หลอดเลือด(เส้นเลือด)เป็นสิ่งที่ความสำคัญต่อร่างกาย เพราะสารอาหารต่างๆและออกซิเจนซึ่งมีความจำเป็นต่ออวัยวะในร่างกายจะถูกลำเลียงผ่านหลอดเลือด ถ้าหลอดเลือดไปเลี้ยงที่อวัยวะใดมีปัญหา ก็จะทำให้อวัยวะนั้นทำงานบกพร่อง

และถ้าหากเป็นอวัยวะที่มีความสำคัญมาก เช่น หัวใจ สมอง ผลที่เกิดตามมาก็จะเป็นโรคหัวใจ เส้นเลือดสมองแตกซึ่งมีความรุนแรงมากขึ้นด้วย

โรคหัวใจวาย

โรคหัวใจ มีหลายรูปแบบ ทั้งแบบที่เป็นมาตั้งแต่เกิด เช่น ลิ้นหัวใจรั่ว หรือแบบที่เกิดจากการติดเชื้อ แต่ที่พบบ่อยที่สุดก็คือ โรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด ซึ่งปัจจุบันมีคนไทยป่วยเป็นโรคหัวใจประมาณ 750,000 คน และมีผู้ป่วยรายใหม่เพิ่มขึ้นปีละ 22,000 ราย

ปกติหัวใจจะบีบตัวประมาณ 60-100 ครั้ง/นาที เพื่อสูบฉีดให้เลือดไหลเวียนในร่างกาย ซึ่งหัวใจจะบีบตัวได้ด้วยการทำงานของกล้ามเนื้อหัวใจ โดยอาศัยพลังงานจาก ออกซิเจน สารอาหาร เกลือแร่ และวิตามิน

จากเลือดที่มาหล่อเลี้ยงถ้าหากหลอดเลือดดังกล่าวตีบ(เลือดไหลได้บ้าง) กล้ามเนื้อหัวใจจะขาดเลือดแบบเรื้อรัง หากหลอดเลือดอุดตันเมื่อไหร่(เลือดไหลผ่านไม่ได้) กล้ามเนื้อหัวใจจะตาย ทำให้หัวใจวายเฉียบพลันได้ (Heart Attack)

หัวใจล้มเหลว

นอกจากหัวใจวายแล้ว โรคหัวใจอีกชนิดหนึ่งก็คือ หัวใจล้มเหลว (Heart Failure หรือ Congestive Heart Failure) หมายถึง ภาวะที่หัวใจไม่สามารถสูบฉีดเลือดไปเลี้ยงส่วนต่างๆของร่างกายได้เพียงพอ

ทำให้เกิดอาการไตวาย และอวัยวะต่างๆทำงานผิดปกติ ทำให้เสียชีวิตในที่สุด หรือหากขั้วหัวใจซีกขวาล้มเหลวก็จะทำให้เลือดไม่สามารถไหลเข้าหัวใจซีกขวาได้ดี

ผลที่ตามมาคือ ตับจะโต ทำให้แน่นท้อง ปวดท้อง เบื่ออาหาร และมีอาการขาบวม ท้องบวม แต่ถ้าหัวใจซีกซ้ายล้มเหลว จะทำให้มีเลือดคั่งในปอดมาก เหนื่อย หอบ ไอเป็นเลือด

ส่วนสาเหตุของหัวใจล้มเหลวนั้นเกิดจากโรคหลอดเลือดหัวใจตีบหรือตัน กล้ามเนื้อหัวใจตาย ลิ้นหัวใจตีบหรือรั่ว ความดันสูง กล้ามเนื้อหัวใจพิการจากสาเหตุต่างๆเช่น ไวรัส เบาหวาน แอลกอฮอล์ เป็นต้น

โรคหลอดเลือดสมอง

โรคหลอดเลือดสมอง เป็นภาวะที่สมองขาดเลือดไปเลี้ยง ซึ่งเกิดจากหลอดเลือดสมองตีบหรืออุดตันหรือฉีกขาด โรคหลอดเลือดสมองเป็นโรคที่พบบ่อยที่สุดของโรคทางเดินระบบประสาท

โดยผู้ป่วยเป็นโรคนี้มักจะเสียชีวิตหรือไม่ก็พิการเป็นอัมพฤกษ์ อัมพาต นอกจากนี้สำหรับผู้ที่มีปัญหาหลอดเลือดสมองตีบ เลือดจะไปเลี้ยงสมองไม่เพียงพอ เนื้อสมองบางส่วนจะค่อยๆตายในที่สุดทำให้ความสามารถของสมองลดลง จนกลายเป็นอัลไซเมอร์

ต้นเหตุของโรคหัวใจ

ต้นเหตุที่ทำให้หลอดเลือดหัวใจตีบนั้น ได้แก่ การมีไขมันในเลือดสูง(ทำให้หลอดเลือดอักเสบหรืออุดตัน) ความดันสูง(ทำให้หัวใจทำงานหนัก) เบาหวาน(ทำให้หลอดเลือดเสื่อมแล้วอุดตันได้ง่าย) ความอ้วน(ทำให้หัวใจทำงานหนักขึ้นเพิ่มภาระให้หัวใจ)

การกินคาร์โบไฮเดรตที่เปลี่ยนเป็นน้ำตาลได้เร็วมากเกินไป(ทำให้หลอดเลือดอักเสบแล้วตีบตันได้) การสูบบุหรี่(หลอดเลือดเสื่อม) ความเครียดและการไม่ออกกำลังกายสม่ำเสมอ

ปัจจัยเสี่ยงเหล่านี้จะทำให้หลอดเลือดที่ไปเลี้ยงกล้ามเนื้อหัวใจเริ่มตีบแคบหรืออุดตันมากกว่าปกติ (ยังไม่มีอาการใดๆที่แสดงออกมาชัดเจน)

แต่เมื่อใดก็ตามที่เกิดมีการหลุดร่อนของไขมันหรือเนื้อเยื่อ หรือมีลิ่มเลือดที่มีขนาดใหญ่ไหลมาตามเลือดแล้วมาอุดช่องนั้น หลอดเลือดก็จะอุดตัน ทำให้กล้ามเนื้อหัวใจขาดอากาศและอาหาร

ส่งผลให้มีอาการเจ็บเค้นอกคล้ายถูกของแหลมแทง ใจสั่น เหงื่อออก เหนื่อยขณะออกแรงเป็นลมหมดสติ โดยอาการจะเกิดขึ้นอย่างเฉียบพลัน และมีโอกาสเสียชีวิตทันที 30-40%

สาเหตุที่ทำให้เป็นอัมพฤกษ์ อัมพาต

ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองมักจะเป็นผู้ที่ป่วยเป็นโรคอื่นมาก่อน แล้วโรคดังกล่าวส่งผลทำให้เป็นหลอดเลือดสมอง โดยต้นตออันดับหนึ่งก็คือความดันสูง ซึ่งจะทำให้หลอดเลือดสมองแข็งตัวและเกิดการอุดตันได้ง่าย หรือถ้าความดันสูงมากๆ ก็อาจทำให้หลอดเลือดสมองแตกได้

ต่อไปก็คือ โรคเบาหวาน ซึ่งจะทำให้หลอดเลือดเสื่อมจึงทำให้อุดตันง่าย ถัดมาก็โรคหัวใจที่มีลิ้นหัวใจผิดปกติ หรือโรคหัวใจที่มีการเต้นของหัวใจผิดจังหวะที่จะทำให้เกิดลิ่มเลือด แล้วหลุดขึ้นไปอุดในสมองได้ สุดท้ายก็คือ โรคไขมันในเลือดสูง ไขมันดังกล่าวจะทำให้หลอดเลือดสมองตีบลงได้

นอกจากนี้ การสูบบุหรี่ก็เป็นปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญอีกอันหนึ่งที่ทำให้หลอดเลือดหัวใจและหลอดเลือดสมองเสื่อมสภาพลงได้มากกว่าคนธรรมดา คนสูบบุหรี่จึงมีโอกาสเป็นอัมพาตมากกว่าคนที่ไม่สูบหลายเท่า

รวมทั้งการดื่มแอลกอฮอล์ ความอ้วน ความเครียด การไม่ออกกำลังกาย ก็ทำให้เสี่ยงเป็นอัมพฤกษ์อัมพาตได้เช่นกัน

ไขมันทรานส์ หนึ่งในต้นเหตุ

ปัจจุบันอุตสาหกรรมการผลิตอาหาร มีการนำไขมันพืชไปผ่านกระบวนการแปรรูปทางวิทยาศาสตร์ที่เรียกว่า ไฮโดรจิเนชั่น (Hydrogenation) เพื่อทำให้ไขมันคงตัวอยู่ได้นานมากขึ้น

ไม่เสียง่ายไม่มีกลิ่นหืน มีรสชาติถูกปาก ราคาไม่แพง จนเกิดไขมันอิ่มตัวที่มีชื่อว่า ไขมันทรานส์ (Trans fatty acids)

ไขมันทรานส์พบมากในอาหารทอดทั้งหลาย รวมทั้งอาหารฟาสต์ฟู้ด ขนมเบเกอรี่ เช่น คุกกี้ ขนมปัง ขนมขบเคี้ยว เค้ก แครกเกอร์ ที่มีส่วนผสมของเนยขาว(Shortening)และมาการีน (Margarine)

รวมถึงของทอดจากที่ใช้น้ำมันที่มีไขมันทรานส์ในการทอด (ทอดซ้ำได้หลายครั้ง และทอดได้กรอบอร่อยและไม่ทำให้น้ำมันตกตะกอน) เช่น ไก่ทอด โดนัท ลูกชิ้นทอด ปาท่องโก๋ (ซึ่งเราไม่มีทางรู้ว่าร้านไหนใช้)

ไขมันทรานส์ เป็นไขมันที่อันตรายมาก เพราะนอกจากมันจะเข้าไปเพิ่มระดับ LDL คอเลสเตอรอลซึ่งเป็นคอเลสเตอรอลชนิดเลวในเลือด มันยังลดระดับ HDLคอเลสเตอรอล ซึ่งเป็นคอเลสเตอรอลชนิดดีในเลือดอีกด้วย

การกินอาหารที่มีไขมันทรานส์ติดต่อกันเป็นเวลานาน จึงยิ่งเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด ในประเทศที่พัฒนาแล้ว เช่น สหรัฐอเมริกา แคนาดา สหภาพยุโรปต่างออกข้อบังคับเกี่ยวกับการระบุปริมาณไขมันทรานส์บนฉลากโภชนาการ

บางแห่งประกาศห้ามร้านอาหาร ภัตตาคาร และผู้ประกอบการด้านอาหารทั้งหลายใช้ไขมันชนิดนี้ในการปรุงอาหารโดยเด็ดขาด

ในประเทศไทยเนื่องจากยังไม่มีมาตรการทางกฎหมายใดๆมาควบคุมการใช้ หรือบังคับให้ระบุปริมาณไขมันทรานส์บนฉลาก เราจึงต้องดูแลตัวเองด้วยการระมัดระวัง

หลีกเลี่ยงอาหารประเภทของทอด ที่ใช้น้ำมันทอดซ้ำๆจนหนืด ขนมขบเคี้ยวที่เก็บไว้นานๆก็ยังกรอบ รวมทั้งขนมที่มีส่วนประกอบของเนยขาวและมาการีน โดยเราไม่ควรกินไขมันทรานส์มากกว่า 0.5- 2 กรัม/วัน

อันที่จริงแล้วเราไม่ควรกินไขมันทรานส์เลยแม้แต่นิดเดียว (ก่อนจะซื้ออะไรกิน ควรดูให้ดีว่ามีไขมันทรานส์หรือไม่)

อย่ารอให้สายเกิน

สิ่งที่น่ากลัวก็คือ หัวใจและสมองเป็นสิ่งที่อยู่ภายใน เราจึงไม่ทราบว่าหลอดเลือดหัวใจหรือสมองของเราเริ่มตีบหรือใกล้จะตันหรือยัง ผู้ป่วยโรคนี้จึงมักจะไม่รู้ตัวว่าเป็นจนกว่าจะมีอาการแสดงออกมา (ซึ่งบางคนก็จะรู้เมื่อสายเกินแก้)

ที่น่าตกใจก็คือคนไทยที่ป่วย เป็นโรคหัวใจ มีอัตราการตายสูงถึง 17% ซึ่งสูงกว่าต่างประเทศกว่า 2 เท่าตัว รักษาโดยการกินยาก็จะมีค่าใช้จ่ายที่สูง หรือเลือกวิธีขยายหลอดเลือดหัวใจ (Balloon) ก็ประมาณ 100,000 บาทต่อเส้นเลือด 1 เส้น

หรือถ้าจะผ่าตัด By-Pass ก็จะมีค่าใช้จ่ายประมาณ 500,000 บาท/ครั้ง ขณะที่คนที่ป่วยกลับมาเป็นปกติได้มีน้อยมากๆ พูดง่ายๆว่าโรคหัวใจและโรคหลอดเลือดสมอง เป็นสองโรคที่หากเราเป็นแล้ว ถ้าไม่ตายก็อาจหมดตัวได้

โอเมก้า 3 ลดความเสี่ยง

ผลงานวิจัยมากมายที่ระบุว่า โอเมก้า 3 ช่วยป้องกันการแข็งตัวของเกล็ดเลือด ซึ่งช่วยลดความเสี่ยงของการเป็นโรคหัวใจและโรคหลอดเลือดสมอง ช่วยลดอาการของโรคความดันสูง ข้ออักเสบ อาการปวดศีรษะไมเกรน

นอกจากนี้ยังมีความสำคัญต่อการพัฒนาของสมองและการเรียนรู้อีกด้วย (ในสมองของเรามีไขมันเป็นส่วนประกอบมากกว่า 60% จึงต้องการไขมันชั้นดีเพื่อให้สมองสามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ)

ด้วยเหตุนี้เราจึงสามารถลดความเสี่ยงของการเป็นโรคดังกล่าวด้วยการกินปลาอย่างน้อยสัปดาห์ละ 2-4 ครั้ง อย่างไรก็ตามปลาที่มีโอเมก้า 3 จะต้องเป็นปลาจากทะเลน้ำลึก

เช่น ปลาทูน่า ปลาแซลมอน ปลาซาดีน ที่ได้กินสาหร่ายหรือแพลงก์ตอนตามธรรมชาติเท่านั้น ปลาที่เลี้ยงในบ่อแล้วให้อาหารประเภทอื่นจะมีโอเมก้า 3 น้อย

กินถั่วเหลืองลดความเสี่ยง

องค์กรอาหารและยาของสหรัฐอเมริกา ได้แนะนำให้กินถั่วเหลืองและผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลือง เช่น นมถั่วเหลือง เต้าหู้ เต้าเจี้ยว เป็นประจำ เพราะถั่วเหลืองอุดมไปด้วยโปรตีน ไขมัน คาร์โบไฮเดรต และไอโซฟลาโวนส์ที่ช่วยต่อต้านมะเร็ง โรคหัวใจ

