สำหรับคนที่มีสุขภาพแข็งแรง เมื่อกินอาหารเข้าไปอาหารที่เป็นคาร์โบไฮเดรตจะถูกย่อยเป็นน้ำตาล และน้ำตาลที่ได้รับในแต่ละมื้อก็จะถูกดูดซึมเข้ากระแสเลือดเพื่อนำไปเลี้ยงอวัยวะต่างๆ

เมื่อน้ำตาลไปถึงอวัยวะใดก็ต้องใช้อินซูลินที่สร้างจากตับอ่อนเพื่อให้เซลล์ในอวัยวะนั้นสามารถนำน้ำตาลไปใช้ได้ น้ำตาลในเลือดก็จะอยู่ในระดับที่เหมาะสม แต่สำหรับคนที่ป่วยเป็นเบาหวาน ก็จะมีปัญหาเรื่องการนำน้ำตาลในเลือดไปใช้

ส่งผลให้มีน้ำตาลตกค้างอยู่ในกระแสเลือดมากเกินไป จนสร้างปัญหาให้กับร่างกายมากมาย

เบาหวานเกิดจากอะไร

เบาหวาน เกิดจากการที่ร่างกายขาดฮอร์โมนอินซูลินหรือมีความผิดปกติเกี่ยวกับฮอร์โมนอินซูลินหรือทั้ง 2 อย่าง ทำให้เซลล์ของอวัยวะต่างๆนำน้ำตาลในเลือดเข้าไปใช้ไม่ได้หรือได้น้อย จนส่งผลให้ระดับน้ำตาลในเลือดสูงกว่าปกติ(สูงกว่า 126 มิลลิกรัมต่อเดซิลิตร)

โดยโรคเบาหวานที่พบเป็นส่วนใหญ่แบ่งออกเป็น 2 ชนิด

• เบาหวานชนิดที่ 1 เป็นเบาหวานที่เกิดจากการที่ตับอ่อนถูกทำลายทำให้ร่างกายไม่สามารถสร้างอินซูลินได้ตามปกติ

• เบาหวานชนิดที่ 2 เบาหวานชนิดนี้ตับอ่อนยังคงสามารถผลิตอินซูลินได้ตามปกติ แต่เซลล์ต่างๆของร่างกายมีภาวะดื้อต่ออินซูลิน ทำให้ไม่สามารถนำน้ำตาลเข้าสู่เซลล์ได้

โดยเฉพาะคนที่อ้วนหรือมีไขมันมาก(ทั้งเด็กและผู้ใหญ่) จะมีความเสี่ยงเป็นโรคเบาหวานชนิดนี้ เพราะไขมันมีฐานะเป็นเสมือนต่อมไร้ท่อชนิดหนึ่งที่สะสมในร่างกาย

สามารถหลั่งฮอร์โมนที่มีคุณสมบัติยับยั้งการทำงานของอินซูลิน(เบาหวานที่พบในเด็กมักจะเป็นเบาหวานชนิดนี้)

ความน่ากลัวของเบาหวาน

โดยตัวของโรคเบาหวานเองก็มีความน่ากลัวในระดับหนึ่ง แต่สิ่งที่ทำให้โรคเบาหวานมีความน่ากลัวมากยิ่งขึ้นก็คือ ผู้ป่วยจะเป็นอีกหลายโรคตามมาโดยเฉพาะโรคเรื้อรัง

คนที่เป็นโรคเบาหวานมีอัตราเสี่ยงจะเป็นโรคหัวใจได้สูงกว่าคนทั่วไป เพราะน้ำตาลในกระแสเลือด จะทำให้หลอดเลือดหัวใจเสื่อมหรืออุดตัน ในขณะเดียวกันน้ำตาลในเลือดยังทำลายเส้นประสาทบริเวณหัวใจทำให้ไม่รู้สึกเจ็บป่วยในตอนที่โรคหัวใจกำเริบทำให้ช่วยชีวิตไม่ทัน

หรืออาจจะเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวายอย่างเฉียบพลัน

นอกจากนี้คนที่เป็นโรคเบาหวานยังมีแนวโน้มที่จะมีระดับ LDL คอเลสเตอรอลสูงกว่าคนปกติ ทำให้มีโอกาสสูงมากที่จะเป็นโรคไขมันในเลือดสูงและความดันสูงอีกด้วย

โรคเบาหวาน โรคหัวใจ ไขมันในเลือดสูง ความดันสูง มักจะถูกเรียกว่าโรคเบาหวานและผองเพื่อน เพราะคนที่เป็นเบาหวานมักจะเป็นอีก 3 โรคด้วยเสมอ (และคนที่เป็นโรคใดโรคหนึ่งก็มักจะเป็น 3 โรคตามมา)

นอกจาก 3 โรคนี้แล้ว ผู้ที่เป็นโรคเบาหวานก็จะเป็นโรคอื่นๆตามมาอีกมากมาย เพราะน้ำตาลในกระแสเลือดที่มากเกินไปก็สามารถทำให้หลอดเลือดในอวัยวะส่วนอื่นเสียไปด้วย ส่งผลให้อวัยวะต่างๆทำงานบกพร่องหรือเสียหายได้

เช่น ถ้าเบาหวานมีผลต่อหลอดเลือดที่ตาก็จะทำให้ตาบอดได้ (20 เปอร์เซ็นต์ของคนที่เป็นเบาหวานเสี่ยงตาบอด) ถ้าเป็นที่ไตก็เกิดไตวาย (40% ของผู้ป่วยเบาหวานไตจะเสื่อม)

หรือถ้าเบาหวานส่งผลที่สมอง ก็จะทำให้สมองและเส้นประสาทตายเกิดเป็นอัมพาตได้ หรือหากเป็นแผลก็จะหายยากและมีโอกาสลุกลามทำให้สูญเสียอวัยวะนั้นไปได้ ถึงตรงนี้รู้หรือยังว่าโรคเบาหวานน่ากลัวแค่ไหน?

คนติดหวานก็เสี่ยง

ประเด็นสำคัญประเด็นหนึ่งที่เราต้องทำความเข้าใจให้ถูกต้องก็คือ คนที่มีระดับน้ำตาลในเลือดสูงไม่ได้หมายถึงแค่ผู้ป่วยเบาหวานเท่านั้น แต่หมายรวมถึงคนที่ชอบกินขนมหวาน

ผลไม้หวาน น้ำหวาน น้ำผลไม้ น้ำอัดลม ช็อกโกแลต ขนมปัง ขนมขบเคี้ยว คุกกี้ปริมาณมากเป็นประจำด้วย (คนติดคาร์โบไฮเดรต หรือติดหวาน) เพราะคนกลุ่มนี้ก็จะมีน้ำตาลในเลือดสูงอยู่เกือบตลอดเวลา

ทำให้เลือดเหนียวข้นขึ้น เลือดไหลช้าลง นำสารอาหารไปเลี้ยงเนื้อเยื่อได้ช้าลง ประสิทธิภาพในการซ่อมแซมเนื้อเยื่อจะลดลง เส้นเลือดฝอยตีบตันได้ง่าย ส่งผลให้หลอดเลือดและอวัยวะเสื่อมลงอย่างรวดเร็ว ไม่ต่างจากคนที่เป็นเบาหวานเท่าไหร่เลย

ที่สำคัญที่สุดก็คือ แม้ว่าการกินหวานกินคาร์โบไฮเดรตมาก จะไม่ได้ทำให้เป็นโรคเบาหวานโดยตรง แต่การที่ร่างกายได้รับน้ำตาลและคาร์โบไฮเดรตมากเกินเป็นประจำ

ตับอ่อนก็จะทำงานหนักในการผลิตอินซูลิน เมื่อรวมกับผลจากการที่มีน้ำตาลในกระแสเลือดสูง หลอดเลือดที่ตับอ่อนและตัวตับอ่อนเอง ก็จะเสื่อมสภาพอย่างรวดเร็ว สุดท้ายก็จะกลาย เป็นเบาหวาน อยู่ดี

นอกจากนี้คนที่ชอบกินอาหารหวานก็จะมีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคมะเร็งตับอ่อน เพราะตับอ่อนต้องทำงานหนักในการผลิตอินซูลิน มีการวิจัยว่าคนที่ชอบกินอาหารที่ใส่น้ำตาล

เช่น ชา กาแฟหรือธัญญาหาร วันละ 5-6 มื้อมีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคมะเร็งตับอ่อนมากกว่าคนที่ไม่ใส่น้ำตาลถึง 69% ในขณะที่ผู้ที่ชอบดื่มน้ำอัดลมวันละ 2 หนหรือมากกว่านั้น

มีความเสี่ยงเป็นมะเร็งตับอ่อนมากกว่าคนที่ไม่ดื่มถึง 93% ผู้ที่ชอบกินผลไม้หวานๆหรือผลไม้กวนก็เสี่ยงมากกว่าคนปกติ 51%

นอกจากนี้สำหรับผู้ที่ชอบกินคาร์โบไฮเดรต กินหวานบ่อยๆ ความสมดุลของแร่ธาตุในร่างกายจะเสียไป ส่งผลให้ระบบภูมิคุ้มกันโรคในร่างกายลดต่ำลง ผลที่ตามมาก็คือทำให้ติดเชื้อได้ง่าย

อีกทั้งการกินน้ำตาลซูโครส(น้ำตาลทราย น้ำหวาน)มาก จะทำให้กรดอะมิโนที่มีชื่อว่า ทริปโตฟาน ถูกเร่งเข้าสู่สมองมากเกินไปทำให้เสียสมดุลของฮอร์โมนในสมองส่งผลให้เกิดอาการเซื่องซึม เหนื่อย ไม่กระฉับกระเฉง

ซึ่งในเด็กก็จะทำให้เรียนไม่รู้เรื่องและหากเป็นวัยทำงานก็จะทำงานไม่มีประสิทธิภาพ

ส่วนคนที่กินหวานหรือคาร์โบไฮเดรตมากๆในระยะเวลาสั้นๆหรือกินอาหารที่เปลี่ยนเป็นน้ำตาลได้เร็ว เจอระดับน้ำตาลในเลือดสูงขึ้นอย่างรวดเร็วร่างกายก็จะหลั่งฮอร์โมนอินซูลินจำนวนมากเพื่อลดระดับน้ำตาลในเลือด

ทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดลดลงอย่างรวดเร็ว ระดับน้ำตาลที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วนี้จะทำให้สมองและระบบประสาททำงานผิดเพี้ยนไปจนมีอาการหงุดหงิด หิวโซ ใจสั่น ไม่มีแรง

นอกจากนี้หากเรากินอาหารประเภทคาร์โบไฮเดรตมากเกินไป จะทำให้มีน้ำตาลส่วนเกินในเลือดมากเกินความต้องการ ร่างกายก็จะมีการเปลี่ยนน้ำตาลให้กลายเป็นไขมันสะสมทำให้อ้วนขึ้น

และน้ำตาลส่วนเกินนั้นยังจับกับโปรตีนในร่างกายทำให้หลอดเลือดมีโอกาสอักเสบและอุดตันได้ การกินคาร์โบไฮเดรตมากเกินไปจึงสามารถส่งผลร้ายต่อโรคไขมันในเลือด และโรคหัวใจได้อีกด้วย

ถึงตรงนี้หลายคนคงได้รู้ความจริงแล้วว่า การกินคาร์โบไฮเดรต(โดยเฉพาะน้ำตาล)มากเกินไป มีผลเสียต่อร่างกายของเรามากมายมหาศาลขนาดไหน?

อย่ารอให้เป็น(แล้วจะเสียใจ)

ข้อมูลจากกระทรวงสาธารณสุขระบุว่า ในบรรดาผู้ป่วยเบาหวานมีแค่ 50 เปอร์เซ็นต์เท่านั้นที่รู้ว่าเป็น ที่เหลือก็ไม่รู้เพราะไม่ได้ไปหาหมอ ส่วนใหญ่จะไปพบแพทย์ก็ต่อเมื่อเป็นหนักแล้ว

ที่สำคัญที่สุดก็คือ ในปัจจุบันแม้แต่เด็กก็สามารถเป็นโรคเบาหวานได้แล้ว โรคนี้จึงใกล้ตัวเราและคนในครอบครัวมากกว่าที่เราคิดกัน

คนที่ป่วย เป็นเบาหวาน จะต้องกินยาหรือฉีดอินซูลินเพื่อรักษาระดับน้ำตาลไปเรื่อยๆจนกว่าระดับน้ำตาลจะดีขึ้น(ถ้าหยุดแล้วระดับน้ำตาลกลับมาใหม่ก็ต้องทำเหมือนเดิม)

และมักจะต้องกินยามากขึ้นเรื่อยๆ และรอให้เป็นโรคอื่นๆเพิ่มขึ้นทีละโรค (รวมทั้งมีโอกาสเป็นโรคไตเพราะกินยามากเกิน)

เวลาที่มีบาดแผลก็หายากหากดูแลไม่ดีแผลนั้นก็จะลุกลามไปเรื่อยๆจนต้องตัดอวัยวะนั้นทิ้ง(คนไทยที่เป็นเบาหวานแล้วต้องถูกตัดขามีมากถึงปีละ 40,000 คนทีเดียว)

โดยอาจจะเสียค่าใช้จ่ายในการผ่าตัดขา รักษาและดูแลแผลในโรงพยาบาลประมาณ 1 ล้านบาทเลยทีเดียว การ เป็นเบาหวาน หรือมีคนในครอบครัวเป็นเบาหวานนั้น มีแต่ความทุกข์ ฉะนั้นป้องกันตัวเองและคนในครอบครัวเสียตั้งแต่วันนี้จะได้ไม่เสียใจภายหลัง

