัม พลังงาน 35 กิโลแคลอรี่

จะเห็นว่าในปริมาณเท่ากัน เนื้อสีแดง (หมู เนื้อ) จะให้พลังงานสูงกว่าหลายเท่า (กินแล้วอ้วนง่ายกว่า) และมีไขมันสูงกว่าแหล่งโปรตีนอื่นหลายเท่า โดยส่วนใหญ่จะเป็นไขมันอิ่มตัวที่ทำให้เรามี LDLคอเลสเตอรอลและไตรกลีเซอไรด์มากขึ้น

พอหันกลับมามองอาหารประเภทโปรตีนที่เราและลูกหลานกินกันเป็นประจำเราจะพบเลยว่า คนส่วนใหญ่มักจะกินเนื้อหมู เนื้อวัว เนื้อสีแดงแทบทุกวัน ไม่ค่อยได้กินปลาหรือถั่ว

จึงทำให้เราได้รับ LDL คอเลสเตอรอลและไตรกลีเซอไรด์มากเกินไป ,ส่วนHDLคอเลสเตอรอลก็ได้รับน้อยเกินไป  จึงส่งผลให้ไขมันในเลือดสูงและเป็นโรคเรื้อรังอื่นๆตามมาอีกมากมาย

นอกจากเราจะได้รับไขมันส่วนเกินจากเนื้อสัตว์ที่เรากินแล้ว เรายังได้รับไขมันจากน้ำมันที่ใช้ในการปรุงอาหารด้วยวิธีการทอดหรือผัดเช่น หมูทอด ไก่ทอด ไข่เจียว ไข่ดาว ผัดซีอิ้ว

ผัดกระเพรา ผัดไทย ข้าวผัด แฮมเบอร์เกอร์ มันฝรั่งทอด สปาเก็ตตี้ ขนมขบเคี้ยว โดนัท ฯลฯ

อาหารทอดๆส่วนใหญ่จะใช้น้ำมันปาล์มซึ่งมีไขมันอิ่มตัวประมาณ 6 กรัมต่อน้ำมัน 1 ช้อนโต๊ะ นั่นแปลว่าเพียงแค่ 3 ช้อนโต๊ะครึ่งเราก็ได้ไขมันอิ่มตัวมากเกิน 20 กรัมแล้ว

ส่วนอาหารที่ใช้น้ำมันถั่วเหลืองเราก็ยังคงได้รับไขมันอิ่มตัวประมาณ 2.5 กรัมต่อน้ำมัน 1 ช้อนโต๊ะ การกินมากกว่า 8 ช้อนโต๊ะ ก็ทำให้เราได้รับไขมันอิ่มตัวมากเกินไปอยู่ดี..

รวมถึงการกินอาหารที่ใช้ส่วนผสมที่มีไขมันอิ่มตัวเป็นส่วนผสม เช่น พิซซ่าใช้ยีสต์ผสม ขนมปังทาเนย สปาเก็ตตี้คาโบนาร่า ช็อคโกแลต คุกกี้ และอาหารที่ใช้กะทิเป็นส่วนผสม(ไขมันจากมะพร้าว)

เช่น แกงเขียวหวาน บัวลอยกะทิ กล้วยบวชชี สิ่งเหล่านี้จะยิ่งทำให้เราได้รับไขมันอิ่มตัวเข้าไปจำนวนมาก ทำให้ไขมันในเลือดสูงและเป็นโรคเรื้อรังได้เช่นกัน

แม้แต่คนที่ชอบกินผัก กินเจ มังสวิรัติ ที่ทำไปด้วยความคาดหวังว่าจะมีสุขภาพที่ดี แต่ถ้ากินอาหารที่ใช้น้ำมันในการทำอาหารเช่น ผัดผัก เต้าหู้ทอด เผือกทอด ข้าวมันไก่เจ

คนเหล่านี้ก็จะได้รับไขมันอิ่มตัวเข้าไปจำนวนมากเช่นกัน คนกลุ่มนี้ก็เลยอาจป่วยเป็นโรคเรื้อรังได้แทนที่จะมีสุขภาพดี

วิธีป้องกันและแก้ไข

ในส่วนของโปรตีนเราก็ควรเลือกกินโปรตีนให้หลากหลาย โดยเลือกกินโปรตีนจากปลาและถั่วให้ได้อย่างน้อย 2-4 ครั้ง/สัปดาห์ โดยเราต้องกินไขมันดีจากปลาและถั่วให้มากพอ เพื่อให้ได้ไขมันดีที่จะช่วยเพิ่ม HDLคอเลสเตอรอล และลด LDLคอเลสเตอรอล

ควรลดอาหารทอดหรือผัด (วันนึงไม่ควรเกิน 1-2 จาน เพราะวันนึงเราไม่ควรกินไขมันเกินวันละ 65 กรัมหรือ 4 ช้อนโต๊ะ) แล้วลดอาหารที่ใช้ไขมันอิ่มตัวเป็นส่วนผสม (มีชีสต์ เนย กะทิ) โดยในวันนึงเราไม่ควรได้รับไขมันอิ่มตัวมากกว่า  20 กรัม

เลือกกินอาหารที่ใช้วิธีการนึ่ง อบ ย่างแทน แต่ถ้าต้องกินอาหารทอดหรือผัดก็เลือกที่ใช้น้ำมันที่มีไขมันอิ่มตัวน้อยกว่า เช่น น้ำมันมะกอก น้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันคาโนล่า

หลีกเลี่ยงอาหารที่ใช้น้ำมันที่มีกรดไขมันอิ่มตัวสูง เช่น น้ำมันปาล์ม น้ำมันมะพร้าว น้ำมันข้าวโพด น้ำมันทานตะวัน น้ำมันงา

รวมถึงควรออกกำลังกายครั้งละ 30 นาที อาทิตย์ละ 3-6 วัน ควบคุมน้ำหนักอย่าให้เกินมาตรฐาน กินผักผลไม้ หรือธัญพืชให้มากขึ้น