แถมมีสาร Phytoestrogen ซึ่งเป็นสารธรรมชาติที่ได้มาจากพืช ที่มีผลในการป้องกันหรือปรับเปลี่ยนภาวะความเครียดผิดปกติของร่างกายหรือการเกิดโรคต่างๆ รวมทั้งปัญหาที่เกี่ยวเนื่องกับภาวะหมดประจำเดือนได้อีกด้วย

นอกจากนี้ ถั่วเหลืองยังมีวิตามินเกลือแร่ และใยอาหาร นอกจากนี้คนที่กินถั่วเหลืองเป็นประจำวันละ 25-47 กรัม จะช่วยลด LDLคอเลสเตอรอลซึ่งเป็นการช่วยป้องกันโรคหัวใจและหลอดเลือด

และรักษาระดับความดันในหลอดเลือด และการบริโภคนมถั่วเหลืองหรือเต้าหู้ 1 ถ้วยทุกวัน จะสามารถลดอัตราการเสี่ยงต่อการเกิดโรคมะเร็งบางชนิดในอีกด้วย

คนในยุคปัจจุบันที่หันมากินอาหารที่มีใยอาหารน้อย เช่น อเมริกา อังกฤษ รวมทั้งประเทศไทยจึงมีผู้เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจวายค่อนข้างสูง ขณะที่โรคนี้แทบไม่พบในชาวคนแอฟริกันที่กินอาหารที่มีใยอาหารมากเลย

เหตุที่โรคนี้แทบจะไม่พบในกลุ่มคนที่กินอาหารที่มีใยอาหารสูงก็เพราะว่าอาหารที่มีใยอาหารมาก เช่น ธัญพืช พืชผัก ผลไม้ ถั่ว มักจะเป็นอาหารที่มี LDL คอเลสเตอรอลต่ำหรือไม่มีเลยนั่นเอง

ฉะนั้นถ้าเรากินอาหารให้ถูกหลัก กินปลา โอเมก้า3 ถั่วเหลือง กินใยอาหารให้มากพอ เลี่ยงอาหารที่มีความเสี่ยงก็จะช่วยลดความเสี่ยงของการเป็นโรคหัวใจ อัมพฤกษ์ อัมพาตได้นั่นเอง

บทความที่น่าสนใจ

• โรคหัวใจ ภัยร้ายใกล้ตัวคนทำงาน
• ทำไมเราถึงเสี่ยงเป็นโรค “ไขมันในเลือด” สูง
• ลดไขมันในเลือด ด้วยน้ำมันรำข้าว Orysamin

The post ทำไมคนไทยเสี่ยง ‘เป็นโรคหัวใจ’ appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

ตอนที่เราเกิดมาใหม่ๆนั้น หลอดเลือดของเราจะสะอาด ไขมันในเลือดจะต่ำมาก และยังไม่มีไขมันเกาะที่ผนังหลอดเลือด แต่พออายุมากขึ้นและมีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม

เราก็จะมีไขมันมาเกาะที่ผนังหลอดเลือดสะสมมากขึ้นเรื่อยๆ เราก็จะเป็นโรคไขมันในเลือดสูง ความน่ากลัวของโรคนี้ไม่ได้อยู่ที่ตัวมันเอง แต่อยู่ที่โรคที่จะเป็นหลังจากที่มีไขมันในเลือดสูง

เพราะเมื่อมีไขมันเกาะที่ผนังเลือดมากขึ้น หลอดเลือดก็จะมีช่องที่เล็กลง(หลอดเลือดตีบ) ทำให้เลือดไหลผ่านได้ยากขึ้น หัวใจต้องทำงานหนักมากขึ้น

เพราะต้องใช้แรงเพิ่มมากขึ้นในการปั๊มให้เลือดไหลเวียนได้ทั่วร่างกาย ส่งผลให้ความดันของเราสูงขึ้นจนเป็นโรคความดันสูง

นอกจากนี้ถ้าหลอดเลือดที่ติดหรืออุดตันเป็นหลอดเลือดที่หัวใจ ก็จะทำให้มีโอกาสเป็นโรคหัวใจวายเสียชีวิตได้ หรือถ้าเป็นหลอดเลือดที่สมองตีบหรืออุดตันก็มีโอกาสที่หลอดเลือดในสมองจะแตก

ทำให้เป็นอัมพฤกษ์อัมพาตหรือตายได้เช่นกัน ถ้าเกิดตีบตันที่หลอดเลือดอวัยวะเพศ ก็จะทำให้สมรรถภาพทางเพศเสื่อม หรือถ้าตีบตันที่หลอดเลือดที่เลี้ยงตับก็ทำให้เป็นโรคตับได้

พูดง่ายๆว่า ไขมันในเลือด เป็นต้นเหตุของโรคเรื้อรังแทบทั้งหมด เมื่อไขมันในเลือดสูงบริเวณไหน อวัยวะตรงนั้นก็จะมีปัญหานั่นเอง..

ไขมันดีและไม่ดี

ไขมันในเลือด มีอยู่หลายชนิดแต่ที่มีความสำคัญได้แก่ คอเลสเตอรอลและไตรกลีเซอไรด์ โดยไขมันในเลือดก็เหมือนกับไขมันในอาหาร ที่มีทั้งส่วนที่เป็นประโยชน์และเป็นโทษปะปนกันอยู่

• ไขมันดี (HDL คอเลสเตอรอล) ไขมันประเภทนี้จะทำหน้าที่ลำเลียงคอเลสเตอรอลไปใช้ที่ตับ ทำให้ไขมันอุดตันตามเส้นเลือดน้อยลง

ฉะนั้นไขมันประเภทนี้ยิ่งเรามีมากก็ยิ่งดี (อย่างน้อยควรมีมากกว่า 40-45  มิลลิกรัม/เดซิลิตร) ไขมันประเภทนี้จะมีมากในอาหารที่มีกรดไขมันไม่อิ่มตัว เช่น ปลา ถั่ว

• ไขมันไม่ดี (LDL คอเลสเตอรอล) ถ้าเรามีไขมันประเภทนี้มากเกินไป (มากกว่า 130 มิลลิกรัม/เดซิลิตร) ไขมันเหล่านี้จะไปสะสมอยู่ตามผนังหลอดเลือดแดงทั่วร่างกาย

เราจึงต้องควบคุมไม่ให้มีไขมันประเภทนี้มากเกินไป โดยไขมันประเภทนี้จะมีมากในอาหารที่มีไขมันอิ่มตัวสูงเช่น ไขมันสัตว์ ยกเว้นปลา น้ำมันปาล์ม น้ำมันมะพร้าว เนย ชีสต์

• ไขมันไตรกลีเซอไรด์ เป็นไขมันอีกชนิดหนึ่งที่เป็นแหล่งพลังงานสำคัญของร่างกาย โดยอาหารพวกแป้งและน้ำตาล รวมทั้งโปรตีนที่เหลือใช้จะถูกเปลี่ยนเป็นไตรกลีเซอไรด์

และถูกเก็บสะสมไว้ที่ชั้นไขมันเพื่อเป็นพลังงานสำรอง นอกจากนี้ไตรกลีเซอไรด์ยังช่วยในเรื่องการดูดซึมวิตามิน  A D E K ด้วย

อย่างไรก็ตามมีข้อมูลบ่งชี้ว่า การมีไขมันชนิดนี้มากเกินไป (มากกว่า 150 มิลลิกรัม/เดซิลิตร) ก็จะทำให้เราเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือดตับอ่อนอักเสบ(ทำให้เป็นเบาหวาน)

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในคนที่อ้วน เป็นเบาหวาน ความดันสูง และมีระดับ HDL คอเลสเตอรอลต่ำ ด้วยเหตุนี้เราจึงต้องควบคุมไม่ให้มีไตรกลีเซอไรด์มากเกินไปเช่นกัน (ไขมันประเภทนี้จะมีมากในไขมันสัตว์)

สาเหตุที่ทำให้ไขมันในเลือดสูง

สาเหตุของโรคไขมันในเลือดสูงมีหลายปัจจัย แต่สาเหตุหลักก็คือ การกินอาหารที่มีกรดไขมันอิ่มตัวสูง ซึ่งมักจะพบในไขมันสัตว์และในน้ำมันพืชบางชนิด

เช่น น้ำมันปาล์ม น้ำมันมะพร้าว กะทิ นอกจากนี้ยังรวมถึงการกินน้ำตาลมากเกิน การดื่มแอลกอฮอล์ สูบบุหรี่ รวมถึงคนที่อ้วน คนที่ขาดการออกกำลังกาย คนที่เป็นโรคเบาหวาน ความดันสูง และมีกรรมพันธุ์ ก็อาจเป็นสาเหตุนึงที่ทำให้ไขมันในเลือดสูงได้

เนื้อของสัตว์แต่ละประเภทจะมีไขมันอิ่มตัวและพลังงานไม่เท่ากันเช่น ในปริมาณ 2 ช้อนโต๊ะที่เท่ากัน หมู,เนื้อจะมีโปรตีน 8 กรัม,ไขมัน 8 กรัม พลังงาน 150 กิโลแคลอรี่

ถ้าเป็นไก่-เป็ดก็จะมีโปรตีน 7 กรัม,ไขมัน 3 กรัมพลังงาน 55 กิโลแคลอรี่ (ไขมันส่วนใหญ่อยู่ที่หนัง และจะอยู่ในเนื้อน้อย) ปลา,ถั่วจะมีโปรตีน 7 กรัมไขมัน 1 กรัม พลังงาน 35 กิโลแคลอรี่

จะเห็นว่าในปริมาณเท่ากัน เนื้อสีแดง (หมู เนื้อ) จะให้พลังงานสูงกว่าหลายเท่า (กินแล้วอ้วนง่ายกว่า) และมีไขมันสูงกว่าแหล่งโปรตีนอื่นหลายเท่า โดยส่วนใหญ่จะเป็นไขมันอิ่มตัวที่ทำให้เรามี LDLคอเลสเตอรอลและไตรกลีเซอไรด์มากขึ้น

พอหันกลับมามองอาหารประเภทโปรตีนที่เราและลูกหลานกินกันเป็นประจำเราจะพบเลยว่า คนส่วนใหญ่มักจะกินเนื้อหมู เนื้อวัว เนื้อสีแดงแทบทุกวัน ไม่ค่อยได้กินปลาหรือถั่ว

จึงทำให้เราได้รับ LDL คอเลสเตอรอลและไตรกลีเซอไรด์มากเกินไป ,ส่วนHDLคอเลสเตอรอลก็ได้รับน้อยเกินไป  จึงส่งผลให้ไขมันในเลือดสูงและเป็นโรคเรื้อรังอื่นๆตามมาอีกมากมาย

นอกจากเราจะได้รับไขมันส่วนเกินจากเนื้อสัตว์ที่เรากินแล้ว เรายังได้รับไขมันจากน้ำมันที่ใช้ในการปรุงอาหารด้วยวิธีการทอดหรือผัดเช่น หมูทอด ไก่ทอด ไข่เจียว ไข่ดาว ผัดซีอิ้ว

ผัดกระเพรา ผัดไทย ข้าวผัด แฮมเบอร์เกอร์ มันฝรั่งทอด สปาเก็ตตี้ ขนมขบเคี้ยว โดนัท ฯลฯ

อาหารทอดๆส่วนใหญ่จะใช้น้ำมันปาล์มซึ่งมีไขมันอิ่มตัวประมาณ 6 กรัมต่อน้ำมัน 1 ช้อนโต๊ะ นั่นแปลว่าเพียงแค่ 3 ช้อนโต๊ะครึ่งเราก็ได้ไขมันอิ่มตัวมากเกิน 20 กรัมแล้ว

ส่วนอาหารที่ใช้น้ำมันถั่วเหลืองเราก็ยังคงได้รับไขมันอิ่มตัวประมาณ 2.5 กรัมต่อน้ำมัน 1 ช้อนโต๊ะ การกินมากกว่า 8 ช้อนโต๊ะ ก็ทำให้เราได้รับไขมันอิ่มตัวมากเกินไปอยู่ดี..

รวมถึงการกินอาหารที่ใช้ส่วนผสมที่มีไขมันอิ่มตัวเป็นส่วนผสม เช่น พิซซ่าใช้ยีสต์ผสม ขนมปังทาเนย สปาเก็ตตี้คาโบนาร่า ช็อคโกแลต คุกกี้ และอาหารที่ใช้กะทิเป็นส่วนผสม(ไขมันจากมะพร้าว)

เช่น แกงเขียวหวาน บัวลอยกะทิ กล้วยบวชชี สิ่งเหล่านี้จะยิ่งทำให้เราได้รับไขมันอิ่มตัวเข้าไปจำนวนมาก ทำให้ไขมันในเลือดสูงและเป็นโรคเรื้อรังได้เช่นกัน

แม้แต่คนที่ชอบกินผัก กินเจ มังสวิรัติ ที่ทำไปด้วยความคาดหวังว่าจะมีสุขภาพที่ดี แต่ถ้ากินอาหารที่ใช้น้ำมันในการทำอาหารเช่น ผัดผัก เต้าหู้ทอด เผือกทอด ข้าวมันไก่เจ

คนเหล่านี้ก็จะได้รับไขมันอิ่มตัวเข้าไปจำนวนมากเช่นกัน คนกลุ่มนี้ก็เลยอาจป่วยเป็นโรคเรื้อรังได้แทนที่จะมีสุขภาพดี

วิธีป้องกันและแก้ไข

ในส่วนของโปรตีนเราก็ควรเลือกกินโปรตีนให้หลากหลาย โดยเลือกกินโปรตีนจากปลาและถั่วให้ได้อย่างน้อย 2-4 ครั้ง/สัปดาห์ โดยเราต้องกินไขมันดีจากปลาและถั่วให้มากพอ เพื่อให้ได้ไขมันดีที่จะช่วยเพิ่ม HDLคอเลสเตอรอล และลด LDLคอเลสเตอรอล

ควรลดอาหารทอดหรือผัด (วันนึงไม่ควรเกิน 1-2 จาน เพราะวันนึงเราไม่ควรกินไขมันเกินวันละ 65 กรัมหรือ 4 ช้อนโต๊ะ) แล้วลดอาหารที่ใช้ไขมันอิ่มตัวเป็นส่วนผสม (มีชีสต์ เนย กะทิ) โดยในวันนึงเราไม่ควรได้รับไขมันอิ่มตัวมากกว่า  20 กรัม

เลือกกินอาหารที่ใช้วิธีการนึ่ง อบ ย่างแทน แต่ถ้าต้องกินอาหารทอดหรือผัดก็เลือกที่ใช้น้ำมันที่มีไขมันอิ่มตัวน้อยกว่า เช่น น้ำมันมะกอก น้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันคาโนล่า