ต้นเหตุที่ทำให้ ‘เป็นเบาหวาน’

1. กินข้าวขาว มีผลงานวิจัยจากฮาร์วาร์ด ว่าการกินข้าวขาวมากเกินไปจะส่งผลเสียต่อสุขภาพและเพิ่มความเสี่ยงเป็นโรคเบาหวานชนิดที่ 2 มากขึ้นถึง 11% และความเสี่ยงนั้นจะเพิ่มมากขึ้นถ้ากินข้าวขาวมากขึ้น

เนื่องจากอาหารจำพวกคาร์โบไฮเดรตอย่างข้าวขาว แป้งขนมปังจะทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว(เปลี่ยนเป็นกลูโคสได้เร็ว)ซึ่งเป็นต้นเหตุของโรคเบาหวาน

2. บริโภคน้ำตาลเกิน องค์การอนามัยโลกระบุเอาไว้ว่าร่างกายเราควรรับน้ำตาลประมาณวันละ 6 ช้อนชา(ประมาณ 23-25 กรัม)หรือสูงสุดไม่เกิน 10 ช้อนชาแต่ในปัจจุบันคนไทยกินน้ำตาลมากขึ้น

โดยส่วนหนึ่งกินน้ำตาลโดยตรงจากการปรุงอาหาร(ก๋วยเตี๋ยวผัดซีอิ้ว) ส่วนหนึ่งกินโดยตรงจากกาแฟ โอวัลติน ส่วนหนึ่งได้รับน้ำตาลจากของหวานที่กิน เช่น บัวลอย ขนมไทย

ซึ่งเพียงแค่ 3 ส่วนนี้เราก็ได้รับน้ำตาลใกล้เคียงหรือมากกว่า 6 ช้อนชาแล้ว ในขณะเดียวกันเรายังได้รับน้ำตาลที่อยู่ในเครื่องดื่มในรูปแบบต่างๆอีก เช่น น้ำอัดลม น้ำส้มคั้น โอเลี้ยง น้ำหวาน นมข้นหวาน ผลไม้กระป๋อง

ที่น่าตกใจก็คือเครื่องดื่มบางชนิดแค่ 1 ขวดก็ทำให้เราได้รับน้ำตาลเกินแล้วเช่น ชาเขียวรสน้ำผึ้ง มีน้ำตาล 50 ช้อน ชาเขียวผสมนมมีน้ำตาล 42 ช้อนชา ชานมหรือชาเย็นขนาดมีน้ำตาล 25 ช้อนชา ชาดำเย็นมีน้ำตาล 15.3 ช้อนชา

อาหารประเภทเบเกอรี่หรือเค้กนั้น ก็มักจะมีน้ำตาลเป็นส่วนประกอบสำคัญโดยเค้ก 1 ชิ้นมีน้ำตาลผสมอยู่ลาว 6-12 ช้อนชา ในเค้ก 1 ปอนด์ใช้น้ำตาทรายขาว 25-30 ช้อนชา

นอกจากนี้ คุกกี้ 1 ชิ้นอันมีน้ำตาลสูงถึง 10 กรัม(เพียงแค่ 3 ชิ้นก็ได้น้ำตาลเกินแล้ว) ส่วนไอศครีมเพียง 1 ก้อน 70-80 กรัมก็จะให้น้ำตาลประมาณ 15 กรัม(กินเพียง 2 ก้อนก็ได้น้ำตาลเกินแล้ว)

ถ้าเราลองทบทวนดูตามตัวอย่างที่ยกมาว่า “เรากินอะไรกันบ้างในแต่ละวัน” ยังไม่รวมคาร์โบไฮเดรตจากมันฝรั่ง ของขบเคี้ยว ก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกที่สถิติระบุว่าโดยเฉลี่ยแล้วคนไทยกินน้ำตาลคนละ 30 กิโลกรัมต่อคนต่อปี

หรือเกือบ 20 ช้อนชา/วัน ซึ่งเทียบกับระดับที่เหมาะสมที่ 6-10 ช้อนชาก็แปลว่าโดยเฉลี่ยคนไทยกินน้ำตาลมากกว่าระดับที่เหมาะสมถึง 2-3 เท่าเลย

คนไทยเป็นเบาหวานมากขึ้น

จากข้อมูลการกินข้าวขาวและกินน้ำตาลที่ผ่านมา(ยังไม่รวมน้ำตาลจากผลไม้ของขบเคี้ยวและคาร์โบไฮเดรตในรูปแบบอื่น) ก็คงเป็นคำตอบที่ชัดเจนว่าเหตุใดคนไทยจึงป่วยเป็นโรคเบาหวานมากขึ้นกว่าอดีตเป็นอย่างมาก

และทำให้ป่วยเป็นโรคเรื้อรังอื่นๆตามมาอีกมากมายทั้ง ความดันสูง หลอดเลือดและหัวใจตีบตัน โรคไต ในเวลาเพียงแค่ 24 ปี(พ.ศ 2528-2552) คนไทยป่วยเป็นโรคเบาหวานเพิ่มขึ้นกว่า 2,200 %( 22 เท่า)

เบาหวานป้องกันหรือบรรเทาได้

ถ้าเรานำผู้ที่มีความเสี่ยงต่อการเป็นโรคเบาหวานมาออกกำลังกายควบคุมอาหาร(เช่น ลดอาหารประเภทคาร์โบไฮเดรต)และลดน้ำหนักอย่างถูกวิธี พบว่าจะสามารถป้องกันโรคเบาหวานได้ถึง 58% ทีเดียว

โดยให้กินคาร์โบไฮเดรตเนื่องจากร่างกายต้องใช้กลูโคสเป็นพลังงาน แต่ให้เลือกกินคาร์โบไฮเดรตประเภทที่มีสารอาหารประเภทอื่นด้วย(ไม่ได้มีแต่คาร์โบไฮเดรตเพียงอย่างเดียว)

และเป็นชนิดที่เปลี่ยนเป็นน้ำตาลได้ช้า เช่น ข้าวกล้อง ข้าวโพด ขนมปังธัญพืช ถั่วและธัญพืชต่างๆ เพราะคาร์โบไฮเดรตประเภทนี้ร่างกายจะค่อยๆย่อยและดูดซึมไปใช้

ส่วนพวกน้ำหวาน น้ำผลไม้ น้ำอัดลม ช็อกโกแลต น้ำชาเขียวผสมน้ำตาล ก็ควรจะหลีกเลี่ยงอาหารประเภทนี้เช่นกันเพราะมีสัดส่วนของน้ำตาลที่สูงเกินไป

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่พึงระวังก็คือ คนที่พยายามหลีกเลี่ยงขนมหวานแต่ไม่ตระหนักถึงอันตรายของผลไม้หวาน เช่น ทุเรียน สับปะรด ลำไย ส้ม องุ่น กล้วย แล้วกินเป็นประจำก็ทำให้ร่างกายได้รับน้ำตาลเกินอยู่ดี

ถ้าอยากกินผลไม้แนะนำให้กินผลไม้ที่มีน้ำตาลน้อยอเช่น แอปเปิ้ลเขียว ผลไม้ที่มีความหวานมากก็กินได้แต่อย่ากินบ่อยมาก(สัปดาห์ละ 1-2 อย่างก็พอ)

การควบคุมอาหารประเภทคาร์โบไฮเดรตนอกจากจะป้องกันและบรรเทาโรคเบาหวานแล้วการลดคาร์โบไฮเดรตในอาหารยังช่วยชะลอความชราด้วย เพราะน้ำตาลจะจับตัวกับโปรตีนและทำปฏิกิริยาจนเกิดสารที่ชื่อ AGE

ซึ่งจะส่งผลต่อการทำงานของเนื้อเยื่อทำให้ผิวหนังเหี่ยวย่นและยังส่งผลต่อโครงสร้างของหลอดเลือดทำให้หลอดเลือดแข็งตัวไม่ยืดหยุ่นด้วย รู้อย่างนี้แล้ว

มาเริ่มต้นควบคุมการกินคาร์โบไฮเดรต&น้ำตาลตั้งแต่วันนี้กันเถอะ เพื่อสุขภาพที่ดี ความอ่อนเยาว์ และลดความเสี่ยงต่อโรคร้ายแรงอันน่าสะพรึงทั้งหลาย

บทความที่น่าสนใจ

• การรักษาโรคเบาหวาน ด้วยพืชสมุนไพรว่านหางจระเข้
• ลดน้ำตาลในเลือด…ห่างไกลเบาหวาน
• ไตวาย ความดันสูง เพราะกินเค็ม!?

The post รู้แล้วหนาว เราเสี่ยง ‘เป็นเบาหวาน’ มากแค่ไหน appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

น้ำตาล เป็นอาหารที่จัดอยู่ในกลุ่มที่ให้คาร์โบไฮเดรตชนิดโมเลกุลที่ไม่ซับซ้อนนัก ให้ความหวาน และเป็นอาหารที่ให้พลังงานชนิดว่างเปล่า

คือ ให้พลังงานแต่ไม่มีคุณค่าทางโภชนาการ (น้ำตาล 1 กรัมให้พลังงาน 4 แคลอรี่) ดังนั้นน้ำตาล 1 ช้อนชาก็จะให้พลังงานประมาณ 15 แคลอรี่

องค์การอนามัยโลกแนะนำว่าแต่ละวันเราควรใช้น้ำตาลในการปรุงรสอาหารไม่เกิน 10% ของปริมาณพลังงานทั้งหมด ดังนั้นเพื่อสุขภาพที่ดีขอแนะนำว่า

เด็กเล็กควรกินน้ำตาลไม่เกินวันละ 4 ช้อนชา และผู้ใหญ่ควรกินไม่เกินวันละ 6 ช้อนชา (24 กรัม) แต่ปัจจุบันพบว่าคนไทยบริโภคน้ำตาลเฉลี่ยประมาณ 23 ช้อนชา (92 กรัม)ต่อวัน ซึ่งถือเป็นปริมาณที่มากเกินกว่าที่แนะนำถึงเกือบ 4 เท่า

ประเภทของน้ำตาล

เราสามารถแบ่งน้ำตาลออกเป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ

1. น้ำตาลโมเลกุลเดี่ยว ได้แก่

• กลูโคส เป็นน้ำตาลที่มีความหวานน้อยกว่าน้ำตาลทราย 40%  แต่ดูดซึมได้รวดเร็ว

• กาแลคโตส เป็นน้ำตาลที่มาจากนม

• ฟรุกโตส เป็นน้ำตาลที่อยู่ในผลไม้สุกมีความหวานมากกว่าน้ำตาลทรายถึง 1.4 เท่า

2. น้ำตาลโมเลกุลคู่ ได้แก่

• น้ำตาลมอลโตส (กลูโคส + กลูโคส)

• แลคโตส (กลูโคส + กาแลคโตส) เป็นน้ำตาลที่มีอยู่ในนมและผลิตภัณฑ์นมทั้งหลาย

• น้ำตาลซูโครส( กลูโคส + ฟรุกโตส) เป็นน้ำตาลที่อยู่ในน้ำตาลทรายหรือน้ำตาลอ้อย

หวานแต่น้อยเท่าที่จำเป็น

แม้ว่า น้ำตาล จะให้พลังงานแก่ร่างกาย แต่ก็ไม่ควรกินน้ำตาลเพื่อเป็นแหล่งของพลังงาน เพราะถือว่าเป็นพลังงานที่ไม่ค่อยมีคุณค่า ซึ่งในวันนึงๆเรากินอาหารเข้าไปหลากหลายประเภท

ทั้งแป้ง โปรตีน ไขมัน ซึ่งล้วนแต่เป็นอาหารที่ให้พลังงานสูงทั้งสิ้นอยู่แล้ว ดังนั้นการกินน้ำตาลมากๆ ไม่ว่าจะมาจากเครื่องดื่ม ขนมหวาน หรือน้ำตาลโดยตรง

จะมีอันตรายต่อสุขภาพหลายประการ เช่น ทำให้ฟันผุ และการบริโภคน้ำตาลปริมาณสูงเป็นประจำ จะนำไปสู่การเพิ่มของน้ำหนักตัวและโรคอ้วนในที่สุด

โทษของน้ำตาล

• น้ำตาลจะถูกเปลี่ยนเป็นกรด โดยแบคทีเรียในปาก ทำให้เกิดการกัดกร่อนของเคลือบฟัน ทำให้ฟันผุ

• น้ำตาลเป็นพลังงานส่วนเกินที่เก็บสะสมไว้ได้ในร่างกาย ซึ่งจะอยู่ในรูปไขมัน ทำให้เกิดโรคอ้วนและน้ำหนักเกิน

• น้ำตาลจะไปจับกับคอลลาเจน ( glycation) ลดความยืดหยุ่นทำให้ผิวหนังเหี่ยวย่น

• น้ำตาลเป็นแหล่งอาหารของเซลล์มะเร็ง

• น้ำตาลเป็นอาหารของยีสต์ในลำไส้ ทำให้ยีสต์เพิ่มจำนวนมากขึ้นอาจเกิดภาวะลำไส้รั่ว (การดูดซึมบกพร่อง)

• น้ำตาลมีผลในการเพิ่มปริมาณคอเลสเตอรอลที่ไม่ดี (LDL) และลดปริมาณคอเลสเตอรอลที่ดี

• การกินหวานมากทำให้เลือดมีแคลเซียมสูง ฟอสฟอรัสลดลง ซึ่งอาจจะไปตกตะกอนสร้างปัญหานิ่วในไต

