จุลินทรีย์ที่สำคัญต่อร่างกาย

ในร่างกายของเรานั้นมีจุลินทรีย์อาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก โดยมีทั้งจุลินทรีย์ที่เป็นประโยชน์ จุลินทรีย์ที่ไม่ก่อประโยชน์และโทษ และจุลินทรีย์ที่ก่อให้เกิดโทษต่อร่างกาย

Q : จุลินทรีย์อยู่ที่ไหนในร่างกายบ้าง?

A : เราสามารถพบจุลินทรีย์ในระบบต่างๆของร่างกายดังต่อไปนี้

• ช่องปาก

• ลำคอ

• ผิวหนัง

• ระบบสืบพันธุ์

• ลำไส้ (โดยมีปริมาณมากที่สุด)

Q : จุลินทรีย์ในร่างกายมาจากไหน?

A : เมื่อเราอยู่ในครรภ์มารดา ร่างกายของเราจะอยู่ในสภาพเกือบไร้จุลินทรีย์ มนุษย์จะได้รับจุลินทรีย์เมื่อเราคลอดผ่านช่องคลอด ทารกจะกลืนจุลินทรีย์ในช่องคลอดของมารดาไปอยู่ในลำไส้ รวมถึงจุลินทรีย์จะเกาะติดตามผิวหนังทารก

โดยหลังคลอด 2 ชั่วโมง ร่างกายจะมีจุลินทรีย์ถึง 10,000 ล้านตัว หลังจากนั้นจะได้รับจุลินทรีย์โดยการสัมผัส จากการหายใจและการรับประทานเข้าไป

Q : หากเกิดความไม่สมดุลของจุลินทรีย์ในลำไส้ จะส่งผลเสียอย่างไร?

A : หากเกิดความผิดปกติในร่างกาย อาจส่งผลต่อสมดุลของจุลินทรีย์ที่อาศัยอยู่ในทางเดินอาหาร โดยจะส่งผลเสียต่อระบบต่างๆในร่างกาย ดังนี้

• Digestive : ท้องผูก ท้องเสีย ลำไส้แปรปรวน กระเพาะอักเสบ ภาวะลำไส้รั่ว

• Immune : ภูมิคุ้มกันไม่ดี ติดเชื้อบ่อย อ่อนเพลียเรื้อรัง ภูมิแพ้ โรคภูมิแพ้ตัวเอง(SLE) เป็นหวัดบ่อย ตกขาว

• Skin : สิว/สิวแพ้อักเสบ สะเก็ดเงิน

• Brain : ซึมเศร้า วิตกกังวลง่าย

ปัจจุบันมีผลิตภัณฑ์มากมายในท้องตลาดเกี่ยวกับการรักษาสมดุลของจุลินทรีย์ในร่างกาย โดยคำคุ้นหูที่ถูกกล่าวถึงบ่อยครั้งคือ “โพรไบโอติก”และ“พรีไบโอติก” เราจะมาทำความรู้จักกันว่าทั้งสองคำนี้มีความหมายถึงอะไรและแตกต่างกันอย่างไร

Q : โพรไบโอติก (Probiotic) และ พรีไบโอติก (Prebiotic) ต่างกันอย่างไร?

A : โพรไบโอติก เป็นจุลินทรีย์ขนาดเล็ก ซึ่งจัดเป็นกลุ่มจุลินทรีย์ชนิดดี สามารถพบได้ในอาหาร เช่น นมเปรี้ยว โยเกิร์ต กิมจิ มิโส เป็นต้น ผู้เชี่ยวชาญด้านทางเดินอาหารให้คำจำกัดความว่า โพรไบโอติก คือ จุลินทรีย์ที่มีชีวิต เมื่อรับประทานเข้าไปแล้วจะทำให้สุขภาพดีในภาวะต่างๆ

โดยเป็นจุลินทรีย์ที่มีคุณสมบัติทนต่อกรดและด่าง สามารถจับที่บริเวณผิวของเยื่อบุลำไส้แล้วผลิตสารต่อต้านหรือกำจัดเชื้อจุลินทรีย์ชนิดอื่นๆ รวมถึงก่อให้เกิดประโยชน์ต่อสุขภาพได้

ส่วนพรีไบโอติก คือ อาหารชนิดหนึ่ง เป็นสิ่งไม่มีชีวิต ซึ่งร่างกายไม่สามารถย่อยและดูดซึมได้ที่ลำไส้เล็ก อาหารเหล่านี้จึงสามารถเข้าสู่ลำไส้ใหญ่ได้ในรูปที่ไม่เปลี่ยนแปลง และจะถูกย่อยสลายโดยแบคทีเรียโพรไบโอติก

ทำให้กระตุ้นการเจริญเติบโตและการทำงานของแบคทีเรีย พบได้ในหัวหอม กระเทียม ถั่วเหลือง ถั่วแดง ไฟเบอร์ในผักและผลไม้ต่างๆ กล่าวง่ายๆก็คือ พรีไบโอติกเป็นอาหารของโพรไบโอติกนั่นเอง

ดังนั้นหากรับประทานอาหารพวกพรีไบโอติกก็จะช่วยส่งเสริมฤทธิ์โพรไบโอติกได้ดียิ่งขึ้น

Q : โพรไบโอติก พบได้ที่ไหนบ้าง?

A : อาหารที่ผ่านกระบวนการบ่มหมัก เช่น ชีส โยเกิร์ต นมเปรี้ยว ผักดอง ของหมักดองต่างๆ ซึ่งจะทำให้เกิดจุลินทรีย์ชนิดต่างๆขึ้นได้ ไม่ว่าจะเป็น Lactococcus,Bifidobacterium Saccharomyces เป็นต้น

Q : บทบาทของโพรไบโอติกต่อร่างกายมีอะไรบ้าง?

A : โพรไบโอติกมีบทบาทสำคัญต่อร่างกาย ดังนี้

• ช่วยกระตุ้นการทำงานของระบบภูมิคุ้มกัน

• ช่วยให้เม็ดเลือดขาวทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ

• ช่วยสร้างวิตามิน B และ K

• ช่วยย่อยอาหารบางชนิดที่กระเพาะและลำไส้ย่อยไม่ได้

• ช่วยทำให้ลำไส้ทำงานได้ดีขึ้น บีบตัวดีขึ้น ย่อยง่าย ขับถ่ายคล่อง

Q : ปัจจัยที่ทำลายโพรไบโอติกและวิธีเพิ่มโพรไบโอติกให้ร่างกาย

A : มีปัจจัยหลายอย่างที่ส่งผลให้เกิดการทำลายจุลินทรีย์ในลำไส้ได้ อันได้แก่

• บุหรี่

• ยาปฏิชีวนะ

• พักผ่อนไม่เพียงพอ

• ขาดการออกกำลังกาย

• แป้ง น้ำตาล

• คาเฟอีน

• อาหารขยะ

• แอลกอฮอล์

• ภาวะเครียด

หากต้องการจะเพิ่มโพรไบโอติกให้กับร่างกาย ควรปรับเปลี่ยนพฤติกรรม ดังต่อไปนี้

1.ปรับการทานอาหาร ลดน้ำตาลลดแป้ง เพิ่มอาหารที่มีกากใย เลี่ยงอาหารแปรรูป เลี่ยงการดื่มแอลกอฮอล์

2.ปรับ lifestyle เช่น การออกกำลังกาย นอนให้เป็นเวลา งดสูบบุหรี่ เป็นต้น

3.ทานยาฆ่าเชื้อหรือยาแก้อักเสบเท่าที่จำเป็น

4.ทานอาหารที่มีโพรไบโอติกสูงหรือทานอาหารเสริมที่มีโพรไบโอติก เช่น ไฟโตวี่ โพรไบโอติก (Phytovy Probiotic)

1.วิธีการเก็บผลิตภัณฑ์ไฟโตวี่ โพรไบโติกและข้อควรระวัง

● ควรเก็บในอุณหภูมิห้อง ไม่ต้องแช่ตู้เย็น แต่ต้องไม่เก็บหรือวางใกล้แหล่งความร้อน เช่น เก็บในรถยนต์ หลีกเลี่ยงอุณภูมิร้อนจัด

2.เมื่อเริ่มรับประทานไฟโตวี่ โพรไบโอติก จะเกิดผลข้างเคียงอย่างไรบ้าง?