หลีกเลี่ยงอาหารที่ใช้น้ำมันที่มีกรดไขมันอิ่มตัวสูง เช่น น้ำมันปาล์ม น้ำมันมะพร้าว น้ำมันข้าวโพด น้ำมันทานตะวัน น้ำมันงา

รวมถึงควรออกกำลังกายครั้งละ 30 นาที อาทิตย์ละ 3-6 วัน ควบคุมน้ำหนักอย่าให้เกินมาตรฐาน กินผักผลไม้ หรือธัญพืชให้มากขึ้น

และหยุดสูบบุหรี่เพราะสารในบุหรี่จะลดระดับ HDLคอเลสเตอรอลได้ เพียงรู้จักเลือกกินอาหารให้ถูกหลักถูกวิธีเท่านี้ ก็จะทำให้เราไม่ต้องเสี่ยงต่อการมีไขมันในเลือดสูงอีกต่อไป

ซึ่งจะทำให้เป็นโรคเรื้อรังตามมาได้อีกมากมาย…

บทความที่น่าสนใจ

• รู้หรือไม่ ‘ไขมันในเลือดสูง’ เป็นภัยต่อสุขภาพและชีวิต
• ไขมันพอกตับ เสี่ยงกับมะเร็ง
• ลดไขมันในเลือดด้วยน้ำมันรำข้าว Orysamin

The post ทำไมเราถึงเสี่ยงเป็นโรค “ไขมันในเลือด” สูง appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

ในช่วงวันหยุดยาวเช่นปีใหม่หรือสงกรานต์ จะมีการรณรงค์เรื่อง 7 วันอันตรายเพื่อป้องกันอุบัติเหตุ แม้กระทั่งช่วงที่มีปัญหาเรื่องไข้หวัดนก ไข้หวัด 2009 โรคมือเท้าปาก

หลายคนก็ต่างให้ความสนใจกับเรื่องเหล่านี้กันอย่างกว้างขวาง แน่นอนว่าการระมัดระวังในเรื่องดังกล่าวเป็นสิ่งที่ดี เพราะช่วยลดโอกาสเจ็บป่วยหรือเสียชีวิตของเราและคนที่เรารักได้

แต่เรื่องน่าเศร้าและน่าเป็นห่วงก็คือ ผู้คนและรัฐบาลให้ความสนใจหรือใส่ใจต่อ 7 วันอันตรายและโรคดังกล่าวมาก ทั้งๆที่มีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ที่ว่านี้ประมาณปีละ 1,000-3,000 คน

แต่ทั้งรัฐบาลและผู้คนทั่วไปกลับให้ความสนใจในเรื่องที่ทำให้คนตายปีนึงนับแสนคน เจ็บป่วยปีหนึ่งนับล้านคนน้อยมาก ไม่ได้หมายความว่าคนตายน้อยเป็นเรื่องที่ไม่ควรสนใจ

แต่หมายถึงเราควรให้ความสนใจในเรื่องที่เป็นสาเหตุหลักที่ทำให้คนไทยตายเป็นจำนวนมากให้มากกว่านี้

กระทรวงสาธารณสุขระบุว่าปี 59 มีผู้ป่วยที่เป็นโรคมะเร็ง 2 แสนกว่าคน โรคหัวใจขาดเลือด 2 แสนกว่าคน เบาหวาน 6 แสนกว่าคน ความดันโลหิตสูงอีก 8 แสนกว่าคน

แถมยังมีผู้ป่วยจำนวนมากที่ยังไม่รู้ตัวว่าป่วยเลยไม่ได้ไปพบแพทย์ มีผู้ป่วยแอบแฝงมากกว่าตัวเลขดังกล่าวอีกมากเช่น ความจริงอาจมีผู้ป่วยเป็นเบาหวานราว 3 ล้านคนรวมถึงคนที่มีความเสี่ยงอีก 6-7 ล้านคนเป็นต้น

รวมๆกับโรคอื่นๆแล้วน่าจะมีคนป่วยโรคเรื้อรังเกือบครึ่งประเทศ

มีคนเสียชีวิตจากโรคมะเร็งประมาณ  50,000 คน โรคหัวใจ 18,000 คน โรคหลอดเลือดสมอง  17,000 คน รวมๆแล้วมีผู้เสียชีวิตจากโรคเรื้อรังเหล่านี้มากกว่า 1 แสนคน/ปี

หรือพูดง่ายๆว่า หรือเฉลี่ยกว่าวันละเกือบ 250 คน และโรคเรื้อรังเหล่านี้เป็นสาเหตุการตายอันดับต้นๆของคนไทยติดต่อกันมานานกว่า 10 ปีแล้ว

คนไทยเป็น “โรคเรื้อรัง” มากขึ้น

สิ่งที่เกิดขึ้นในเมืองไทยก็เป็นไปในทิศทางเดียวกันกับทั่วโลก คนไทยเป็นโรคเหล่านี้เพิ่มขึ้นจากอดีตหลายเท่าเช่น เป็นความดันสูงเพิ่มจากเมื่อ 10 ปีก่อนประมาณ 500%

เป็นเบาหวาน หัวใจ มะเร็ง หลอดเลือดสมองเพิ่มขึ้นจากหกปีก่อนเกือบ160% ส่วนคนที่อายุ 60 ปีขึ้นไป เกินครึ่งจะมีโรคประจำตัวอย่างน้อย 1 โรค

แถมในปัจจุบันเด็กประถมก็สามารถเป็นมะเร็งหรือเบาหวานกันแล้ว โรคเหล่านี้จึงไม่ใช่โรคของคนแก่และไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป…

ไม่ได้เป็นเพราะพันธุกรรมหรือเชื้อโรค

คนบางส่วนอาจเข้าใจผิดว่าการที่คนไทยเป็นโรคเหล่านี้มากขึ้นเมื่อเทียบกับอดีตเป็นเรื่องของพันธุกรรม หรือเป็นเพราะไปติดเชื้อโรคมา ที่จริงโรคเหล่านี้ส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดจากเชื้อโรค แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปจากอดีตและเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้คนไทยกลายเป็นคนอมโรค

และมีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคก็คืออาหารการกินและพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปนั่นเอง…พูดง่ายๆว่า เป็นเพราะคนไทยรับเอาวัฒนธรรมการกินทางตะวันตกเข้ามามากไป จึงทำให้เราเป็น โรคเรื้อรัง มากขึ้นนั่นเอง

แพทย์ไม่ใช่ที่พึ่งทั้งหมด

 โรคเรื้อรังนั้นเราไม่สามารถพึ่งพาแพทย์ส่วนใหญ่ได้ เพราะแพทย์ส่วนใหญ่ก็ยังไม่สามารถเอาตัวรอดจากโรคเรื้อรังเหล่านี้ สาเหตุเพราะตอนเรียนแพทย์จะเรียนเกี่ยวกับโภชนาการ (อาหารการกิน) ที่เป็นต้นเหตุของ โรคเรื้อรัง น้อยมากๆ

ส่วนใหญ่จะเรียนเกี่ยวกับการใช้ยาและการผ่าตัดเพื่อรักษา หลังจากเรียนจบส่วนใหญ่ก็จะมุ่งศึกษาเฉพาะทางจึงมีความรู้เฉพาะสาขาที่เรียน

ส่งผลให้แพทย์ส่วนใหญ่มีความรู้ด้านอาหารการกินน้อยมากๆ และยิ่งถ้าเราเจาะลึกลงไปจะพบว่า ตำราแพทย์จำนวนมากก็ล้วนแล้วแต่เขียนหรือสนับสนุนโดยบริษัทที่ผลิตยา  ผลงานวิจัยทางการแพทย์ส่วนใหญ่ก็มาจากบริษัทที่ผลิตยาหรือเครื่องมือทางการแพทย์

คนไทยกินยาเกินจำเป็น

ด้วยเหตุที่แพทย์ถนัดการใช้ยาจึงทำให้องค์ความรู้ของคนไทยส่วนใหญ่เป็นลักษณะที่รักษาอาการป่วยต่างๆด้วยการใช้ยาเช่น เป็นไมเกรนก็ใช้ยา ปวดข้อก็ใช้ยา เป็นโรคกระเพาะก็ใช้ยา คนไทยส่วนหนึ่งจึงเริ่มติดนิสัยที่จะต้องกินยา

เช่น เวลาเป็นไข้หวัดธรรมดาก็จะกินยาพารา ทั้งๆที่ถ้าพักผ่อนก็จะหายไปเองได้ และเมื่อเกิดอาการเจ็บป่วยก็มักจะไปซื้อยาตามร้านขายยามากินเองโดยไม่ปรึกษาแพทย์

ด้วยเหตุนี้คนไทยจำนวนมากจึงบริโภคยาเกินจำเป็นและเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ ปริมาณยาที่คนไทยบริโภคเฉลี่ยต่อคนมากกว่าประเทศที่พัฒนาแล้วถึงประมาณ 2-3 เท่า

ในขณะที่สุขภาพของคนไทยก็ไม่ได้ดีกว่าประเทศอื่นเลย นั่นยิ่งชี้ให้เห็นได้ว่ากินยามากก็ไม่ได้ช่วยให้สุขภาพดี

ที่น่ากลัวของเรื่องนี้ก็คือ 80%ของร้านขายยา ไม่มีเภสัชกรคอยให้คำแนะนำ นอกจากจะทำให้เรามีโอกาสได้รับยามากเกินไปแล้วยังมีโอกาสได้รับยาผิดทำให้เกิดโทษและเกิดการสะสมสารพิษที่เป็นอันตรายกับร่างกายได้

คนไทยเริ่มดื้อยา

คนไทยที่ซื้อยามากินเอง (โดยเฉพาะยาปฏิชีวนะ เช่น แอสไพริน) ส่วนหนึ่งก็จะกินยาไม่ครบตามขนาดที่เหมาะสม ส่วนหนึ่งก็จะกินตามที่คนอื่นแนะนำโดยไม่ปรึกษาแพทย์

ทำให้ได้รับยาไม่ตรงกับโรค ส่วนหนึ่งก็จะเลือกกินยาแรงเอาไว้ก่อน ส่วนนึงก็จะกินน้อยเกินไปพอใจแล้วก็หยุด

การกระทำเหล่านี้ทำให้เกิดแบคทีเรียสายพันธุ์ใหม่ที่ดื้อยาเพิ่มขึ้น ทำให้ในเวลาที่แพทย์ต้องใช้ยาปฏิชีวนะเพื่อรักษาในยามจำเป็น ก็จะใช้ไม่ได้ผลเท่าไหร่

พบว่าคนไทยดื้อยาปฏิชีวนะสูงถึง 80% ทั้งๆที่เมื่อ 10 ปีก่อน คนไทยดื้อยาเหล่านี้เพียง 1-2% เท่านั้น

สิ่งที่ตามมาหลังจากร่างกายดื้อยาก็คือ จะทำให้เกิดเชื้อฝีหนอง,E.coli ,ติดโรคทางเดินปัสสาวะอักเสบ, ติดเชื้อในช่องท้อง, ติดเชื้อในกระแสเลือดได้ง่ายขึ้น

ที่น่ากังวลก็คือ อาการดื้อยาในเด็กเล็กมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นด้วย โดยเฉพาะการติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจ และในระบบลำไส้ที่มีแนวโน้มสูงขึ้นเกือบ 90%

เนื่องจากมีการใช้ยาชนิดเดิมติดต่อนานหลายปี ทำให้เชื้อมีภูมิต้านทานต่อยา ส่งผลให้การรักษาที่ง่ายกลายเป็นยากขึ้น จนต้องมีการเปลี่ยนตัวยาใหม่ให้แรงมากกว่าเดิม

และบางครั้งอาจต้องใช้ยาหลายชนิดในการรักษา ซึ่งผลเสียก็คือ ยิ่งรักษาก็จะยิ่งเสียค่ารักษาที่สูงขึ้น และอาจทำให้เกิดอาการแทรกซ้อนขึ้นได้ โดยเฉพาะกรณีที่เด็กมีภูมิต้านทานต่ำเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว อาจรุนแรงถึงขั้นเสียชีวิตได้

ร่างกายพังเพราะยา

ยาหลายๆขนานถ้ากินมากเกินไป หรือต่อเนื่องเป็นเวลานาน ก็อาจจะส่งผลต่อผิวหนัง ทำให้มีอาการผื่นคัน ผิวหนังพอง แพ้แดด หรือส่งผลต่อทางเดินอาหาร ทำให้เกิดแผลในกระเพาะอาหาร

หรือส่งผลต่อระบบประสาทส่วนกลาง ทำให้ง่วงซึม มึนงง ซึมเศร้า หรือขัดขวางการเกาะกลุ่มของเกล็ดเลือด จึงมีผลต่อการทำงานของไต ทำให้ไตบวม ไตวาย

หรือทำให้เป็นแผลในระบบหัวใจและหลอดเลือด หลอดเลือดสมองอุดตัน ทำให้เสียชีวิตได้ แม้แต่ยาพาราเซตามอลที่มีการใช้อย่างแพร่หลาย

ถ้าเราใช้ยานี้เกินปริมาณที่แนะนำก็จะนำไปสู่การเกิดพิษต่อตับ จะนำไปสู่ภาวะตับวายและเสียชีวิตในที่สุดเช่นกัน

โรคเรื้อรังกับการใช้ยารักษา

ในการรักษาโรคเรื้อรัง แพทย์ส่วนใหญ่ก็จะใช้ยาในการรักษาทำให้ร่างกายของผู้ป่วยได้รับผลกระทบจากยาที่ใช้ต่อเนื่องนานๆ (หลายคนได้โรคตับโรคไตเพิ่มจากโรคที่เป็นอยู่)

ฉะนั้นหากใครเป็นโรคเรื้อรังและหวังพึ่งยา ชีวิตที่เหลืออยู่ก็จะเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานเป็นอย่างยิ่ง เพราะต้องกินยาไปเรื่อยๆ และมีสุขภาพที่อ่อนแอลงเรื่อยๆ (เหลือชีวิตยาวนานแค่ไหน ก็ทรมานยาวนานเท่านั้น)

ป้องกันดีกว่ารักษา

โรคเรื้อรังเหล่านี้มักจะแสดงอาการเมื่อเป็นหนักแล้ว คนที่ยังไม่เข้าโรงพยาบาลจึงไม่ได้แปลว่าเป็นคนที่สุขภาพดี ไม่ป่วย แข็งแรง เพราะโรคเหล่านี้จะแอบแฝงอยู่ภายในโดยที่เราไม่รู้ตัว เหมือนฆาตกรเงียบ บางคนจึงชะล่าใจโดยเฉพาะคนอายุไม่มาก

