ในช่วงวันหยุดยาวเช่นปีใหม่หรือสงกรานต์ จะมีการรณรงค์เรื่อง 7 วันอันตรายเพื่อป้องกันอุบัติเหตุ แม้กระทั่งช่วงที่มีปัญหาเรื่องไข้หวัดนก ไข้หวัด 2009 โรคมือเท้าปาก

หลายคนก็ต่างให้ความสนใจกับเรื่องเหล่านี้กันอย่างกว้างขวาง แน่นอนว่าการระมัดระวังในเรื่องดังกล่าวเป็นสิ่งที่ดี เพราะช่วยลดโอกาสเจ็บป่วยหรือเสียชีวิตของเราและคนที่เรารักได้

แต่เรื่องน่าเศร้าและน่าเป็นห่วงก็คือ ผู้คนและรัฐบาลให้ความสนใจหรือใส่ใจต่อ 7 วันอันตรายและโรคดังกล่าวมาก ทั้งๆที่มีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ที่ว่านี้ประมาณปีละ 1,000-3,000 คน

แต่ทั้งรัฐบาลและผู้คนทั่วไปกลับให้ความสนใจในเรื่องที่ทำให้คนตายปีนึงนับแสนคน เจ็บป่วยปีหนึ่งนับล้านคนน้อยมาก ไม่ได้หมายความว่าคนตายน้อยเป็นเรื่องที่ไม่ควรสนใจ

แต่หมายถึงเราควรให้ความสนใจในเรื่องที่เป็นสาเหตุหลักที่ทำให้คนไทยตายเป็นจำนวนมากให้มากกว่านี้

กระทรวงสาธารณสุขระบุว่าปี 59 มีผู้ป่วยที่เป็นโรคมะเร็ง 2 แสนกว่าคน โรคหัวใจขาดเลือด 2 แสนกว่าคน เบาหวาน 6 แสนกว่าคน ความดันโลหิตสูงอีก 8 แสนกว่าคน

แถมยังมีผู้ป่วยจำนวนมากที่ยังไม่รู้ตัวว่าป่วยเลยไม่ได้ไปพบแพทย์ มีผู้ป่วยแอบแฝงมากกว่าตัวเลขดังกล่าวอีกมากเช่น ความจริงอาจมีผู้ป่วยเป็นเบาหวานราว 3 ล้านคนรวมถึงคนที่มีความเสี่ยงอีก 6-7 ล้านคนเป็นต้น

รวมๆกับโรคอื่นๆแล้วน่าจะมีคนป่วยโรคเรื้อรังเกือบครึ่งประเทศ

มีคนเสียชีวิตจากโรคมะเร็งประมาณ  50,000 คน โรคหัวใจ 18,000 คน โรคหลอดเลือดสมอง  17,000 คน รวมๆแล้วมีผู้เสียชีวิตจากโรคเรื้อรังเหล่านี้มากกว่า 1 แสนคน/ปี

หรือพูดง่ายๆว่า หรือเฉลี่ยกว่าวันละเกือบ 250 คน และโรคเรื้อรังเหล่านี้เป็นสาเหตุการตายอันดับต้นๆของคนไทยติดต่อกันมานานกว่า 10 ปีแล้ว

คนไทยเป็น “โรคเรื้อรัง” มากขึ้น

สิ่งที่เกิดขึ้นในเมืองไทยก็เป็นไปในทิศทางเดียวกันกับทั่วโลก คนไทยเป็นโรคเหล่านี้เพิ่มขึ้นจากอดีตหลายเท่าเช่น เป็นความดันสูงเพิ่มจากเมื่อ 10 ปีก่อนประมาณ 500%

เป็นเบาหวาน หัวใจ มะเร็ง หลอดเลือดสมองเพิ่มขึ้นจากหกปีก่อนเกือบ160% ส่วนคนที่อายุ 60 ปีขึ้นไป เกินครึ่งจะมีโรคประจำตัวอย่างน้อย 1 โรค

แถมในปัจจุบันเด็กประถมก็สามารถเป็นมะเร็งหรือเบาหวานกันแล้ว โรคเหล่านี้จึงไม่ใช่โรคของคนแก่และไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป…

ไม่ได้เป็นเพราะพันธุกรรมหรือเชื้อโรค

คนบางส่วนอาจเข้าใจผิดว่าการที่คนไทยเป็นโรคเหล่านี้มากขึ้นเมื่อเทียบกับอดีตเป็นเรื่องของพันธุกรรม หรือเป็นเพราะไปติดเชื้อโรคมา ที่จริงโรคเหล่านี้ส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดจากเชื้อโรค แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปจากอดีตและเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้คนไทยกลายเป็นคนอมโรค

และมีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคก็คืออาหารการกินและพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปนั่นเอง…พูดง่ายๆว่า เป็นเพราะคนไทยรับเอาวัฒนธรรมการกินทางตะวันตกเข้ามามากไป จึงทำให้เราเป็น โรคเรื้อรัง มากขึ้นนั่นเอง

แพทย์ไม่ใช่ที่พึ่งทั้งหมด

 โรคเรื้อรังนั้นเราไม่สามารถพึ่งพาแพทย์ส่วนใหญ่ได้ เพราะแพทย์ส่วนใหญ่ก็ยังไม่สามารถเอาตัวรอดจากโรคเรื้อรังเหล่านี้ สาเหตุเพราะตอนเรียนแพทย์จะเรียนเกี่ยวกับโภชนาการ (อาหารการกิน) ที่เป็นต้นเหตุของ โรคเรื้อรัง น้อยมากๆ

ส่วนใหญ่จะเรียนเกี่ยวกับการใช้ยาและการผ่าตัดเพื่อรักษา หลังจากเรียนจบส่วนใหญ่ก็จะมุ่งศึกษาเฉพาะทางจึงมีความรู้เฉพาะสาขาที่เรียน

ส่งผลให้แพทย์ส่วนใหญ่มีความรู้ด้านอาหารการกินน้อยมากๆ และยิ่งถ้าเราเจาะลึกลงไปจะพบว่า ตำราแพทย์จำนวนมากก็ล้วนแล้วแต่เขียนหรือสนับสนุนโดยบริษัทที่ผลิตยา  ผลงานวิจัยทางการแพทย์ส่วนใหญ่ก็มาจากบริษัทที่ผลิตยาหรือเครื่องมือทางการแพทย์

คนไทยกินยาเกินจำเป็น

ด้วยเหตุที่แพทย์ถนัดการใช้ยาจึงทำให้องค์ความรู้ของคนไทยส่วนใหญ่เป็นลักษณะที่รักษาอาการป่วยต่างๆด้วยการใช้ยาเช่น เป็นไมเกรนก็ใช้ยา ปวดข้อก็ใช้ยา เป็นโรคกระเพาะก็ใช้ยา คนไทยส่วนหนึ่งจึงเริ่มติดนิสัยที่จะต้องกินยา

เช่น เวลาเป็นไข้หวัดธรรมดาก็จะกินยาพารา ทั้งๆที่ถ้าพักผ่อนก็จะหายไปเองได้ และเมื่อเกิดอาการเจ็บป่วยก็มักจะไปซื้อยาตามร้านขายยามากินเองโดยไม่ปรึกษาแพทย์

ด้วยเหตุนี้คนไทยจำนวนมากจึงบริโภคยาเกินจำเป็นและเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ ปริมาณยาที่คนไทยบริโภคเฉลี่ยต่อคนมากกว่าประเทศที่พัฒนาแล้วถึงประมาณ 2-3 เท่า

ในขณะที่สุขภาพของคนไทยก็ไม่ได้ดีกว่าประเทศอื่นเลย นั่นยิ่งชี้ให้เห็นได้ว่ากินยามากก็ไม่ได้ช่วยให้สุขภาพดี

ที่น่ากลัวของเรื่องนี้ก็คือ 80%ของร้านขายยา ไม่มีเภสัชกรคอยให้คำแนะนำ นอกจากจะทำให้เรามีโอกาสได้รับยามากเกินไปแล้วยังมีโอกาสได้รับยาผิดทำให้เกิดโทษและเกิดการสะสมสารพิษที่เป็นอันตรายกับร่างกายได้

คนไทยเริ่มดื้อยา

คนไทยที่ซื้อยามากินเอง (โดยเฉพาะยาปฏิชีวนะ เช่น แอสไพริน) ส่วนหนึ่งก็จะกินยาไม่ครบตามขนาดที่เหมาะสม ส่วนหนึ่งก็จะกินตามที่คนอื่นแนะนำโดยไม่ปรึกษาแพทย์

ทำให้ได้รับยาไม่ตรงกับโรค ส่วนหนึ่งก็จะเลือกกินยาแรงเอาไว้ก่อน ส่วนนึงก็จะกินน้อยเกินไปพอใจแล้วก็หยุด