● เมื่อเริ่มรับประทาน 1-7 วัน อาจจะมีลมในท้อง เรอบ่อย ผายลม ท้องผูกหรือท้องเสีย โดยอาการเหล่านี้เป็นผลมาจากการพยายามปรับสมดุลของระบบลำไส้เมื่อได้รับจุลินทรีย์ที่ดี และจะหายไปภายในเวลาไม่กี่วันเมื่อรับประทานไฟโตวี่ โพรไบโอติกอย่างต่อเนื่อง

3.คนที่รับประทานเจ หรือมังสวิรัติ สามารถรับประทาน Phytovy Probiotic ได้หรือไม่?

● สามารถรับประทานได้

4.คนที่แพ้แลคโตสในนม ไม่สามารถย่อยแลคโตสได้ สามารถรับประทานไฟโตวี่ โพรไบโอติกได้หรือไม่?

● สามารถทานได้ เพราะไฟโตวี่ โพรไบติกสามารถผลิตน้ำย่อยเพื่อช่วยย่อยน้ำตาลแลคโตสในนมได้ จึงทำให้มีน้ำตาลแลคโตสเหลือน้อยมากหรือแทบไม่มีเลย

5.จุดเด่นของไฟโตวี่โพรไบโอติก

● เป็นผลิตภัณฑ์ในกลุ่มดูแลลำไส้ โดยไฟโตวี่ โพรไบโอติกมีประโยชน์ ได้แก่

✓เพิ่มจุลินทรีย์ชนิดดี

✓ปรับสมดุลจุลินทรีย์ในลำไส้

✓เสริมสร้างระบบภูมิคุ้มกัน

✓เสริมสร้างความแข็งแรงให้กับผนังลำไส้

✓ลดภาวะลำไส้แปรปรวน ท้องผูก/ท้องเสีย

✓ช่วยการทำงานของลำไส้ในการดูดซึมวิตามิน

✓ปรับสมดุลด้านอารมณ์ ลดความเครียด

✓ช่วยให้ผิวพรรณดีขึ้น ลดการเกิดสิว

✓ป้องกันโรคภูมิแพ้

✓เพิ่มระบบการเผาพลาญให้ดีขึ้น

● มีส่วนประกอบ (Ingredients) คือ จุลินทรีย์สายพันธุ์ดี (โพรไบโอติก) 10 สายพันธุ์ 20,000 ล้านตัว + อินนูลิน (Prebiotic) 2,000 mg. = Postbiotic

**โพสไบโอติก คือ ผลพลอยได้จากการหมักจุลินทรีย์โพรไบโอติกและพรีไบโอติก เช่น เอนไซม์ (Enzyme) กรดไขมันสายสั้น รวมถึง Acetic , Lactic acid ช่วยเสริมระบบภูมิคุ้มกัน มีผลต่อสุขภาพทางเดินอาหารในระยะยาว**

● ใช้เทคโนโลยี 5-Layers Micro-Encapsulation Protection โดยเป็นเทคโนโลยีเคลือบจุลินทรีย์ 5 ชั้น ที่เพิ่มเกราะป้องกันในการนำส่งจุลินทรีย์ให้ไปถึงเป้าหมาย มีความสามารถในการอยู่รอดสูง ช่วยให้ยึดเกาะกับผนังลำไส้ได้ดี ไม่ถูกดีท็อกซ์ไปกับการขับถ่าย

● การรับประทาน : ทานตอนท้องว่างก่อนมื้อเช้าหรือบ่าย วันละ 1 ซอง โดยเทกรอกปาก เคี้ยวก่อนกลืนแล้วดื่มน้ำตาม

● ดูรายละเอียดสินค้าเพิ่มเติม » click เลย!! «

บทความที่น่าสนใจ

• PHYTOVY PROBIOTIC ปรับสมดุลให้ลำไส้
• PHYTOVY LIV ล้างพิษตับและดีท็อกซ์ลำไส้
• รวมดีท็อกซ์ อาหารเสริมล้างสารพิษยอดนิยม

The post โพรไบโอติก (Probiotic) คืออะไรและสำคัญต่อร่างกายอย่างไร appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

ถ้าเราอยากทำความรู้จักกับ ไวรัสโควิด เราต้องเข้าใจให้ได้ก่อนว่า “ไวรัส” มันคืออะไรกันแน่? พวกไวรัสเนี่ยมันมีความซับซ้อนอยู่อย่างมากทีเดียว เพราะว่ามันเป็นสสารเป็นจุลินทรีย์บางอย่างที่อยู่ในร่างกายของสิ่งมีชีวิต

ทุกวันนี้แม้แต่นักวิทยาศาสตร์ก็ยังถกเถียงกันอยู่เลยว่าจะเรียกว่า “เป็นสิ่งมีชีวิตหรือไม่ชีวิต” เพราะถ้าจะบอกว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตมันก็มีองค์ประกอบบางอย่างไม่ครบ

ไม่สามารถเคลื่อนย้ายตัวเองไปไหนได้ ครั้นจะบอกว่ามันตายแล้วมันก็ยังมีกระบวนการ Reproductive (สามารถแพร่พันธุ์ได้)อยู่

ไวรัส เป็นจุลินทรีย์ขนาดเล็กที่ต้องดูด้วยกล้องจุลทรรศน์เท่านั้น พวกไวรัสมันจะมีลักษณะพิเศษของมัน ถ้าจะนับว่าไวรัสเป็นสิ่งมีชีวิตก็เพราะมันสามารถแพร่พันธุ์หรือถ่ายทอดพันธุกรรมจากรุ่นนึงไปสู่อีกรุ่นนึงได้

แต่มันต้องอาศัยเซลล์ที่มีโปรตีนของสิ่งมีชีวิตในการแพร่พันธุ์ ฉะนั้นไวรัสมันก็เปรียบเสมือนปราสิตบางอย่างที่อาศัยอยู่ในร่างกายของสิ่งมีชีวิตในการแพร่พันธ์ุของมัน

จากการศึกษารหัสพันธุกรรมของเชื้อไวรัสโควิด-2019 มีการระบุไว้ชัดเจนว่า ไวรัสนี้มีเครือญาติใกล้ชิดกับตัวค้างคาว ฉะนั้นแหล่งต้นกำเนิดของเชื้อไวรัสนี้น่าจะมาจากค้างคาวเช่นเดียวกับพี่น้องของมันก่อนหน้านี้ก็คือ SARS และ MERS ซึ่งเป็นตระกูลโคโรนาเหมือนกัน

แต่การแพร่เชื้อของ ไวรัสโควิด นี้ไม่ได้เกิดจากการรับเชื้อจากค้างคาวโดยตรง ไม่ได้โดนค้างคาวกัดแล้วติดเชื้อ หรือไปกินค้างคาวแล้วติดเชื้อฯ นักระบาดวิทยาได้คาดการณ์ว่าน่าจะมีการส่งผ่านจากค้างคาวไปยังสัตว์ชนิดอื่นก่อน

ซึ่งน่าจะเป็นไปได้มากที่สุดก็คือ ตัวนิ่ม เพราะว่าตัวนิ่มเป็นที่นิยมรับประทานในตลาดสดของจีนมาก เป็นไปได้ว่ามนุษย์อาจจะไปสัมผัสกับเชื้อจากตัวนิ่มที่ติดมาจากค้างคาวอีกทีนึง