โรคเหล่านี้เมื่อเป็นแล้วจะมีแต่ความทุกข์ทรมาน และต้องเสียเงินในการรักษาจำนวนมาก บางโรคต้องใช้เงินหลายแสน เป็นล้านจนถึงหลายสิบล้าน

บางโรคต้องรักษาไปเรื่อยๆจนกว่าจะตาย พูดง่ายๆว่าถ้าใครเป็นโรคเหล่านี้เงินที่เก็บมาทั้งชีวิตก็แทบหมดไปเลย บางคนก็อาจจะถึงขั้นต้องกู้หนี้มารักษา และเป็นเรื่องน่าเศร้าที่การยื้อชีวิตกลับเป็นการทำให้อยู่อย่างทรมานยาวนานขึ้น

และเหตุนี้เองที่ผู้ป่วยส่วนใหญ่จึงมักจะรู้สึกเสียใจที่ไม่ดูแลตัวเองตั้งแต่ตอนที่ยังไม่เป็นโรคซะก่อน

ขณะที่ข้อมูลทางการแพทย์ระบุว่าโรคเรื้อรังเหล่านี้สามารถป้องกันได้ด้วยการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม และค่าใช้จ่ายในการพยายามป้องกันนั้นน้อยกว่านับ 10 เท่า เมื่อเป็นอย่างนี้จึงไม่มีเหตุผลอะไรที่เราจะเลือกปล่อยให้เป็นแล้วค่อยรักษา

สำหรับคนที่กำลังป่วยหากเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมก็สามารถบรรเทาอาการที่เป็นอยู่ได้ดีกว่าการรักษาด้วยยาเพียงอย่างเดียว ความรู้ในเรื่องพฤติกรรมดังกล่าวจึงมีความสำคัญต่อชีวิตและสุขภาพของเราเป็นอย่างมาก

อย่างไรก็ตาม ผู้ป่วยโรคเรื้อรังก็ควรจะได้รับการดูแลและรับคำปรึกษาจากแพทย์ด้วยไม่ควรตัดสินใจด้วยตัวเอง เพราะบางคนอาจมีอาการหนักมากจนชีวิตเหมือนอยู่บนเส้นด้าย อย่าลดยาด้วยตัวเอง ควรให้แพทย์เป็นผู้พิจารณาจะดีที่สุด

หนทางป้องกันและรักษาที่ถูกต้อง

ถ้าถามแพทย์ว่า ถ้าต้องการจะห่างไกลจากโรคเรื้อรังเราจะต้องทำยังไง แพทย์ก็จะต้องแนะนำว่าให้กินอาหารให้ครบ 5 หมู่ ออกกำลังกายให้สม่ำเสมอ

ซึ่งเรื่องนี้เป็นหลักการที่เด็กประถมก็รู้จักและเข้าใจเป็นอย่างดี และคนส่วนใหญ่ก็เชื่อว่า รู้แค่นี้แล้วทำตามหลักการนี้ก็พอแล้ว

แต่เหตุที่คนส่วนใหญ่ไม่สามารถป้องกันตัวเองจากโรคดังกล่าวได้หรือดูแลตัวเองเมื่อเป็นโรคเรื้อรังไม่ได้ ก็เพราะว่าความรู้ดังกล่าวยังไม่ครบถ้วนสมบูรณ์

คนที่มีความเข้าใจแค่นี้ก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าจะต้องทำหรือไม่ต้องทำอะไร ความรู้ที่ขาดหายไปและช่วยให้ห่างไกลโรคเรื้อรัง คุณจะพบได้ในตอนต่อไป…

บทความที่น่าสนใจ

• ไม่อยากแก่เร็ว ต้องดูแลสุขภาพอย่างไร
• อาหารเพื่อสุขภาพ ดีอย่างไร?
• ภูมิคุ้มกัน..เกราะป้องกันของมนุษย์

The post ความจริงของ “โรคเรื้อรัง” ที่คุณต้องรู้ appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

โรคเสื่อมของร่างกาย (Degenerative disease) คือ โรคที่มีความเสื่อมถอยในการทำงานของเซลล์ หรือโครงสร้างของเนื้อเยื่อ หรือ อวัยวะต่างๆของร่างกาย ซึ่งมักมีสาเหตุมาจากความเสื่อมถอยของเซลล์ร่างกาย

ปัจจุบันโรคเสื่อมของร่างกายมักจะเกิดก่อนวัยอันควร เนื่องมาจากการใช้ชีวิต และวิถีชีวิตที่เปลี่ยนแปลงไป และมลภาวะต่างๆในสิ่งแวดล้อมโดยเฉพาะอากาศที่เราหายใจเข้าไปสู่ร่างกาย น้ำที่เราดื่ม ซึ่งมักมีสารพิษปนเปื้อนอยู่ด้วย

รวมถึงรูปแบบการรับประทานชนิดต่างๆ ที่ในปัจจุบันมักจะชอบรับประทานอาหารปิ้งๆย่างๆ รมควันและทอด ทำให้ร่างกายได้รับ อนุมูลอิสระเข้าสู่ร่างกายตลอดเวลา ซึ่งเป็นสาเหตุหลักของโรคเสื่อมของร่างกายตามมา และทำให้เกิดภาวะ แก่ก่อนวัย ในที่สุด

อนุมูลอิสระเกี่ยวข้องอย่างไรกับความแก่

ทฤษฎีเกี่ยวกับความแก่และความเสื่อมที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดคือ ทฤษฎีของอนุมูลอิสระที่เข้ามาทำลายเซลล์ ทำให้เซลล์เกิดความเสื่อม

ร่างกายของคนเราประกอบด้วยเซลล์จำนวนมาก เซลล์เหล่านี้จะประกอบกันเป็นเนื้อเยื่อ และอวัยวะต่างๆ ดังนั้นถ้าเซลล์เกิดความเสื่อมขึ้นมา การทำงานของเซลล์เหล่านั้นก็จะผิดปกติไปหรือทำหน้าที่บกพร่อง ก็จะทำให้เกิดโรคเสื่อมและแก่ชราขึ้นมาได้

บางคนอาจจะมีอาการแก่ก่อนวัยทั้งๆที่อายุยังน้อย โดยสัญญาณแห่งความเสื่อมของเซลล์ที่พบได้เช่น เหนื่อยง่าย นอนไม่หลับ ปวดข้อ ปวดเข่า ท้องผูก อาหารไม่ย่อย อารมณ์ทางเพศลดลง มีริ้วรอย หรือซึมเศร้า

โดยที่อาการเหล่านี้ถ้าไม่ได้รับการดูแลที่ถูกต้องและรับประทานอาหารที่เหมาะสม อาจทำให้อาการลุกลามจนกลายเป็นโรคเรื้อรังอื่นๆตามมาได้เช่น โรคเบาหวาน ความดันโลหิตสูง มะเร็ง หรืออัลไซเมอร์

อนุมูลอิสระคืออะไร ?

อนุมูลอิสระคือโมเลกุลที่ไม่คงตัว มีอิเล็กตรอนไม่ครบคู่ เมื่อเข้ามาในร่างกายก็จะไปแย่งจับกับอิเล็กตรอนของเซลล์ในร่างกาย ทำให้เกิดพิษกับเซลล์ และเกิดการอักเสบ ทำลายเนื้อเยื่อต่างๆตามมา

เช่น ถ้าไปจับกับหลอดเลือด ก็จะทำให้หลอดเลือดแข็งตัว ไปที่สมองก็ทำให้สมองเสื่อม ความจำเสื่อม ไปที่ผิวหนังก็ทำลายคอลลาเจนทำให้ผิวเหี่ยวย่น หรือถ้าไปทำลาย DNA ของเซลล์ในร่างกาย ก็จะทำให้เกิดการเจริญที่ผิดปกติ ก่อให้เกิดโรคมะเร็งได้

อนุมูลอิสระมาจากไหน

อนุมูลอิสระมีที่มาทั้งจากภายนอกและภายในร่างกายได้แก่ มลพิษในอากาศ ฝุ่นละอองต่างๆ ควันบุหรี่ แสงแดด และความร้อนต่างๆ การได้รับรังสีหรือยาบางชนิดเป็นต้น

แต่อนุมูลอิสระที่พบมากที่สุดเกิดจากการเผาผลาญอาหารที่กินเข้าไปในร่างกาย  ร่างกายก็เหมือนกับรถยนต์ที่ต้องเผาผลาญน้ำมันเชื้อเพลิงให้เป็นพลังงานในการขับเคลื่อน และต้องปลดปล่อยของเสียออกมาทางท่อไอเสีย เมื่อเรากินอาหารเข้าไปก็จะเกิดการเผาผลาญอาหารเช่นกัน

ในไมโตคอนเดรียที่อยู่ในเซลล์กลายเป็นพลังงานให้ร่างกาย และปล่อยของเสียเป็นอนุมูลอิสระเกิดขึ้นในเซลล์ คล้ายๆกับการทำปฏิกิริยาของออกซิเจนกับเหล็ก ที่ส่งผลให้เหล็กขึ้นสนิม

 หรือในกรณีที่เราปอกแอปเปิ้ลทิ้งไว้ให้ถูกอากาศ แอปเปิ้ลจะมีการเปลี่ยนสี นั่นเป็นเพราะมีอนุมูลอิสระที่เกิดขึ้นจากออกซิเจนทำปฏิกิริยากับเนื้อแอปเปิ้ลนั่นเอง

รวมถึงการที่น้ำมันที่ถูกเก็บไว้นานๆ แล้วมีกลิ่นหืน ก็เป็นเพราะผลจากการทำปฏิกิริยาของน้ำมันกับออกซิเจนก่อให้เกิดอนุมูลอิสระเช่นกัน

ดังนั้น ทุกครั้งที่ร่างกายเผาผลาญสารอาหารให้เป็นพลังงาน ออกซิเจนจะถูกเปลี่ยนเป็นอนุมูลอิสระที่ชื่อว่า ซูเปอร์ออกไซด์ (Superoxide) ซึ่งมีอันตรายต่อร่างกายอย่างมหาศาล เพราะสามารถทำลายเซลล์ของร่างกายได้ถึงระดับ DNA

และเป็นจุดเริ่มต้นของโรคเสื่อมต่างๆ เช่น โรคเบาหวาน ความดัน โรคหัวใจขาดเลือด หลอดเลือดสมองแตก อัมพาต หรือโรคมะเร็ง ด้วยเหตุผลที่คนในปัจจุบันได้รับอนุมูลอิสระเพิ่มมากขึ้น จึงทำให้มีคนป่วยและเสียชีวิตด้วยโรคเหล่านี้สูงขึ้นอย่างมาก

โดยโรคที่คนเสียชีวิตมากที่สุดคือ โรคที่เกี่ยวกับหลอดเลือด นั่นก็คือ โรคหัวใจ รองลงมาคือ มะเร็ง ถัดมาก็เส้นเลือดในสมองแตก และเบาหวาน ตามลำดับ

โดยสถิติคนไทยเสียชีวิตจากโรคมะเร็งมากเป็นอันดับ 1 ในปีนึงคนไทยเป็นมะเร็งมากถึง 110,000 คน และในจำนวนนี้ก็เสียชีวิตไปประมาณ 80,000 ราย ส่วนอีก 30,000 ที่เหลือ ทยอยเสียชีวิตในปีถัดๆไป

ซึ่งภาวะโรคเสื่อมของร่างกายพบมากขึ้นในคนอายุที่ลดน้อยลง นั่นหมายความว่า อายุยังน้อย ก็ป่วยเป็นโรคเสื่อมของร่างกายกันแล้ว (หรือเรียกอีกอย่างว่าเกิดภาวะ แก่ก่อนวัย)

เมื่อป่วยเป็นโรคเสื่อมของร่างกายแล้ว แต่ละโรคต้องเสียค่าใช้จ่ายอย่างมากมายในการรักษาโรคเหล่านี้ บางรายต้องรับประทานยาตลอดชีวิต โอกาสหายขาดน้อยมาก และอาจจะต้องทุกข์ทรมานกับโรคเสื่อมเหล่านี้ไปจนกระทั่งเสียชีวิต

แล้วจะป้องกันการเสื่อมของร่างกายได้อย่างไร?

วิธีที่ดีที่สุดเพื่อป้องกันอนุมูลอิสระเข้ามาทำลายเซลล์คือ การควบคุมอาหารไม่ให้กินเกินความต้องการของร่างกาย หรือที่เราเรียกกันว่า Caloric restrictions

โดยปกติธรรมชาติของร่างกาย มีกลไกในการป้องกันและกำจัดอนุมูลอิสระที่ชื่อ ซูเปอร์ออกไซด์ (Superoxide) อยู่แล้ว นั่นก็คือ เอ็นไซม์ภายในร่างกาย

ที่ชื่อว่า ซุปเปอร์ออกไซด์ ดิสมิวเทส (Superoxide Dismutase) หรือ SOD ที่จะช่วยเปลี่ยนซูเปอร์ออกไซด์ที่อันตรายนี้ให้กลายเป็นน้ำและออกซิเจน

เพื่อลดการก่อโทษของอนุมูลอิสระในการทำอันตรายต่อเซลล์ของร่างกาย ส่งผลให้ร่างกายอยู่ได้อย่างปลอดภัย นี่เป็นกลไกธรรมชาติที่คอยป้องกันเซลล์ของร่างกายอยู่แล้ว แต่แม้ว่าร่างกายจะมีเอนไซม์ซุปเปอร์ออกไซด์ดิสมิวเทส (SOD) อยู่

แต่เอ็นไซม์ชนิดนี้จะมีปริมาณลดน้อยลงเรื่อยๆ เมื่อเรามีอายุที่เพิ่มมากขึ้น จนในที่สุดมีไม่เพียงพอต่อการกำจัดอนุมูลอิสระชนิดต่างๆ ก็จะทำให้เซลล์ของร่างกายเราเสื่อมลง

ส่งผลให้อวัยวะต่างๆภายในร่างกายของเราไม่สามารถทำงานให้มีประสิทธิภาพเหมือนเดิมได้ หลอดเลือดทำงานได้แย่ลง ตับ ตับอ่อน ไต ทำงานได้แย่ลง

เราจะป่วยเป็นโรคเสื่อมของร่างกาย เป็นโรคความดันโลหิตสูง โรคหลอดเลือดหัวใจ โรคหลอดเลือดสมองแตก ตีบ อัมพาต โรคเบาหวาน โรคไดและโรคมะเร็ง จนกระทั่งเราเสียชีวิตจากโรคต่างๆเหล่านี้ในท้ายที่สุด