การกระทำเหล่านี้ทำให้เกิดแบคทีเรียสายพันธุ์ใหม่ที่ดื้อยาเพิ่มขึ้น ทำให้ในเวลาที่แพทย์ต้องใช้ยาปฏิชีวนะเพื่อรักษาในยามจำเป็น ก็จะใช้ไม่ได้ผลเท่าไหร่

พบว่าคนไทยดื้อยาปฏิชีวนะสูงถึง 80% ทั้งๆที่เมื่อ 10 ปีก่อน คนไทยดื้อยาเหล่านี้เพียง 1-2% เท่านั้น

สิ่งที่ตามมาหลังจากร่างกายดื้อยาก็คือ จะทำให้เกิดเชื้อฝีหนอง,E.coli ,ติดโรคทางเดินปัสสาวะอักเสบ, ติดเชื้อในช่องท้อง, ติดเชื้อในกระแสเลือดได้ง่ายขึ้น

ที่น่ากังวลก็คือ อาการดื้อยาในเด็กเล็กมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นด้วย โดยเฉพาะการติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจ และในระบบลำไส้ที่มีแนวโน้มสูงขึ้นเกือบ 90%

เนื่องจากมีการใช้ยาชนิดเดิมติดต่อนานหลายปี ทำให้เชื้อมีภูมิต้านทานต่อยา ส่งผลให้การรักษาที่ง่ายกลายเป็นยากขึ้น จนต้องมีการเปลี่ยนตัวยาใหม่ให้แรงมากกว่าเดิม

และบางครั้งอาจต้องใช้ยาหลายชนิดในการรักษา ซึ่งผลเสียก็คือ ยิ่งรักษาก็จะยิ่งเสียค่ารักษาที่สูงขึ้น และอาจทำให้เกิดอาการแทรกซ้อนขึ้นได้ โดยเฉพาะกรณีที่เด็กมีภูมิต้านทานต่ำเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว อาจรุนแรงถึงขั้นเสียชีวิตได้

ร่างกายพังเพราะยา

ยาหลายๆขนานถ้ากินมากเกินไป หรือต่อเนื่องเป็นเวลานาน ก็อาจจะส่งผลต่อผิวหนัง ทำให้มีอาการผื่นคัน ผิวหนังพอง แพ้แดด หรือส่งผลต่อทางเดินอาหาร ทำให้เกิดแผลในกระเพาะอาหาร

หรือส่งผลต่อระบบประสาทส่วนกลาง ทำให้ง่วงซึม มึนงง ซึมเศร้า หรือขัดขวางการเกาะกลุ่มของเกล็ดเลือด จึงมีผลต่อการทำงานของไต ทำให้ไตบวม ไตวาย

หรือทำให้เป็นแผลในระบบหัวใจและหลอดเลือด หลอดเลือดสมองอุดตัน ทำให้เสียชีวิตได้ แม้แต่ยาพาราเซตามอลที่มีการใช้อย่างแพร่หลาย

ถ้าเราใช้ยานี้เกินปริมาณที่แนะนำก็จะนำไปสู่การเกิดพิษต่อตับ จะนำไปสู่ภาวะตับวายและเสียชีวิตในที่สุดเช่นกัน

โรคเรื้อรังกับการใช้ยารักษา

ในการรักษาโรคเรื้อรัง แพทย์ส่วนใหญ่ก็จะใช้ยาในการรักษาทำให้ร่างกายของผู้ป่วยได้รับผลกระทบจากยาที่ใช้ต่อเนื่องนานๆ (หลายคนได้โรคตับโรคไตเพิ่มจากโรคที่เป็นอยู่)

ฉะนั้นหากใครเป็นโรคเรื้อรังและหวังพึ่งยา ชีวิตที่เหลืออยู่ก็จะเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานเป็นอย่างยิ่ง เพราะต้องกินยาไปเรื่อยๆ และมีสุขภาพที่อ่อนแอลงเรื่อยๆ (เหลือชีวิตยาวนานแค่ไหน ก็ทรมานยาวนานเท่านั้น)

ป้องกันดีกว่ารักษา

โรคเรื้อรังเหล่านี้มักจะแสดงอาการเมื่อเป็นหนักแล้ว คนที่ยังไม่เข้าโรงพยาบาลจึงไม่ได้แปลว่าเป็นคนที่สุขภาพดี ไม่ป่วย แข็งแรง เพราะโรคเหล่านี้จะแอบแฝงอยู่ภายในโดยที่เราไม่รู้ตัว เหมือนฆาตกรเงียบ บางคนจึงชะล่าใจโดยเฉพาะคนอายุไม่มาก