แต่โดยโครงสร้างหลักพื้นฐานของไวรัสแล้ว ไวรัสมีองค์ประกอบหลักอยู่ 3 อย่าง คือ

1. กรดนิวคลีอิค ที่ทำหน้าที่ควบคุมหรือสร้างส่วนประกอบของไวรัส แล้วถ่ายทอดลักษณะพันธุกรรมอย่าง DNA หรือ RNA

2. Capsid คือโปรตีนที่หุ้มรอบกรดนิวคลีอิคอีกที ทำหน้าที่ในการป้องกันกรดนิวคลีอิค และใช้ในการเกาะติดเซลล์ของhost(เซลล์ของสิ่งมีชีวิตที่เข้าไปแพร่พันธุ์)

3. Envelope เป็นเปลือกหุ้มชั้นนอกสุด โดยเป็นไขมันที่ไปหุ้มรอบ Capsid อีกชั้นนึง ซึ่งจะพบได้ในไวรัสบางชนิดเท่านั้น

ดังนั้นไวรัสจึงแบ่งเป็น 2 ชนิด ก็คือ ชนิดทีมีเปลือกหุ้มกับชนิดไม่มีเปลือกหุ้ม ซึ่งตัวเชื้อไวรัสโควิด-19นี้ เป็นชนิดที่มีเปลือกหุ้ม

สิ่งที่ทำให้ ไวรัสโควิด แตกต่างจากไวรัสตัวอื่น

ส่วนประกอบที่สำคัญที่ทำให้ให้เชื้อไวรัสโคโรนามันพิเศษกว่าไวรัสตัวอื่น คือ

• ตระกูลโคโรนาไวรัสจะมีสิ่งที่เรียกว่า Spike protein เรียกย่อๆว่า S protein โดยโคโรนามีลักษณะกลมๆแล้วมีหนามล้อมรอบเหมือนมงกุฎตามชื่อเรียกของมัน

ตัวมงกุฎที่ยื่นแหลมๆอกมาเนี่ยแหล่ะที่เราเรียกกันว่า Spike protein ซึ่งทำหน้าที่สำคัญมากๆคือ เปรียบเสมือนลูกกุญแจที่ทำหน้าหน้าที่ไขกุญแจเข้าสู่เซลล์ร่างกายของมนุษย์

• Envelope เปลือกหุ้มนี้มันจะทำหน้าที่ปกป้องตัวไวรัสในขณะที่เชื้อไวรัสยังไม่เข้าไปในสิ่งมีชีวิต ยิ่งมีเปลือกหุ้มที่แข็งแรงมากเท่าไหร่ เชื้อก็จะสามารถอยู่ในสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติได้นานขึ้น

ทำไมไวรัสโควิดจึงจู่โจมที่ปอดของมนุษย์

หลายคนคงมีคำถามว่า “เมื่อไวรัสโควิดเข้าสู่ร่างกายของมนุษย์แล้ว ทำไมมันถึงเจาะจงเข้าไปเล่นงานปอดของมนุษย์ซึ่งเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญที่ทำให้หลายๆคนเสียชีวิต..”

เหตุผลนั้นก็คือ เมื่อไวรัสโคโรน่ามีตัว Spike ที่เป็นเหมือนลูกกุญแจนั้น ร่างกายของเราก็ต้องมีแม่กุญแจซึ่งเป็นตัวรับเชื้อไวรัสเข้าสู่ร่างกายโดยตรง ซึ่งแม่กุญแจหรือที่เรียกว่า Recepter ที่จะนำพาไวรัสโคโรน่าเข้ามาได้พอดี

โดยมีชื่อเรียกว่า ACE2 และบังเอิญว่า ACE2 นี้ก็มาอาศัยอยู่บนปอดของมนุษย์พอดิบพอดีเลยซะเป็นส่วนใหญ่

พอมันไปถึงปอดเมื่อไหร่ถือว่ามันประสบความสำเร็จแล้ว คือพอมันสปาร์คกันติดปุ๊บ เชื้อไวรัสก็จะเข้าสู่ร่างกายเราโดยสมบูรณ์ ทำให้เราติดเชื้อ ซึ่งกระบวนการนี้เรียกว่า Endokytosis นั่นเอง

เมื่อไวรัสเข้าสู่เซลล์ร่างกาย มันก็พยายามอยู่รอดด้วยการแพร่พันธุ์หรือเพิ่มจำนวน นั่นคือสิ่งเดียวที่มันทำเป็น โดยมันจะปล่อยสารพันธุกรรมหรือ RNA ออกมาเพื่อเข้าไปควบคุมนิวเคลียสแล้วก็สร้างไวรัสตัวใหม่ขยายตัวออกมาเรื่อยๆ

และเมื่อไวรัสมีปริมาณมากขึ้นในเซลล์ เซลล์ก็จะแตกออกทำให้เชื้อไวรัสกระจายไปทั่วปอด และเชื้อที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่ก็จะไปจับเซลล์ตัวอื่นทำซ้ำวนแบบนี้ไปเรื่อยๆและมันก็จะถือโอกาสเพิ่มประสิทธิภาพตัวเองหรือที่เรียกว่า การกลายพันธุ์ไปด้วย

ทั้งนี้ในระหว่างที่เชื้อกำลังกระจายตัวช่วงแรกๆ เราจะไม่รู้ตัวเลยว่าเชื้ออยู่ในร่างกายแล้ว จนมันกระจายไปได้พอสมควรแล้ว ร่างกายจึงรับรู้ได้ว่ามีสิ่งแปลกปลอม และเมื่อนั้นกองทัพภูมิคุ้มกันในร่างกายเราจะระดมกำลังมาสู้กับไวรัส

สำหรับบางคนช่วงนี้แหล่ะที่จะออกอาการไอ จาม และแพร่เชื้อไปยังคนอื่น เพราะว่าเม็ดเลือดขาว ภูมิคุ้มกันในร่างกายเราเริ่มต่อสู้กับไวรัสในร่างกาย พยายามทำงานอย่างหนัก

สู้เต็มที่เพื่อให้ไวรัสมันตาย และช่วงเวลานี้เองที่เซลล์ปอดเสียหายหรือเกิดบาดแผล

ไวรัสโควิด-19 สายพันธ์ุใหม่ร้ายกว่าเก่า

สาเหตุที่ไวรัสโควิด-19 สายพันธุ์ใหม่นี้ ก่อความเสียหายได้อย่างรวดเร็วมากกว่าไวรัสสายพันธุ์อื่นๆนั้น มีงานวิจัยพบว่าจุดที่น่าสนใจที่เรียกว่า Spike protein หรือหนามของไวรัส

มันสามารถจับกับ Recepter ACE2 ได้อย่างหนาแน่น ยึดแน่นกว่าไวรัสโคโรนาสายพันธุ์อื่นถึง 10 เท่า พูดง่ายๆว่าความรุนแรงของมันที่เข้าไปทำร้ายเซลล์ในร่างกายของเราอาจจะไม่เท่า SARS หรือ MERS

แต่มันดันสามารถเกาะกับ ACE2 ได้หนาแน่นกว่าทั้ง SARS และ MERS นั่นเอง

ปกติแล้วไวรัสจะมีคุณสมบัติเฉพาะตัวคือ Tropism คือมีการตอบสนองต่อเซลล์แต่ละเซลล์ของร่างกายในสิ่งมีชีวิตไม่เหมือนกันและมีความสามารถในการอยู่รอดหรือแพร่พันธุ์ในเซลล์ของสิ่งมีชีวิตแต่ละอย่างแตกต่างกัน

เช่น ไวรัสชนิดนึงอาจจะสามารถเกาะติดกับสิ่งมีชีวิตได้หลายประเภททั้งคนและสัตว์ หรือตัวรับ(Recepter) พบได้หลายส่วนในร่างกายก็จะทำให้ติดเชื้อได้หลายระบบในร่างกายไม่ใช่เฉพาะแค่ปอดแต่ติดไปส่วนอื่นๆด้วย

แต่ว่าบางตัวก็ติดเชื้อได้กับสิ่งมีชีวิตได้บางชนิดเท่านั้น มันอาศัยองค์ประกอบของร่างกายของสิ่งมีชีวิตแตกต่างกันไป เช่น HIV (ไวรัสโรคเอดส์) จะทำให้เราติดเชื้อผ่านทางเม็ดเลือดขาว

แต่มันสามารถติดเชื้อทางเซลล์ประสาทได้ หรือไวรัสไข้หวัดใหญ่จะทำให้ติดเชื้อได้ที่ปอดแต่จะไม่ติดเชื้อที่สมอง

ไวรัสโควิด-19 มีหลายสายพันธุ์จริงไหม ?