สารต้านอนุมูลอิสระที่ร่างกายสร้างขึ้นได้เองมีอยู่ 2 วิธีคือ

1. การใช้เอ็นไซม์ในร่างกาย เช่นเอ็นไซม์ superoxide dismutase (SOD)  หรือเอ็นไซม์ glutathione peroxidase  โดยเอ็นไซม์ต่างๆเหล่านี้จะทำการสลายอนุมูลอิสระให้กลายไปอยู่ในรูปที่ไม่เป็นพิษต่อร่างกาย

และพบว่ามีแร่ธาตุหลายชนิดที่มีส่วนช่วยในการทำงานของเอ็นไซม์เหล่านี้ด้วยเช่น สังกะสี ทองแดง แมงกานีส และซีลีเนียม

2. สารต้านอนุมูลอิสระที่ไม่ใช่เอ็นไซม์ ได้แก่ วิตามินอี วิตามินเอ วิตามินซี รวมไปถึงสารต้านอนุมูลอิสระที่เรารู้จักกันดีคือ กลูต้าไธโอน โดยที่สารต้านอนุมูลอิสระเหล่านี้จะทำงานร่วมกัน และช่วยในการชุบชีวิตของสารต้านอนุมูลอิสระตัวอื่นๆได้

พอเราอายุมากขึ้น ความชราก็จะมีมากขึ้น สาเหตุหลักๆก็คือระดับฮอร์โมน วิตามิน แร่ธาตุ และกรดอะมิโนต่างๆในร่างกายของเราลดลงไป รวมถึงประสิทธิภาพของร่างกายในการย่อยและดูดซึมอาหารก็ลดลงด้วย

ดังนั้นถ้าเรารู้ถึงความสำคัญของสิ่งต่างๆเหล่านี้และบำรุงเพิ่มเติมให้สมดุลก็จะสามารถชะลอความชราออกไปได้นานมากขึ้น การกินอาหารแบบจำกัดแคลอรี่

โดยมีการเลือกกินอาหารอย่างเหมาะสมโดยเฉพาะผักและผลไม้ ซึ่งเป็นอาหารที่มีวิตามิน แร่ธาตุและกากใยสูงจึงช่วยป้องกันโรคที่เกิดจากวัยชราได้

ปริมาณสารอาหารที่แนะนำในแต่ละวัน ซึ่งสามารถบอกได้ว่าร่างกายเราได้รับสารอาหารเหล่านั้นเพียงพอแล้วหรือยัง ถ้าเราได้รับสารอาหารเหล่านี้ต่ำกว่าค่า RDA จะทำให้เราป่วยเป็นโรคได้

โดยค่านี้ได้จากการศึกษาค้นคว้าในคนหมู่มากทั่วไปและนำมาเฉลี่ย เพื่อให้ได้ข้อสรุปสำหรับคนทั่วๆไปเพื่อใช้เป็นแนวทางว่าอย่างน้อยควรจะได้รับสารอาหารปริมาณเท่าไหร่?

ถ้าเราต้องการสารอาหารในระดับที่ทำให้เกิดประโยชน์สูงสุดล่ะก็ เราจำเป็นต้องรับประทานอาหารเสริมเพื่อเติมเต็มให้เรามีสุขภาพดีเพียงพอต่อการป้องกันโรคภัยไข้เจ็บในสภาพปัจจุบัน

กินอาหารเสริมอะไรดี

ก่อนอื่นต้องเข้าใจก่อนว่า ก่อนที่จะกินอาหารเสริมเราควรจะต้องมีการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการกินอาหารและการใช้ชีวิตเช่น ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ ไม่นอนดึก ไม่ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ ซึ่งพฤติกรรมเหล่านี้ส่งผลต่อสุขภาพเป็นอย่างมาก

เมื่อเรารู้แล้วว่าสาเหตุการแก่ที่สำคัญเกิดจากอนุมูลอิสระที่เข้ามาทำลายเซลล์รวมถึงภาวะอักเสบเรื้อรัง  และเมื่อเราอายุมากขึ้นร่างกายจะผลิตสารต้านอนุมูลอิสระได้น้อยลง

จนเกิดภาวะไม่สมดุล สารต้านอนุมูลอิสระนี้มีความสำคัญเพราะสามารถช่วยป้องกันและชะลอการเกิดโรคภัยไข้เจ็บต่างๆได้

การกินอาหารเสริมต้านอนุมูลอิสระจึงน่าจะเป็นตัวเลือกที่เหมาะสม เราควรกินทีเดียวรวมกันหลายชนิดเนื่องจากสารต้านอนุมูลอิสระเหล่านี้จะทำงานกันเป็นทีม ไม่ว่าจะเป็นวิตามินหรือแร่ธาตุต่างๆที่เป็นสารต้านอนุมูลอิสระ

รูปแบบของสารอาหารแต่ละชนิดก็มีความสามารถในการดูดซึมที่แตกต่างกันเช่น กลูต้าไธโอนที่หลายคนนำมากินเพื่อผิวขาวใส จริงๆแล้วมันเป็นเพียงโปรตีนชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วยกรดอะมิโนที่สำคัญ 3 ตัว

คือ Glycine glutamine  และ cysteine  เมื่อผ่านเข้าสู่กระเพาะอาหารจะถูกย่อยสลายเป็นกรดอะมิโนและส่วนเกินก็จะถูกขับออกทางลำไส้ ร่างกายเราไม่สามารถดูดซึมเจ้าตัว glutathione จากการกินได้ จึงแทบจะไม่เกิดประโยชน์เลย

ปกติร่างกายเราจะมีการสร้างกลูต้าไธโอนได้ด้วยตัวเองอยู่แล้ว ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดคือ ช่วยให้ร่างกายสร้างขึ้นเองโดยกินสารตั้งต้นของมันคือ N-acetylcysteine จะดีกว่า

ปัจจุบันมีบริษัทที่ผลิตอาหารเสริมมากมาย เราควรต้องตรวจสอบคุณภาพและมาตรฐานของผลิตภัณฑ์เหล่านี้ เพื่อที่จะนำมาใช้เพื่อให้เกิดประโยชน์และปลอดภัยสูงสุด

สรุปได้ว่า

เอ็นไซม์ซุปเปอร์ออกไซด์ดิสมิวเทส เป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่กำจัดอนุมูลอิสระ ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของกระบวนการเกิดอนุมูลอิสระ (Primary Antioxidant) ที่มีประสิทธิภาพสูงสุดในการลดการเกิดความเสียหายของเซลล์

สามารถป้องกันอนุมูลอิสระได้ลึกถึงระดับดีเอนเอ จึงสามารถป้องกันโรคเสื่อมต่างๆให้กับร่างกาย และยังสามารถชะลอความชรา ทำให้มีสุขภาพที่แข็งแรงในขณะที่มีอายุเพิ่มขึ้นได้ดีที่สุด

ด้วยเหตุผลนี้เอ็นไซม์ซุปเปอร์ออกไซด์ดิสมิวเทสจึงได้รับการรับรองจากนักวิทยาศาสตร์ทั่วโลกว่าเป็นสุดยอดของสารต้านอนุมูลอิสระที่มีประสิทธิภาพสูงสุด “Master Anti-Oxidation”

S.O.D คือผลิตภัณฑ์อาหารเสริมต้านอนุมูลอิสระที่ดีที่สุดในโลก สามารถต้านอนุมูลอิสระ ปิดกลไกการเกิดความเสื่อมของเซลล์ได้ทุกขั้นตอน

• ชะลอความเสื่อมของร่างกาย

• ต่อต้านริ้วรอย

• ผิวพรรณทนต่อแสงแดดได้ดีขึ้น (เหมาะกับคนที่ต้องทำงานกลางแจ้งหรือเผชิญกับแสงแดดเป็นประจำ)

• เสริมสร้างประสิทธิภาพการทำงานร่างกายแบบองค์รวม

• ช่วยให้ระบบต่างๆภายในร่างกาย ทำงานได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

• เสริมสร้างระบบภูมิคุ้มกันให้แข็งแรง

• เสริมสร้างระบบสืบพันธุ์ ให้มีประสิทธภาพดีขึ้น

• เพิ่มพลังงานให้กับร่างกาย

• ช่วยควบคุมน้ำหนัก

• ช่วยให้นอนหลับสนิท

บทความน่าสนใจ

• ชะลอวัย ลดแก่และสุขภาพดีด้วยเอนไซม์ S.O.D
• เครื่องดื่มเอนไซม์ S.O.D สุดยอดสารต้านอนุมูลอิสระ
• ดูแลสุขภาพ ให้อายุยืน อ่อนวัย ด้วยเอนไซม์ต้านอนุมูลอิสระ

The post ไม่อยาก ‘แก่ก่อนวัย’ ต้องเข้าใจโรคเสื่อมของร่างกาย appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

นอกจากนี้เบต้ากลูแคนยังทำหน้าที่ดักจับไขมันและน้ำดีไว้ในโครงสร้าง (น้ำดีผลิตจากคลอเลสเตอรอลในร่างกาย) จึงเป็นการช่วยดึงคลอเลสเตอรอลออกจากร่างกาย ทำให้ระดับคลอเลสเตอรอลในร่างกายลดลงอีกด้วย

เบต้ากลูแคน กับ มะเร็ง

เบต้ากลูแคน เป็นสารที่ช่วยเพิ่มภูมิต้านทาน กระตุ้นและเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของภูมิต้านทานของร่างกาย เมื่อได้สัมผัสกับบริเวณเนื้อเยื่อหุ้มลำไส้

ระบบประสาทพาราซิมพาเทติกจะเริ่มทำงาน ส่งผลให้เซลล์ภูมิต้านทาน และเซลล์เม็ดเลือดขาวในร่างกายหลั่ง สารไซโตไคน์ (Cytokine) ออกมาเพื่อฆ่าและทำลายโครงสร้างเซลล์มะเร็ง อีกทั้งยังช่วยลดและป้องกันการเกิดอนุมูลอิสระในร่างกายอีกด้วย

อนุมูลอิสระ คือ สารที่รบกวนการเจริญเติบโตและการทำงานของเซลล์ปกติ ดังนั้นผลจากการรับประทานเบต้ากลูแคน คือ เนื้องอกของมะเร็งจะค่อยๆลดขนาดเล็กลง รวมถึงเซลล์มะเร็งที่เกิดใหม่จะลดลงด้วย

เดิมทีการรักษามะเร็งด้วยวิธีต่างๆเช่น การผ่าตัด รังสีรักษา หรือเคมีบำบัด อาจก่อให้เกิดอาการข้างเคียงหลายอย่างแก่ผู้ป่วยได้ การทานเบต้ากลูแคนควบคู่ไปกับการรักษาจะช่วยให้ร่างกายของผู้ป่วยสามารถฟื้นตัวได้รวดเร็วขึ้น

ผลงานวิจัยสำคัญแห่งศตวรรษที่ 20 ที่อาจเปลี่ยนโฉมหน้าวงการแพทย์ของมวลมนุษย์ในการต่อสู้กับโรคร้ายแรง มะเร็งหรือโรคติดเชื้อชนิดต่างๆ

ในบรรดาอาหารต่อต้านมะเร็งและเชื้อจุลินทรีย์ทั้งหมด เบต้ากลูแคน (Betaglucan) คือที่สุดของอาหารต้านโรค ซึ่งถูกวิจัยและค้นพบเมื่อปี พ.ศ. 2483

ช่วงแรกที่งานวิจัยออกมากนั้น Betaglucan มีราคาแพงมากจนจับไม่ลง เนื่องจากเรื่องสิทธิบัตรผู้ค้นพบและกรรมวิธีการผลิต ซึ่งปัจจุบันนี้เพิ่งมีพัฒนาการผลิตเชิงอุตสาหกรรม(จากยีสต์) จึงทำให้ราคาลดลงได้มาก

แต่ยังคงประสิทธิภาพได้ไม่ด้อยไปกว่าเดิม คนทั่วไปจึงสามารถเข้าถึงได้ง่ายยิ่งขึ้น

คุณสมบัติ ที่โดดเด่นมากของเบต้ากลูแคน คือ เป็นสารอาหารที่เข้าไปกระตุ้นหรือบำรุงเซลล์เม็ดเลือดขาว (macrophage) ให้กระปรี้กระเปร่า กระฉับกระเฉงขึ้น

เร่งการทำงาน การจับกินเชื้อมะเร็งหรือจุลินทรีย์แปลกปลอมที่เข้าสู่ร่างกายโดยไม่พลาดเป้า จึงไม่เกิดภาวะภูมิเพี้ยน (autoimmune) หรือสำคัญผิดคิดว่าเนื้อดีๆ ที่เป็นเซลล์ปกติของร่างกายเป็นศัตรูแล้วเข้าจู่โจมทำลาย

หลักการที่แพทย์ใช้ในการจัดการกับเซลล์มะเร็ง มีดังนี้

• การป้องกัน โดยพยายามป้องกันเชื้อหรือมลพิษที่ก่อมะเร็งเข้าสู่ร่างกาย ซึ่งค่อนข้างเป็นไปได้ยาก เนื่องจากทุกวันนี้เราแวดล้อมไปด้วยมลพิษต่างๆมากมายในชีวิตประจำวัน

• ผ่าตัดเนื้อร้ายออกไป  ได้ผลเฉพาะกรณีที่พบในระยะเริ่มๆแรก โดยที่เซลล์มะเร็งยังไม่ได้ฝังตัวและลุกลามออกไป แต่ส่วนใหญ่เมื่อพบก้อนก็มักเลยระยะไปแล้ว

• ใช้เคมีหรือรังสีรักษา เป็นวิธีการฟาดฟันกันโดยตรง ผลลัพท์คือ ความเสียหาย หรือตายทั้งคู่เป็นส่วนใหญ่

• ใช้การต่อสู้ปกป้องของร่างกาย โดยปกติเมื่อเชื้อโรคเข้าสู่ร่างกาย เช่น มีบาดแผลติดเชื้อฯ  เม็ดเลือดขาว,ภูมิคุ้มกันจะตรงเข้าโอบล้อม กำจัด และทำลายเชื้อโรค

จึงเกิดอาการไข้ขึ้น แผลอักเสบ บวม แดง ร้อน และมีหนอง และสลายยุบตัวลงจนหาย ในที่สุด ขณะที่เซลล์มะเร็งซึ่งร้ายกว่ามาก เม็ดเลือดขาวธรรมดาสู้ไม่ไหว

เม็ดเลือดขาวยักษ์ที่ชื่อแมคโครฟาจ (Macrophage) จึงเป็นพระเอกตัวจริงที่มีประสิทธิภาพเข้าจัดการได้ และเบต้ากลูแคนนี่เอง ที่เป็นอาหารที่ช่วยบู๊ตกำลัง และประสิทธิภาพของแมคโครฟาจ ให้ทำงานดีขึ้นกว่าปกติหลายเท่า