และหยุดสูบบุหรี่เพราะสารในบุหรี่จะลดระดับ HDLคอเลสเตอรอลได้ เพียงรู้จักเลือกกินอาหารให้ถูกหลักถูกวิธีเท่านี้ ก็จะทำให้เราไม่ต้องเสี่ยงต่อการมีไขมันในเลือดสูงอีกต่อไป

ซึ่งจะทำให้เป็นโรคเรื้อรังตามมาได้อีกมากมาย…

บทความที่น่าสนใจ

• รู้หรือไม่ ‘ไขมันในเลือดสูง’ เป็นภัยต่อสุขภาพและชีวิต
• ไขมันพอกตับ เสี่ยงกับมะเร็ง
• ลดไขมันในเลือดด้วยน้ำมันรำข้าว Orysamin

The post ทำไมเราถึงเสี่ยงเป็นโรค “ไขมันในเลือด” สูง appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

คนส่วนใหญ่มักจะหลงเชื่อว่าสาเหตุของการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือดนั้น เกิดจากคอเลสเตอรอลและไขมันอิ่มตัว จึงมักมีคำแนะนำต่างๆในการงดหรือลดการกินไขมันอิ่มตัว

รวมถึงการใช้ยาลดคอเลสเตอรอลกันอย่างแพร่หลาย ซึ่งไม่ได้ช่วยลดปัญหาที่เกิดขึ้นได้ อย่างไรก็ตามเราจะเห็นว่ายังมีประชากรโลกมากมายที่มีภาวะโรคอ้วน เบาหวาน โรคเซลล์เสื่อม และอีกสารพัดโรค

ภาวะอักเสบเรื้อรัง

คอเลสเตอรอล ในกระแสเลือด จะไหลเคลื่อนไปตามหลอดเลือดได้อย่างเสรีถ้าหลอดเลือดของเราปกติ แต่เมื่อไรก็ตามที่มีการอักเสบของหลอดเลือดแล้ว คอเลสเตอรอล จะจับเป็นตะกอนอุดตันในหลอดเลือดได้

สาเหตุของการเกิดการอักเสบเรื้อรังได้มากที่สุดคือ การบริโภคอาหารที่มีปริมาณน้ำตาลสูงๆ เช่น แป้งขัดขาว น้ำอัดลม ขนมหวาน และอาหารคาร์โบไฮเดรตทั้งหลายนั่นเอง

ปกติแล้วร่างกายจะมีระบบควบคุมสมดุลของปริมาณน้ำตาลในกระแสเลือดไม่ให้เกิน 6-7 กรัม (ขึ้นอยู่กับขนาดตัวและปริมาณเลือดในร่างกาย)

เมื่อปริมาณน้ำตาลในเลือดสูง ฮอร์โมนอินซูลินจะทำหน้าที่นำน้ำตาลส่วนเกินเหล่านั้นไปเก็บไว้ในเซลล์ก่อนที่จะแปลงสภาพเก็บไว้ในรูปไขมันต่อไป แต่ถ้าน้ำตาลภายในเซลล์มีเพียงพออยู่แล้วอินซูลินก็ต้องหาทางรีบขับหรือกำจัดออกจากร่างกายต่อไป

น้ำตาลที่เป็นส่วนเกินในกระแสเลือดนี่แหละที่เป็นตัวร้าย มันจะเข้าไปจับกับโปรตีนหลายๆชนิดในเลือด กลายสภาพเป็นตัวทำร้ายเซลล์ต่างๆให้เกิดการอักเสบ

การกินน้ำตาลวันละมากๆ หลายๆมื้อ จึงเป็นตัวการก่อให้เกิดการอักเสบเรื้อรังของร่างกาย นอกจากนี้ถ้าน้ำตาลไปจับกับส่วนของ Collagenในผิวหนัง ก็จะทำให้การยืดหยุ่นลดลง เกิดเป็นริ้วรอย ผิวหนังเหี่ยวย่นได้

คอเลสเตอรอลในกระแสเลือด

คอเลสเตอรอล มีทั้งโทษและประโยชน์ โดยมีหน้าที่สำคัญเป็นส่วนประกอบของเยื่อหุ้มเซลล์ ช่วยในการสร้างกรดน้ำดีซึ่งช่วยในการย่อยอาหาร

และยังเป็นสารตั้งต้นของฮอร์โมนสเตียรอยด์หลายชนิดโดยเฉพาะฮอร์โมนเพศ และฮอร์โมนที่ช่วยให้เราต่อสู้กับความเครียดได้ แต่เมื่อใดที่คอเลสเตอรอลในเลือดมีมากเกินความต้องการของร่างกาย

คือ มากกว่า 200 mg/dl  ประกอบกับหลอดเลือดมีการอักเสบเรื้อรัง คอเลสเตอรอลเหล่านี้มีโอกาสไปสะสมใต้ผนังหลอดเลือดด้านในมากขึ้น ทำให้หลอดเลือดตีบและอุดตันในที่สุด

คอเลสเตอรอล มาจากไหน

จากอาหารที่เรารับประทานเข้าไป ซึ่งเป็นเพียงแค่ 30% ของคอเลสเตอรอลในกระแสเลือดเท่านั้น ซึ่งอาหารที่มีคอเลสเตอรอลสูงได้แก่ เนื้อสัตว์ ไข่แดง หอยนางรม และอาหารทะเลเป็นต้น

คอเลสเตอรอลส่วนใหญ่ประมาณ 70% จะถูกสร้างขึ้นจากตับโดยจะขับออกทางลำไส้และถูกดูดซึมกลับเข้าสู่กระแสเลือด ร่างกายจะสังเคราะห์คอเลสเตอรอลขึ้นมาได้

จากอาหารประเภทคาร์โบไฮเดรต โปรตีน และไขมันโดยเฉพาะจากไขมันอิ่มตัว รวมถึงจากการกินอาหารประเภทแป้งและน้ำตาลเกินความต้องการของร่างกาย