การกลายพันธุ์ของไวรัสเป็นเรื่องปกติ มันเป็นเรื่องธรรมชาติที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เพราะในขั้นตอนการจำลองสารพันธุกรรมของไวรัส ก็เปรียบเสมือนการก๊อปปี้ต้นแบบผลิตภัณฑ์ที่ไม่มีการตรวจสอบคุณภาพ

เมื่อระบาดออกไปมากขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความที่มันเป็น RNAไวรัส ดังนั้นมันจึงมีโอกาสในการกลายพันธุ์ เช่น ไข้หวัดใหญ่ ซึ่งกลายพันธุ์แทบทุกปีจนต้องมีการฉีดวัคซีนป้องกันแทบทุกปีเป็นต้น

ทั้งนี้แล้วปัจจัยสำคัญที่ทำให้คนแต่ละคนได้รับเชื้อแล้วทำให้ออกอาการมากกว่าอีกคนนึง เป็นเพราะปัจจัยในร่างกายของแต่ละคนมีภูมิคุ้มกันไม่เท่ากัน

หากเราดูแลสุขภาพร่างกายของเราให้ดี มีระบบภูมิคุ้มกันที่ดีอยู่เสมอ ก็จะช่วยลดความเสี่ยงในการติดเชื้อ เจ็บป่วยหนักหรือเสียชีวิตจากเชื้อไวรัสเหล่านี้ได้

บทความที่น่าสนใจ

• ทำอย่างไรจึงจะรอดจาก โควิด-19
• เสริมภูมิคุ้มกันต้านไวรัสด้วยความแข็งแรงร่างกาย
• โคโรน่ากับความจริงที่คุณต้องรู้

The post ทำไมไวรัสโควิดทำให้คนตายมากขนาดนี้ appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

ถือเป็นอวัยวะที่น่าอัศจรรย์มากเพราะทำงานได้อย่างเป็นเอกเทศโดยไม่ต้องอาศัยคำสั่งจากสมอง เช่น ถ้าร่างกายได้รับอุบัติเหตุจนสมองตาย หรือไขสันหลัง ซึ่งทำหน้าที่รับคำสั่งจากสมองส่งต่อไปอวัยวะส่วนอื่นได้รับบาดเจ็บ

ลำไส้ ก็ยังคงทำงานได้ตามปกติ แต่ถ้าสมองหยุดทำงานในช่วงเวลาสั้นๆแค่ไม่กี่นาทีหรือไม่กี่ชั่วโมง หัวใจและปอด อวัยวะอื่นก็จะหยุดทำงานตาม และเสียชีวิตตามมา แปลว่าหัวใจและปอดทำงานโดยรับคำสั่งจากสมอง

ซึ่งต่างจากลำไส้ที่ถ้ามีอุปกรณ์ช่วยชีวิต ทำให้เลือดไหลเวียนได้ตามปกติ ถึงแม้ว่าจะอยู่ในสภาพสมองตาย ก็จะยังคงทำหน้าที่ดูดซึมสารอาหารและขับของเสียได้เหมือนเดิม

ความเป็นเอกเทศนี้เองทำให้ลำไส้ถูกเรียกว่าเป็นสมองที่ 2  หลังจากทำความเข้าใจแล้วก็ยิ่งทำให้รู้สึกถึงความลงตัวและความอัศจรรย์เข้าไปอีกเช่น เมื่ออาหารที่มีสารอาหารหลายชนิดทั้งโปรตีนไขมันและคาร์โบไฮเดรตเข้าสู่ลำไส้พร้อมๆกัน

และจะคัดแยกสารอาหารเหล่านี้อย่างรวดเร็ว จากนั้นจะย่อยและดูดซึมสารอาหารส่งไปยังอวัยวะต่างๆ ขณะเดียวกันถ้ามีสิ่งที่เป็นโทษต่อร่างกายเข้าสู่ลำไส้ จากนั้นก็จะส่งข้อมูลไปยังระบบภูมิคุ้มกัน เป็นเหตุให้เกิดอาการท้องเสียเพื่อขับพิษออกจากร่างกาย การคัดแยกและตอบสนองอย่างรวดเร็วเช่นนี้แสดงให้เห็นว่า “ลำไส้สามารถตัดสินและวิเคราะห์สถานการณ์ได้เองโดยไม่ต้องผ่านสมอง”

จากนั้นจึงสั่งการไปยังอวัยวะที่เกี่ยวข้องหรือระบบภูมิคุ้มกันในร่างกายต่อไป

 ไม่นานมานี้นักประสาทวิทยาชาวอเมริกันที่พิสูจน์ว่าลำไส้คือสมองที่ 2  ก็พบว่าภายในยังมีเซโรโทนินที่เป็นสารสื่อประสาทชนิดเดียวกันกับในสมองอยู่มากถึง 95% ของเซโรโทนินทั้งหมดในร่างกาย

วิวัฒนาการของมนุษย์ช่างน่าอัศจรรย์มาก บรรพบุรุษของเราเริ่มวิวัฒนาการมาจากสัตว์เซลล์เดียวอย่างอะมีบา จนกลายพันธุ์มาเป็นสัตว์มีกระดูกสันหลัง สมองและลำไส้ต่างพัฒนาเป็นสมองที่มีความรู้สึกคนละส่วน

ดูจะเหลือเชื่อที่อวัยวะชิ้นนี้จะมีความเฉลียวฉลาดกว่าหัวใจแถมยังเต็มไปด้วยความรู้สึก และยังเป็นเพียงอวัยวะเดียวที่สามารถตอบสนองได้โดยไม่ต้องรับคำสั่งจากสมองและไขสันหลัง

ระบบประสาทอัตโนมัติ

แบ่งออกเป็น ระบบประสาทซิมพาเทติก กับ ระบบพาราซิมพาเทติก โดยระบบประสาทซิมพาเทติกจะทำงานเมื่อร่างกายอยู่ในสภาวะตื่นเต้นดีใจ เช่น รู้สึกกลัวหรือตอนออกกำลังกายหัวใจจะเต้นเร็ว

ในทางกลับกัน ระบบประสาทพาราซิมพาเทติกจะทำงานเมื่อร่างกายอยู่ในสภาวะผ่อนคลาย เช่น ขณะพักผ่อนหรือนอนหลับ อุณหภูมิร่างกายจะสูงขึ้นเพราะเส้นเลือดฝอยขยายตัว

เมื่อระบบประสาทซิมพาเทติกทำงาน ความดันโลหิตจะสูงขึ้นอวัยวะต่างๆจะถูกกระตุ้น มีเพียงกระเพาะและลำไส้เท่านั้นที่ลดการทำงาน การที่เรามักง่วงหลังมื้ออาหารก็เป็นผลจากการทำงานของระบบประสาทพาราซิมพาเทติกที่กระตุ้นให้ระบบย่อยอาหารทำงาน

และยับยั้งอวัยวะอื่นๆนั่นเอง เท่ากับว่าอวัยวะต่างๆจะถูกยับยั้งการทำงานด้วยสัญญาณจากสมองที่สองนั่นเอง

 นักภูมิคุ้มวิทยาพบว่าเมื่อระบบประสาทซิมพาเทติกทำงาน เม็ดเลือดขาวชนิด granulocyte จะถูกกระตุ้น แต่ถ้าระบบพาราซิมพาเทติกทํางาน เม็ดเลือดขาวชนิดลิมโฟไซต์จะถูกกระตุ้น

ซึ่งโดยปกติลิมโฟไซต์ 60-70เปอร์เซ็นต์จะอยู่ในลำไส้ แปลว่าการทำงานของระบบภูมิคุ้มกันก็ขึ้นอยู่กับสมดุลของระบบประสาทด้วย ร่างกายของเราจะต้องรักษาสมดุลของการทำงานอย่างสอดคล้องกัน

ระหว่างระบบประสาทซิมพาเทติกและพาราซิมพาเทติก ถ้าระบบประสาทชนิดใดชนิดหนึ่งทำงานติดต่อกันนานเกินไปก็จะส่งผลต่อระบบภูมิคุ้มกันและอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพได้

 เราจะรักษาสมดุลระบบประสาทได้อย่างไร?