นอกจากนี้แมคโครฟาจเอง ยังมีบทบาทในการรักษาแผลที่เกิดจากการผ่าตัด หรือจากอุบัติเหตุอีกด้วย เพราะเบต้ากลูแคนจะกระตุ้นให้แมคโครฟาจผลิตคอลลาเจนออกมาทำให้แผลติดเร็วขึ้น บาดแผลแข็งแรง ไม่แตกปริง่าย

กรณีที่หลอดเลือดอุดตันจากคอเลสเตอรอล (plaque) แล้วแคลเซียมเข้าไปเกาะ (calcification) จนเกิดพยาธิสภาพที่เรียกว่า Atherosclerosis  เป็นภาวะหลอดเลือดอุดตัน

จนเกิดอาการหัวใจขาดเลือด หัวใจวายได้ หากเกิดที่หลอดเลือดสมอง เซลล์สมองก็จะขาดเลือด ซึ่งเป็นอันตรายอย่างมาก  เบต้ากลูแคนสามารถควบคุมไขมันคอเลสเตอรอลได้เป็นอย่างดี

US–FDA(หรือ อย.อเมริกา) จัดชั้นให้เบต้ากลูแคนเป็น “GRAS” (generally recognized as safe = ปลอดภัยไร้พิษภัย ไม่ว่ากินมากหรือน้อยเพียงใด)

ขณะที่ อย.ฝรั่งเศส บ่งชี้ว่าสามารถควบคุมไขมันคอเลสเตอรอลได้ ในกรณีที่กินอาหารอย่างสมดุล ไม่มีไขมันอิ่มตัวมากเกินไป และมีการออกกำลังกายร่วมด้วย สวีเดน รับรองมาตั้งแต่ปี 2545  และยังบ่งชี้ถึงความสามารถลดน้ำตาลในเบาหวานได้

นอกจากนี้ กระทรวงสาธารณสุขอเมริกาได้ยืนยันผล เมื่อเริ่มมีอาการติดหวัด เจ็บคอ หากได้รับเบต้ากลูแคนขนาดสูงทันท่วงที มีโอกาสหายได้ และมีความปลอดภัยกว่ายาพาราเซตามอลอีกด้วย

ทั้งมิได้ขัดขวางการใช้ยาปฏิชีวนะฆ่าเชื้อทั้งหลาย ตรงกันข้ามกลูแคนยิ่งไปเสริมฤทธิ์การต่อต้านเชื้อโรคให้อีกแรงนึงด้วย

ผลจากการเข้าถึงเซลล์เม็ดเลือดขาวแมคโครฟาจให้ทำงานได้อย่างเฉพาะเจาะจง จึงนำมาใช้ประโยชน์ใน SLE (โรคพุ่มพวง) ซึ่งภูมิคุ้มกันทำลายตนเอง หรือภูมิเพี้ยนทั้งหลายให้ดีขึ้น ในขณะที่การแพทย์ทางยาใช้วิธีกดภูมิคุ้มกันด้วยสเตียรอยด์เสียเป็นส่วนใหญ่

คลิป “เบต้ากลูแคน ดีอย่างไร? ”
โดย นพ.สิทธวีร์  เกียรติชวนันท์

เบต้ากลูแคน กับ  เบาหวาน

Betaglucan จัดเป็นใยอาหารที่ละลายน้ำชนิดหนึ่ง ความหนืดของใยอาหารจะทำให้การดูดซึมของอาหารในเลือดช้าลง ซึ่งจะลดระดับความต้องการของอินซูลินได้

นอกจากนี้ยังมีส่วนช่วยในการฟื้นฟูการทำงานของตับอ่อนเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการผลิตอินซูลินได้ดีขึ้นอีกทาง

เบต้ากลูแคนกับ โรคหัวใจและหลอดเลือด

 สารเบต้ากลูแคน ช่วยให้ LDL และ Total cholesterol ลดลงได้เป็นอย่างดี โดยผู้ที่ได้รับเบต้ากลูแคนจะมีการผลิตกรดน้ำดี (Bile acid) จากถุงน้ำดีเพิ่มขึ้น

ซึ่งเป็นตัวควบคุมคอเลสเตอรอล และไตรกลีเซอร์ไรด์ในกระแสเลือดให้อยู่ในสภาพปกติตลอดเวลา

เบต้ากลูแคน กับ โรคไต

ปกติแล้วผู้ป่วยโรคไตจะต้องมีข้อปฏิบัติที่ต้องทำตามอย่างเคร่งครัดเพื่อลดความเสี่ยงของอาการจากโรคไต  เบต้ากลูแคนช่วยให้ผู้ป่วยสามารถควบคุมสภาพร่างกายให้อยู่ในสภาพที่พร้อมรับการบำบัดได้

เช่น ผู้ป่วยโรคไตที่มีระดับน้ำตาลในเลือดสูง ซึ่งจะทำให้หลอดเลือดแดงแข็งตัวและทำให้เลือดไม่สามารถเดินทางไปเลี้ยงเนื้อเยื่อไตได้ โดย Betaglucan จะช่วยลดระดับน้ำตาลในเลือดได้

ผู้ป่วยสามารถเพิ่มระดับการทำงานของภูมิต้านทานร่างกายให้มีการตื่นตัวอยู่เสมอ ซึ่งจะช่วยลดการติดเชื้อที่ทางเดินปัสสาวะได้ ทำให้ร่างกายสามารถจัดการกับเชื้อโรคที่เข้ามาได้อย่างรวดเร็ว และลดความเสี่ยงในการติดเชื้อที่อวัยวะอื่นๆ

เบต้ากลูแคน กับ เอดส์      

มีรายงานการวิจัยมากมายที่กล่าวถึง เบต้า-กลูแคน ต่อระบบภูมิคุ้มกันร่างกาย ว่าสามารถกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายได้ แต่อย่างไรก็ดีก็ยังไม่สามารถป้องกันการติดเชื้อ เอช ไอ วี ได้แต่อย่างใด

เพราะการติดเชื้อไม่ได้มาจากอาหาร แต่มาจากพฤติกรรมการร่วมเพศ และการติดต่อทางสารคัดหลั่งอื่นๆ แต่พบว่าผู้ป่วยโรคเอดส์สามารถลดการเกิดการติดเชื้อที่ฉวยโอกาสได้เมื่อได้รับเบต้ากลูแคน

จึงทำให้มีชีวิตอยู่ได้นานขึ้นนั่นเอง การช่วยลดการติดเชื้อฉวยโอกาสจึงเป็นสาเหตุหลักที่ช่วยลดปัญหาสำคัญในการเสียชีวิตของผู้ป่วยโรคเอดส์ เช่น Staphylococcus aureus ทำให้เกิดท้องเสีย อาหารเป็นพิษและปอดบวมได้

Candida albican ทำให้เกิดแผลในช่องปาก Pneumocystis carinii ทำให้เกิดโรคปอดบวม,Listeria monocytogenes ทำให้เกิดโรค listeriosis ปอดบวม และแท้งลูกได้ Influenza virus ทำให้เกิดไข้หวัดใหญ่ และปอดบวมได้ ฯลฯ

เบต้ากลูแคน กับ ภูมิแพ้

เบต้ากลูแคน ทำหน้าที่ปรับระดับภูมิต้านทานโรคที่รวน ผิดปกติไป ยับยั้งปริมาณการสร้างสารแอนติบอดี้  เมื่อเบต้ากลูแคนถูกดูดซึม ส่งผลให้ระบบประสาทสั่งการและเซลล์ภูมิต้านทานเริ่มทำงานกำจัดเชื้อโรคและสิ่งแปลกปลอม

ช่วยให้เซลล์เม็ดเลือดขาวไม่ต้องทำงานหนักและยังช่วยยับยั้งการปล่อยอนุมูลอิสระออกมาทำร้ายเซลล์ร่างกาย จึงช่วยบรรเทาการตอบสนองที่ผิดปกติและฟื้นฟูภูมิต้านทาน

 เบต้ากลูแคน กับ โรคกรดไหลย้อน

โดยเบต้ากลูแคนจะไปจับกรดเกลือ(HCL) ในกระเพาะอาหาร เพื่อป้องกันไม่ให้กรดไหลย้อนขึ้นมาที่บริเวณหลอดอาหารและมีส่วนช่วยยับยั้งการเจริญของเชื้อ H. pylori ที่สามารถเจริญและทนสภาวะกรดในกระเพาะอาหาร

อันเป็นสาเหตุของการ ติดเชื้อนำไปสู่โรคกระเพาะอาหารอักเสบ แผลในกระเพาะอาหารและลำไส้ มะเร็งหลอดอาหาร และ มะเร็งกระเพาะอาหาร

สำหรับผู้ป่วยที่รักษาด้วยวิธีการรับประทานยากลุ่ม PPIs แนะนำให้เว้นช่วงระยะเวลาการรับประทานเบต้ากลูแคนห่างกับยา PPIs นานประมาณ 1 ชั่วโมง ทั้งนี้เพื่อ ป้องกันการจับตัวกันระหว่างเบต้ากลูแคนกับยา PPIs เพื่อให้ยาออกฤทธิ์ได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

เบต้ากลูแคน กับโรคตับ

ตับเปรียบได้กับโรงงานขนาดใหญ่ที่เป็นแหล่งผลิต แหล่งสะสมพลังงาน และโรงงานกำจัดของเสีย อาหารทุกชนิดที่ผ่านการย่อยและดูดซึมมาจากกระเพาะอาหารและลำไส้ ทั้งหมดจะถูกส่งมาที่ตับเพื่อปรับเปลี่ยนให้เหมาะสมกับการนำไปใช้ของร่างกาย

นอกจากนี้ตับยังเป็นโกดังสะสมสารอาหารต่างๆไว้ใช้ในยามจำเป็นอีกด้วย ทั้งยังรับของเสียจากที่ต่างๆ ของร่างกายที่ผ่านมากับเลือดเข้าสู่เซลล์เพื่อปรับเปลี่ยนให้เป็นโมเลกุลหรือเป็นสารที่เหมาะสมแล้วกำจัดออกทางท่อน้ำดี

ดังนั้นถ้าตับถูกทำลายเสียไป 60-70% ก็จะเริ่มเกิดอาการต่างๆ ได้แก่ ตาเหลือง ตัวเหลือง บวม มีน้ำในช่องท้อง ซึม สับสน อาเจียนเป็นเลือด ถ้ารุนแรงมากอาจเสียชีวิตได้ภายในเวลาไม่กี่วัน โรคของตับ โรคเกี่ยวกับตับมีมากมาย

แต่ที่เรามักได้ยินกันบ่อยๆ ก็เช่น มะเร็งตับ ก้อนในตับ ถุงน้ำในตับ และอีกหนึ่งโรคที่เป็นเหมือนสนิมคอยกัดกร่อนตับคนไทยมาช้านาน คือ โรคตับอักเสบ และเนื่องจากตับเป็นอวัยวะที่มีเส้นประสาทรับความรู้สึกเฉพาะบริเวณเปลือกหุ้มตับเท่านั้น

ร่างกายจึงไม่รับรู้ถึงอาการอักเสบที่เกิดขึ้นภายในตับ เมื่อเวลาผ่านไปสักระยะจะเกิดพังผืดในเนื้อตับ และถ้าเป็นซ้ำๆอยู่อย่างนั้นนานวันเข้า ก็จะตามมาด้วยภาวะที่เรียกว่า “ตับแข็ง”

โดยตับจะเริ่มโตขึ้นและค่อยๆหดตัวลงเป็นตะปุ่มตะป่ำขรุขระ หากปล่อยทิ้งไว้จะเข้าสู่ตับแข็งระยะสุดท้าย ตับจะเริ่มสูญเสียการทำงานและแสดงอาการออกมาให้เห็น เช่น หลังเท้าบวม (ถ้าเอานิ้วไปกดบริเวณนั้นแล้วยกนิ้วขึ้นก็จะยังปรากฏเป็นหลุมตามรอยนิ้วที่กดลงไป)

ท้องบวมมีน้ำในช่องท้อง หลายคนมาด้วยอาการอาเจียนเป็นเลือดเนื่องจากเลือดไม่สามารถไหลผ่านตับได้จึงไหลย้อนกลับไปในหลอดอาหาร

เกิดหลอดเลือดโป่งพอง เรียกว่า “หลอดเลือดในหลอดอาหาร” ถ้าหากปล่อยทิ้งไว้หลอดเลือดจะแตกออก เลือดเข้าไปอยู่ในกระเพาะอาหารเมื่อมีปริมาณมากขึ้นจะอาเจียนเป็นเลือด หรือถ่ายออกมาเป็นเลือดสีดำ

ถ้าเป็นรุนแรงมากจะเกิดอาการทางสมองเนื่องจากมีของเสียไปคั่งอยู่ ผู้ป่วยอาจจะเริ่มนอนไม่หลับ สับสน หลงลืม อารมณ์ดีผิดปกติ อารมณ์ร้ายผิดปกติ

ลืมญาติพี่น้องและคนในครอบครัว ซึมลง หมดสติ และเสียชีวิตในที่สุด ซึ่งทั้งหมดนี้ใช้ระยะเวลาประมาณ 10-30ปี ตั้งแต่เริ่มตับอักเสบ

ส่วนการเกิดโรคตับอักเสบเรื้อรัง ตับแข็ง และมะเร็งตับนั้นต้องขอบอกว่า “เป็นคนละเรื่องเดียวกัน” หมายความว่าผู้ป่วยมักจะมาด้วยโรคตับอักเสบเรื้อรัง จากนั้นจึงเกิดพังผืด และตับแข็งตามลำดับ บริเวณพังผืดจะเป็นจุดกำเนิดของก้อนมะเร็ง

โดยก้อนมะเร็งจะค่อยๆ โตขึ้นจากที่มองไม่เห็นเป็นขนาด 1เซนติเมตร จนถึงประมาณ 8-10 เซนติเมตร ซึ่งจนถึงระยะนี้ร่างกายจะยังไม่แสดงอาการใดๆทั้งสิ้น

จนกระทั่งมะเร็งโตเต็มตับจึงเริ่มมีอาการแสดงออกมาให้เห็น เช่น ปวดท้อง น้ำหนัก เลือดออกในช่องท้อง จึงได้รู้ว่าปวดด้วยโรคมะเร็งตับจะเสียชีวิตภายใน 3 เดือน

ซึ่งเป็นเรื่องจริงเพราะกว่าจะรู้ตัวมะเร็งก็เต็มตับแล้ว แต่ถ้าไปตรวจและพบว่ามีก้อนมะเร็งที่ขนาดยังไม่เกิน 5 เซนติเมตร สามารถรักษาให้หายขาดได้