• การเผาผลาญน้ำตาลในร่างกายบ่อยๆ ยังเร่งให้เกิดอนุมูลอิสระซึ่งเป็นตัวเร่งให้เกิดทั้งโรคหัวใจและมะเร็ง

• กินน้ำตาลทรายมากทำให้กรดอะมิโนที่ชื่อ ทริปโตเฟน ถูกเร่งให้ผ่านเข้าสู่สมองมากขึ้น สมดุลของฮอร์โมนในสมองเปลี่ยนแปลง ผลตามมาก็คือเกิดอาการเหนื่อย เซ็ง ซึมเศร้า ไม่กระฉับกระเฉง

• น้ำตาลทำให้สมดุลของแร่ธาตุเสียไป ส่งผลต่อระบบภูมิคุ้มกันในร่างกาย ทำให้ป่วยง่าย

• การกินน้ำตาลมากๆ จะทำให้โครเมียมขับออกทางไตมากขึ้น ซึ่งโครเมียมเป็นแร่ธาตุที่สำคัญในการเพิ่มการทำงานของอินซูลินในการลดระดับน้ำตาลในเลือด ดังนั้นถ้ากินหวานมากๆจะทำให้เกิดภาวะดื้ออินซูลินได้

• น้ำตาลจะไปลดปริมาณของฮอร์โมนแห่งความอ่อนเยาว์ (โกรทฮอร์โมน) ทำให้ผิวหนังแห้ง เหี่ยวย่น อ้วนได้

ดัชนีน้ำตาล (glycemic Index)/GI

เป็นหน่วยวัดผลของคาร์โบไฮเดรตที่มีต่อระดับน้ำตาลในกระแสเลือด หลังจากที่กินอาหารชนิดนั้นๆ 1-2 ชั่วโมง อาหารที่มี GI สูงจะทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดสูงเร็วกว่าอาหารที่มี GI ต่ำ

โดยค่าดัชนีน้ำตาลนี้จะเปรียบเทียบกับค่าอาหารอ้างอิง(น้ำตาลกลูโคส)ที่ 100 ดังนี้

1. อาหารที่มีดัชนีน้ำตาลสูง >70  เช่นข้าวขัดขาว ขนมปังขาว มันฝรั่งทอด ไอศกรีม ผลไม้อบแห้ง น้ำอัดลม

2. อาหารที่มีดัชนีน้ำตาลปานกลาง  56-69  เช่นข้าวกล้อง มันเทศ ข้าวโพดต้ม ก๋วยเตี๋ยว พาสต้าต่างๆ

3. อาหารที่มีดัชนีน้ำตาลต่ำ < 55  เช่นผักและอาหารที่มีเส้นใยสูง ขนมปังโฮลวีต โยเกิร์ตไขมันต่ำ มะม่วงดิบ

การกินอาหารที่มีค่า GI ต่ำ จะช่วยให้ร่างกายสามารถใช้ฮอร์โมนอินซูลินได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น เป็นผลให้ร่างกายสามารถควบคุมระดับน้ำตาลในกระแสเลือดได้ดีขึ้น

เบาหวานและภาวะเสี่ยง

วิธีที่จะวินิจฉัยว่าเป็นโรคเบาหวานคือ การเจาะหาน้ำตาลในเลือดหลังอดอาหารอย่างน้อย 8 ชั่วโมง(FBS)  fasting Blood Sugar 

โดยคนที่มีอายุมากกว่า 45 ปีควรจะเจาะเลือดตรวจทุกปี ถ้าปกติก็ให้เจาะทุก 3 ปี แต่ถ้ามีปัจจัยเสี่ยงก็ควรจะเร็วขึ้นและบ่อยขึ้น โดยปริมาณน้ำตาลในเลือดสามารถแปลผลได้ดังนี้

• >125 มิลลิกรัม บ่งชี้ว่าเป็นโรคเบาหวาน
• 100-120 4 mg  มีความเสี่ยงต่อการเป็นเบาหวาน ต้องมีการควบคุมอาหารอย่างเข้มงวด
• 85-99 mg  ถือเป็นระดับที่สูงกว่าปกติ ต้องมีการควบคุมอาหาร
• 70-85 mg  อยู่ในระดับที่ปลอดภัย
• < 69  ถือเป็นภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ

ภาวะก่อนเบาหวาน

ภาวะก่อนเบาหวานมีความสำคัญมาก คนป่วยจะได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นเบาหวาน ถ้ามีค่าน้ำตาลตอนเช้าหลังอดอาหารสูงกว่า 125 มิลลิกรัม%

อย่างไรก็ตามคนที่มีค่าน้ำตาลในเลือดสูงกว่า 100 mg% ควรได้รับการเตือนให้ควบคุมอาหารหรือใช้ยาป้องกันเบาหวาน เพราะหากปล่อยจนเป็นเบาหวาน

ตับอ่อนที่มีหน้าที่สร้างอินซูลินจะถูกทำลายไปมากกว่า 50%  ในทางวิทยาศาสตร์ชะลอวัยแล้ว การตรวจน้ำตาลสะสมที่เรียกว่า ฮีโมโกลบิน A1C  จะช่วยบอกค่าเฉลี่ยของน้ำตาลสะสมในเลือดในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมาได้ดีกว่า

รู้ทันน้ำตาลในอาหาร

อาหารหลายชนิดมีปริมาณน้ำตาลสูง โดยที่เราอาจจะกินเข้าไปโดยไม่รู้ตัว เนื่องจากมีความอร่อยมากลบเกลื่อน หรือบางทีก็อาจจะรู้แต่คิดว่านิดหน่อยไม่เป็นไร

จนกระทั่งไปตรวจสุขภาพแล้วหมอบอกว่าเป็นเบาหวาน จึงค่อยมาลดหรือควบคุมอาหาร น้ำตาลกลายเป็นส่วนหนึ่งของการบริโภคในชีวิตประจำวันไปแล้ว

ดังนั้นการค่อยๆเปลี่ยนไปกินอาหารอื่นที่เป็นธรรมชาติและเป็นประโยชน์มากกว่าการกินน้ำตาล จึงเป็นสิ่งที่ควรพิจารณา ทั้งนี้ก็เพื่อให้ร่างกายได้มีการปรับตัวก่อนนั้นเอง โดยมีข้อแนะนำดังนี้

1. ลดปริมาณน้ำตาลทุกชนิดในอาหาร ไม่ว่าจะเป็นน้ำตาลทรายขาว ทรายแดง น้ำเชื่อม หรือน้ำผึ้ง

2. หลีกเลี่ยงการรับประทานอาหารที่มีน้ำตาลมากเช่น ลูกอม น้ำอัดลม ขนมเค้ก คุกกี้ขนมหวานทุกชนิด

3. อ่านฉลากก่อนกิน เพื่อให้รู้ปริมาณน้ำตาล

4. เลือกรับประทานอาหารที่มีดัชนีน้ำตาลต่ำ

5. ลดอาหารประเภทแป้งหรือคาร์โบไฮเดรตที่ย่อยง่าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งมื้อเย็น

สารแทนความหวานใช่ว่าปลอดภัย 100%

น้ำตาล จัดเป็นอาหารกลุ่มที่ให้พลังงาน แต่ไม่มีคุณค่าทางโภชนาการอื่นๆ ฉะนั้นเมื่อรับประทานน้ำตาลมากเกินไปจึงส่งผลเสียต่อสุขภาพ ทำให้เกิดโรคเบาหวาน อ้วน และโรคเรื้อรังอื่นๆตามมาได้ง่าย

บางครั้งเราอาจจะไม่ได้รับประทานน้ำตาลโดยตรง แต่ได้มาจากอาหารหลายประเภทเช่น น้ำอัดลม ขนมหวาน หรือขนมขบเคี้ยว ปัจจุบันจึงได้มีการใช้สารให้ความหวานแทนน้ำตาล

โดยหวังผลว่าได้รสชาติหวาน แต่ไม่อ้วน ซึ่งสารแทนความหวานเหล่านี้บางชนิด อาจมีรสหวานในตัวเองแต่บางชนิดก็ไม่มีรสในตัวเองหรือมีรสหวานเล็กน้อย

แต่สามารถเปลี่ยนรสของอาหารที่มีรสเปรี้ยวให้กลายเป็นรสหวานได้ อย่างไรก็ตามสารให้ความหวานแทนน้ำตาลเหล่านี้ บางชนิดก็มีโทษต่อร่างกายได้เหมือนกัน เราจึงควรรู้จักชนิดและโทษของมัน เพื่อเลือกใช้ให้ถูกต้องเหมาะสม

ชนิดของสารให้ความหวานแทนน้ำตาล

1. ขัณฑสกร (Saccarin)

ขัณฑสกร เป็นน้ำตาลเทียมที่นิยมใช้กันมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งร้านผลไม้ดอง เครื่องดื่ม ไอศกรีมและขนมหวาน เพื่อปรับให้มีรสหวานขัณฑสกรให้ความหวานสูงกว่าน้ำตาลถึง 300-700 เท่า

จึงให้รสหวานจัด หวานเอียน และติดลิ้น บางคนอาจรู้สึกได้รสขมในคอหลังกลืนด้วยถ้าใช้ในปริมาณมาก สารนี้ไม่ให้พลังงานจึงเป็นที่ใช้กันแพร่หลายในอาหารควบคุมน้ำหนัก รวมทั้งในน้ำอัดลมและน้ำหวานต่างๆ

มีการทดลองพบว่า ขัณฑสกรสามารถทำให้เกิดโรคมะเร็งในกระเพาะปัสสาวะของสัตว์ทดลอง บางประเทศจึงได้ประกาศห้ามใช้สารตัวนี้ผสมอาหาร

2. แอสปาแตม

แอสปาแตม เป็นสารทดแทนความหวานที่นิยมใช้กันมาก เนื่องจากมีรสชาติใกล้เคียงน้ำตาลทรายมากที่สุด แอสปาแตมประกอบไปด้วยกรดอะมิโนสองชนิดต่อกัน

คือ ฟีนิลอะลานีนและ กรด aspartic  แอสปาแตมให้ความสูงประมาณ 200 เท่าของน้ำตาลทราย เวลาที่ใช้เป็นส่วนประกอบของอาหารจึงใช้ในปริมาณที่น้อยกว่าน้ำตาลมาก ทำให้สามารถใช้ทำอาหารพลังงานต่ำได้

ข้อเสียของแอสปาแตม คือ สลายตัวได้ง่ายเมื่อถูกความร้อน จึงไม่แนะนำให้ใช้ในอาหารที่กำลังปรุงบนเตา เพราะรสชาติอาหารจะสูญเสียความหวานไปได้

การบริโภคแอสปาแตมในปริมาณมากอาจทำให้เกิดความผิดปกติได้ในสมองของสัตว์ทดลอง และสารบางชนิดซึ่งเกิดจากการเปลี่ยนแปลงทางเคมีของแอสปาร์แตมก็อาจทำให้เกิดเนื้องอกในมดลูกของสัตว์เช่นกัน

ปัจจุบันมีการผลิตในระดับอุตสาหกรรมด้วยวิธีการสังเคราะห์โดยเชื้อจุลินทรีย์และมีจำหน่ายกันแพร่หลายภายใต้ชื่อว่า นิวทราสวีต ซึ่งอเมริกาได้อนุญาตให้มีการจำหน่ายปลีกเพื่อใช้แทนน้ำตาลทราย

และอนุญาตให้ใช้สารนี้ในน้ำอัดลมเครื่องดื่มอื่นๆ อาหารแห้ง ไอศกรีม เยลลี่ และขนมหวานต่างๆ ตามปริมาณและวิธีการบ่งใช้ที่ไม่ทำให้เกิดอันตรายต่อผู้บริโภค

3. ซูคาโลส

ซูคาโลส (Splenda) เป็นน้ำตาลที่มีสูตรโครงสร้างคล้ายน้ำตาล แต่โมเลกุลถูกแทนที่ด้วยคลอไรด์ 3 ตัว เป็นสารที่มีความหวานประมาณ  2000 เท่าของน้ำตาล

แต่ไม่มีแคลอรี่ และไม่เพิ่มระดับน้ำตาลในเลือด ข้อเสียอาจทำให้เกิดภาวะพร่องฮอร์โมนไทรอยด์ได้ เนื่องจากคลอไรด์ในโมเลกุลจะไปแทนที่ไอโอดีนในการสร้างฮอร์โมนไทรอยด์

4. ไซลิทอล

ไซลิทอล เป็นน้ำตาลแอลกอฮอล์ธรรมชาติชนิดหนึ่ง พบได้ในพืชผักหลายชนิดเช่น Strawberry ,Berry ,เห็ด เป็นน้ำตาลที่เชื้อแบคทีเรียไม่สามารถย่อยสลายให้เกิดสภาวะกรดในช่องปากได้

จึงไม่เป็นสาเหตุให้เกิดฟันผุ ลดการเกิดหินปูน และมีประโยชน์ในการช่วยลดจำนวนแบคทีเรียที่ก่อให้เกิดฟันผุได้ นอกจากนี้ยังช่วยกระตุ้นการหลั่งน้ำลายซึ่งช่วยเสริมการลดการเป็นกรดในช่องปากได้อีกทางด้วย

ไซลิทอล เป็นน้ำตาลที่มีรสหวานอร่อย จึงนิยมมาใช้เป็นส่วนประกอบในขนมขบเคี้ยว และหมากฝรั่งเพื่อช่วยลดปัญหาฟันผุ ไซลิทอลมีพลังงานแค่ 40%ของน้ำตาลจึงช่วยลดความอ้วนได้