รู้จักไขมันในเลือด

ไขมันมีอยู่หลายชนิด แต่ที่สำคัญมี 3 ชนิดคือ

1. LDL cholesterol  (ไขมันตัวร้าย) ถ้ามีปริมาณมากจะสะสมอยู่ในหลอดเลือดแดงเป็นต้นเหตุของภาวะหลอดเลือดแดงแข็งตัวและอุดตัน ระดับ LDL ไม่ควรสูงเกิน130 mg/dl  ยิ่งมีระดับสูงมากเท่าไหร่ อัตราเสี่ยงต่อการเป็นโรคหัวใจยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

2. HDL คอเลสเตอรอล เป็นไขมันตัวดีทำหน้าที่ในการกำจัด LDL cholesterol ออกจากหลอดเลือดแดง เราควรมีระดับ HDL สูงกว่า 40 mg/dl (ในผู้ชาย) และ 50 mg (ในผู้หญิง) การมีระดับ HDL สูงจึงช่วยลดความเสี่ยงในการเป็นโรคหลอดเลือดหัวใจ

3. ไตรกลีเซอไรด์ เป็นไขมันอีกประเภทหนึ่งในกระแสเลือด เปรียบเสมือนผู้ช่วยผู้ร้าย ถ้าร่างกายสะสมไตรกลีเซอไรด์มากเกินไป ก็จะเร่งการสะสมคอเลสเตอรอลใต้ผนังหลอดเลือด

ซึ่งเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจขาดเลือดได้ เราจึงไม่ควรมีระดับไตรกลีเซอไรด์สูงเกินกว่า150 mg/dl

ไขมันในอาหารกับปัญหาไขมันในเลือดผิดปกติ

1. ไขมันอิ่มตัว มักมาจากสัตว์เช่น ไขมันหมูและนมวัว

2. ไขมันไม่อิ่มตัว ได้แก่น้ำมันพืชชนิดต่างๆ

3. ไขมันแปลงรูป (Trans fat) เกิดจากการนำน้ำมันพืชที่เป็นของเหลวมาทำการแปลงรูปให้เกิดการแข็งตัวและนำมาใช้ในอุตสาหกรรมอาหารเช่น เนยเทียม ครีมเทียม นมข้นหวาน เบเกอรี่ และไอศกรีมเป็นต้น

อาหารมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งต่อการเกิดภาวะไขมันในเลือดสูง อาหารจำพวกแป้งน้ำตาลและเหล้าทำให้ระดับไขมันไตรกลีเซอไรด์ในเลือดสูง ส่วนไขมันอิ่มตัวจากสัตว์และไขมันแปลงรูป เป็นสาเหตุสำคัญของคอเลสเตอรอลในเลือดสูง

คนส่วนใหญ่ยังมีความเข้าใจผิดว่า การกินอาหารที่มีคอเลสเตอรอลสูงเป็นสาเหตุของคอเลสเตอรอลในเลือดสูง แต่ที่จริงแล้วคนที่มีโคเลสเตอรอลในเลือดสูง

ส่วนใหญ่จะเกิดจากการที่ตับสร้างคอเลสเตอรอลจากการกินอาหารประเภทแป้งและน้ำตาลมากเกินไปต่างหาก

ดังนั้นถ้าจะลดคอเลสเตอรอลในกระแสเลือด จึงควรลดการกินอาหารพวกคาร์โบไฮเดรต รวมถึงไขมันแปลงรูปลงไปด้วย ซึ่งมีหลักฐานพิสูจน์แล้วว่าไขมันแปลงรูปทำให้คอเลสเตอรอลเลว หรือ LDLในเลือดสูงขึ้นยิ่งกว่าการรับประทานไขมันจากสัตว์อีก

จะเห็นได้ว่าไขมันมีทั้งข้อดีและข้อเสียต่อร่างกาย แต่น้ำตาลจัดเป็นสารอาหารที่ให้พลังงานแบบว่างเปล่า คือไม่มีคุณค่าทางอาหารเลย

ดังนั้นถ้าเรากินอาหารที่มีน้ำตาลมากๆ จะส่งผลให้ร่างกายเกิดการอักเสบเรื้อรัง เกิดความเสี่ยงต่อการเป็นโรคเสื่อมต่างๆตามมาในที่สุดเช่น โรคเบาหวาน ความดันสูง โรคหัวใจ หลอดเลือดตีบตัน เส้นเลือดในสมองตีบ อัมพฤกษ์ อัลไซเมอร์

การเลือกทานอาหารที่ดีที่สุดคือ การทานเมนูอาหารที่ปรุงสด ผ่านการแปรรูปให้น้อยที่สุดเท่าที่ทำได้ ลดการบริโภคน้ำตาลทั้งทางตรงและทางอ้อม เพื่อชะลอความเสื่อมของร่างกาย ก็จะทำให้เรามีชีวิตที่ยืนยาวอย่างแข็งแรง

ไขมันโอเมก้า 3,6,9

กรดไขมันกลุ่มโอเมก้า 3,6,9  เป็นกลุ่มของกรดไขมันชนิดไม่อิ่มตัวสูง โดย Omega 3 และ 6  จัดเป็นกรดไขมันที่จำเป็นต่อร่างกาย เนื่องจากร่างกายสร้างเองไม่ได้ (ส่วนไขมันโอเมก้า 9  ร่างกายสามารถสังเคราะห์ได้จากสารตั้งต้นคือ Omega 3 และ 6)

กลุ่มไขมัน Omega 3 และ 6 บางชนิด ถูกใช้เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารกลุ่ม  eicosanoid  ที่มีคุณสมบัติคล้ายฮอร์โมน สารกลุ่มนี้มีส่วนเกี่ยวข้องในการควบคุมระบบการแข็งตัวของเลือด

การหดตัวของหลอดเลือด การหดตัวของกล้ามเนื้อเรียบ และการอักเสบของร่างกายเพื่อต่อสู้กับเชื้อโรคที่เข้ามาทำลายเซลล์

► โอเมก้า 3

เป็นกรดไขมันที่พบมากในปลาทะเลน้ำลึกเช่น ปลาแซลมอน ปลาทูน่า ปลาแมคเคอเรล ปลาซาดีน ปลาแอนโชวี่ โดยที่เราจะรู้จักกันดีในรูปแบบอาหารเสริมพวกน้ำมันปลา หรือ  Fish oil