คำตอบ ใช้ชีวิตอย่างมีระเบียบเป็นไปตามจังหวะธรรมชาติ ทำงานเมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น พักผ่อนเมื่อดวงอาทิตย์ตก นั่งพักสักครู่หลังอาหาร คนโบราณใช้ชีวิตตามจังหวะของธรรมชาติเช่นนี้มาหลายพันปีแล้ว

การทำงานของอวัยวะต่างๆและระบบภูมิคุ้มกันต่างก็วิวัฒนาการมาจากวัฏจักรดังกล่าว แต่วิถีชีวิตของคนในปัจจุบันกลับละเลยกฎธรรมชาติ กินนอนไม่เป็นเวลา ออกกำลังกายหักโหมหรือไม่เพียงพอ

เครียดจัดทำให้ระบบประสาทอัตโนมัติเสียสมดุล เราจึงควรทำความเข้าใหม่ว่า เราเนี่ยเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ หากฝืนกฎธรรมชาติก็จะมีสุขภาพแข็งที่แข็งแรงได้ยาก เคล็ดลับสุขภาพที่แข็งแรงมีพื้นฐานอยู่บนการใช้ชีวิตอย่างมีระเบียบและเป็นไปตามกฎธรรมชาตินั่นเอง

ประวัติส่วนตัวที่เก็บอยู่ในยีน

ร่างกายของเราเป็นศูนย์รวมของเซลล์กว่า 60 ล้านล้านเซลล์และจุลินทรีย์จำนวนนับไม่ถ้วน เซลล์แต่ละเซลล์จะมีแผนผังชีวิตที่เรียกว่าหน่วยพันธุกรรมหรือยีน

ในแผนผังชีวิตนี้จะเก็บประวัติส่วนตัวที่ถ่ายทอดมาจากรุ่นสู่รุ่นไว้ ประวัติส่วนตัวของมนุษย์ถูกเก็บไว้ในยีนมานานหลายล้านปี โดยมีต้นกำเนิดมาจากสัตว์เซลล์เดียว วิวัฒนาการเป็นสัตว์หลายเซลล์

กลายเป็นสัตว์บก สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และสัตว์ที่เฉลียวฉลาดอย่างลิงจนในที่สุดก็วิวัฒนาการเป็นมนุษย์

 หลังจากไข่ได้รับการผสมกับอสุจิ จะแบ่งตัวอย่างต่อเนื่องจนกลายเป็นตัวอ่อน ประวัติส่วนตัวก็จะถูกถ่ายทอดจากข้อมูลมากมายที่อยู่ในยีนถ้าจะกล่าวว่าข้อมูลทั้งหมดที่ใช้ในการดำรงชีวิตของมนุษย์ถูกเก็บไว้อยู่ในยีนส์ก็คงไม่เกินจริง

การที่เซลล์สร้างเอนไซม์ได้ก็นำขั้นตอนมาจากข้อมูล วิธีการสร้างเอนไซม์ที่ถูกเก็บอยู่ในยีนนั้นเอง ข้อมูลในยีนถูกบันทึกด้วยการเรียงตัวของเบส 4 ชนิดได้แก่ adenine thymine cytosine และguanine

โดยจะจับกันเป็นคู่เรียกว่าเบสคู่สม คล้ายกับข้อมูลมากมายในคอมพิวเตอร์ที่ถูกบันทึกด้วยระบบเลขฐานสองโดยใช้รหัสเพียง 0 กับ1 แค่นั้น แต่ข้อมูลในยีนจะถูกจัดเรียงด้วยเบสมากถึง 4 ชนิด

จึงไม่น่าแปลกใจที่มีจำนวนรหัสมากมายมหาศาล สายดีเอ็นเอของมนุษย์มีแบบคู่สมมากถึง 3 พันล้านคู่ มีเพียงฝาแฝดจากไข่ใบเดียวกันเท่านั้นที่จะมีข้อมูลได้ยินเหมือนกันทุกอย่าง

       เซลล์ทั้งหมดในตัวเราล้วนมียีนที่เหมือนกัน ดังนั้นเซลล์ทุกเซลล์ก็จะมีข้อมูลเหมือนกัน ถ้าสังเกตร่างกายเราจะพบว่าเซลล์ของกระดูกกล้ามเนื้อ ผิวหนัง เล็บและผม มีการทำงานที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

ทำไมเซลล์ที่มีข้อมูลพันธุกรรมเดียวกันจึงทำงานต่างกัน?

จากการค้นคว้าพบว่า ข้อมูลทางพันธุกรรมมหาศาลในตัวคนเรานั้น ถูกนำออกมาใช้แค่ 3-10%เท่านั้น เซลล์ทุกเซลล์มีข้อมูลเดียวกัน แต่ทำงานคนละหน้าที่ 

เช่น เล็บก็จะมีเซลล์ของเล็บที่เปิดการทำงานในส่วนที่เป็นเล็บเท่านั้น ส่วนหน้าที่อื่นๆจะถูกปิดไว้ ความสามารถปิดและเปิดการทำงานของยีน ไม่ได้ถูกกำหนดตายตัวตลอดไป จะสามารถเปลี่ยนแปลงตามปัจจัยแวดล้อมหรืออารมณ์ความรู้สึกได้

ประเด็นก็คือ “การสับสวิตซ์ปิดเปิดหน้าที่แต่ละอย่างในยีนจำเป็นต้องใช้เอ็นไซม์ ” ความสัมพันธ์ระหว่างยีนและเอ็นไซม์ค่อนข้างใกล้ชิดและซับซ้อน

ยีนมีข้อมูลสำหรับการสร้างเอนไซม์และการอ่านข้อมูลในยีนจำเป็นต้องอาศัยเอนไซม์ และไม่ว่ายีนหรือเอ็นไซม์ต่างก็ยังมีข้อมูลเชิงลึกที่ยังอธิบายไม่ได้เหมือนปัญหาไก่กับไข่อะไรเกิดก่อนกัน?