โรคเหล่านี้เมื่อเป็นแล้วจะมีแต่ความทุกข์ทรมาน และต้องเสียเงินในการรักษาจำนวนมาก บางโรคต้องใช้เงินหลายแสน เป็นล้านจนถึงหลายสิบล้าน

บางโรคต้องรักษาไปเรื่อยๆจนกว่าจะตาย พูดง่ายๆว่าถ้าใครเป็นโรคเหล่านี้เงินที่เก็บมาทั้งชีวิตก็แทบหมดไปเลย บางคนก็อาจจะถึงขั้นต้องกู้หนี้มารักษา และเป็นเรื่องน่าเศร้าที่การยื้อชีวิตกลับเป็นการทำให้อยู่อย่างทรมานยาวนานขึ้น

และเหตุนี้เองที่ผู้ป่วยส่วนใหญ่จึงมักจะรู้สึกเสียใจที่ไม่ดูแลตัวเองตั้งแต่ตอนที่ยังไม่เป็นโรคซะก่อน

ขณะที่ข้อมูลทางการแพทย์ระบุว่าโรคเรื้อรังเหล่านี้สามารถป้องกันได้ด้วยการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม และค่าใช้จ่ายในการพยายามป้องกันนั้นน้อยกว่านับ 10 เท่า เมื่อเป็นอย่างนี้จึงไม่มีเหตุผลอะไรที่เราจะเลือกปล่อยให้เป็นแล้วค่อยรักษา

สำหรับคนที่กำลังป่วยหากเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมก็สามารถบรรเทาอาการที่เป็นอยู่ได้ดีกว่าการรักษาด้วยยาเพียงอย่างเดียว ความรู้ในเรื่องพฤติกรรมดังกล่าวจึงมีความสำคัญต่อชีวิตและสุขภาพของเราเป็นอย่างมาก

อย่างไรก็ตาม ผู้ป่วยโรคเรื้อรังก็ควรจะได้รับการดูแลและรับคำปรึกษาจากแพทย์ด้วยไม่ควรตัดสินใจด้วยตัวเอง เพราะบางคนอาจมีอาการหนักมากจนชีวิตเหมือนอยู่บนเส้นด้าย อย่าลดยาด้วยตัวเอง ควรให้แพทย์เป็นผู้พิจารณาจะดีที่สุด

หนทางป้องกันและรักษาที่ถูกต้อง

ถ้าถามแพทย์ว่า ถ้าต้องการจะห่างไกลจากโรคเรื้อรังเราจะต้องทำยังไง แพทย์ก็จะต้องแนะนำว่าให้กินอาหารให้ครบ 5 หมู่ ออกกำลังกายให้สม่ำเสมอ

ซึ่งเรื่องนี้เป็นหลักการที่เด็กประถมก็รู้จักและเข้าใจเป็นอย่างดี และคนส่วนใหญ่ก็เชื่อว่า รู้แค่นี้แล้วทำตามหลักการนี้ก็พอแล้ว

แต่เหตุที่คนส่วนใหญ่ไม่สามารถป้องกันตัวเองจากโรคดังกล่าวได้หรือดูแลตัวเองเมื่อเป็นโรคเรื้อรังไม่ได้ ก็เพราะว่าความรู้ดังกล่าวยังไม่ครบถ้วนสมบูรณ์

คนที่มีความเข้าใจแค่นี้ก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าจะต้องทำหรือไม่ต้องทำอะไร ความรู้ที่ขาดหายไปและช่วยให้ห่างไกลโรคเรื้อรัง คุณจะพบได้ในตอนต่อไป…

บทความที่น่าสนใจ

• ไม่อยากแก่เร็ว ต้องดูแลสุขภาพอย่างไร
• อาหารเพื่อสุขภาพ ดีอย่างไร?
• ภูมิคุ้มกัน..เกราะป้องกันของมนุษย์

The post ความจริงของ “โรคเรื้อรัง” ที่คุณต้องรู้ appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

สาเหตุที่ทำให้ระดับฮอร์โมนของผู้หญิงเปลี่ยนแปลงนั้นมีมากมายหลายสาเหตุ เช่น ช่วงมีประจำเดือน คลอดบุตร ภาวะวัยทอง

ทำให้เกิดปัญหาต่อร่างกาย จิตใจ ผิวพรรณ รวมทั้งอารมณ์ที่แปรเปลี่ยน การใช้ สมุนไพร และอาหาร สามารถช่วยบรรเทาอาการได้ดีทีเดียว