รวมถึงสาหร่ายทะเลนอกจากนั้น ยังพบโอเมก้า 3 ได้ในเมล็ดวอลนัท บล็อกโคลี่ ดอกกะหล่ำ เต้าหู้ ผักขม กุ้ง หอยแครงเป็นต้น โดยกรดไขมันชนิดโอเมก้า 3 ที่สำคัญมี 3 ตัวคือ

• กรดอัลฟาไลโนเลนิก พบได้ในน้ำมันเมล็ดแฟลกซ์ น้ำมันคาโนล่า และวอลนัท โดยทำหน้าที่เป็นแหล่งพลังงานของเซลล์

• กรดไอโคซาเพนตะโนอิก พบได้ในปลาทะเล น้ำมันปลา โดยทำหน้าที่ป้องกันการอักเสบ และช่วยรักษาสุขภาพของระบบหัวใจและหลอดเลือด

• กรด docosahexanoic (DHA) พบได้ในปลาทะเล น้ำมันปลา สาหร่ายทะเล ไข่แดง ช่วยป้องกันการอักเสบ ช่วยในการพัฒนาและการเรียนรู้ของสมอง สุขภาพของหัวใจและสายตา

กรดไขมันโอเมก้า 3  มีคุณสมบัติในการต่อต้านการอักเสบ ลดความหนืดของเลือด (ซึ่งจะช่วยลดการเกาะตัวของคอเลสเตอรอลในหลอดเลือดได้)

ช่วยพัฒนาการของสมอง เพิ่มสมาธิ ความจำระยะสั้น และทักษะในการอ่าน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง DHA มีความสำคัญในการพัฒนาและการทำหน้าที่ของระบบประสาทและสายตาของทารก

► โอเมก้า 6

เป็นกรดไขมันที่พบได้ในน้ำมันพืชทั่วไปเช่น น้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันรำข้าว น้ำมันทานตะวัน น้ำมันอีฟนิ่งพริมโรส จมูกข้าว และถั่วชนิดต่างๆ โดยกรดไขมันโอเมก้า 6 ที่สำคัญมีดังนี้

1. กรดไลโนเลอิก พบได้ในน้ำมันพืชทั่วไป
2. กรดแกมมา-ไลโนเลอิก พบในน้ำมันอีฟนิ่งพริมโรส
3. กรดอะราคิโดนิก พบได้ในไขมันแทรกในเนื้อสัตว์ นม เป็นต้น

Omega 6 มีฤทธิ์เป็นสารต้านอนุมูลอิสระ ช่วยลดและชะลอการเสื่อมของเซลล์ต่างๆในร่างกาย เป็นสารตั้งต้นของการสร้างสารพรอสตาแกลนดิน
และมีบทบาทสำคัญช่วยในกระบวนการอักเสบเพื่อป้องกันเชื้อโรคมาทำลายเซลล์ ช่วยในการทำงานของเกล็ดเลือดเพื่อเพิ่มการแข็งตัวของเลือด

► โอเมก้า 9

โอเมก้า 9 เป็นกรดไขมันที่พบได้ในน้ำมันมะกอก น้ำมันคาโนล่า น้ำมันเมล็ดดอกทานตะวัน ไขมันจากถั่วลิสง งา ถั่วพิสตาชิโอ อัลมอนด์ และอะโวคาโด โดยกรดไขมันชนิดโอเมก้า 9 ที่สำคัญมี 2 ตัวคือ

1. กรดโอเลอิก เป็นกรดไขมันที่มีอยู่ในน้ำมันมะกอก และในไขมันชนิดไม่อิ่มตัวเชิงเดี่ยวต่างๆ

2. กรดอีรูสิค เป็นกรดไขมันที่พบได้มากในน้ำมันจากเมล็ดของต้นเรพ หรือเรียกว่าน้ำมันคาโนล่าและเมล็ดของต้นมัสตาร์ด

ร่างกายของคนเราสามารถสร้างกรดไขมันชนิดนี้ได้เอง จากไขมันไม่อิ่มตัวโอเมก้า 3 หรือโอเมก้า 6  จึงไม่ถือว่าเป็นกรดไขมันที่จำเป็น ยกเว้นว่าเราขาดโอเมก้า 3 และ 6

ประโยชน์ของโอเมก้า 9 ได้แก่ เป็นตัวช่วยในการสร้างฮอร์โมนพรอสตาแกลนดิน ช่วยลดคอเลสเตอรอลที่ไม่ดี ช่วยเพิ่มระดับของ HDL ช่วยลดไตรกลีเซอไรด์

และช่วยทำให้ระบบไหลเวียนโลหิตเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้สามารถป้องกันโรคหัวใจและโรคหลอดเลือดตีบตันได้

สมดุลระหว่างโอเมก้า 6 และ 3

ปัญหาด้านสุขภาพที่เกี่ยวข้องกับโอเมก้า 6 ในปัจจุบัน ไม่ได้มาจากการขาดโอเมก้า 6 แต่มาจากการได้รับโอเมก้า 6 มากเกินไป หรือได้รับไม่สมดุลกับปริมาณโอเมก้า 3

เพราะกรดไขมันโอเมก้าทั้งสองจะทำงานตรงข้ามกัน โดยพบว่าสัดส่วนที่เหมาะสมระหว่าง Omega 6:3  ควรจะอยู่ที่ 4:1 หรือต่ำกว่า แต่จากอาหารและการปรุงอาหารในปัจจุบันของคนไทย

โดยเฉพาะอาหารผัดและทอด อาจถึง 20:1 ซึ่งหมายถึงร่างกายได้รับโอเมก้า 6 มากเกินไป และได้รับ Omega 3 น้อยไป ก็จะเป็นสภาวะที่ไม่ดีต่อร่างกายเช่น เสี่ยงต่อการเกิดโรคมะเร็ง โรคเกี่ยวกับภูมิคุ้มกัน หรือหอบหืดได้