การถอดรหัสพันธุกรรมของมนุษย์ได้ประสบความสำเร็จเมื่อไม่นานมานี้และพบว่ามนุษย์มียีนมากถึง  30,000-40,000 แต่มีเพียง 2-3 เปอร์เซ็นต์ที่เราสามารถยืนยันหน้าที่ที่แท้จริงได้

ส่วนที่เหลืออีก 97%ข้อมูลยังไม่แน่ชัด  ซึ่งความเข้าใจเกี่ยวกับหน้าที่ของเอ็นไซม์ก็ไม่ต่างกัน คาดว่าเอ็นไซม์ที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตของเรามีอยู่ 3000-5000 ชนิด ซึ่งก็ยังไม่รู้แน่ชัดทั้งหมดว่าแต่ละชนิดทำหน้าที่อะไร

ตัวเลขนี้เป็นเพียงเอนไซม์ในมนุษย์เท่านั้น สิ่งมีชีวิตทุกชีวิตบนโลกล้วนมีเอนไซม์รวมถึงจุลินทรีย์จึงเป็นเรื่องยากที่จะนับได้หมดว่าในโลกมีเอนไซม์ทั้งหมดกี่ชนิด

 เอ็นไซม์ที่สร้างจากแบคทีเรียในลำไส้มีบทบาทสำคัญอย่างมากในการสับสวิตซ์เปิดปิดหน้าที่หรืออ่านข้อมูลในยีน แม้ว่าจะมีข้อมูลหลายส่วนในยีนและเอนไซม์ที่เรายังไม่รู้

แต่การสร้างเอนไซม์จำเป็นต้องใช้ข้อมูลจากยีน การอ่านข้อมูลจากยีนจำเป็นต้องใช้เอนไซม์ และเอนไซม์ก็เป็นสิ่งจำเป็นในการปิดเปิดการทำงานของยีน

ความสัมพันธ์ระหว่างยีน เอนไซม์ และจุลินทรีย์

จากที่กล่าวไปแล้วเกี่ยวกับหน้าที่ของกระเพาะอาหาร ลำไส้เล็ก ลำไส้ใหญ่ หน้าที่หลักของกระเพาะอาหารคือย่อยอาหาร โดยจะหลั่งของเหลวที่มีฤทธิ์เป็นกรดเรียกว่าน้ำย่อยออกมาย่อยอาหาร

ในน้ำย่อยนี้จะมีเปปซินซึ่งเป็นเอ็นไซม์ย่อยโปรตีน เพื่อให้อาหารอยู่ในสภาพย่อยและดูดซึมไปใช้งานได้ง่าย กระเพาะจะมีบทบาทในการดูดซึมสารอาหารน้อยมาก

ภายในกระเพาะมีสภาพเป็นกรดและเต็มไปด้วยเอนไซม์ย่อยโปรตีน แต่กระเพาะจะไม่ถูกย่อยเพราะผนังด้านในบุด้วยเยื่อเมือก ฉะนั้นคนที่เป็นโรคกระเพาะอาหารอักเสบ ทำให้มีเยื่อบุผนังกระเพาะบางกว่าปกติเมื่อเยื่อเมือกถูกทำลาย

ผนังกระเพาะก็จะเสียหายตามไปด้วย จนกลายเป็นแผลในกระเพาะอาหาร เนื้องอก และมะเร็งในที่สุด

ส่วนที่ทำหน้าที่หลักในการดูดซึมสารอาหารคือลำไส้เล็ก โดยจะหลั่งน้ำย่อยออกมาย่อยอาหารจนมีขนาดเล็กพอที่ผนังจะสามารถดูดซึมไปได้

ที่น่าสนใจคือสภาพในกระเพาะมีฤทธิ์เป็นกรด แต่สภาพภายในลำไส้กับมีฤทธิ์เป็นด่างอ่อนๆ การปรับสภาพอาหารจากกรดเป็นด่างต้องอาศัยน้ำย่อยจากตับอ่อนที่อยู่บริเวณลำไส้เล็กตอนต้น

เมื่ออาหารเคลื่อนที่จากกระเพาะมายังลำไส้เล็กน้ำย่อยจากตับอ่อนที่มีฤทธิ์เป็นด่างสูงจะไหลเข้ามายังลำไส้เล็กตอนต้นและผสมกับกรด หลังจากนั้นอาหารที่จะเข้าสู่ลำไส้เล็กก็จะมีฤทธิ์เป็นด่างอ่อนๆ

แต่ถ้าน้ำย่อยในตับอ่อนมีน้อย เยื่อบุลำไส้เล็กไปจะถูกกรดกัดกร่อนจนเกิดแผลได้ นอกจากนี้ถ้าเอนไซม์ที่ทำหน้าที่ย่อยอาหารภายในลำไส้เล็กทำงานได้ไม่เต็มที่ ร่างกายก็จะมีสภาพค่อนไปทางกรด

      หน้าที่หลักของลำไส้เล็กคือย่อยอาหารและดูดซึมสารอาหาร  การย่อยต้องอาศัยเอนไซม์ ส่วนการดูดซึมต้องใช้วิลลัสหรือขนเล็กๆที่ยื่นออกมาทั่วผนังลำไส้เหมือนกับขนบนพรมยาวประมาณ 1 มิลลิเมตร

ผิวหน้าของวิลลัสจะมีขนเล็กๆเรียกว่าไมโครวิลไลทำหน้าที่ดูดซึมสารอาหาร วิลลัสจะช่วยเพิ่มพื้นที่ผิวภายในลำไส้เล็กได้มากถึง 600 เท่า จึงมีคำเปรียบเปรยว่าหากนำลำไส้เล็กของคนเราออกมาแผ่จะได้พื้นที่ใหญ่พอๆกับสนามเทนนิสเลย

ภายในวิลลัสจะมีเส้นเลือดและท่อน้ำเหลือง โดยการดูดซึมกลูโคสและกรดอะมิโนจะผ่านทางเส้นเลือด ส่วนกรดไขมันและกลีเซอไรด์จะถูกดูดซึมผ่านท่อน้ำเหลืองเพื่อส่งไปทั่วร่างกาย

จุลินทรีย์ในลำไส้จะอาศัยอยู่ตามซอกรอยพับของวิลลัส โดยจะช่วยหลั่งเอนไซม์ที่จำเป็นหรือทำให้อาหารเน่าเสียก็ขึ้นอยู่กับว่าเป็นจุลินทรีย์ชนิดใด

ตับอ่อนจะรู้ได้อย่างไรว่าอาหารเดินทางจากกระเพาะมาถึงลำไส้แล้ว? รู้ได้อย่างไรว่าต้องเตรียมน้ำย่อยมากน้อยแค่ไหน? แยกแยะสารอาหารเพื่อจัดเอนไซม์ในการย่อยอาหารแต่ละชนิดได้อย่างไร?

ทุกวันนี้เราไม่รู้ว่าลำไส้ทำงานที่ซับซ้อนเหล่านี้ได้ยังไง แต่น่าจะมีความเกี่ยวข้องกับการแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างเซลล์และจุลินทรีย์แน่ๆ

 จุลินทรีย์ที่อาศัยอยู่ในลำไส้จะรับรู้สภาพภายในได้ดีกว่าเซลล์เยื่อบุผนังลำไส้ การหลั่งเอ็นไซม์ย่อยอาหารภายในลำไส้ล้วนอาศัยจุลินทรีย์เหล่านี้ เซลล์เยื่อบุผนังลำไส้ก็ต้องหลั่งเอ็นไซม์เช่นกัน

แต่จะรู้ถึงชนิดและปริมาณได้ไม่มากเท่าจุลินทรีย์ อีกทั้งปริมาณเอ็นไซม์ที่มีในร่างกายและสภาพร่างกายในขณะนั้น ก็มีผลต่อปริมาณเอ็นไซม์ที่เซลล์จะหลั่งออกมาอีกด้วย

ฉะนั้นการแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างจุลินทรีย์และเซลล์ในร่างกายจึงเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้เลย การที่ลำไส้สามารถทำงานซับซ้อนได้ก็เพราะอาศัยกลไกนี้

จุลินทรีย์ในลำไส้และเซลล์ในร่างกายจะแลกเปลี่ยนข้อมูลกันอย่างต่อเนื่อง เพื่อประเมินว่าจะต้องหลั่งเอนไซม์ในปริมาณเท่าใดให้เหมาะสมกับสภาวะนั้นๆ และส่งข้อมูลไปยังยีนในเซลล์แล้วค่อยผลิตเอ็นไซม์ออกมา