โดยเฉพาะสมุนไพรจีนที่มีองค์ความรู้ถ่ายทอดกันมานับหลายพันปี มารู้จักสมุนไพรจีนยอดนิยม 2 ชนิดที่ช่วยแก้ปัญหาเกี่ยวกับฮอร์โมนของผู้หญิงกันคะ

1. ตังกุย พืชสมุนไพรจีน (ฤทธิ์อุ่น)

ตังกุย (Dong Guai) แม้จะเป็น พืชสมุนไพร ที่มีถิ่นกำเนิดในทวีปเอเชีย แต่กลับเป็นที่รู้จักและนิยมใช้กันอย่างแพร่หลายเลยในประเทศฝั่งตะวันตก คนไทยเรียกตังกุยว่าโกศเชียง หรือบางแห่งเรียกว่าโสมผู้หญิง

เนื่องจากมีสรรพคุณเกี่ยวกับการปรับสมดุลฮอร์โมนในผู้หญิงที่เด่นมาก สมุนไพรชนิดนี้มีฤทธิ์อุ่น รสหวานปนขม เผ็ดเล็กน้อย รากแห้งใช้ทำเป็นยาควรเลือกหญ้าขนาดใหญ่ที่มีรากฝอยน้อย จะได้คุณภาพแถมมีกลิ่นหอมมาก

ตังกุยแก้โรคสตรียอดฮิต

เนื่องจากตังกุยมีฤทธิ์อุ่นจึงช่วยปรับสมดุลฮอร์โมนได้ดี โดยเฉพาะคนที่มีหยินเกิน ช่วยบำรุงเลือด และช่วยแก้อาการผิดปกติของสตรีได้มากมาย เช่น

1. รักษาอาการปวดท้องประจำเดือน ตกขาว
2. บำรุงมดลูก
3. ช่วยแก้ภาวะมีบุตรยากทั้งเพศหญิงและเพศชายเนื่องจากมีสารแอนติออกซิแดนต์ซึ่งมีคุณสมบัติในการช่วยเพิ่มคุณภาพสเปิร์ม น้ำเชื้อแข็งแรง
4. ช่วยฟื้นฟูสุขภาพผู้หญิงหลังคลอดลูกได้อย่างดี
5. บรรเทาอาการร้อนวูบวาบ หงุดหงิด เหงื่อออกตอนกลางคืนจากภาวะวัยทอง เนื่องจากมีสารไฟโตรเอสโทรเจนที่ออกฤทธิ์คล้ายฮอร์โมนเพศหญิงอย่างอ่อนๆ

ตังกุยชะลอวัยได้ผลจริง

เพราะตังกุยช่วยให้ระบบไหลเวียนเลือดทำงานได้ดีขึ้นและปรับสมดุลฮอร์โมนจึงช่วยบำรุงผิวและสามารถชะลอวัยได้ มีสรรพคุณดังนี้

1. บำรุงผิวพรรณให้เปล่งปลั่ง มีน้ำมีนวล
2. แก้ปัญหาผมร่วง ผื่นคัน และทำให้แผลหายได้เร็วขึ้น
3. บำรุงสมอง ตับ ต่อมน้ำเหลือง เพราะมีวิตามินและแร่ธาตุที่หลากหลาย เช่น วิตามินA B E
4. เพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของหัวใจ จึงช่วยป้องกันโรคความดันโลหิตสูง
5. แก้ภาวะโลหิตจาง บำรุงเลือด เพราะมีวิตามินและแร่ธาตุที่เกี่ยวข้องกับการสร้างเม็ดเลือด ได้แก่ โฟลิก ไนอะซิน ไบโอติน และวิตามินบี 12
6. ช่วยต้านการอักเสบ ลดอาการปวด เช่น ปวดข้อ ปวดเส้นประสาท ไมเกรน
7. แก้อาการอ่อนเพลีย (Fatigue)
8. ช่วยทำให้การขับถ่ายดีขึ้น ลำไส้มีความชุ่มชื่น

ใครไม่ควรใช้ตังกุยบ้าง?