ดังนั้นการที่เราจะรักษาสมดุลโอเมก้า 6:3  ให้ต่ำลง จึงแนะนำว่าควรลดการทานอาหารประเภทผัดๆทอดๆ แล้วหันมารับประทานอาหารประเภทต้ม นึ่ง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งไข่หรือปลาทะเลนึ่งหรือต้ม เนื่องจากจะช่วยลดปริมาณไขมันโอเมก้า 6 แล้วยังช่วยเพิ่ม Omega 3 ได้ด้วย

ปัจจุบันมีอาหารฟังก์ชั่น (functional Food)ที่เพิ่มคุณค่าหรือปริมาณของโอเมก้า 3 โดยเฉพาะกรดไขมัน DHA เข้าไป ไม่ว่าจะเป็นนม DHA  หรือไข่โอเมก้า 3 ซึ่งจะมีปริมาณ DHA มากกว่าไข่ปกติ 4-5 เท่า

และถ้ากินต่อเนื่องเป็นเวลา 60 วัน จะทำให้คลื่นไฟฟ้าสมองเปลี่ยนเป็นคลื่นอัลฟ่ามากขึ้น ส่งผลถึงสมองมีสมาธิมากขึ้น และยังช่วยให้การทำงานของสมองเร็วขึ้นกว่าคนที่ไม่ได้ทานไข่ถึง 25%

บทความที่น่าสนใจ

• ลดไขมันในเลือด ด้วยน้ำมันรำข้าวออริซามิน Orysamin
• รู้หรือไม่ ‘ไขมันในเลือดสูง’ เป็นภัยต่อสุขภาพและชีวิต
• ไขมันพอกตับ เสี่ยงกับมะเร็ง

The post คอเลสเตอรอล…ภัยร้ายที่เราป้องกันได้ appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

ซึ่งโรคไขมันในเลือดสูง (Hypercholesterolemia)นั้นมีแน้วโน้มที่จะพบมากขึ้นเรื่อยๆ และเป็นปัจจัยเสี่ยงที่ทำให้เกิดโรคต่างๆมากมาย

โดยเฉพาะโรคหลอดเลือดแข็งตัว (Atherosclerosis) ซึ่งนำไปสู่โรคความดันโลหิตสูง หลอดเลือดแดงตีบตันที่หัวใจ ทำให้กล้ามเนื้อหัวใจตาย

เป็นเหตุทำให้เสียชีวิตเฉียบพลัน ส่วนหลอดเลือดสมองตีบตันนำไปสู่การเป็นอัมพฤกษ์และอัมพาต นอกจากนี้ยังเป็นเหตุที่ทำให้เป็นโรคเบาหวานได้ง่ายขึ้น

โดยระดับไขมันในเลือดมีความสำคัญอย่างมากกับการเกิดหลอดเลือดตีบตัน โดยเฉพาะหลอดเลือดที่ไปเลี้ยงหัวใจ ผู้ที่มีภาวะ ‘ไขมันในเลือดสูง’ จึงมีโอกาสเป็นโรคหัวใจขาดเลือด และคนที่มีไขมันในเลือดสูงมีความเสี่ยงต่อการเกิดมะเร็งลำไส้ใหญ่ มะเร็งเต้านม เป็นต้น

ชนิดของไขมันในเลือดที่สำคัญ ได้แก่

1) คอเลสเตอรอล (Cholesterol)

เป็นไขมันชนิดหนึ่งที่ร่างกายสามารถสังเคราะห์ได้เองจากตับและลำไส้ หรือได้รับจากสารอาหารที่รับประทานเข้าไป อาหารที่มาจากพืชจะไม่พบคอเลสเตอรอลเป็นส่วนประกอบ แต่จะพบมากในไขมันสัตว์

ปริมาณไขมันขึ้นอยู่กับชนิดของอาหาร คอเลสเตอรอลมีความสำคัญต่อร่างกาย โดยเป็นส่วนประกอบที่สำคัญของเซลล์ต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเซลล์สมอง

แต่หากมีไขมันคอเลสเตอรอลจะไปสะสมอยู่ตามผนังหลอดเลือดแดงทั่วร่างกาย เช่น หลอดเลือดสมอง หลอดเลือดหัวใจ ฯลฯ ทำให้เส้นเลือดแข็งตัว เกิดการตีบตันของหลอดเลือดตามมาในอนาคต หลอดเลือดจะตีบตันช้าหรือเร็วขึ้นอยู่กับปริมาณของระดับคอเรสเตอรอลในเลือด

รวมถึงมีปัจจัยเสี่ยงอื่นๆร่วมด้วยหรือไม่ เช่น ความดันโลหิตสูง ไขมันในเลือดสูง เบาหวาน การสูบบุหรี่ ความอ้วนและการขาดการออกกำลังกาย เป็นต้น

ซึ่งไขมันคอเลสเตอรอล ยังแบ่งออกเป็น 2 ชนิด คือ

• HDL (High density lipoprotein-HDL) มีหน้าที่นำคอเลสเตอรอลจากกระแสเลือดไปทำลายที่ตับ ดังนั้นถ้าระดับ HDL ในเลือดสูง จะทำให้อัตราเสี่ยงต่อการเป็นโรคหลอดเลือดหัวใจตีบน้อยลง HDL สามารถสูงขึ้นได้จากการออกกำลังกาย

• LDL (Low density lipoprotein) หากมีไขมันชนิดนี้ในเลือดสูง ก็จะไปเกาะผนังหลอดเลือด ทำให้หลอดเลือดพอกหนาขึ้น จนความยืดหยุ่นของหลอดเลือดเสียไป หลอดเลือดจะตีบแคบลง ทำให้การไหลเวียนเลือดไม่สะดวก จึงเสี่ยงต่อการเกิดโรคความดันโลหิตสูง โรคหลอดเลือดหัวใจและสมองตีบตันได้ง่าย

2) ไตรกลีเซอไรด์ (Triglyceride)

เป็นไขมันชนิดหนึ่งเกิดจากการสร้างขึ้นเองในร่างกายจากน้ำตาล และแป้ง หรือจากอาหารที่รับประทานเข้าไป มีความสำคัญต่อร่างกายหลายประการ เช่น ให้พลังงานช่วยในการดูดซึมวิตามิน เอ ดี อี และ เค ช่วยทำให้รู้สึกอิ่มท้องอยู่นาน