5. หญ้าหวาน

หญ้าหวาน เป็นสารที่ให้รสหวานแทนน้ำตาลที่สกัดได้จากต้นหญ้าหวาน มีลักษณะเป็นผลึกสีขาว ดูดความชื้นได้ดี มีความหวานประมาณ 280-300 เท่าของน้ำตาลทราย

และเป็นน้ำตาลที่ทนต่อความร้อนและกรด จึงนำมาใช้ในอุตสาหกรรมอย่างแพร่หลาย เช่นหมากฝรั่ง เครื่องดื่ม ไอศกรีม แยมและยาสีฟันเป็นต้น

จากการศึกษาพบว่าเป็นน้ำตาลที่มีความปลอดภัยสูง ไม่เปลี่ยนสีเมื่อผ่านความร้อนสูงๆ และไม่มีคุณค่าทางโภชนาการ มีพลังงานต่ำ และไม่ดูดซึมในทางเดินอาหาร จึงเหมาะสมที่จะนำมาใช้เป็นสารให้ความหวานสำหรับคนอ้วน เบาหวาน และโรคหัวใจ

6. เอสซัลเฟม เค (Acesulfame K)

เป็นน้ำตาลที่มีค่าความหวานสูงกว่าน้ำตาลทราย  200 เท่าและไม่ให้พลังงาน พบว่ามีความปลอดภัยต่อผู้บริโภคสูง ปัจจุบันใช้สารให้รสหวานชนิดนี้ในน้ำอัดลม เครื่องดื่มอื่นๆ ลูกกวาด และของหวานต่างๆเป็นต้น

จากคุณสมบัติที่กล่าวมาจะเห็นได้ว่า Acesulfame K เป็นสารสังเคราะห์ที่ให้ความหวานอีกชนิดหนึ่งซึ่งอาจเป็นที่นิยมแพร่หลายในอนาคต

ปัจจุบันพบว่ามีการบริโภคของหวานและน้ำตาลกันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อันเป็นเหตุให้ได้รับพลังงานจากอาหารเกินความต้องการและโรคอ้วนตามมาในที่สุด

การใช้สารให้ความหวานเพื่อมาแทนน้ำตาลในการลดปริมาณแคลอรี่ของอาหารจึงมีความนิยมมากขึ้นเช่นกัน แต่เราต้องศึกษาถึงข้อดีข้อเสียของสารเหล่านี้เสียก่อน

เพื่อความปลอดภัยกับตัวเราเอง ดังนั้นควรอ่านฉลากสักนิดก่อนคิดบริโภค

บทความที่น่าสนใจ

• ลดน้ำตาลในเลือด…ห่างไกลเบาหวาน
• โรคเบาหวาน…ปราบให้อยู่หมัด
• ไม่อยาก ‘แก่ก่อนวัย’ ต้องเข้าใจโรคเสื่อมของร่างกาย

The post น้ำตาล…ความหวานที่แฝงอันตราย appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

คนส่วนใหญ่มักจะหลงเชื่อว่าสาเหตุของการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือดนั้น เกิดจากคอเลสเตอรอลและไขมันอิ่มตัว จึงมักมีคำแนะนำต่างๆในการงดหรือลดการกินไขมันอิ่มตัว

รวมถึงการใช้ยาลดคอเลสเตอรอลกันอย่างแพร่หลาย ซึ่งไม่ได้ช่วยลดปัญหาที่เกิดขึ้นได้ อย่างไรก็ตามเราจะเห็นว่ายังมีประชากรโลกมากมายที่มีภาวะโรคอ้วน เบาหวาน โรคเซลล์เสื่อม และอีกสารพัดโรค

ภาวะอักเสบเรื้อรัง

คอเลสเตอรอล ในกระแสเลือด จะไหลเคลื่อนไปตามหลอดเลือดได้อย่างเสรีถ้าหลอดเลือดของเราปกติ แต่เมื่อไรก็ตามที่มีการอักเสบของหลอดเลือดแล้ว คอเลสเตอรอล จะจับเป็นตะกอนอุดตันในหลอดเลือดได้

สาเหตุของการเกิดการอักเสบเรื้อรังได้มากที่สุดคือ การบริโภคอาหารที่มีปริมาณน้ำตาลสูงๆ เช่น แป้งขัดขาว น้ำอัดลม ขนมหวาน และอาหารคาร์โบไฮเดรตทั้งหลายนั่นเอง

ปกติแล้วร่างกายจะมีระบบควบคุมสมดุลของปริมาณน้ำตาลในกระแสเลือดไม่ให้เกิน 6-7 กรัม (ขึ้นอยู่กับขนาดตัวและปริมาณเลือดในร่างกาย)

เมื่อปริมาณน้ำตาลในเลือดสูง ฮอร์โมนอินซูลินจะทำหน้าที่นำน้ำตาลส่วนเกินเหล่านั้นไปเก็บไว้ในเซลล์ก่อนที่จะแปลงสภาพเก็บไว้ในรูปไขมันต่อไป แต่ถ้าน้ำตาลภายในเซลล์มีเพียงพออยู่แล้วอินซูลินก็ต้องหาทางรีบขับหรือกำจัดออกจากร่างกายต่อไป

น้ำตาลที่เป็นส่วนเกินในกระแสเลือดนี่แหละที่เป็นตัวร้าย มันจะเข้าไปจับกับโปรตีนหลายๆชนิดในเลือด กลายสภาพเป็นตัวทำร้ายเซลล์ต่างๆให้เกิดการอักเสบ

การกินน้ำตาลวันละมากๆ หลายๆมื้อ จึงเป็นตัวการก่อให้เกิดการอักเสบเรื้อรังของร่างกาย นอกจากนี้ถ้าน้ำตาลไปจับกับส่วนของ Collagenในผิวหนัง ก็จะทำให้การยืดหยุ่นลดลง เกิดเป็นริ้วรอย ผิวหนังเหี่ยวย่นได้

คอเลสเตอรอลในกระแสเลือด

คอเลสเตอรอล มีทั้งโทษและประโยชน์ โดยมีหน้าที่สำคัญเป็นส่วนประกอบของเยื่อหุ้มเซลล์ ช่วยในการสร้างกรดน้ำดีซึ่งช่วยในการย่อยอาหาร

และยังเป็นสารตั้งต้นของฮอร์โมนสเตียรอยด์หลายชนิดโดยเฉพาะฮอร์โมนเพศ และฮอร์โมนที่ช่วยให้เราต่อสู้กับความเครียดได้ แต่เมื่อใดที่คอเลสเตอรอลในเลือดมีมากเกินความต้องการของร่างกาย

คือ มากกว่า 200 mg/dl  ประกอบกับหลอดเลือดมีการอักเสบเรื้อรัง คอเลสเตอรอลเหล่านี้มีโอกาสไปสะสมใต้ผนังหลอดเลือดด้านในมากขึ้น ทำให้หลอดเลือดตีบและอุดตันในที่สุด

คอเลสเตอรอล มาจากไหน

จากอาหารที่เรารับประทานเข้าไป ซึ่งเป็นเพียงแค่ 30% ของคอเลสเตอรอลในกระแสเลือดเท่านั้น ซึ่งอาหารที่มีคอเลสเตอรอลสูงได้แก่ เนื้อสัตว์ ไข่แดง หอยนางรม และอาหารทะเลเป็นต้น

คอเลสเตอรอลส่วนใหญ่ประมาณ 70% จะถูกสร้างขึ้นจากตับโดยจะขับออกทางลำไส้และถูกดูดซึมกลับเข้าสู่กระแสเลือด ร่างกายจะสังเคราะห์คอเลสเตอรอลขึ้นมาได้

จากอาหารประเภทคาร์โบไฮเดรต โปรตีน และไขมันโดยเฉพาะจากไขมันอิ่มตัว รวมถึงจากการกินอาหารประเภทแป้งและน้ำตาลเกินความต้องการของร่างกาย

รู้จักไขมันในเลือด

ไขมันมีอยู่หลายชนิด แต่ที่สำคัญมี 3 ชนิดคือ

1. LDL cholesterol  (ไขมันตัวร้าย) ถ้ามีปริมาณมากจะสะสมอยู่ในหลอดเลือดแดงเป็นต้นเหตุของภาวะหลอดเลือดแดงแข็งตัวและอุดตัน ระดับ LDL ไม่ควรสูงเกิน130 mg/dl  ยิ่งมีระดับสูงมากเท่าไหร่ อัตราเสี่ยงต่อการเป็นโรคหัวใจยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

2. HDL คอเลสเตอรอล เป็นไขมันตัวดีทำหน้าที่ในการกำจัด LDL cholesterol ออกจากหลอดเลือดแดง เราควรมีระดับ HDL สูงกว่า 40 mg/dl (ในผู้ชาย) และ 50 mg (ในผู้หญิง) การมีระดับ HDL สูงจึงช่วยลดความเสี่ยงในการเป็นโรคหลอดเลือดหัวใจ

3. ไตรกลีเซอไรด์ เป็นไขมันอีกประเภทหนึ่งในกระแสเลือด เปรียบเสมือนผู้ช่วยผู้ร้าย ถ้าร่างกายสะสมไตรกลีเซอไรด์มากเกินไป ก็จะเร่งการสะสมคอเลสเตอรอลใต้ผนังหลอดเลือด

ซึ่งเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจขาดเลือดได้ เราจึงไม่ควรมีระดับไตรกลีเซอไรด์สูงเกินกว่า150 mg/dl

ไขมันในอาหารกับปัญหาไขมันในเลือดผิดปกติ

1. ไขมันอิ่มตัว มักมาจากสัตว์เช่น ไขมันหมูและนมวัว

2. ไขมันไม่อิ่มตัว ได้แก่น้ำมันพืชชนิดต่างๆ

3. ไขมันแปลงรูป (Trans fat) เกิดจากการนำน้ำมันพืชที่เป็นของเหลวมาทำการแปลงรูปให้เกิดการแข็งตัวและนำมาใช้ในอุตสาหกรรมอาหารเช่น เนยเทียม ครีมเทียม นมข้นหวาน เบเกอรี่ และไอศกรีมเป็นต้น

อาหารมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งต่อการเกิดภาวะไขมันในเลือดสูง อาหารจำพวกแป้งน้ำตาลและเหล้าทำให้ระดับไขมันไตรกลีเซอไรด์ในเลือดสูง ส่วนไขมันอิ่มตัวจากสัตว์และไขมันแปลงรูป เป็นสาเหตุสำคัญของคอเลสเตอรอลในเลือดสูง

คนส่วนใหญ่ยังมีความเข้าใจผิดว่า การกินอาหารที่มีคอเลสเตอรอลสูงเป็นสาเหตุของคอเลสเตอรอลในเลือดสูง แต่ที่จริงแล้วคนที่มีโคเลสเตอรอลในเลือดสูง

ส่วนใหญ่จะเกิดจากการที่ตับสร้างคอเลสเตอรอลจากการกินอาหารประเภทแป้งและน้ำตาลมากเกินไปต่างหาก

ดังนั้นถ้าจะลดคอเลสเตอรอลในกระแสเลือด จึงควรลดการกินอาหารพวกคาร์โบไฮเดรต รวมถึงไขมันแปลงรูปลงไปด้วย ซึ่งมีหลักฐานพิสูจน์แล้วว่าไขมันแปลงรูปทำให้คอเลสเตอรอลเลว หรือ LDLในเลือดสูงขึ้นยิ่งกว่าการรับประทานไขมันจากสัตว์อีก

จะเห็นได้ว่าไขมันมีทั้งข้อดีและข้อเสียต่อร่างกาย แต่น้ำตาลจัดเป็นสารอาหารที่ให้พลังงานแบบว่างเปล่า คือไม่มีคุณค่าทางอาหารเลย

ดังนั้นถ้าเรากินอาหารที่มีน้ำตาลมากๆ จะส่งผลให้ร่างกายเกิดการอักเสบเรื้อรัง เกิดความเสี่ยงต่อการเป็นโรคเสื่อมต่างๆตามมาในที่สุดเช่น โรคเบาหวาน ความดันสูง โรคหัวใจ หลอดเลือดตีบตัน เส้นเลือดในสมองตีบ อัมพฤกษ์ อัลไซเมอร์

การเลือกทานอาหารที่ดีที่สุดคือ การทานเมนูอาหารที่ปรุงสด ผ่านการแปรรูปให้น้อยที่สุดเท่าที่ทำได้ ลดการบริโภคน้ำตาลทั้งทางตรงและทางอ้อม เพื่อชะลอความเสื่อมของร่างกาย ก็จะทำให้เรามีชีวิตที่ยืนยาวอย่างแข็งแรง

ไขมันโอเมก้า 3,6,9

กรดไขมันกลุ่มโอเมก้า 3,6,9  เป็นกลุ่มของกรดไขมันชนิดไม่อิ่มตัวสูง โดย Omega 3 และ 6  จัดเป็นกรดไขมันที่จำเป็นต่อร่างกาย เนื่องจากร่างกายสร้างเองไม่ได้ (ส่วนไขมันโอเมก้า 9  ร่างกายสามารถสังเคราะห์ได้จากสารตั้งต้นคือ Omega 3 และ 6)

กลุ่มไขมัน Omega 3 และ 6 บางชนิด ถูกใช้เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารกลุ่ม  eicosanoid  ที่มีคุณสมบัติคล้ายฮอร์โมน สารกลุ่มนี้มีส่วนเกี่ยวข้องในการควบคุมระบบการแข็งตัวของเลือด

การหดตัวของหลอดเลือด การหดตัวของกล้ามเนื้อเรียบ และการอักเสบของร่างกายเพื่อต่อสู้กับเชื้อโรคที่เข้ามาทำลายเซลล์