สำหรับผู้ที่ไม่ควรกินตังกุยคือ

1. สตรีตั้งครรภ์และระหว่าให้นมบุตร
2. ผู้กินยาต้านการแข็งตัวของเกล็ดเลือด
3. ผู้ป่วยโรคมะเร็งหรือเนื้องอกที่มีสาเหตุสัมพันธ์กับฮอร์โมนเอสโทรเจน
4. ผู้แพ้พืชในวงศ์ Apiaceae
5. ผู้ที่มีปัญหาเกี่ยวกับระดับน้ำตาลในเลือด
6. ผู้ที่ใช้ยา Tretinoin ยาแก้โรคซึมเศร้า ยาต้านมะเร็งบางชนิด ซึ่งส่งผลให้ผิวไวต่อแสง

2. เก๋ากี้ พืชสมุนไพรจีน (ฤทธิ์กลาง)

ส่วนสมุนไพรจีนอีกชนิดหนึ่งที่นำเสนอก็คือ เก๋ากี้ หรือที่ชาวผรั่งมักเรียกกันว่า โกจิเบอร์รี่ นั่นเอง ในตำราสมุนไพรจีนโบราณชื่อ Shen Nong Ben Cao Jing ได้แบ่งคุณภาพสมุนไพรเป็น 3 ระดับ คือ สูง กลาง และต่ำ

เก๋ากี้เองจัดเป็นหนึ่งใน ‘พืชสมุนไพร’ จำนวน 120 ชนิดที่มีคุณภาพในระดับสูง ซึ่งมีประโยชน์สารพัดมากมาย ทั้งช่วยให้สุขภาพแข็งแรง ชีวิตยืนยาวชะลอวัย และยังมีความปลอดภัยสูงด้วย

สมุนไพรจีนชนิดนี้พบได้ในแถบเอเชีย บริเวณภูเขาหิมาลัย ทวีปอเมริกาเหนือ กลาง แต่ที่มีคุณภาพดีจะอยู่ที่เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย ประเทศจีน

เก๋ากี้ เป็นสมุนไพรฤทธิ์กลาง รสหวาน มีสรรพคุณช่วยหล่อเลี้ยงและปรับการทำงานของตับและไต (ซึ่งจำเป็นสำหรับชีวิตมนุษย์ หากการทำงานลดลงจะทำให้ร่างกายแก่ชรา) ช่วยบำรุงเลือดและปรับสภาพโดยรวมให้ร่างกายเข้าสู่สมดุลตามธรรมชาติ

สารอาหารที่ดีต่อสุขภาพใน ‘เก๋ากี้’

พบสารอาหารที่ดีต่อสุขภาพและช่วยป้องกันโรคในเก๋ากี้ดังนี้

1. สารแอนติออกซิเดนต์ โดยมีค่า ORAC Score ซึ่งเป็นค่าที่บอกถึงความสามารถในการกำจัดอนุมูลอิสระถึง 25,300 นอกจากนี้ยังพบสารในกลุ่มฟลาโวนอยด์และโพลีฟีนอล ได้แก่ เบต้า แคโรทีน ลูทีน ไลโคปีนอีกด้วย จึงช่วยทำให้ผิวพรรณอ่อนเยาว์
2. มีกรดแอมิโนที่จำเป็น 18 ชนิด ช่วยเสริมภูมิต้านทานแก่ร่างกาย
3. ใยอาหาร และมีค่าดัชนีน้ำตาลต่ำ จึงไม่เพิ่มระดับน้ำตาลในเลือดให้สูงเกินมาตรฐาน
4. วิตามินและแร่ธาตุ เช่นวิตามินซี วิตามินเอ วิตามินบี 1 บี2 บี5 บี6 วิตามินอี สังกะสี เหล็ก ทองแดง แคลเซียม ซีลีเนียม โพแทสเซียม จึงช่วยเรื่องการมองเห็น ป้องกันเลนส์ตาเสื่อม
5. โพลีแซคคาไรด์ ช่วยกระตุ้นภูมิคุ้มกัน ทำให้เซลล์เม็ดเลือดขาวทำงานดีขึ้น
6. สารบีเทน ช่วยป้องกันดีเอ็นเอไม่ให้ถูกทำร้าย ทำให้จิตใจสงบ ไม่ตื่นตัว เพิ่มความจำ ขจัดความอ่อนล้า และช่วยเรื่องการนอนหลับ
7. สารไฟซาลีน ช่วยกระตุ้นภูมิคุ้มกัน ป้องกันโรคมะเร็ง
8. สารเซสควิเทอร์พีนอยด์ ช่วยกระตุ้นการหลั่งโกร๊ธฮอร์โมน ชะลอวัย ลดอาการผิดปกติเกี่ยวกับประจำเดือน ช่วยการทำงานของหัวใจและลดความเสี่ยงเกิดโรคความดันโลหิตสูง
9. สารเบต้าไซโทสเตอรอล ช่วยต้านการอักเสบ ลดระดับคอเลสเตอรอล บรรเทาอาการต่อมลูกหมากโต และเพิ่มสมมรรถภาพทางเพศ