นอกจากนี้ร่างกายยังเก็บสะสมไตรกลีเซอไรด์ไว้สำหรับให้พลังงานเมื่อมีความต้องการ อย่างไรก็ตามการมีไตรกลีเซอไรด์ในเลือดสูงหรือพบว่าคนที่มีคอเลสเตอรอลสูงร่วมด้วย จะมีโอกาสเป็นโรคหลอดเลือดหัวใจและสมองตีบมากขึ้น

โดยค่าปกติของระดับไขมันในเลือด เป็นดังนี้

ดังนั้นการควบคุมระดับไขมันในเลือดให้อยู่ในเกณฑ์ปกติจึงมีความสำคัญต่อการดำรงชีวิตให้ยืนยาวขึ้น ซึ่งในการรักษาตามโรงพยาบาล เมื่อมีการเจาะเลือดตรวจแล้วพบว่ามี ไขมันในเลือดสูง โดยทั่วไปก็จะได้รับยาลดไขมันในเลือดจากแพทย์มารับประทาน

แต่การใช้ยาแต่เพียงอย่างเดียวอาจจะไม่ใช่วิธีในการควบคุมไขมันในเลือดที่มีประสิทธิภาพที่สุด ต้องควบคุมพฤติกรรมการรับประทานอาหารและลักษณะนิสัยในการดำเนินชีวิตของตนเองด้วย เพื่อที่จะควบคุมไขมันในเลือดให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น

วิธีการควบคุมปริมาณไขมันในเลือด

1. การควบคุมอาหาร โดยเฉพาะอาหารที่มีคอเลสเตอรอลสูง เช่น ไขมันสัตว์ ไข่แดง อาหารทะเล ไม่ว่าจะเป็น หอยนางรม ปลาหมึก กุ้ง เป็นต้น ทั้งนี้ควรจำกัดไม่ให้เกิน 300 มิลลิกรัมต่อวัน

2. ควบคุมน้ำหนัก ไม่ให้อ้วนเกินไปโดยจำกัดอาหารประเภทแป้ง ข้าวต่างๆ ขนมหวาน เป็นต้น

3. หลีกเลี่ยงการดื่มสุรา เบียร์ เพราะแอลกอฮอล์มีฤทธิ์เร่งการสะสมไขมันตามเนื้อเยื่อ

4. หลีกเลี่ยงอาหารที่ปรุงด้วยน้ำมัน เช่น อาหารทอด หรือเจียว ควรใช้น้ำมันจากพืชแทนน้ำมันจากสัตว์ เช่น น้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันข้าวโพด น้ำมันเมล็ดดอกทานตะวัน ซึ่งมีกรดไลโนเลอิก

ที่ช่วยลดการทำงานของเกล็ดเลือด ทำให้การเกิดไขมันอุดตันในหลอดเลือดน้อยลง และช่วยลดระดับคอเลสเตอรอลชนิดเลว (LDL) เพิ่มคอเลสเตอรอลชนิดดี (HDL) ทำให้เลือดไหลเวียนดีขึ้นและหัวใจทำงานน้อยลง

5. ควรเพิ่มอาหารพวกผักใบและผลไม้บางชนิดที่ให้ใยและกาก เช่น คะน้า ผักกาด ฝรั่ง ส้ม เม็ดแมงลัก เป็นต้น เพื่อให้ร่างกายได้รับกากใยมากขึ้น ซึ่งกากใยเหล่านี้จะช่วยในการดูดซึมของไขมันสู่ร่างกายน้อยลง

6. การออกกำลังกาย จะช่วยลดปริมาณไขมันในเลือด และเพิ่มระดับของ HDL โดยควรออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่อง ครั้งละ 20-30 นาที อย่างน้อยสัปดาห์ละ 3-4 ครั้ง

สำหรับการออกกำลังกายที่ดีที่สุดเพื่อเพิ่มสมรรถภาพของปอดและหัวใจคือ การเดินเร็ว จ๊อกกิ้ง เต้นรำ การขี่จักรยาน แต่ถ้ามีอาการของโรคหัวใจอยู่ก่อนแล้ว ควรขอคำแนะนำจากแพทย์ก่อนว่า ควรออกกำลังกายแบบใดจึงจะเหมาะสม เพื่อให้แน่ใจว่าจะได้รับประโยชน์โดยไม่มีอันตรายต่อสุขภาพ

7. รับประทานผลิตภัณฑ์เสริมอาหารเพื่อควบคุมระดับไขมันในเลือด โดยควรเลือดทานอาหารเสริมที่มีสารแกมม่า ออริซานอล สารสกัดเซซามินจากงาดำ เพื่อช่วยควบคุมระดับไขมันในเลือด

หรือรับประทานอาหารเสริมชนิดที่ช่วยลดการดูดซึมไขมันเข้าสู่ร่างกาย เช่น ไคโตซาน ไฟเบอร์ชนิดต่างๆ ก็จะช่วยลดปริมาณไขมันในเลือดได้เช่นกัน แต่อย่างไรก็ตาม ควรปฏิบัติตัวในการควบคุมปริมาณไขมันในเลือดด้วยวิธีอื่นๆข้างต้นร่วมด้วยจึงจะดีที่สุด

The post รู้หรือไม่ ‘ไขมันในเลือดสูง’ เป็นภัยต่อสุขภาพและชีวิต appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

เมื่อมีแรงบีบตัวของหัวใจดันเลือดออกไปสู่เส้นเลือดใหญ่จึงเกิด “ความดันโลหิต” หรือที่เรียกกันสั้นๆว่า “ความดัน” ซึ่ง ความดันโลหิต นี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับแรงบีบตัวของหัวใจเพียงอย่างเดียว

แต่ยังเกี่ยวข้องกับขนาดของเส้นเลือดที่ไหลผ่านด้วย หลายๆคนคงจะเห็นภาพเวลาที่เราเอานิ้วไปอุดสายยางรดน้ำต้นไม้แล้วทำให้น้ำพุ่งได้แรงขึ้น ไกลขึ้น การพุ่งของเลือดก็เช่นเดียวกันครับ

เมื่อเส้นเลือดหดเล็กลง เลือดก็จะพุ่งแรงขึ้น จึงเป็นที่มาของ ความดันโลหิตสูง (Hypertension) ถ้าอย่างนั้น ความดันสูง ก็น่าจะดีสินะ! เพราะเลือดพุ่งไกลขึ้น แรงขึ้น หัวใจน่าจะทำงานน้อยลง.. แบบนั้นทำไมเราต้องมานั่งรักษา โรคความดันสูง กันล่ะ?