► โอเมก้า 3

เป็นกรดไขมันที่พบมากในปลาทะเลน้ำลึกเช่น ปลาแซลมอน ปลาทูน่า ปลาแมคเคอเรล ปลาซาดีน ปลาแอนโชวี่ โดยที่เราจะรู้จักกันดีในรูปแบบอาหารเสริมพวกน้ำมันปลา หรือ  Fish oil

รวมถึงสาหร่ายทะเลนอกจากนั้น ยังพบโอเมก้า 3 ได้ในเมล็ดวอลนัท บล็อกโคลี่ ดอกกะหล่ำ เต้าหู้ ผักขม กุ้ง หอยแครงเป็นต้น โดยกรดไขมันชนิดโอเมก้า 3 ที่สำคัญมี 3 ตัวคือ

• กรดอัลฟาไลโนเลนิก พบได้ในน้ำมันเมล็ดแฟลกซ์ น้ำมันคาโนล่า และวอลนัท โดยทำหน้าที่เป็นแหล่งพลังงานของเซลล์

• กรดไอโคซาเพนตะโนอิก พบได้ในปลาทะเล น้ำมันปลา โดยทำหน้าที่ป้องกันการอักเสบ และช่วยรักษาสุขภาพของระบบหัวใจและหลอดเลือด

• กรด docosahexanoic (DHA) พบได้ในปลาทะเล น้ำมันปลา สาหร่ายทะเล ไข่แดง ช่วยป้องกันการอักเสบ ช่วยในการพัฒนาและการเรียนรู้ของสมอง สุขภาพของหัวใจและสายตา

กรดไขมันโอเมก้า 3  มีคุณสมบัติในการต่อต้านการอักเสบ ลดความหนืดของเลือด (ซึ่งจะช่วยลดการเกาะตัวของคอเลสเตอรอลในหลอดเลือดได้)

ช่วยพัฒนาการของสมอง เพิ่มสมาธิ ความจำระยะสั้น และทักษะในการอ่าน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง DHA มีความสำคัญในการพัฒนาและการทำหน้าที่ของระบบประสาทและสายตาของทารก

► โอเมก้า 6

เป็นกรดไขมันที่พบได้ในน้ำมันพืชทั่วไปเช่น น้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันรำข้าว น้ำมันทานตะวัน น้ำมันอีฟนิ่งพริมโรส จมูกข้าว และถั่วชนิดต่างๆ โดยกรดไขมันโอเมก้า 6 ที่สำคัญมีดังนี้

1. กรดไลโนเลอิก พบได้ในน้ำมันพืชทั่วไป
2. กรดแกมมา-ไลโนเลอิก พบในน้ำมันอีฟนิ่งพริมโรส
3. กรดอะราคิโดนิก พบได้ในไขมันแทรกในเนื้อสัตว์ นม เป็นต้น

Omega 6 มีฤทธิ์เป็นสารต้านอนุมูลอิสระ ช่วยลดและชะลอการเสื่อมของเซลล์ต่างๆในร่างกาย เป็นสารตั้งต้นของการสร้างสารพรอสตาแกลนดิน
และมีบทบาทสำคัญช่วยในกระบวนการอักเสบเพื่อป้องกันเชื้อโรคมาทำลายเซลล์ ช่วยในการทำงานของเกล็ดเลือดเพื่อเพิ่มการแข็งตัวของเลือด

► โอเมก้า 9

โอเมก้า 9 เป็นกรดไขมันที่พบได้ในน้ำมันมะกอก น้ำมันคาโนล่า น้ำมันเมล็ดดอกทานตะวัน ไขมันจากถั่วลิสง งา ถั่วพิสตาชิโอ อัลมอนด์ และอะโวคาโด โดยกรดไขมันชนิดโอเมก้า 9 ที่สำคัญมี 2 ตัวคือ

1. กรดโอเลอิก เป็นกรดไขมันที่มีอยู่ในน้ำมันมะกอก และในไขมันชนิดไม่อิ่มตัวเชิงเดี่ยวต่างๆ

2. กรดอีรูสิค เป็นกรดไขมันที่พบได้มากในน้ำมันจากเมล็ดของต้นเรพ หรือเรียกว่าน้ำมันคาโนล่าและเมล็ดของต้นมัสตาร์ด

ร่างกายของคนเราสามารถสร้างกรดไขมันชนิดนี้ได้เอง จากไขมันไม่อิ่มตัวโอเมก้า 3 หรือโอเมก้า 6  จึงไม่ถือว่าเป็นกรดไขมันที่จำเป็น ยกเว้นว่าเราขาดโอเมก้า 3 และ 6

ประโยชน์ของโอเมก้า 9 ได้แก่ เป็นตัวช่วยในการสร้างฮอร์โมนพรอสตาแกลนดิน ช่วยลดคอเลสเตอรอลที่ไม่ดี ช่วยเพิ่มระดับของ HDL ช่วยลดไตรกลีเซอไรด์

และช่วยทำให้ระบบไหลเวียนโลหิตเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้สามารถป้องกันโรคหัวใจและโรคหลอดเลือดตีบตันได้

สมดุลระหว่างโอเมก้า 6 และ 3

ปัญหาด้านสุขภาพที่เกี่ยวข้องกับโอเมก้า 6 ในปัจจุบัน ไม่ได้มาจากการขาดโอเมก้า 6 แต่มาจากการได้รับโอเมก้า 6 มากเกินไป หรือได้รับไม่สมดุลกับปริมาณโอเมก้า 3

เพราะกรดไขมันโอเมก้าทั้งสองจะทำงานตรงข้ามกัน โดยพบว่าสัดส่วนที่เหมาะสมระหว่าง Omega 6:3  ควรจะอยู่ที่ 4:1 หรือต่ำกว่า แต่จากอาหารและการปรุงอาหารในปัจจุบันของคนไทย

โดยเฉพาะอาหารผัดและทอด อาจถึง 20:1 ซึ่งหมายถึงร่างกายได้รับโอเมก้า 6 มากเกินไป และได้รับ Omega 3 น้อยไป ก็จะเป็นสภาวะที่ไม่ดีต่อร่างกายเช่น เสี่ยงต่อการเกิดโรคมะเร็ง โรคเกี่ยวกับภูมิคุ้มกัน หรือหอบหืดได้

ดังนั้นการที่เราจะรักษาสมดุลโอเมก้า 6:3  ให้ต่ำลง จึงแนะนำว่าควรลดการทานอาหารประเภทผัดๆทอดๆ แล้วหันมารับประทานอาหารประเภทต้ม นึ่ง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งไข่หรือปลาทะเลนึ่งหรือต้ม เนื่องจากจะช่วยลดปริมาณไขมันโอเมก้า 6 แล้วยังช่วยเพิ่ม Omega 3 ได้ด้วย

ปัจจุบันมีอาหารฟังก์ชั่น (functional Food)ที่เพิ่มคุณค่าหรือปริมาณของโอเมก้า 3 โดยเฉพาะกรดไขมัน DHA เข้าไป ไม่ว่าจะเป็นนม DHA  หรือไข่โอเมก้า 3 ซึ่งจะมีปริมาณ DHA มากกว่าไข่ปกติ 4-5 เท่า

และถ้ากินต่อเนื่องเป็นเวลา 60 วัน จะทำให้คลื่นไฟฟ้าสมองเปลี่ยนเป็นคลื่นอัลฟ่ามากขึ้น ส่งผลถึงสมองมีสมาธิมากขึ้น และยังช่วยให้การทำงานของสมองเร็วขึ้นกว่าคนที่ไม่ได้ทานไข่ถึง 25%

บทความที่น่าสนใจ

• ลดไขมันในเลือด ด้วยน้ำมันรำข้าวออริซามิน Orysamin
• รู้หรือไม่ ‘ไขมันในเลือดสูง’ เป็นภัยต่อสุขภาพและชีวิต
• ไขมันพอกตับ เสี่ยงกับมะเร็ง

The post คอเลสเตอรอล…ภัยร้ายที่เราป้องกันได้ appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

ใครที่นึกถึงหลักการของ อาหารทดแทน ไม่ออก ให้ลองนึกภาพว่าเมื่อเราเอาอาหาร 1 โต๊ะใหญ่ ที่มีสารอาหารครบ 5 หมู่ มาปั่นรวมกันแล้วเอาไขมันและน้ำตาลที่เกินความจำเป็นออก

เอากากทั้งหมดออก เหลือไว้เพียงสารอาหารที่จำเป็น ซึ่งทำให้เหลือปริมาณอาหารไม่มากนัก มีปริมาณพลังงานไม่มาก แต่มีปริมาณสารอาหารมากแล้วปรุงรสชาติให้ทานง่ายขึ้น

หรืออาจนึกถึงอาหารสำเร็จรูปแบบที่นักบินอวกาศกินกันบนอวกาศ ที่สามารถกินแทนอาหารได้เลย  การที่เราสามารถกินแทนอาหารได้นี่เอง จึงถูกเรียกว่า “อาหารทดแทน”

ส่วนใหญ่อาหารทดแทนจะอยู่ในรูปแบบผงหรือนมผง แล้วจะต้องนำมาผสมกับเครื่องดื่มก่อนค่อยทาน แต่บางยี่ห้อก็จะเป็นแบบอาหารสำเร็จรูปที่กินได้เลย

อาหารทดแทน กับ อาหารเสริม ต่างกันอย่างไร?

ข้อแตกต่างระหว่าง อาหารทดแทน  (Replacement food) กับ อาหารเสริม (Supplement food) ก็คือ อาหารทดแทนจะสามารถกินแทนอาหารบางมื้อได้เลย

เพราะว่ามีสารอาหารที่ครบถ้วนเพียงพอที่จะทดแทนกันได้ ส่วนอาหารเสริมจะกินแทนอาหารไม่ได้ เพราะสารอาหารไม่ครบถ้วนเพียงพอ ส่วนใหญ่แล้วจะมีสารอาหารเพื่อเสริมเข้าไปในส่วนที่ร่างกายขาดไป

ที่มาของอาหารทดแทน

การใช้อาหารทดแทนในรูปแบบของเหลวเพื่อการลดน้ำหนักเริ่มมีตั้งแต่ปี1970  ซึ่งตอนนั้นมีทั้งวิธีที่ปลอดภัยและไม่ปลอดภัย ตลอดระยะเวลาหลายสิบปี

ก็มีผู้คิดค้นสูตรอาหารทดแทนเพื่อลดน้ำหนักมากมาย ซึ่งปัญหาที่เกิดขึ้นก็เหมือนกับการลดน้ำหนักทุกวิธีนั่นคือ ทุกๆ 4 กิโลของน้ำหนักที่ลดลง ร่างกายเราจะสูญเสียกล้ามเนื้อ(โปรตีน)ไปถึง 1 กิโลกรัม เพราะทานโปรตีนไม่มากพอ

 ต่อมาก็มีอาหารที่ให้พลังงานต่ำมากๆเกิดขึ้น ทำให้เกิดการสูญเสียกล้ามเนื้อหัวใจไปซึ่งเป็นเรื่องที่ต้องระวัง ในช่วงปี 70-80 ได้มีการทำงานวิจัยมากมายเพื่อพิสูจน์ว่าวิธีการนี้ได้ผลดี

ทำให้เกิดการพัฒนาอย่างก้าวกระโดด และเริ่มมีการผลิตอาหารทดแทนออกมาขายตามร้านค้าทั่วไป ช่วงนั้นอาหารทดแทนยังมีรสชาติที่ไม่อร่อยนัก

ควบคุมอาหาร & อาหารทดแทน

มีผลงานวิจัยที่เด่นชัดมากสุดในเยอรมนี ซึ่งเก็บข้อมูลนานกว่า 4 ปี ซึ่งได้แบ่งคนออกเป็น 2 กลุ่ม

• กลุ่มแรก ให้กินอาหารปกติ แต่กินน้อยลงโดยลดแคลอรี่ของอาหารที่ทานให้เหลือประมาณ 1,200 kCal/วัน

• กลุ่มที่ 2 กินอาหารทดแทนในรูปแบบของเหลว แทนอาหาร 2 มื้อ แล้วก็กินอาหารปกติ 1 มื้อ ให้ได้พลังงานประมาณ 1,200 kCal/วันเท่ากัน

หลังจากผ่านไป 12 สัปดาห์ กลุ่มแรกที่ใช้วิธีควบคุมอาหาร สามารถลดน้ำหนักได้เฉลี่ยเพียง 0.5-1 กิโลกรัมเท่านั้น ส่วนที่กินอาหารทดแทนสามารถลดน้ำหนักได้เฉลี่ยสูงถึง 6.3 กิโลทีเดียว

จากนั้นมาก็เก็บข้อมูลต่อเนื่องไปจนครบ 4 ปีและเปรียบเทียบในด้านของผลดีต่อโรคต่างๆที่เกี่ยวข้องกับความอ้วนเช่น ระดับน้ำตาลในเลือด คอเลสเตอรอล ความดัน

พบว่ากลุ่มที่ทาน อาหารทดแทน วันละ 2 มื้อ มีระดับน้ำตาลในเลือดและตัวเลขอื่นในด้านสุขภาพที่ดีกว่ากลุ่มแรกอย่างมาก

สรุปก็คือ การทานอาหารทดแทนเพื่อลดน้ำหนัก จะสามารถลดน้ำหนักได้มากกว่า ควบคุมน้ำหนักได้ดีกว่า มีสุขภาพที่ดีกว่าการพยายามคุมอาหารด้วยตนเอง แล้วยังได้มีการวิเคราะห์ซ้ำอีกหลายครั้งจนได้ตีพิมพ์ลงในวารสารทางการแพทย์หลายฉบับ