     คุณค่ามากมายจาก ‘พืชสมุนไพร’ ทั้งสองชนิดนี้ ช่วยให้เรามีสุขภาพที่แข็งแรงและอ่อนเยาว์ได้ดีทีเดียวค่ะ

>> รายละเอียด : น้ำว่านหางจระเข้ ผสมโกจิเบอร์รี่ <<
>> รีวิวน้ำว่านหางจระเข้ S Vera Plus Gogiberry <<

The post “พืชสมุนไพร” กินแล้ว ‘ผิวสวย’ appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

ก็จะทำให้ระบบสมองหลั่งสารเคมีบางชนิดออกมา ทำให้เกิดการอักเสบของเส้นเลือดและเส้นประสาท รวมทั้งทำให้เกิดการคลื่นไส้และอาเจียนอีกด้วย

คนไทยเป็นโรคไมเกรน มากถึง 8 ล้านคน ซึ่งส่วนมากมักจะซื้อ ยาไมเกรน มารับประทานเอง และยาที่นิยมรับประทานเพราะเป็นยาที่ราคาถูก หาซื้อได้ง่ายตามร้านขายยา คือ เออร์โกทามีน (Ergotamine)

สารเออร์กอต (Ergot) ซึ่งเป็นสารตั้งต้นของตัวยาเออร์โกทามีนนั้น ถูกค้นพบโดยคนที่รับประทานธัญพืชหรือขนมปังที่มีการติดเชื้อราชนิดหนึ่งเข้าไปชื่อ Claviceps purpurea

แล้วเกิดอาการแสบร้อนและเกิดการเน่าที่ปลายมือ-ปลายเท้าจากการขาดเลือด ต่อมาก็พัฒนาสกัดเอาตัวยาเออร์โกทามีนออกมาจากสารเออร์กอตได้เป็นผลสำเร็จ

และได้นำเออร์โกทามีนมาใช้ในการรักษาไมเกรนได้เป็นผลดี จึงมีการใช้อย่างแพร่หลายมาตั้งแต่นั้นมา

เออร์โกทามีน จะออกฤทธิ์ไม่จำเพาะเจาะจงในระบบประสาท โดยจะไปกระตุ้นตัวรับในสมองหลายชนิด ทำให้สารสื่อประสาทในสมอง เช่น สารซีโรโทนิน (serotonin), โดปามีน (dopamine), นอร์เอพิเนฟริน (norepinephrine) มีการเปลี่ยนแปลง รวมทั้งยังทำให้เส้นเลือดเหดตัว

เออร์โกทามีนที่มีในท้องตลาดมักผสมคาเฟอีนเข้าไปด้วยเพื่อเพิ่มการดูดซึมยา ซึ่งจากผลของตัวยาเออร์โกทามีนเองนั้น จะทำให้เกิดอาการคลื่นไส้อาเจียนได้

จึงไม่ควรใช้ยาชนิดนี้ในผู้ที่มีอาการไมเกรนร่วมกับอาการคลื่นไส้อาเจียน ซึ่งอาจทำให้ความดันโลหิตสูงจากฤทธิ์ที่ทำให้หลอดเลือดหดตัว ในรายที่ใช้ยามากกว่า 10 เม็ดต่อเดือน

อาจทำให้อาการปวด ไมเกรน เป็นมากขึ้นได้เรียกว่า ปวดศีรษะจากการใช้ยาแก้ปวดเกินขนาด (Medication overuse headache)

การใช้เออร์โกทามีนร่วมกับยาอื่นๆเช่น ยาต้านเศร้า (Antidepressants), ยาปฏิชีวนะ (Antibiotics), ยาฆ่าเชื้อรา (Antifungals), ยาต้านไวรัส HIV, ยารักษาโรคจิต (Antipsychotics)

จะทำให้ระดับยาเออร์โกทามีนในร่างกายสูงขึ้นเป็นอย่างมาก จนเกิดเส้นเลือดหดตัวอย่างรุนแรงทำให้สมองขาดเลือด หัวใจขาดเลือด ปลายมือปลายเท้าเน่าจากการขาดเลือดได้ และอาจถึงแก่ชีวิต