ก็เพราะในขณะที่เส้นเลือดมีไขมันไปพอกจนทำให้มีขนาดเล็กลง หัวใจต้องทำงานเพิ่มขึ้นอีกเพื่อบีบตัวต้านกับแรงเสียดทานของผนังหลอดเลือด แม้ว่าเลือดจะพุ่งได้ไกลได้แรงก็จริง

แต่สิ่งที่ร่างกายต้องการก็คือ “ปริมาณ” ไม่ใช่ “ความแรง” ของเลือด หัวใจจึงต้องทำงานหนักมากขึ้นในการดันเลือดออกไปให้ได้ปริมาณเท่าเดิม

นอกจากนี้การที่เลือดพุ่งออกจากหลอดเลือดแรงมากเกินไป นอกจากจะไม่มีประโยชน์แล้วยังกระทบกระแทกกับผนังหลอดเลือดจนอาจเกิดการแตกได้ โดยเฉพาะในเส้นเลือดเล็กที่มีความเปราะบางอย่างเส้นเลือดสมอง

ซึ่งถ้าหากมีการแตกก็อาจทำให้ผู้ป่วยเป็นอัมพาตไปอย่างถาวรได้ เมื่อรู้เช่นนี้แล้วเรามารักษาหัวใจให้แข็งแรงอยู่กับเราไปนานๆเถอะครับ

คนส่วนใหญ่มักจะกลัวว่า ตัวเองเป็น โรคหัวใจ หรือเปล่า? เพราะทั่วๆไปจะรู้สึกว่า การที่ถูกวินิจฉัยว่าเป็น โรคหัวใจ นั้นเป็นเรื่องใหญ่ เป็นสิ่งที่น่ากลัวเสียเหลือเกิน ซึ่งอันที่จริงนั้น โรคหัวใจ มีด้วยกันอยู่หลายแบบ

     โรคหัวใจ (และหลอดเลือด) นั้น มีอยู่หลายแบบหลายกลุ่มด้วยกัน  แบ่งออกได้คร่าวๆ  คือ

• โรคหัวใจ จาก ความดันโลหิตสูง

• โรคหลอดเลือดกล้ามเนื้อหัวใจตีบ (หรือโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด)

• โรคลิ้นหัวใจผิดปกติ

• โรคกล้ามเนื้อหัวใจอ่อนแรง และหัวใจล้มเหลว

• โรคหัวใจเต้นผิดปกติ

• โรคหัวใจพิการแต่กำเนิด

• ภาวะผิดปกติอื่นๆ ของหัวใจที่นานๆ พบได้บ้าง เช่น  เยื่อหุ้มหัวใจอักเสบ หรือก้อนเนื้อ (TUMOR) ที่หัวใจ

 ความดันเลือดปกติของคนเราจะอยู่ที่ประมาณ  120/80 มิลลิเมตรปรอท (มิลลิเมตรปรอท เป็นหน่วยวัดของความดันในหลอดเลือด)  ค่าตัวเลข “120” ตัวแรกนั้น

เรียกกันว่า ตัวบน คือค่าความดันเมื่อหัวใจบีบตัวให้เลือดพุ่งออกมาจากหัวใจด้วยความแรง  ความดันนี้จึงเป็นค่าสูง วัดออกมาได้เป็นความดันเลือดตัวแรก ส่วนตัวเลข “80”  ตัวหลังคือ ความดันเลือดช่วงหัวใจคลายตัว เรียกกันว่า ความดันตัวล่าง

• ในคนปกติทั่วไป ถ้ามีความดันตัวบนเกิน 130 มิลลิเมตรปรอท หรือตัวล่างเกิน 85 มิลลิเมตรปรอทแล้ว ถือว่ามีภาวะ ความดันสูง

• แต่สำหรับคนที่เป็นเบาหวานหรือมีโรคของหลอดเลือดแล้ว ถ้าความดันเกิน 120 / 80 มิลลิเมตรปรอท ก็นับว่า ความดันสูง เกินไปแล้ว

ความดันโลหิต ที่วัดได้จะใช้เกณฑ์พิจารณาดังนี้ ต้องเป็นความดันที่วัดในเวลาที่คนถูกวัดนั้นนั่งพักอยู่ย่างน้อยครึ่งชั่วโมงและไม่มีความเครียด  กลัว หรือวิตกกังวลใดๆ

รวมทั้งต้องไม่มีความเจ็บปวด  หิว  อิ่ม  แน่นท้อง หรือโมโห  เพราะช่วงเวลาดังกล่าวนี้จะทำให้มีการเปลี่ยนแปลงของความดันโลหิต เกิดความคลาดเคลื่อนจากค่าความดันโลหิตพื้นฐานได้ 

นอกจากนี้ถ้าเราวัดความดันโลหิตหลังจากออกกำลังกาย เราจะได้ค่าความดันโลหิตที่ต่ำกว่าความดันโลหิตพื้นฐาน ซึ่งจะเป็นเช่นนี้ต่อไปได้อีกถึง 2 – 3 ชั่วโมง หลังหยุดออกกำลังกายแล้ว แต่ถ้าวัดขณะออกกำลังกาย ความดันโลหิตก็จะสูงขึ้นกว่าค่าพื้นฐานปกติ