      ลำพังการแลกเปลี่ยนข้อมูลภายในลำไส้เองไม่สามารถเก็บข้อมูลได้ทั้งหมดของร่างกายได้ แต่ทุกส่วนในร่างกายเรามีจุลินทรีย์อาศัยอยู่ไม่ว่าจะเป็นผิวหนัง จมูกปาก ช่องคลอด ระบบทางเดินอาหาร

จุลินทรีย์เหล่านี้จะเป็นปราการด่านแรกที่ทำหน้าที่ช่วยเก็บข้อมูล ข้อมูลที่ได้จากจุลินทรีย์ส่วนต่างๆจะถูกส่งไปยังเซลล์ก่อน จากนั้นจึงค่อยผ่านออกจากเซลล์โดยอาศัยของเหลวนำข้อมูลเหล่านั้นส่งต่อไปยังลำไส้

แล้วจึงส่งสารอาหารไปทั่วร่างกาย การแลกเปลี่ยนข้อมูลดังกล่าวนอกจากจะเกิดขณะมีการย่อยและดูดซึมสารอาหารแล้ว ยังเกี่ยวข้องกับระบบภูมิคุ้มกันยังแลกเปลี่ยนข้อมูลด้านภูมิคุ้มกันด้วย

“การแลกเปลี่ยนข้อมูล3  ฝ่ายระหว่างยีน เอนไซม์กับ และจุลินทรีย์จึงมีส่วนร่วมในการควบคุมดูแลสุขภาพของเรา”

       ลำไส้มีความสำคัญต่อสุขภาพของเรามากกว่าที่คิด เราควรดูแลทั้งอาหารการกิน ขับถ่ายให้ปกติ อย่าปล่อยให้ท้องผูกบ่อยๆหรือนานๆ ดีท็อกบ้าง เพื่อให้ระบบต่างๆของร่างกายสามารถทำงานได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

บทความที่น่าสนใจ

• ดีท็อกลำไส้ง่ายๆด้วย Phytovy
• การล้างพิษ คืออะไร ส่งผลดีต่อร่างกายอย่างไร

The post ลำไส้ สำคัญไม่แพ้สมองเลยนะ! appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

เบื้องหลังสิ่งเร้นลับที่ดูแลสุขภาพของเราอยู่คือ มิราเคิลเอนไซม์ที่อยู่ภายในร่างกาย ถ้ามิราเคิลเอนไซม์เพียงพอก็จะไม่อ้วนหรือผอมจนเกินไป ได้รับเชื้อก่อโรคก็ไม่แสดงอาการของโรค

หรือแม้แต่จะเกิดโรคก็จะไม่หนักและหายได้ง่าย คนที่ใช้ชีวิตในสภาพแวดล้อมเดียวกัน มีนิสัยการกินคล้ายคลึงกัน บางคนอาจป่วยบางคนอาจแข็งแรง ความแตกต่างนี้เกิดจากปริมาณของมิราเคิลเอนไซม์แต่ละคน

      ในการดำรงชีวิตของคนเราต้องอาศัยเอนไซม์มากกว่า 5,000 ชนิดช่วยเหลือ การศึกษาเรื่องหน่วยพันธุกรรมพบว่าเอนไซม์นั้นอาจมีมากถึง 30000 ชนิดด้วยซ้ำ ความสามารถในการทำสิ่งต่างๆของร่างกายก็เกี่ยวข้องกับเอนไซม์นี่แหล่ะ

การดำรงชีวิตของมนุษย์จึงขาดเอนไซม์ไม่ได้ เอนไซม์ถูกสร้างขึ้นภายในร่างกาย แต่รายละเอียดเกี่ยวกับเอนไซม์เช่น ร่างกายต้องการเอนไซม์ชนิดใด ปริมาณเท่าใด? และเอนไซม์ถูกสร้างขึ้นได้อย่างไร? กลับยังหาคำตอบไม่ได้

       เอนไซม์ไม่มีต้นกำเนิดเฉพาะของตัวเอง แต่จะมีการสะสมเอนไซม์ต้นแบบหรือมิราเคิลเอนไซม์ขึ้นภายในร่างกายก่อน จากนั้นจึงค่อยถูกเปลี่ยนไปเป็นเอนไซม์ชนิดที่ร่างกายต้องการใช้งาน

ทุกวันนี้ยังยืนยันไม่ได้ว่าร่างกายต้องมีเอนไซม์มากแค่ไหนถึงจะสุขภาพดี และเหลือน้อยเพียงใดจึงจะเจ็บป่วย แต่สิ่งหนึ่งที่เดาได้ไม่ยากก็คือ หากปริมาณของมิราเคิลเอนไซม์ต่ำกว่าระดับที่ควรจะเป็น ถึงจะไม่ทำให้เสียชีวิต แต่ก็ทำให้ป่วยได้

และถ้ายังคงลดลงอย่างต่อเนื่องอาจกลายเป็นโรคมะเร็งได้ โรคมะเร็งที่ร้ายแรงส่วนนึงมีสาเหตุจากปริมาณเอนไซม์ในร่างกายที่มีน้อยเกินไป ทำให้ระบบภูมิคุ้มกันก็ต้านโรคมะเร็งได้ต่ำลงด้วย ฉะนั้นจึงควรรักษาปริมาณมิราเคิลเอนไซม์ให้คงที่ไว้เพื่อสุขภาพที่แข็งแรง

เราตัดสินว่าใครแข็งแรงจากสิ่งใด?

การตัดสินว่าใครแข็งแรงด้วยการดูแค่ว่าคนนั้นป่วยหรือไม่? ไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้อง! และคนจำนวนมากจึงเข้าใจผิดคิดว่าการที่ตัวเองไม่ป่วยหมายถึงมีสุขภาพดี

ซึ่งคนในกลุ่มที่คิดว่าตนเองสุขภาพดีนั้น อันที่จริงมีไม่น้อยที่จัดอยู่ในประเภทยังไม่ป่วยแต่เอนไซม์ในร่างกายได้ลดลงไปแล้ว พูดง่ายๆว่า“แม้ไม่มีอาการของโรค แต่สุขภาพกำลังถูกคุกคามอยู่”

      ในปัจจุบันยังไม่สามารถระบุเป็นตัวเลขได้ว่า มิราเคิลเอนไซม์ลดลงไปถึงเท่าใดจึงจะเกิดโรค เราจึงควรหมั่นสังเกตความเปลี่ยนแปลงของร่างกายเพื่อรับสัญญาณเตือนที่ร่างกายส่งออกมาก่อน

สัญญาณ 20 ข้อต่อไปนี้คือสิ่งที่บอกให้รู้ว่าร่างกายสูญเสียเอนไซม์ไปมากแล้วนะ ลองมาตรวจสอบระดับเอนไซม์ของตัวเองดูสิว่าเป็นอย่างไรบ้างจากแบบทดสอบนี้

20 สัญญาณเตือนเมื่อ ‘ขาดเอนไซม์’

1. เป็นหวัดง่าย 
2. ปวดกล้ามเนื้อ ข้อต่อหรือเอว
3. ท้องผูกต่อเนื่อง ท้องเสียหรืออุจจาระมีกลิ่นเหม็นมาก
4. ผิวหยาบ เป็นสิวหัวช้างบ่อย
5. กลัวหนาว
6. คลื่นไส้ ปวดกระเพาะ ไม่อยากอาหาร
7. อาหารไม่ย่อย เรอบ่อย
8. ตาล้า มองเห็นไม่ชัด
9. ปวดหัว นอนไม่หลับ
10. ผมร่วง ผมบาง
11. กระและรอยย่นบนผิวหนังเพิ่มขึ้น
12. น้ำหนักเพิ่มหรือลดกระทันหันโดยไม่มีสาเหตุ
13. มือเท้าชา
14. ตัวบวมง่าย
15. เหนื่อยง่าย เวียนหัวตาลาย
16. แพ้อาหาร ผิวหนังอักเสบ หอบ
17. หูอื้อบ่อย
18. ใจร้อน   หยุดหงิด อารมณ์เสีย
19. ไม่ค่อยมีสมาธิ วิตกกังวลง่าย
20. ความอดทนต่ำ

ผลการทดสอบเป็นยังไงบ้างล่ะทีนี้?