ข้อห้ามในการใช้ยาเออร์โกทามีน

• ห้ามใช้ในผู้ที่มีความดันโลหิตสูงที่ยังควบคุมไม่ได้

• ห้ามใช้ในผู้ที่มีการทำงานของตับหรือไตผิดปกติ

• ห้ามใช้ในผู้ที่มีโรคเส้นเลือดตีบตันหรือมีปัจจัยเสี่ยงต่อเส้นเลือดตีบตัน เช่น ผู้ป่วยโรคเส้นเลือดสมอง เส้นเลือดหัวใจ เส้นเลือดส่วนปลายผิดปกติ

เนื่องจากตัวยามีฤทธิ์ทำให้เส้นเลือดเกิดการหดตัว ทำให้เส้นเลือดตีบตันที่เป็นอยู่เดิมเกิดการตีบตันมากขึ้นจนอาจมีอันตรายถึงแก่ชีวิตได้

• ห้ามใช้คู่กับยาแก้ปวดชนิดทริปแทน (Triptans) เนื่องจากจะทำให้เส้นเลือดหดตัวอย่างรุนแรง

• ห้ามใช้ยาที่มีเออร์โกทามีน ในหญิงตั้งครรภ์ เนื่องจากอาจทำให้แท้งบุตรได้

ในรายที่มีอาการปวดศีรษะไมเกรนไม่บ่อย (น้อยกว่า 2 ครั้งต่อเดือน) และไม่มีโรคประจำตัว หรือไม่ได้รับประทานยาชนิดอื่นๆอยู่ สามารถรับประทานยาแก้ปวด

เช่น พาราเซตามอล (Paracetamol), ยาลดการอักเสบชนิดไม่ใช่สเตียรอยด์ (NSAIDs; Ibuprofen, Naproxen, Mefenamic acid, Diclofenac เป็นต้น),เออร์โกทามีน, หรือยาในกลุ่มทริปแทนได้

การใช้ยาเออร์โกทามีนอย่างถูกต้องนั้น ควรใช้เฉพาะเวลาปวดศรีษะไมเกรนเท่านั้น การรับประทานติดต่อกันทุกวันเป็นการใช้ยาที่ผิด และยาชนิดนี้ไม่ควรรับประทานเกิน 3 เม็ดต่อสัปดาห์

หรือต่อเนื่องมากกว่า 3 วัน เนื่องจากการรับประทานยาที่มากเกินไปอาจเกิดผลข้างเคียงจากตัวยาแล้วทำให้เกิดอาการปวดศีรษะมากขึ้น

รับมือกับไมเกรน

แม้ว่า ไมเกรน จะรักษาไม่หาย แต่ผู้ป่วยก็สามารถดูแลตัวเองเพื่อบรรเทา และลดความถี่ในการถูกกระตุ้นได้โดยปฏิบัติดังนี้

• หลีกเลี่ยงปัจจัยกระตุ้นไมเกรน ตามที่กล่าวมาแล้วข้างต้น แต่บางคนอาจมีปัจจัยกระตุ้นอื่นอีกได้ ทางที่ดี ควรหมั่นสังเกตตัวเองให้ดี รวมทั้งพิจารณาจากประสบการณ์ที่ผ่านมา และพยายามหลีกเลี่ยงปัจจัยกระตุ้นนั้น ๆ

• นอนหลับให้เพียงพอ 6-8 ชั่วโมงแต่อย่าให้มากเกินไป  พยายามเข้านอนและตื่นนอนให้ตรงเวลาทุกวัน

• หยุดพักเมื่อมีอาการ ถ้าเป็นไปได้ควรพยายามพักผ่อนในห้องเงียบ ๆ มืด ๆ ร่วมกับการประคบเย็นบริเวณต้นคอ พร้อมกับนวดบริเวณที่ปวดก็จะช่วยบรรเทาอาการได้

• ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ ไม่น้อยกว่า 30 นาที จะช่วยให้ร่างกายโดยรวมแข็งแรง และลดความเครียดซึ่งอาจจะช่วยลดความถี่ของการปวดได้

• เสริมอาหารเช่น เบต้ากลูแคนเพื่อฟื้นฟูสุขภาพ ระบบประสาท ลดการอักเสบของเส้นเลือดและเส้นประสาท

ดังนั้นด้วยผลข้างเคียงจากยาไมเกรนที่มีผลอันตรายต่อร่างกายของผู้ใช้ได้นั้น จึงควรเลือกในช่วงเวลาจำเป็นและใช้เฉพาะเวลาปวดเท่านั้น

 >> รายละเอียดสินค้า : นูทริก้า (Nutriga) << 
>> เบต้ากลูแคนกับการรักษาโรคร้าย <<

The post ทำไม ยา’ไมเกรน’ ร้ายกว่าที่คิด appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.