อย่างไรก็ตามอาหารทดแทนไม่ได้เหมือนกันทั้งหมด บางชนิดไม่อร่อย บางชนิดใส่น้ำตาลมากไป มีโปรตีนน้อยเพื่อให้มีรสชาติอร่อยขึ้น บางชนิดมีโปรตีนมากน้ำตาลน้อยแต่ไขมันสูง

บางชนิดมีการเพิ่มไขมันเพื่อให้สามารถเพิ่มโปรตีนลงไปได้มากขึ้น ซึ่งทำให้อาหารทดแทนเหล่านี้มีพลังงานจากไขมันถึง 90-270 กิโลแคลอรี่ใน 1 มื้อที่กินอาหารทดแทน

อาหารทดแทนที่ดีควรจะมีรสชาติอร่อย

เพราะต้องทานหลายเดือน มีไขมันที่ต่ำ มีโปรตีนในปริมาณที่เหมาะสมและต้องมีสารอาหารครบทั้งคาร์โบไฮเดรต วิตามิน เกลือแร่ ในปริมาณที่เหมาะสมและเพียงพอด้วย

เพราะจะช่วยทำให้เราสามารถลดน้ำหนักได้อย่างมีประสิทธิภาพ ถูกหลักโภชนาการและได้สุขภาพที่ดีขึ้น ต่อมาภายหลังอาหารทดแทนเพื่อลดน้ำหนักและเพื่อสุขภาพจึงมาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางมากขึ้น

ในปัจจุบันการลดน้ำหนักด้วยอาหารทดแทนได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย มีขายตามห้างสรรพสินค้า ท้องตลาดทั่วไป รวมทั้งธุรกิจขายตรง

หลักการของอาหารทดแทน

จะมี 2 แบบคือ

(1) อย่างแรกเราสามารถกินแทนอาหารได้เลย (วันละ 1-3 มื้อ) ผลก็คือในมื้อที่เรากินอาหารทดแทน เราจะได้สารอาหารที่ครบถ้วนและได้พลังงานต่ำ การที่ร่างกายเราได้รับสารอาหารที่ครบถ้วนจะทำให้เรารู้สึกอิ่ม(ไม่หิว)

ส่วนการให้พลังงานต่ำก็จะทำให้การลดน้ำหนักเป็นเรื่องที่ง่ายขึ้นเช่นถ้าเรากินอาหารทดแทนที่ให้พลังงานมื้อละ 250 kcal  โดยเรากินแทนอาหารวันละ 2 มื้อ แล้วกินอาหารปกติอีก 1 มื้อ ที่ให้พลังงานประมาณ 700 kcal

เราก็จะได้พลังงานประมาณ 1,200 kCal ถ้าร่างกายเราเผาผลาญพลังงานอยู่ประมาณ 2,000 kcal เราจะได้พลังงานจากอาหารที่ทานน้อยกว่าพลังงานที่ใช้วันละประมาณ 800 kcal  แบบนี้น้ำหนักของเราจะลดลงประมาณ 3-4 กิโลกรัม/เดือน

(2) อย่างที่ 2  จะเป็นแบบกินก่อนอาหาร (เป็นอาหารทดแทนไม่เต็มรูปแบบ) เช่น บางยี่ห้อจะเป็นโปรตีน พอเราได้สารอาหารจากอาหารทดแทนที่กินก่อนทานอาหาร

เราก็จะต้องการสารอาหารน้อยลงและจะทานอาหารในมื้อน้อยลง เราก็จะได้พลังงานจากอาหารน้อยลงไปด้วย ( ซึ่งแตกต่างจากใยอาหารหรืออาหารเสริม ตรงที่ปริมาณของสารอาหาร)

เช่น เรากินอาหารทดแทนก่อนอาหาร โดยอาหารทดแทนให้พลังงานประมาณ 200 kcal  ถ้าปกติเรากินผัดไทย 1 จาน ( 545)  เราก็จะทานได้เพียงครึ่งจาน

รวมแล้วเราจะได้พลังงานมื้อนั้นประมาณ 473 kcal  รวมทั้งวันเราทานอาหาร 3 มื้อจะได้พลังงาน 1500 กิโลแคลอรี่  ถ้าปกติร่างกายเราเผาผลาญประมาณ 2,000 kCal

เราก็จะได้พลังงานจากอาหารที่ทานน้อยกว่าพลังงานที่ใช้วันละ 500 kCal แบบนี้น้ำหนักของเราก็จะลดลงประมาณ 2 กิโล/เดือน

โดยทั่วไปแล้วถ้าเราซื้ออาหารทดแทนมาทาน เรามักจะได้อาหารเสริมประเภทอื่นร่วมตามมาด้วยเช่น อาหารเสริมที่ช่วยเร่งการเผาผลาญ ช่วยเรื่องการดักจับไขมัน

ซึ่งก็จะช่วยให้เราสามารถลดน้ำหนักได้เร็วกว่าการทานอาหารทดแทนอย่างเดียว แต่ต้องทำความเข้าใจให้ถูกต้องว่าเราจะลดหรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับอาหารทดแทนเป็นหลัก ส่วนอาหารเสริมเป็นเพียงตัวช่วยเสริมให้ลดได้เร็วขึ้นเท่านั้น

ข้อดีของการกินอาหารทดแทน

คือช่วยให้เราสามารถลดน้ำหนักให้สอดคล้องกับหลักการแพทย์ได้ง่ายขึ้น  เพราะอาหารทดแทนเหล่านี้มักจะมีการแสดงปริมาณสารอาหารและปริมาณพลังงานเอาไว้

ทำให้เราสามารถควบคุมปริมาณพลังงานที่เราจะทานในแต่ละวัน ให้ได้ประมาณ1,000-1,200 กิโลแคลอรี่ได้ง่ายขึ้น และการที่อาหารทดแทนให้สารอาหารที่ครบถ้วน ก็ทำให้เรารู้สึกหิวน้อย ทำให้การควบคุมปริมาณอาหารเป็นเรื่องง่ายขึ้น

ด้วยหลักการที่ว่ามา เราก็จะสามารถลดน้ำหนักลงได้เรื่อยๆโดยที่ไม่ส่งผลทำให้การเผาผลาญของร่างกายเราลดลง (และอาจช่วยปรับปรุงระดับการเผาผลาญที่เสียไปให้ดีขึ้นด้วย) จึงไม่ทำให้โยโย่

สรุปได้ว่าอาหารทดแทน(ที่ดีพอ) จะช่วยให้เราลดน้ำหนักตามหลักการที่แพทย์แนะนำได้ง่ายขึ้นและปลอดภัยขึ้นนั่นเอง

อย่างไรก็ตาม อาหารทดแทนไม่ได้ช่วยให้เราลดน้ำหนักได้ทุกยี่ห้อ อาหารทดแทนที่จะลดน้ำหนักได้ผลดีต้องกินแล้วได้พลังงานประมาณ1,000-1,200 kCal/วัน โดยที่ได้สารอาหารครบ 5 หมู่ แล้วได้ปริมาณโปรตีนอย่างเพียงพอ

ไม่ว่าอาหารทดแทนยี่ห้อไหนก็ตามที่สอดคล้องกับหลักการที่ว่ามานี้ เราก็สามารถที่จะทานเพื่อลดน้ำหนักลงได้

ข้อเสียของอาหารทดแทน ก็คือ ความอร่อย เพราะหลายๆยี่ห้อจะมีรสชาติที่ไม่ค่อยรื่นรมย์ กินยาก เลยทำให้การลดน้ำหนักกลายเป็นความทุกข์ทรมานได้ นอกจากความอร่อยแล้วการที่ต้องทานแบบเดิมๆซ้ำๆอยู่หลายเดือนอาจทำให้หลายคนเบื่อได้เช่นกัน

อีกข้อนึงก็คือ แต่ละยี่ห้อมีวิธีการทานที่เหมาะสมกับยี่ห้อตัวเองเพื่อให้กลายเป็นวิธีลดน้ำหนักที่สอดคล้องกับหลักการแพทย์ จึงไม่ได้การันตีว่าเมื่อเราทานแล้วจะได้ลดน้ำหนักได้อย่างที่ต้องการ

เพราะมีรายละเอียดปลีกย่อยอีก ฉะนั้นถ้าเรากินโดยไม่มีคนดูแลหรือขาดความเชี่ยวชาญพอเราอาจจะเสียเงินเปล่าได้

ในขณะที่เรื่องของราคา ก็เป็นสิ่งที่ทำให้หลายคนจะต้องพิจารณาว่าจะทานอาหารทดแทนดีหรือเปล่า? ถ้าเป็นอาหารทดแทนที่กินก่อนอาหาร เราก็อาจจะต้องยิ่งคิดหนักขึ้นเพราะอาหารทดแทนจะกลายเป็นค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น เราจึงต้องคำนวณค่าใช้จ่ายให้ดี

ส่วนอาหารทดแทนแบบที่เราสามารถกินแทนอาหารได้เลยก็จะมีข้อดีตรงที่เราสามารถประหยัดค่าอาหารในมื้อนั้นไปได้ สำหรับคนปกติที่ทานอาหารในราคาที่สูงพอสมควร

ก็สามารถทานในราคาที่ใกล้เคียงกับค่าอาหารที่เราทานได้เลย จึงเหมือนกับไม่ได้จ่ายอะไรเพิ่มเติม แต่สามารถลดน้ําหนักลงได้

การเลือกยี่ห้อของอาหารทดแทน

อย่างแรกคือความปลอดภัย เพราะอาหารเป็นสิ่งที่เราต้องทานเข้าไป จึงควรจะได้ อย.ด้วย (ยิ่งได้ อย.ของประเทศที่พัฒนาแล้วก็มีโอกาสปลอดภัยมากขึ้น)

และ อย.ยังทำให้เรามั่นใจได้ว่าอาหารนั้นปลอดภัยกว่าอาหารตามสั่งที่เรากินซะอีกเช่น ส้มตำ อาหารอีสาน ร้านลาบ ที่ไม่มี อย.และถึงไปขอก็ไม่น่าจะได้

อย่างที่สองก็คือ จะต้องให้สารอาหารที่ครบถ้วน 5 หมู่ในปริมาณที่เหมาะสม ได้ปริมาณโปรตีนมากพอ (กินแล้วต้องไม่หิว) และได้พลังงานประมาณ 1,000- 1,200 kCal/วัน

นั่นแปลว่า ถ้าเราพอจะมีงบประมาณอยู่บ้าง หรือปกติเราจ่ายค่าอาหารมื้อละ 50-60 บาทขึ้นไป การเลือกอาหารทดแทนมาช่วยลดน้ำหนักก็เป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่ดี

เพราะถ้าเราเลือกยี่ห้อที่สอดคล้องกับหลักการที่แพทย์แนะนำ และอยู่ภายใต้การดูแลของผู้เชี่ยวชาญโอกาสที่เราจะลดน้ำหนักได้จริงก็มีมากถึง 80- 90 % เลยทีเดียว

แต่ถ้าไม่ค่อยมีงบประมาณหรือปกติเราทานข้าวมื้อละ 30-40 บาท ทางเลือกนี้อาจจะไม่เหมาะเท่าไหร่เพราะแทนที่เราจะลดน้ำหนักแล้วมีความสุข เรากลับจะมีความทุกข์เรื่องเงินแทน… 

บทความที่น่าสนใจ

• All Pro WHEY เวย์โปรตีน ลดน้ำหนัก สร้างกล้ามเนื้อ
• ออกกำลังกาย ช่วยลดน้ำหนักได้ไหม?
• อาหารเสริมลดน้ำหนัก แบบไหน?..ที่คนนิยมใช้ลดความอ้วน

The post อาหารทดแทน กินแล้วผอม?! appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

หลายคนมีอุดมการณ์แน่วแน่ว่า  “อย่าได้แคร์ความเสื่อมโทรม เหี่่ยวเฉา และร่วงโรยของผิวพรรณ” เพราะไม่ยึดติดกับความงามภายนอก หรือมีเรื่องเครียดๆจึงสังสรรค์เฮฮาปาร์ตี้ ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ นอนดึกทุกวี่วัน การทำลายสุขภาพที่ว่านี้ ไม่ใช่แค่ทำให้ผิวแห้งเหี่่ยวโรยราเพียงอย่างเดียวแต่ยังทำให้อวัยวะเล็กๆอย่าง “เลนส์ตา” เกิดความเสื่อมจนกลายเป็นต้อกระจกได้ด้วย

เสื่อมเร็วสุดๆเพราะ พฤติกรรม + วัย + โรค

นักวิจัยมีความเห็นถึงสาเหตุการเกิด ต้อกระจก ว่า  free radical หรือ อนุมูลอิสระ เป็นสาเหตุหนึ่งของการเกิดต้อกระจก ซึ่งเกิดจากการสัมผัสรังสีอัลตร้าไวโอเลต การสูบบุหรี่ การได้รับมลพิษและปัจจัยต่างๆในสิ่งแวดล้อม

อนุมูลอิสระเหล่านี้จะเข้าไปทำลายโครงสร้างเซลล์ที่บอบบางของเลนส์ตา นอกจากนี้การเกิด “ต้อกระจก” ยังสัมพันธ์กับอายุที่เพิ่มขึ้นด้วยยิ่งอายุมากยิ่งมีโอกาสเสี่ยง

แพทย์หัวหน้าศูนย์เลสิกสายตาโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์เล่าให้ฟังว่า โรคต้อกระจกส่วนใหญ่จะเกิดกับคนอายุ 60-65 ปีขึ้นไป สาเหตุเกิดจากความเสื่อมของเลนส์ตา