ส่วนใหญ่ก็เคยมีอาการเหล่านี้ แต่คนกว่าครึ่งคิดว่าเป็นเพราะร่างกายอ่อนล้า งานยุ่ง หรืออายุมากแล้ว ไม่ได้คาดคิดว่าเป็นเพราะสุขภาพกำลังถูกคุกคามอยู่ อายุที่เพิ่มขึ้นทำให้ผิวหนังเริ่มหย่อนยานซึ่งก็ถือเป็นความเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติของร่างกาย

ความเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ไม่ได้เกิดขึ้นในชั่วพริบตา แต่จะค่อยๆเกิดขึ้นอย่างช้าๆ ถ้ารู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงเช่น “ทำไมจู่ๆ..หรือพักนี้…” นั่นหมายถึงว่าร่างกายส่งสัญญาณเตือนออกมาบอกให้เรารู้ว่ากำลังสูญเสียเอนไซม์ในปริมาณมาก

ทางที่ดีควรรีบชดเชยเอนไซม์กลับเข้าสุ่ร่างกายโดยเร็วเพื่อสุขภาพที่แข็งแรง นี่เป็นพื้นฐานของการรักษาด้วยเอนไซม์บำบัด เมื่อคุณรู้สึกได้ว่าสัญญาณเตือนหายไปและกลับมามีพละกำลังอย่างได้เห็นได้ชัดนั่นแหล่ะ แปลว่าสุขภาพที่ดีของคุณกำลังกลับมา..

รับยีนที่ดีจากอาหาร

ฮาวเวลล์นักชีวเคมีผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับเอนไซม์ชาวอเมริกัน พบว่าการผลิตเอนไซม์ในสิ่งมีชีวิตนั้นมีจำกัด เอนไซม์ที่มีจำกัดนี้เรียกว่า เอนไซม์แฝง และถ้าเอนไซม์แฝงถูกใช้จนหมดสิ่งมีชีวิตนั้นก็จะตาย

ถ้าร่างกายได้รับอาหารที่ช่วยชดเชยเอนไซม์และใช้ชีวิตอย่างประหยัด มิราเคิลเอนไซม์นี้ก็จะเพิ่มขึ้นได้ อวัยวะต่างๆจะทำงานดีขึ้น และยังทำให้เซลล์กระฉับกระเฉงขึ้นอีกด้วย

      เอนไซม์ที่ดูแลปกป้องสุขภาพของเรานี้ผลิตได้จาก 2 แหล่งคือ เซลล์และแบคทีเรียในลำไส้ เอนไซม์ที่ถูกผลิตจากเซลล์จะมีวัตถุดิบคือสารอาหารจากอาหารที่เรากินเข้าไปนั่นเอง

ฉะนั้นถ้าอยากให้เอนไซม์เพิ่มขึ้นก็ต้องกินอาหารที่อุดมด้วยเอนไซม์ เอนไซม์ที่เข้าสู่ร่างกายก็จะถูกย่อยสลายเป็นกรดอะมิโนก่อนร่างกายจึงจะดูดซึมได้

       หลายคนสงสัยว่าในเมื่อร่างกายดูดซึมเอนไซม์ในรูปกรดอะมิโน ถ้าอย่างนั้นกินอาหารที่มีกรดอะมิโนมากๆเข้าไปก็คงไม่ต่างกัน คำตอบคือต่างกันอย่างมาก.. เพราะการรับเอนไซม์เข้าสู่ร่างกายมีความหมายเฉพาะตัว สารอาหารทุกชนิดมีโครงสร้างเฉพาะตัว

กรดอะมิโนที่ได้จากการย่อยสลายเอนไซม์กับกรดอะมิโนจากการย่อยสลายโปรตีนอื่นๆจะมีโครงสร้างที่แตกต่างกัน แม้ว่าจะมีโครงสร้างบางส่วนเหมือนกันก็ตาม

       เมื่อร่างกายต้องการผลิตเอนไซม์เพื่อใช้งานขึ้นมา กรดอะมิโนที่มีข้อมูลเหมือนกันโครงสร้างแบบเดียวกันเหล่านี้ก็จะรวมตัวกันได้ง่ายกว่า เหมือนกับภาพจิ๊กซอว์ที่แม้จะถูกแบ่งออกเป็นชิ้นเล็กๆจำนวนมากก็ยังคงมีข้อมูลของภาพเดิมอยู่ จึงนำมาประกอบเป็นภาพขนาดใหญ่ได้อีกครั้งนั่นเอง

       กรดอะมิโนที่มีต้นกำเนิดและโครงสร้างต่างกันก็จะมีคุณสมบัติแตกต่างกันด้วย เช่นเดียวกับคนเราที่มีนิสัยใจคอและความสามารถไม่เหมือนกันเพราะต่างที่มา

ฉะนั้นถ้าหากต้องการกรดอะมิโนที่มีโครงสร้างแบบเอนไซม์ก็จะต้องกินอาหารที่อุดมด้วยเอนไซม์เท่านั้น ซึ่งก็คืออาหารที่มีพลังชีวิต มีเอนไซม์และยีนที่ดี เลือกผักผลไม้ ปลา หรือเนื้อสัตว์อื่นๆที่สดและมีพลังชีวิต

       อีกแหล่งหนึ่งที่สามารถสร้างเอนไซม์ได้ก็คือ จุลินทรีย์ในลำไส้ ถ้าบอกว่าคนเรามีจุลินทรีย์จำนวนมากในลำไส้ สาวๆคงขยะแขยง ซึ่งความจริงถ้าไม่มีจุลินทรีย์เหล่านี้เราก็ไม่สามารถมีสุขภาพที่ดีได้

ถือว่าเป็นคู่หูที่ขาดไม่ได้ทีเดียว นอกจากนี้จุลินทรีย์ในลำไส้จะสามารถผลิตเอนไซม์ได้มากกว่า 3000 ชนิด ซึ่งมีบางชนิดที่ร่างกายเราไม่สามารถผลิตเองได้

       จุลินทรีย์ในลำไส้ที่ผลิตเอนไซม์ที่มีประโยชน์จะถูกเรียกว่า จุลินทรีย์ฝ่ายดี ขณะเดียวกันจุลินทรีย์ฝ่ายร้ายที่ทำให้เกิดการเน่าเสียในลำไส้ก็สำคัญ เพราะจะช่วยขับของเสียออกจากร่างกายได้อย่างรวดเร็ว

สิ่งที่สำคัญคือจะปรับสภาพภายในลำไส้ให้ดีได้อย่างไร? เพื่อให้ทั้งฝ่ายดีและฝ่ายร้ายทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพและสมดุลกันนั่นเอง

        การกินอาหารที่อุดมด้วยเอนไซม์ และอาหารที่มีพลังชีวิตซึ่งมียีนที่ดี รวมถึงการสร้างสภาพแวดล้อมที่ดีในลำไส้เพื่อกระตุ้นจุลินทรีย์ในลำไส้ จะเป็นวิธีที่สามารถเพิ่มปริมาณมิราเคิลเอนไซม์ได้เป็นอย่างดี

>> ชดเชยเอนไซม์ให้ร่างกายง่ายๆด้วย SOD <<
>> SOD สารต้านอนุมูลอิสระที่ดีที่สุดในโลก <<
>> ลดการสูญเสียเอนไซม์ในร่างกายอย่างไร <<

The post 20 สัญญาณเตือน อาการ ‘ขาดเอนไซม์’ appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.