ดังนั้น การดูแลคนไข้ที่มีภาวะความดันโลหิตสูงนั้น  จา่กการที่นานๆ  2 – 3 เดือน จึงมาวัดความดันกับแพทย์ครั้งหนึ่ง จึงเป็นการยากที่จะบอกได้ว่าความดันโลหิตที่วัดได้ขณะนั้นปกติ

หรือได้รับการควบคุมที่ดีพอหรือไม่ แนะนำว่าให้วัดความดันโลหิตเองที่บ้านโดยใช้เครื่องวัดความดันอัตโนมัติ ซึ่งค่าที่วัดจะเชื่อถือได้เมื่อได้ใช้วัดเทียบกับที่แพทย์วัดสัก 1 – 2 ครั้งก่อน

ควรวัดความดันตัวเองตอนเช้าหลังตื่นนอนก่อนลุกจากเตียงไปเข้าห้องน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน วัดสามครั้งติดๆกันแล้วจดไว้เพื่อนำมาดู ความดันโลหิตที่วัดได้ในเวลานั้น

น่าจะเป็นช่วงที่เชื่อได้ว่าเป็นความดัน พื้นฐานของคนนั้นๆ  เพราะได้นอนหลับพักผ่อนมาตลอดทั้งคืน (ยกเว้นในบางรายที่นอนไม่หลับ)

ความดันพื้นฐานของคนเราในช่วงเช้าจะเป็นช่วงที่สูงที่สุดของแต่ละวัน (ไม่นับความดันที่เปลี่ยนแปลงจากการที่ได้รับการกระตุ้นจากสิ่งต่างๆ ที่กล่าวมา)

ถ้าขยันจดบันทึก ขยันวัดความดันไว้ทุกวันๆ  เมื่อนำมาดูกันก็จะทำให้ทราบแนวโน้มความดันโลหิตพื้นฐานของตรเองได้ดี  ทำให้การดูแลทำได้ดียิ่งขึ้น
ปัญหาเรื่องความดันโลหิตสูง  โรคเบาหวาน  ไขมันในเลือดสูง จึงมีความเกี่ยงโยงกันหมด

ถนอมหัวใจเริ่มด้วยที่ 4 วิธีง่ายๆคือ

1. ออกกำลังกาย   การออกกำลังกายที่ใช้ความเร็ว เช่น การว่ายน้ำ การวิ่ง การปั่นจักรยาน การออกแรงที่ทำให้หัวใจได้เต้นแรงๆ เป็นเวลาติดต่อกันอย่างน้อย 15 นาทีต่อครั้ง จะเป็นเหมือนการ “ฟิตกล้าม” ให้กับกล้ามเนื้อหัวใจได้หัดทำงาน

เมื่อกล้ามเนื้อหัวใจได้ฝึกบ่อยๆ การบีบตัวก็จะมีประสิทธิภาพมากขึ้น ทำให้ในเวลาปกติหัวใจจะบีบตัวช้าลง ทำงานน้อยลงก็จะทำงานได้นานขึ้นอยู่กับเราไปจนแก่เฒ่า

2. กินอาหารที่มีประโยชน์   มีสำนวนฝรั่งสำนวนหนึ่งกล่าวไว้ว่า “You are what you eat” หรือ “กินอะไรได้อย่างนั้น” การกินอาหารที่มีไขมันสูง

นอกจากจะทำให้ไขมันในเลือดเพิ่มสูงขึ้นแล้ว ไขมันตัวร้ายเหล่านี้ยังไปสะสมอยู่ตามหลอดเลือดเหมือนเป็นตะกรันในท่อน้ำ ทำให้น้ำไหลไม่สะดวกเกิดภาวะความดันโลหิตสูงตามมา

นอกจากไขมันแล้วยังมีความเค็มที่จะทำให้น้ำถูกเก็บเอาไว้ในร่างกายเพิ่มขึ้น ทำให้ปริมาณเลือดหมุนเวียนในร่างกายเพิ่ม แต่คุณภาพของเลือดลดลง ดังนั้นหัวใจจึงต้องบีบตัวทำงานหนักขึ้น

3. หลีกเลี่ยงความเครียด  มีคำพูดว่า “หัวใจสลาย” เอาไว้ใช้เวลาที่คนเราเผชิญกับความเครียดที่เกินจะทน ซึ่งก็ไม่ได้เกินจริงครับ เมื่อเรามีความเครียดระบบต่างๆในร่างกายจะรวน

และหลั่งฮอร์โมนความเครียดซึ่งจะทำให้หัวใจเต้นเร็วขึ้น แรงขึ้น แต่ไร้ประสิทธิภาพ เป็นการทำงานหนักโดยไม่จำเป็น

4. งดบุหรี่ นอกจากจะเป็นพิษต่อปอดแล้ว ยังมีงานวิจัยอกมาแล้วว่าบุหรี่นั้นเป็นสาเหตุอันดับต้นๆ ที่ทำให้หลอดเลือดทั่วร่างกายเกิดความผิดปกติและไม่ยืดหยุ่นเหมือนที่ควรจะเป็น

หลอดเลือดที่แข็งเกินไปเหล่านี้ไม่สามารถขยายตัวเวลาที่ร่างกายต้องการเพิ่มปริมาณเลือดไปเลี้ยงส่วนต่างๆของร่างกายได้ ดังนั้นภาระการทำงานหนักจึงขึ้นอยู่กับหัวใจ

ยังมีรายละเอียดอีกมากมายที่จะช่วยให้หัวใจของคุณแข็งแรง แต่แค่ทำ 4 สิ่งหลักๆนี้ให้ได้ แล้วเสริมด้วย เบต้ากลูแคน ที่ช่วยปรับสมดุลทั้งระบบให้กับร่างกาย ก็เท่ากับคุณได้ถนอมหัวใจของตัวเองไว้ไม่ให้ตกอยู่ในอันตรายได้มากแล้วล่ะ

 >> รายละเอียด : นูทริก้า (Nutriga) <<
 >> รีวิวสินค้า : นูทริก้า กับโรคนอนไม่หลับ <<
>> รีวิวสินค้า : นูทริก้า กับโรคแพนิค <<

The post หัวใจ กับ ความดันโลหิต appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.