เพราะเลนส์ตาที่ปกติจะมีความใส แสงสามารถลอดผ่านไปยังจอภาพได้ แต่พอมีอายุมากขึ้น เลนส์ตาจะเริ่มเสื่อมลง เลนส์จะเกิดความขุ่น ทำให้แสงไม่สามารถลอดผ่านไปได้หรือผ่านได้เฉพาะแค่บางจุด

จึงเกิดการหักเหของแสง แสงแตกกระจาย ทำให้การมองเห็นเปลี่ยนไปเช่น มองเห็นภาพมัวๆ ภาพเป็นฝ้า ภาพซ้อน หรือมีอาการตาสู้แสงไม่ได้

แต่บางคนอายุยังไม่ทันจะ 60 ก็เป็นต้อกระจกแล้ว คนที่มีความเสี่ยงเป็นโรคต้อกระจกได้ง่ายและเร็วกว่าคนทั่วไปคือ คนที่เป็น โรคเบาหวาน ที่ไม่สามารถควบคุมน้ำตาลในเลือดได้ เพราะปกติเลนส์ตาจะแช่อยู่ในน้ำภายในช่องหน้าม่านตา

น้ำนี้มาจากเลือด ซึ่งเส้นเลือดดูดซึมแล้วกรองออกมา ดังนั้นจึงมีน้ำตาลปนอยู่ด้วย สำหรับผู้ป่วยเบาหวานที่มีระดับน้ำตาลพุ่งขึ้นสูงทันที เช่น ขึ้นไปถึง 400-500 มิลลิกรัมต่อเดซิลิตร อาจทำให้เป็นต้อกระจกแบบเฉียบพลันได้

เนื่องจากน้ำในช่องหน้าม่านตามีน้ำตาลสูง  น้ำตาลจึงซึมเข้าสู่เลนส์ตา เกิดการบวมของเลนส์ตาจนกลายเป็นต้อกระจกได้ แต่ต้อกระจกชนิดนี้ถ้าควบคุมน้ำตาลให้กลับมาอยู่ในเกณฑ์ปกติก็จะหายเองได้

คนป่วยโรคเบาหวานที่ไม่สามารถคุมระดับน้ำตาลในเลือดให้อยู่ในเกณฑ์ปกติ แต่ก็ไม่ได้อยู่ในระดับสูงปรี๊ด คืออยู่ในระดับ 200-300 Mg เป็นระยะเวลานานๆ

ก็มีโอกาสเสี่ยงเป็นต้อกระจกได้มากกว่าคนทั่วไปเหมือนกัน เนื่องจากเลนส์ตาต้องแช่อยู่ในน้ำที่มีน้ำตาลมากกว่าปกติ ก็ย่อมทำให้เลนส์ตาต้องทำงานหนักเพื่อดูดน้ำตาลออกจากตัวเซลล์ จึงทำให้เลนส์ตาเสื่อมลงในที่สุด

กลุ่มสุดท้ายคือ คนที่มีโอกาสเป็นต้อกระจก โดยไม่เกี่ยวข้องกับอายุและโรคเบาหวาน คือ คนที่มีเลนส์ตาผิดปกติมาแต่กำเนิด การได้รับรังสีจากการฉายแสง การกินยากลุ่มสเตียรอยด์เป็นเวลานาน เป็นต้น

เมื่อต้อกระจกกลายเป็นต้อหิน!

ถึงตรงนี้ คุณอาจสงสัยต่อว่า “ต้อกระจกเป็นโรคอันตรายร้ายแรงหรือไม่?”  คำตอบคือ โรคต้อกระจกไม่ใช่โรคร้ายแรง เพียงแต่จะทำให้การมองเห็นลดลง ซึ่งอาจส่งผลต่อการดำเนินชีวิตประจำวัน

ถ้าถามว่าจำเป็นต้องผ่าตัดทันทีเลยไหม? ตอบเลยว่าไม่จำเป็น บางคนรอได้เพราะอาการยังไม่มาก เพียงแค่เห็นภาพมัวๆนิดหน่อย รวมถึงคนไข้ที่อยู่บ้านเฉยๆไม่ได้ไปทำงาน ก็ไม่ต้องใช้สายตามาก

 “ขณะที่บางคนต้องรีบผ่าตัดทันที..” เพราะอาชีพที่ทำอยู่จำเป็นต้องใช้สายตามากเช่น คนขายเพชร คนขับรถ ถ้าผู้ป่วยยังปล่อยให้อาการของโรคดำเนินต่อไปโดยไม่หมั่นมาตรวจ ต้อกระจกอาจจะกลายเป็นต้อหินได้ ซึ่งเป็นอันตรายร้ายแรง

 “มีคนไข้บางคนที่เป็นต้อกระจกแล้วปล่อยทิ้งไว้จนต้อสุกก็มี..” ซึ่ง ต้อสุก หมายถึง เลนส์ตาที่ขุ่นและบวมมากจนกลายเป็นต้อหิน ผลที่ตามมาคือ เลนส์ตาที่บวมจะไปกดพวกประสาทตา ทำให้ขั้วประสาทตาฝ่อ และอาจทำให้ตาบอดได้

รวมถึงคนไข้จะมีอาการปวดตา มีความดันลูกตาสูง ซึ่งเป็นอันตรายมาก แนะนำคนที่เป็นต้อกระจกและคนทั่วไปว่า ให้มันตรวจสายตาด้วยตัวเองโดยใช้มือปิดตาทีละข้างแล้วเพ่งมองของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ถ้าพบว่าการมองภาพเริ่มไม่ชัดเจน หรือมีฝ้าขาวมากขึ้นจากเดิมที่เคยเห็น ให้รีบมาตรวจกับจักษุแพทย์ทันที

เราจะมีวิธีป้องกันต้อกระจกได้มั้ย ?

ปัจจุบันยังไม่มีงานวิจัยออกมายืนยันถึงวิธีการป้องกันต้อกระจกที่แน่นอน แนะนำให้กินอาหารให้ถูกสุขลักษณะ เพื่อช่วยให้สุขภาพโดยรวมให้แข็งแรง ชะลอความเสื่อมของร่างกายโดยเฉพาะเลนส์ตา

สุดยอดอาหารบำรุงสายตา ป้องกันต้อกระจก

นอกจากต้องปรับพฤติกรรมเสี่ยงเช่น หยุดดื่มเหล้า สูบบุหรี่ หรือพักผ่อนน้อย ซึ่งเป็นต้นเหตุก่อให้เกิดอนุมูลอิสระแล้ว ยังมีอาหารที่เป็นประโยชน์ต่อดวงตา ซึ่งเราสามารถทานเสริมเพื่อบำรุงสายตาได้

1. วิตามินซี เป็นสารแอนตี้ออกซิแดนท์ มีบทบาทช่วยป้องกันไม่ให้โปรตีนในดวงตาจับตัวกันซึ่งเกี่ยวข้องกับการเกิดต้อกระจก พบอยู่ในพริก บล็อกโคลี่ ผลไม้รสเปรี้ยวและฝรั่ง

2. ลูทีน (Lutein) และซีแซนทีน (Zeaxanthin) จัดอยู่ในกลุ่มสารแคโรทีนอยด์ ทั้ง 2 ชนิดนี้ทำหน้าที่คล้ายแว่นกันแดด คอยกรองรังสีอัลตร้าไวโอเลตไว้

จึงช่วยยับยั้งไม่ให้โครงสร้างอันบอบบางของเซลล์นัยน์ตาได้รับความเสียหาย พบในข้าวโพด คะน้า กีวี ถั่วลิสง และปวยเล้ง

3. เคอซิติน ช่วยฟื้นฟูดวงตาหลังจากได้รับอันตรายจากรังสีในแสงแดด มีในแอปเปิ้ล เชอรี่ และหอมเล็ก

4. วิตามินอี เป็นสารต้านอนุมูลอิสระ คอยปกป้องเนื้อเยื่อเซลล์ไม่ให้ได้รับอันตรายจากแสงแดด นอกจากนี้ยังช่วยปกป้องวิตามินเอภายในดวงตาให้ปลอดภัยจากรังสีด้วย

พบในยอดอ่อนฟักทอง อะโวคาโด ปลาซาดีน เมล็ดทานตะวัน จมูกข้าวสาลี

5. เคอร์คูมิน เป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่ช่วยป้องกันต้อกระจกได้ โดยป้องกันไม่ให้เลนส์ตาฝ้ามัว สารนี้เข้าไปเสริมการทำงานของกลูต้าไธโอนซึ่งช่วยกำจัดอนุมูลอิสระ

และคุณสมบัติของสารเคอร์คูมินช่วยป้องกันนัยน์ตาไม่ให้ถูกรังสีอัลตราไวโอเลตทำลาย พบอยู่ในขมิ้นชัน

ที่แน่ๆการกินผักผลไม้ย่อมเป็นประโยชน์ต่อสุขภาพร่างกาย ชะลอความเสื่อมของอวัยวะทุกส่วน ปรับพฤติกรรมการใช้สายตา เสริมด้วยอาหารบำรุงสายตาที่เป็นประโยชน์ ซึ่งเป็นอวัยวะหนึ่งที่เราควรใส่ใจดูแล

บทความที่น่าสนใจ

•  บำรุงสายตาของคุณด้วยอาหารเสริม Target
•  เบาหวานขึ้นจอประสาทตา อย่าประมาท
• วิธีรักษาเบาหวานด้วยน้ำว่านหางจระเข้

The post ต้อกระจก..ภาวะจากร่างกายเสื่อม appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

คนที่เป็นเบาหวานจะมีระดับน้ำตาลในเลือดสูงกว่าปกติ และมักได้รับคำแนะนำให้ควบคุมอาหารร่วมกับการใช้ยาเพื่อรักษาระดับน้ำตาลในเลือดให้อยู่ในเกณฑ์ปกติ

สำหรับคนที่ไม่สามารถคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ก็จะมีโอกาสเกิดโรคแทรกซ้อนขึ้นตามมาได้เช่น เบาหวานเข้าจอประสาทตาเกิดความพิการของจอรับภาพทำให้ตามัว เกิดต้อกระจกหรือต้อหิน ไตวาย

หรืออาจพบความพิการของประสาทส่วนปลายเลยทำให้มีอาการชาปลายมือปลายเท้า ทำให้เกิดแผลอักเสบอาจไม่รู้สึกเจ็บโดยเฉพาะที่เท้า การควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดจึงเป็นสิ่งจำเป็น..

การควบคุมชนิดและปริมาณของคาร์โบไฮเดรตหรืออาหารประเภทแป้งจะช่วยให้ผู้ที่เป็นเบาหวานสามารถควบคุมน้ำตาลในเลือดได้

คาร์โบไฮเดรตมีผลต่อระดับน้ำตาลในเลือดอย่างไร

       เมื่อเรากินอาหารที่มีคาร์โบไฮเดรตเช่น ข้าว แป้ง เผือก มัน น้ำตาล ขนมหวาน คาร์โบไฮเดรตในอาหารเหล่านี้จะถูกย่อยโดยน้ำย่อยในทางเดินอาหารจนได้เป็นกลูโคส

ซึ่งเป็นคาร์โบไฮเดรตที่มีขนาดเล็กเพียงพอที่จะถูกดูดซึมเข้าสู่กระแสเลือดเพื่อนำไปใช้เป็นพลังงานเลี้ยงส่วนต่างๆของร่างกาย ถ้าลองนำอาหารแต่ละชนิดมาเปรียบเทียบกันโดยให้มีปริมาณคาร์โบไฮเดรตเท่ากัน

พบว่า“อาหารแต่ละชนิดจะถูกย่อยและถูกดูดซึมเข้าร่างกายให้อัตราที่แตกต่างกันจึงทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดเพิ่มสูงขึ้นแตกต่างกัน”

มาวัดระดับน้ำตาลกัน?