เราสามารถแบ่งตับอักเสบได้เป็น 2 ระยะคือ

• ตับอักเสบเฉียบพลัน หมายถึง ตับอักเสบที่เกิดขึ้นและหายภายใน 6 เดือน

• ตับอักเสบเรื้อรัง หมายถึง ตับอักเสบที่เป็นนานกว่า 6 เดือน

สาเหตุของการเกิดตับอักเสบทั้ง 2 ระยะ ค่อนข้างคล้ายคลึงกัน ในประเทศไทยสาเหตุของการเกิดโรคตับอักเสบเฉียบพลันที่พบบ่อย ได้แก่ ไวรัสตับอักเสบที่เกิดจากการใช้ยาและสารที่เป็นพิษต่อตับและการดื่มแอลกอฮอล์ในปริมาณมาก เช่น ไวรัสตับอักเสบเอ บี ซี ดี และอี

การติดเชื้อจะหายขาดได้ในผู้ป่วยทั่วไปภายในระยะเวลาไม่กี่เดือนผู้ป่วยหลายรายอาจมีอาการตัวเหลือง ตาเหลือง แต่ส่วนใหญ่จะไม่มีอาการ การติดเชื้อไวรัสตับอักเสบอีในผู้ป่วยที่ได้รับยากดภูมิคุ้มกัน

เช่น ผู้ป่วยที่ได้รับการปลูกถ่ายอวัยวะ,ผู้ป่วยเอดส์ อาจทำให้เกิดภาวะตับอักเสบเรื้อรังจนกระทั่งตับแข็งและเสียชีวิตได้

การใช้ยาเป็นสาเหตุของตับอักเสบเฉียบพลันที่พบรองมา ยาในที่นี้หมายถึงยาที่แพทย์ใช้ในการรักษา ยาต้ม ยาหม้อ สมุนไพร

การดื่มแอลกอฮอล์ ถ้าดื่มในปริมาณมาก สามารถทำให้เกิดภาวะตับอักเสบเฉียบพลันได้ แต่คนที่ดื่มปริมาณปานกลาง-มาก ดื่มเป็นระยะเวลานานในที่สุดจะกลายเป็นตับอักเสบเรื้อรังและตับแข็งต่อไปอีกด้วย

นอกจากนี้ยังมีอีกหลายอย่างที่เป็นสาเหตุของตับอักเสบ เช่น โรคภูมิต้านทานต่อตับ โรคธาตุเหล็กและธาตุทองแดงสะสมในตับ เป็นต้น

แต่ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุใดก็ตามถ้าเวลาผ่านไป 6 เดือนแล้วตับยังคงอักเสบอยู่ก็จะกลายเป็นโรคตับอักเสบเรื้อรัง สาเหตุของโรคตับอักเสบเรื้อรังที่พบบ่อยในบ้านเรามักมาจาก 4 สาเหตุหลัก คือ ไวรัสตับอักเสบบี ไวรัสตับอักเสบซี การดื่มแอลกอฮอล์และไขมันแทรกตับ

ไขมันแทรกตับ เป็นอีกหนึ่งโรคที่ทำให้เกิดตับอักเสบแบบเรื้อรัง ซึ่งถ้าปล่อยไว้จะดำเนินโรคกลายไปสู่ภาวะตับแข็ง และเกิดเป็นมะเร็งตับในภายหลังได้

ผู้ที่อ้วน น้ำหนักเกิน เป็นเบาหวาน ไขมันจะไปแทรกอยู่ตามส่วนต่างๆ ในร่างกายรวมทั้งในเนื้อตับ คนส่วนใหญ่มักคิดว่าไขมันแทรกตับเกิดจากการที่เรากินไขมันมากจึงลดการบริโภคไขมันเพียงอย่างเดียวซึ่งเป็นความเข้าใจที่ผิด

เพราะการลดไขมันเพียงอย่างเดียวโดยไม่ลดคาร์โบไฮเดรตหรืออาหารจำพวกแป้ง และน้ำตาล สุดท้ายก็จะตามมาด้วยโรคอ้วน น้ำหนักเกิน เบาหวาน ไขมันในเลือดผิดปกติ และไขมันแทรกตับอยู่ดี ในประเทศไทยมีประมาณ 5 ล้านคนที่มีโรคตับซ่อนอยู่ หรือคิดเป็น 10%

เพราะฉะนั้นหน้าที่สำคัญของเราคือ การไปตรวจสุขภาพตับ และอย่ารอให้โรคตับถามหา เพราะปัจจุบันโรคตับสามารถรักษาให้หายขาดได้ โดยเฉพาะไวรัสตับอักเสบซี

นอกจากนั้น  เบต้ากลูแคน(Betaglucan) ยังเป็นอีกทางเลือกนึง ที่จะช่วยกระตุ้นภูมิต้านทานของร่างกายให้รักษาตัวเองได้ โดยกระตุ้นเซลล์เม็ดเลือดขาวให้ค้นหาสิ่งแปลกปลอมและทำลายเชื้อโรคที่ทำให้เกิดตับอักเสบ พร้อมฟื้นฟูเซลล์ของตับอีกด้วย

เบต้ากลูแคน เพื่อสุขภาพผิว

เนื่องจาก เบต้ากลูแคน มีคุณสมบัติเป็นใยอาหารละลายน้ำ ดังนั้นจึงสามารถเก็บกักและอุ้มน้ำไว้ในโครงสร้างของมัน ช่วยให้เซลล์ผิวชุ่มชื้น มีน้ำหล่อเลี้ยง ปกป้องผิวจากความแห้งกร้าน

ป้องกันการติดเชื้อที่ผิวหนัง การเกิดมะเร็งไฝ ช่วยลดการซึมซาบของรังสียูวีเข้าสู่ผิวหนัง ป้องกันการสร้างเม็ดสีเมลานินซึ่งทำให้ผิวหมองคล้ำและเกิดจุดด่างดำ กระตุ้นการสร้างเส้นใย คอลลาเจน และอิลาสติน และยังทำงานร่วมกับเซลล์ผิวหนังกระตุ้นการผลัดเซลล์ผิวใหม่

ผิวหนังก็สามารถดูดซึมเบต้ากลูแคนได้ (จากที่เคยทราบกันว่าผิวหนังไม่สามารถดูดซึมสารภายนอกได้) จึงนำมาเป็นส่วนผสมของผลิตภัณฑ์บำรุงผิว

เพื่อขจัดริ้วรอยเหี่ยวย่น และร่องลึกบนใบหน้า รักษาแผลผ่าตัด ลดขนาดแผลเป็น ซึ่งตัวยาอื่นทำได้ไม่ดีเท่า จากผลวิจัยพิสูจน์ได้ว่ากลูแคนไปกระตุ้นบำรุงเซลล์แลงเกอฮานส์ (Langerhans cell ซึ่งก็คือแมคโคฟาจที่ผิวหนังนั่นเอง)

จึงช่วยต่อต้านอนุมูลอิสระ ต้านรังสี UV อีกทั้งยังไปจับกับไฟโบรบลาสท์ (เซลล์ที่สร้างคอลลาเจน อิลาสติน และกรดไฮอะลูโรนิคที่เซลล์ผิว) ทำให้ผิวเต่งตึง เปล่งปลั่ง

สารเบต้ากลูแคน เป็นสารในกลุ่ม Polysaccharide ที่ดีที่สุด ซึ่งแพทย์ทั่วโลกให้การยอมรับว่าช่วยทำให้เซลล์ผิวแข็งแรงและมีอายุอ่อนลงได้จริง จึงสามารถเข้าบำรุงลึกถึงระดับโครงสร้างของไฟโบบราสท์

เพิ่มการสังเคราะห์ใยคอลลาเจนในชั้นผิว ทำให้ผิวแข็งแรงยืดหยุ่นได้ดีมาก  ช่วยลดริ้วรอยให้เบาบางลง อ่อนโยนมากขึ้น และชะลอการเกิดริ้วรอยใหม่

สารเบต้ากลูแคน ยังทำหน้าที่เข้าไปซ่อมแซม DNA/RNAในเซลล์ผิว ต่อต้านอนุมูลอิสระ  และเพิ่มภูมิคุ้มกันในเซลล์เม็ดเลือดขาว เซลล์น้ำเหลืองในผิว

ทำให้ผิวเปล่งปลั่ง ไม่หมองคล้ำ ไม่ซูบซีด ช่วยเพิ่มความแข็งแรงให้ Langerhan Cell, Macrophage Cell และ Natural Killer Cell  ทำให้ผิวเหี่ยวช้า และยังคงความเรียบเนียนเต่งตึงดุจวัยสาว

ชะลอความเสื่อมของเซลล์โดยตรง เนื่องจากเบต้ากลูแคนเองเป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่มีฤทธิ์แรงมาก แรงกว่าวิตามินอีและซีถึง 100เท่า

ด้วยคุณประโยชน์อันน่ามหัศจรรย์ตามที่กล่าวมาเบื้องต้น ทำให้ เบต้ากลูแคน เป็นสารอาหารที่มีแต่ผลดี (side benefit) โดยไม่มีพิษภัยข้างเคียง (side effect) เหมือนยาทั้งหลาย

และกลายเป็นสารที่มีประสิทธิภาพในการเพิ่มภูมิต้านทานให้แก่ร่างกายได้สูงที่สุดเท่าที่เคยปรากฏ

>> รายละเอียด : อาหารเสริม Nutriga <<
>> ริวิว : นูทริก้ากับโรคนอนไม่หลับ <<
>> รีวิวการรักษาโรคแพนิคด้วย Nutriga <<

The post เบต้ากลูแคน กับ การรักษาโรคร้ายต่างๆ appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

กลุ่มโรคที่เกิดจากพฤติกรรมการใช้ชีวิตประจำวันที่ไม่เหมาะสม นำมาซึ่งผลลัพธ์อันเลวร้ายต่อสุขภาพและวิถีชีวิต

โดยส่งผลกระทบให้ต้องเสียเงินมากมายในการรักษาและเยียวยาอาการของโรค แม้ว่าโรคนั้นๆจะไม่สามารถติดต่อจากคนหนึ่งสู่อีกคนหนึ่งได้ก็ตาม

เราเรียกว่ากลุ่มโรคดังกล่าวว่า กลุ่มโรค ‘NCDs’ (Non-Communicable Diseases) หรือ โรคไม่ติดต่อเรื้อรัง โดยแบ่งออกเป็น 4 กลุ่มใหญ่ ได้แก่

1. โรคระบบหัวใจและหลอดเลือด
2. เบาหวาน
3. มะเร็ง
4. โรคระบบทางเดินหายใจเรื้อรัง

โดยกลุ่มโรคเหล่านี้ มีสาเหตุมาจากพฤติกรรมและรูปแบบการใช้ชีวิตของคนเรา ซึ่งโรค NCDs นี้ เป็นสาเหตุการตายของประชากรโลก ปีละประมาณ 38 ล้านคนเลยทีเดียว

โดยมักเกิดขึ้นในประเทศที่ผู้คนมีรายได้ต่ำจนถึงปานกลาง และมีสาเหตุการตายจากโรคหัวใจสูงสุด รองลงมาก็คือ โรคมะเร็ง โรคระบบทางเดินหายใจ และโรคเบาหวาน

เราเข้าข่ายเป็น มนุษย์ NCDs หรือไม่? 

สามารถตรวจเช็คได้จากรูปแบบการใช้ชีวิตประจำวัน ว่ามีลักษณะดังต่อไปนี้หรือไม่

• ดื่มสุรา

• สูบบุหรี่ หรือได้รับควันบุหรี่

• กินอาหารรสหวาน มัน เค็มจัด

• ไม่ค่อยออกกำลังกาย

• เครียดบ่อย

• มีญาติใกล้ชิดป่วยเป็นโรค NCDs

หากลองเช็คดูแล้วพบว่ามี 1-2 ข้อในนี้ ก็มีแนวโน้มที่จะป่วยเป็นโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง NCDs ได้แล้ว ซึ่งโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง มักเกิดขึ้นกับกลุ่มมนุษย์ทำงาน ที่แม้จะไม่ได้ทำงานหนักเท่าไรนัก

แต่มีวิถีชีวิตที่เร่งรีบ ต้องตื่นเช้า เลิกงานดึก อดมื้อเช้า ทานมื้อดึก และมักจะเครียดตลอดเวลา พอมีเวลาว่างจากงาน ก็กินกับนอน ไม่ค่อยออกกำลังกาย สุดท้ายพอเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆก็กลายเป็น มนุษย์ NCDs 

และที่น่าสนใจคือ โรคไม่ติดต่อเรื้อรังยังคงเป็นสาเหตุสำคัญในการเสียชีวิตของคนไทยในปัจจุบัน โดยเฉพาะโรคหัวใจและหลอดเลือด มะเร็ง เบาหวาน ความดันโลหิตสูง ถุงลมโป่งพอง และโรคอ้วนลงพุง

ซึ่งในแต่ละปี มีคนไทยเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจและหลอดเลือดเป็นจำนวนมาก ตามสถิติปี 2556 จำนวน 54,530 ราย หรือเฉลี่ยวันละ 150 ราย และยังคงมีแนวโน้มสูงขึ้นเรื่อยๆ

ปัจจัยเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือด

1) ปัจจัยเสี่ยงที่ทำให้เกิด โรคหลอดเลือดสมอง

• เป็นความดันโลหิตสูง
• เป็นเบาหวาน
• ไขมันในเลือดสูง
• โรคหัวใจ
• สูบบุหรี่
• ไม่ออกกำลังกาย
• มีประวัติคนในครอบครัวเคยเป็นโรคนี้

2) ปัจจัยเสี่ยงที่ทำให้เกิด โรคหลอดเลือดหัวใจ

• เป็นความดันโลหิตสูง
• เป็นเบาหวาน
• ไขมันในเลือดสูง
• อ้วนลงพุง
• สูบบุหรี่
• ไม่ออกกำลังกาย
• เครียดบ่อย
• มีประวัติคนในครอบครัวเคยเป็นโรคนี้

อาการเตือนที่สำคัญของโรคหลอดเลือดหัวใจ คือ จะมีอาการเจ็บแน่นที่หน้าอก คล้ายมีอะไรมาบีบรัดหรือกดทับหน้าอกไว้ อาการเจ็บมักร้าวไปที่คอ ขากรรไกรหรือไหล่ซ้าย มักจะมีอาการมากในขณะออกแรง อาจมีการหายใจเหนื่อยหอบ นอนราบไม่ได้ เวียนศีรษะ หน้ามืด และหมดสติร่วมด้วย

วิธีทำให้หัวใจมีสุขภาพดี

• เลือกทานอาหารที่ดีต่อสุขภาพหัวใจ ได้แก่ ลดการทานอาหารสำเร็จรูปที่มีส่วนประกอบของเกลือ น้ำตาลและไขมันในปริมาณสูง ลดการทานขนมหวาน หันมาทานผักสดและผลไม้สด

• ห้ามสูบบุหรี่

• ออกกำลังกาย ลดกิจกรรมที่ทำให้เกิดความเฉื่อยชา เช่น การดูทีวี เล่นเกมส์คอมพิวเตอร์