ปริมาณน้ำตาลกลูโคสในเลือดที่เพิ่มขึ้นหลังจากได้รับอาหารที่มีคาร์โบไฮเดรต 50 กรัม เปรียบเทียบกับปริมาณน้ำตาลกลูโคสในเลือดที่เพิ่มขึ้นหลังจากได้รับอาหารมาตรฐาน (คือกลูโคส หรือขนมปัง) ค่าที่ได้นี้เรียกว่า ดัชนีน้ำตาล (glycemic index)

ค่าดัชนีน้ำตาลของกลูโคสจะมีค่าเท่ากับ 100 พูดง่ายๆว่าถ้าอาหารที่มีค่าดัชนีต่ำกว่า 100 แปลว่าคาร์โบไฮเดรตในอาหารนั้นถูกดูดซึมได้น้อยกว่าอาหารมาตรฐาน ซึ่งค่าดัชนีน้ำตาลของอาหารจะแบ่งเป็น 3 ระดับ

1. ค่าที่ได้ < 55 เป็นอาหารที่มีค่าดัชนีน้ำตาลต่ำ
2. ค่าที่ได้อยู่ระหว่าง 55-70 เป็นอาหารที่มีค่าดัชนีน้ำตาลปานกลาง
3. ค่าที่ได้ >70 เป็นอาหารที่มีค่าดัชนีน้ำตาลสูง

ค่าดัชนีน้ำตาลของอาหารแต่ละชนิดจะแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับ…

• ชนิดของคาร์โบไฮเดรตที่เป็นส่วนประกอบ

• กระบวนการแปรรูปอาหาร เช่น การหุงต้มจะทำให้อาหารจำพวกแป้งถูกย่อยและดูดซึมได้ดีขึ้น เพราะการให้ความร้อนกับแป้งที่มีน้ำอยู่ด้วย แป้งจะดูดซับน้ำและพองตัว ทำให้น้ำย่อยสามารถย่อยแป้งให้เป็นกลูโคสได้เร็วขึ้น

ทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดเพิ่มสูงกว่าการรับประทานแป้งที่ไม่ผ่านความร้อน ,การบดอาหาร เช่น ข้าวที่ผ่านการบดจะถูกย่อยและถูกดูดซึมได้เร็วกว่าข้าวที่ไม่ผ่านการบดเช่นกัน

• ส่วนประกอบที่รวมอยู่ในอาหาร เช่น การรับประทานคาร์โบไฮเดรตพร้อมกับอาหารที่มีไขมันและโปรตีนอยู่ด้วย จะทำให้การดูดซึมกลูโคสเข้ากระแสโลหิตช้าลง ระดับน้ำตาลในเลือดจะเพิ่มขึ้นช้าลง หรือการรับประทานอาหารที่มีใยอาหารมากๆเช่น ข้าวซ้อมมือหรือผักผลไม้เพิ่มขึ้น จะชะลอการเพิ่มขึ้นของระดับน้ำตาลในเลือด

การกินอาหารที่มีค่าดัชนีน้ำตาลสูงในปริมาณมาก จะเพิ่มโอกาสเสี่ยงของการเป็นโรคเบาหวาน โรคหัวใจ โรคหลอดเลือด และโรคมะเร็งบางชนิดได้ เพราะจะทำให้ระดับน้ำตาลกลูโคสสูงขึ้น ทำให้ความต้องการอินซูลินซึ่งเป็นฮอร์โมนที่ช่วยในการนำกลูโคสเข้าไปเผาผลาญในเซลล์เพิ่มขึ้น

จึงเพิ่มโอกาสเสี่ยงต่อการเป็นโรคเบาหวาน ในผู้ที่เป็นเบาหวานการรับประทานคาร์โบไฮเดรตที่มีค่าดัชนีต่ำน้ำตาลต่ำ แทนคาร์โบไฮเดรตที่มีค่าดัชนีน้ำตาลสูงจะช่วยให้สามารถควบคุมระดับน้ำตาลได้ดีขึ้น ซึ่งทำได้ง่ายๆ โดยการรับประทานธัญพืชหรือข้าวซ้อมมือแทนแป้งหรือข้าวที่ขัดสี

        ดังนั้นการกินอาหารที่มีค่าดัชนีน้ำตาลสูงในปริมาณมาก จึงมีผลไปกระตุ้นให้มีการหลั่งฮอร์โมนอินซูลินซึ่งเป็นฮอร์โมนที่ทำให้กลูโคสถูกนำเข้าสู่เซลล์ต่างๆในร่างกายเพื่อเผาผลาญให้เป็นพลังงานเพิ่มขึ้น

แต่หลังจากการกินอาหารไปแล้ว 2-4 ชั่วโมง ปริมาณอาหารที่ถูกดูดซึมในทางเดินอาหารลดลง แต่ฤทธิ์ของอินซูลินกลับยังคงอยู่ จึงทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดลดลงมากจนอาจจะต่ำเกินไป จึงทำให้รู้สึกอยากอาหาร

ส่วนคนที่รับประทานอาหารที่มีค่าดัชนีน้ำตาลต่ำนั้นน้ำตาลในเลือดยังคงอยู่ในระดับปกติ หลังจากการรับประทานอาหาร 4-6 ชั่วโมง ร่างกายจะหลั่งฮอร์โมนบางชนิดออกมาเพื่อรักษาระดับน้ำตาลในร่างกายและเพิ่มการสร้างกลูโคสจากอาหารแหล่งอื่นๆแทนเช่น ไขมัน

“การกินอาหารที่มีค่าดัชนีน้ำตาลสูงจึงมีผลให้ระดับกรดไขมันในเลือดเพิ่มขึ้นมากกว่าการรับประทานอาหารที่มีค่าดัชนีน้ำตาลต่ำอีกด้วย”

การกินอาหารที่มีค่าดัชนีน้ำตาลต่ำ อาหารแคลอรี่ต่ำ จึงช่วยลดโอกาสเสี่ยงของการเป็นโรคเบาหวาน โดยเฉพาะคนที่เป็นเบาหวานอยู่แล้วก็จะคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ดีขึ้น

“นอกจากนั้นอาหารที่ค่าดัชนีน้ำตาลต่ำจะทำให้รู้สึกอิ่มนาน ในขณะที่อาหารที่มีค่าดัชนีน้ำตาลสูงจะทำให้มีความอยากอาหารมากขึ้น” อาหารที่มีค่าดัชนีน้ำตาลต่ำจึงเหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการควบคุมน้ำหนัก และยังช่วยลดระดับไขมันในเลือดอีกด้วย

“เพื่อสุขภาพที่ดีของเราจึงควรหันมากินอาหารคาร์โบไฮเดรตที่มีค่าดัชนีน้ำตาลต่ำกัน..” ถ้าจะกินอาหารที่มีค่าดัชนีน้ำตาลสูงก็ควรเลือกอาหารที่ผ่านกระบวนการแปรรูปน้อยที่สุด เช่น รับประทานข้าวซ้อมมือแทนข้าวขัดสี หรือขนมปังโฮลวีทแทนขนมปังขาว

รับประทานผลไม้ทั้งผลเลยเช่นส้ม แทนที่จะกินเพียงน้ำส้มคั้น ซึ่งพฤติกรรมนี้จะช่วยลดโอกาสเสี่ยงของการเกิดโรคเบาหวาน โรคหัวใจ โรคหลอดเลือด และโรคอ้วนได้ด้วย

         ค่าดัชนีน้ำตาลนั้นเป็นเพียงส่วนหนึ่งของทางเลือกในการดูแลสุขภาพ แต่หลักที่ต้องไม่ลืมก็คือการรับประทานอาหารตรงเวลา รับประทานอาหารให้หลากหลาย(อาหาร5หมู่)

จำกัดน้ำตาลและของหวาน ลดอาหารไขมันสูง ทานผัก ผลไม้เป็นประจำ หรือเสริมอาหารด้วย งาดำ จมูกข้าว หรือเบต้ากลูแคนเพื่อผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยม

>> ลดเบาหวานด้วยอาหารเสริม Nutriga <<
>> เบาหวานเข้าจอตา อย่าประมาท <<
>> ปราบเบาหวานให้อยู่หมัด <<

The post ลดน้ำตาลในเลือด…ห่างไกลเบาหวาน appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าโรคเบาหวานสามารถส่งผลต่อทุกอวัยวะในร่างกายก็ว่าได้ ซึ่งอวัยวะที่พบบ่อยว่าได้รับผลแทรกซ้อนจาก’เบาหวาน’ คือ สมอง หัวใจ ไต และดวงตา

โรคตาที่พบบ่อยในผู้ป่วยเบาหวาน

ตามหลักแล้วผู้ป่วยที่เป็นเบาหวานจะต้องได้รับการตรวจดวงตาเป็นประจำทุกปี เพื่อดูว่ามีภาวะเบาหวานขึ้นจอประสาทตาหรือไม่ นอกจากนี้ยังควรมีการตรวจภาวะต้อกระจกและต้อหินร่วมด้วย

เนื่องจากระดับน้ำตาลในเลือดที่เปลี่ยนไปอาจส่งผลให้เป็นต้อกระจกเร็วได้ขึ้นและการป่วยด้วยโรคเบาหวานเมื่อนานวันเข้าอาจทำให้เกิดต้อหินได้

เบาหวานขึ้นจอประสาทตาแบ่งได้เป็น 2  ระยะคือ

1. ระยะที่ยังไม่มีเส้นเลือดงอกผิดปกติ ซึ่งในระยะนี้ส่วนใหญ่ไม่จำเป็นต้องทำการรักษา แต่ต้องตรวจติดตามอาการเป็นระยะทุก4-8 เดือนแล้วแต่กรณี

2. ระยะที่มีเส้นเลือดงอกผิดปกติ เนื่องจากโรคเบาหวานทำให้ระบบการไหลเวียนเลือดในร่างกายเปลี่ยนแปลงแย่ลง เมื่อเลือดไม่สามารถนำออกซิเจนมาเลี้ยงเซลล์ในดวงตาได้เหมือนเดิม

กลไกของร่างกายจึงพยายามงอกเส้นเลือดใหม่ขึ้นมา เมื่ออาการดำเนินมาถึงระยะยี้ อาจต้องใช้การยิงเลเซอร์เข้าที่บริเวณจอประสาทตาที่ไม่มีผลต่อการรับภาพ

และทำลายเส้นเลือดที่งอกใหม่เพื่อป้องกันไม่ให้การมองเห็นแย่ลงหรือสูญเสียการมองเห็นไป เนื่องจากถ้าปล่อยทิ้งไว้นานๆเส้นเลือดที่งอกผิดปกติอาจแตกออก กลายเป็นเลือดออกในลูกตา

ผู้ป่วยจึงมองไม่เห็น ในบางรายมีอาการตื่นนอนขึ้นมาแล้วพบว่ามองอะไรไม่เห็นเลย สำหรับการยิงเลเซอร์อาจต้องยิงซ้ำหลายครั้งจนกว่าจะถึงจุดที่เหมาะสม

หลังจากยิงเลเซอร์แล้วผู้ป่วยอาจมีอาการตามัวอยู่ครู่หนึ่ง เป็นอาการมัวเนื่องจากความสว่างของแสงเลเซอร์ จะมองเห็นทุกอย่างเป็นสีม่วงๆสักพักก็จะกลับเป็นปกติ

นอกจากนี้เส้นเลือดที่งอกผิดปกติอาจก่อให้เกิดพังผืดไปดึงรั้งจอประสาทตาฉีกขาดได้อีกด้วย หากเป็นในจุดที่อันตราย ทำให้การมองเห็นแย่ลงได้หรือมีเลือดออกมากโดยที่เลือดไม่สลายไปเอง

อาจต้องผ่าตัดวุ้นตา โดยเจาะรูขนาดเล็กเข้าไปในลูกตา แล้วทำการผ่าตัดผ่านรูนั้นจะช่วยให้การมองเห็นดีขึ้น สำหรับโรคตาอื่นๆ เช่น ต้อกระจก

การรักษาทำได้โดยการผ่าตัดเปลี่ยนเลนส์ตา หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า “การลอกต้อกระจก” แล้วใส่เลนส์เทียมเข้าไปแทน ในกรณีของผู้ป่วยเบาหวานอาจมีภาวะที่เป็นอุปสรรคต่อการผ่าตัดต้อกระจก

เช่น ม่านตาไม่ขยาย เนื่องจากปกติเวลาผ่าตัดต้อกระจกจะต้องขยายม่านตาให้กว้าง ถ้าม่านตาขยายได้น้อย (มักพบในผู่ป่วยเบาหวาน) จะทำให้การผ่าตัดยากขึ้น

สำหรับการเกิดต้อหินมักเป็นผลพวงมาจากภาวะเบาหวานขึ้นจอประสาทตา และเป็นภาวะที่ต้องได้รับการรักษาเช่นกัน เหตุที่ผู้ป่วยเบาหวานควรไปรับการตรวจดวงตาอย่างสม่ำเสมอ

เนื่องจากเบาหวานขึ้นจอประสาทตาในระยะแรกๆจะไม่มีอาการแสดงใดๆ ยังคงมองเห็นเป็นปกติกว่าที่จะรู้ตัวว่าเบาหวานขึ้นจอประสาทตาส่วนใหญ่จะเป็นมากแล้ว

สิ่งหนึ่งที่ควรเข้าใจคือ กระบวนการรักษาภาวะขึ้นจอประสาทตาทำได้เพียงชะลอไม่ให้การมองเห็นแย่ลงกว่าเดิมเท่านั้น แต่ไม่สามารถทำให้ดวงตากลับมาดีเหมือนเดิมตอนก่อนเกิดโรคได้

ดังนั้นก่อนที่จะมาถึงขั้นนี้ผู้ป่วยเบาหวานสามารถป้องกันภัยร้ายคุกคามดวงตานี้ได้ ด้วยการรักษาระดับน้ำตาลในเลือด (ทั้งระดับน้ำตาลหลังอดอาหาร และระดับน้ำตาลสะสม)

ควบคุมความดันโลหิตให้อยู่ในเกณฑ์ปกติ รวมทั้งหมั่นตรวจดวงตาอย่างสม่ำเสมอ เสริมอาหารบำรุงสายตาเช่น ลูทีน ,แคโรทีนอยด์และวิตามินเอ

ไม่ว่าคุณจะเป็นเบาหวานหรือไม่ก็ตามคือ ดวงตาเป็นสิ่งที่เราสามารถถนอมและป้องกันได้ด้วยวิธีง่ายๆ เช่น สวมใส่แว่นกันแดดเมื่ออยู่กลางแจ้ง

ไม่สูบบุหรี่ นอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอเพื่อป้องกันไม่ให้ดวงตาล้า และพักสายตาเป็นระยะเมื่อต้องใช้งานคอมพิวเตอร์ แทบเล็ต หรือสมาร์ทโฟน ถนอมและปกป้องดวงตาของคุณตั้งแต่วันนี้

บทความน่าสนใจ

• อาหารเสริมบำรุงสายตาและดวงตา Target (ทาร์เกท)
• วุ้นตาเสื่อม ภัยร้ายเสี่ยงบอด!!
• วิธีบำรุงสายตา…เพื่อถนอมดวงตาให้ยืนยาว

The post ‘เบาหวาน’ขึ้นจอประสาทตา อย่าประมาท appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.