• เลือกใช้สังคมออนไลน์อย่างเหมาะสม ไม่ว่าจะเป็น เฟซบุ๊ก ไลน์ อินสตาแกรม โดยไม่ควรจะหมกหมุ่นเกินไป

• หมั่นตรวจสุขภาพประจำปี

ส่วนโรคมะเร็ง ยังคงเป็นสาเหตุการตายอันดับหนึ่งของคนไทยต่อเนื่องกันมาถึง 13 ปีซ้อน และ 5 อันดับของสาเหตุการตายด้วยโรคมะเร็งในประเทศไทย ได้แก่

1. มะเร็งตับและท่อน้ำดี
2. มะเร็งปอด
3. มะเร็งเต้านม
4. มะเร็งทวารหนักและลำไส้ใหญ่
5. มะเร็งปากมดลูก

ซึ่งหากไม่อยากเป็นมะเร็ง ก็ควรเลี่ยงสาเหตุหรือพฤติกรรมทางสุขภาพที่ไม่เหมาะสม เช่น ดื่มแอลกอฮอล์ สูบบุหรี่ ที่เป็นการกระตุ้นการสร้างเซลล์มะเร็ง

หรือ การทานอาหารที่มีการปนเปื้อน เช่น ถั่วลิสงป่น ที่มีสารอัลฟาท็อกซิน พริก หอม กระเทียม ที่มีเชื้อรา หรืออาหารปิ้งย่าง ที่มีสาร PAH เป็นต้น

ส่วนโรคเบาหวานก็เป็นอีกโรคหนึ่งที่คนไทยเป็นกันมาก เพราะคนไทยในยุคปัจจุบัน ขาดความหวานไม่ได้ หรือเรียกว่ามีอาการติดหวาน ซึ่งผลสำรวจพบว่า

คนไทยบริโภคน้ำตาลเฉลี่ยวันละ 20 ช้อนชาต่อคน ซึ่งเป็นปริมาณที่สูงเกินค่ามาตรฐานที่องค์การอนามัยโลก (WHO) แนะนำถึง 3 เท่าตัว และเครื่องดื่มที่มีอยู่รายล้อมเราในทุกวันนี้ ก็มีปริมาณของน้ำตาลมากจนคาดไม่ถึง เช่น

• น้ำผลไม้กล่อง ขนาด 20 มล. มีน้ำตาล 6.25 ช้อนชา

• กาแฟสด 1 แก้ว ขนาด 475 มล. มีน้ำตาล 10.5 ช้อนชา

• น้ำอัดลม 450 มล. มีน้ำตาล 10.75 ช้อนชา

ดังนั้นวิธีที่เลี่ยงน้ำตาลที่ดีที่สุดคือ ควรดื่มแต่น้ำเปล่า เพื่อหลีกเลี่ยงการรับปริมาณน้ำตาลที่มากเกินความจำเป็น นอกจากนี้ยังพบว่าปัจจุบันคนไทยมีสถิติอ้วนขึ้นและมีน้ำหนักเกินมาตรฐานเป็นอันดับ5 ของเอเซีย-แปซิฟิกแล้ว

วิธีป้องกันโรค NCDs

โรค NCDs ถือเป็นโรคที่เกิดจากพฤติกรรมของเราเอง ดังนั้นจึงสามารถป้องกันได้โดยการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมในการดำเนินชีวิตเสียใหม่ เช่น ออกกำลังกายเป็นประจำ หลีกเลี่ยงสารพิษต่างๆที่อยู่รอบตัว

งดดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์ ไม่สูบบุหรี่ หลีกเลี่ยงอาหารรสหวานจัดหรือเค็มจัด หลีกเลี่ยงอาหารปิ้งย่าง ไม่รับประทานอาหารหรือเนื้อสัตว์แบบสุกๆดิบๆ  รับประทานผักและผลไม้ที่มีคุณสมบัติต่อต้านอนุมูลอิสระและพักผ่อนให้เพียงพอ

>> รายละเอียด : น้ำว่านหางจระเข้ S Vera Plus <<
>> รายละเอียด : เครื่องดื่มเอนไซม์ S.O.D <<

The post โรคยอดฮิตของมนุษย์ทำงาน “NCDs” appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

คนยุคใหม่สมัย4Gโดยเฉพาะวัยทำงาน วัยเรียน มักจะนอนน้อยหรือนอนไม่พอ อาจเนื่องมาจากปัญหาการนอนไม่หลับหรือหลับไม่สนิทกัน

ส่วนหนึ่งก็เกิดจากความเครียดรุมเร้า ความวิตกกังวลจากการทำงาน หรือการเรียน การสอบที่มีการแข่งขันสูง

ทำให้เกิดความเครียดสะสมได้แบบไม่รู้ตัว บางคนวิตกกังวัลมากจนเก็บมาฝัน ยิ่งฝันยิ่งเครียด ยิ่งนอนไม่หลับ..

สุดท้ายการ ‘นอนน้อย’ ก็ส่งผลให้สุขภาพย่ำแย่ หงุดหงิดง่าย ประสิทธิภาพของสมองในการเรียนรู้และจดจำถดถอยลง และยังส่งผลเสียต่อผิวพรรณ ทำให้แก่ก่อนวัยอีกด้วย

คนที่พักผ่อนไม่เพียงพอมักจะมีความเสี่ยงต่อโรคเบาหวานและโรคหัวใจเพิ่มขึ้น มีภูมิต้านทานลดลง และยังอาจส่งผลให้กินมาก อ้วนง่ายขึ้นอีกด้วย รู้แบบนี้แล้ว.. ก็ไม่ควรปล่อยให้ปัญหาดังกล่าวมาบั่นทอนทำลายสุขภาพของเรา 

การนอนและการกินเป็นพฤติกรรมที่มีความสำคัญ และมีผลต่อสุขภาพและความอยู่รอดของคนและสัตว์มาก เราเคยได้ยินมาว่าคนนอนมาก นอนอุตุ ขี้เกียจหลังยาว มักจะอ้วนกว่าคนนอนน้อย แต่จริงๆแล้ว”คนนอนมากกลับมีน้ำหนักน้อยกว่า..”

จากการวิจัย40ปีที่ผ่านมาชั่วโมงนอนโดยเฉลี่ยของคนลดลง 1-2 ชม.ต่อวัน แต่กลับมีจำนวนคนอ้วนเพิ่มขึ้นถึงสองเท่า สถิติพบว่าการนอนน้อยมีความสัมพันธ์กับความอ้วนคือ

เมื่อนอนน้อยลงดัชนีมวลรวมของร่างกายจะเพิ่มขึ้น หรืออ้วนขึ้นนั่นเอง บางคนอาจคิดว่าการนอนจนเลยเวลาอาหารเลยไม่ได้กินจึงทำให้ผอมลง แต่นั่นไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้อง ที่จริงการนอนของคนเรามีผลต่อการหลั่งฮอร์โมนที่ควบคุมความหิวออกมาที่ชื่อว่านั่นคือ เกรลินและเล็ปติน

• เกรลิน(Ghrelin) เป็นฮอร์โมนกระตุ้นความหิว พบในเซลล์กระเพาะอาหารและเนื้อเยื่ออื่นๆเช่น ที่สมองส่วนไฮโปธาลามัส เป็นฮอร์โมนที่กระตุ้นความหิวที่มีฤทธิ์แรงที่สุด ฮอร์โมนนี้ทำให้เพิ่มความหิว กินอาหารมากขึ้น มีไขมันมากขึ้น

• ส่วนเล็ปติน(Leptin) เป็นฮอร์โมนที่กดความหิว เมื่อแล็ปตินเพิ่มขึ้นการกินอาหารจะลดลง อัตราการเผาผลาญอาหารเพิ่มขึ้น ลดน้ำหนักตัวลง

“คนที่ ‘นอนน้อย’ กว่า 8 ชั่วโมงต่อวัน จะเกิดการเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมน 2 ตัวนี้ ” ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในความหิวอาหารคือ คนที่นอนน้อยจะหิวมาก กินมาก และอ้วนมากกว่า

พบว่ามีความสัมพันธ์แบบผกผันระหว่างการนอนน้อยกว่า 7.7 ชั่วโมงต่อคืนกับการเพิ่มขึ้นของดัชนีมวลรวมของร่างกาย ในชณะเดียวกันก็พบว่าคนนอนน้อยจะมีระดับเกรลินเพิ่มขึ้นและระดับแล็ปตินต่ำลง

การลดลงของการนอนจาก 8 ชั่วโมง เป็น 5 ชั่วโมงทำให้นะดับเกรลินเพิ่มขึ้นถึง 15% จึงทำให้หิวมากขึ้นนั่นเอง

ส่วนคนที่อดหลับอดนอน ระดับแล็ปตินลดลงถึง18% ระดับเกรลินเพิ่มชึ้น 28% ระดับความหิวเพิ่มขึ้น24% โดยยิ่งเลือกกินอาหารที่มีแป้งหรือน้ำตาล แคลอรีสูง เช่น ไอศกรีม

ก่อนนี้เคยพบว่าคนที่ทำงานกะดึกมีโรคมากกว่าคนทำงานกลางวัน คือนอกจากเครียดกว่า อ้วนกว่าแล้ว คนทำงานกะดึกยังมีโรคมากกว่า เช่น โรคหัวใจและความดันโลหิตสูงมากกว่า เป็นมะเร็งเต้านมมากกว่า

งานกะดึกหรือเวรดึกจึงไม่ค่อยจะเป็นที่ต้องการของใครๆ จึงมีการหลบหลีกแลกเวรกันเป็นประจำ คนที่จะอยู่เวรดึกจึงหาได้ยาก จึงมีการจ่ายค่าตอบแทนมากขึ้นเป็นการตอบแทนความเสี่ยงต่อโรคดังกล่าว

       แต่เนื่องจากความอ้วนเกิดจากหลายปัจจัย ไม่ใช่ความหิวเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ทั้งเรื่องของพันธุกรรม นิสัยการกิน ชนิดของอาหาร จำนวนพลังงานที่รับ(แคลลอรี่)ต่อวัน

จำนวนพลังงานที่เผาผลาญ(Burn)ออกไปเป็นต้น การลดความอ้วนจึงต้องเป็นไปในลักษณะผสมผสานจึงจะได้ผล

อย่างไรก็ตาม การนอนที่เพียงพอนั้นมีผลดีต่อสุขภาพมากมาย นอกจากการลดความหิว การนอนที่ดีและมีคุณภาพจะทำให้ความจำดีขึ้น ทำให้ระบบภูมิต้านทานต่อโรคดีขึ้น เนื่องจากมีเซลล์ต้านการติดเชื้อมากกว่า

มีการผลิตสารเมลาโทนินมากกว่าทำให้ต้านมะเร็งได้ ทั้งยังทำให้แก่ช้าลงและมีอายุยืนยาวกว่าคนนอนน้อย ทำให้มีความซึมเศร้าน้อยกว่า และในวัยเจริญเติบโตของร่างกายการนอนที่เพียงพอจะทำให้กระฉับกระเฉง ขับรถไม่หลับใน

ที่ว่ามานี้ไม่ใช่ต้องการชี้ให้นอนอุตุ ขี้เกียจสันหลังยาว มีความหมายเพียงแนะนำให้นอนให้เพียงพอ 7-8 ชั่วโมง และควรนอนหลับให้ลึก มีคุณภาพ

       แต่หลายคนที่มีปัญหาเรื่องการนอนหลับ ทั้งๆที่มีอาชีพที่เขาให้โอกาสนอนได้มากๆเช่น ครู อาจารย์ ที่ไม่ต้องอยู่เวรยามแถมยังมีเวลาหยุดภาคเรียนอีก แต่ก็ยัง นอนไม่หลับ.. เพื่อการนอนหลับพักผ่อนที่ดีมีคุณภาพเลยเอาเทคนิคการนอนให้มีคุณภาพมาฝากค่ะ..

เคล็ดลับ หลับคุณภาพ

• เข้านอนและตื่นนอนให้ตรงเวลาทุกวันไม่เว้นวันหยุด

• ฝึกทำกิจกรรมที่เป็นประจำสม่ำเสมอ เช่น อาบน้ำก่อนนอน อ่านหนังสือง่ายๆก่อนนอน

• ใช้ห้องนอนสำหรับการนอนเท่านั้น ไม่ควรใช้ดูหนังหรือดูละครดูกีฬา หรือใช้ห้องนอนทำบัญชี เคลียหนี้ ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นปัจจัยกระตุ้นให้นอนไม่หลับ

• ทำให้ห้องนอนเงียบ และมืด กลิ่นหอมชวนให้หลับ แสงสว่างเป็นตัวยับยั้งกระบวนการสังเคราะห์เมลาโทนินในร่างกายด้วย (เมลาโทนินช่วยปรับนาฬิกาชีวิตของร่างกาย ทำให้นอนหลับได้ง่ายขึ้น)

• ตื่นเมื่อต้องตื่น การนอนนั้นมีทั้งช่วงหลับไม่สนิทและหลับลึก เราควรนอนไปจนผ่านช่วงหลับลึกและตื่นในช่วงที่หลับไม่สนิท ซึ่งบางคนก็สามารถตื่นได้เองตามนาฬิกาของร่างกาย

• อย่าอดนอน การอดนอนเป็นการสร้างหนี้ให้กับร่างกาย ทำให้ร่างกายทรุดโทรมมาก

• ควรหาวิธีผ่อนคลาย คลายเครียดลงบ้าง เช่น การทำสมาธิ, ทำงานอดิเรกที่ชอบ, ออกกำลังกาย

การนอนที่เพียงพอจึงเป็นยาลดความอ้วนที่ดีอีกอย่างหนึ่งเลยละค่ะ

>> ลดพุง กระชับสัดส่วน ด้วยอาหารเสริม F4 <<
>> เพิ่มคุณภาพการนอน หลับลึกด้วย Nutriga <<

The post นอนน้อย…ทำให้อ้วนมากขึ้น! appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

มดลูก (Uterus) เป็นอวัยวะสำคัญของเพศหญิง รูปร่างคล้ายลูกชมพู่หรือสามเหลี่ยมหัวกลับลง อยู่ในบริเวณอุ้งกระดูกเชิงกราน ใกล้กับกระเพาะปัสสาวะ

ภายในเป็นโพรงเป็นที่ฝังตัวของไข่ที่ได้รับการผสมแล้วและเป็นที่เจริญเติบโตของทารกในครรภ์อีกด้วย

Q: ปัญหา ‘มดลูก’ ของผู้หญิงจึงเป็นเรื่องใหญ่ที่หลายคนวิตก โดยเฉพาะหลังตัดมดลูกออกแล้วจะมีผลต่อสุขภาพยังไงบ้าง? ต้องดูแลตัวเองยังไงในสภาวะไร้มดลูกแบบนี้?

หญิงวัยกลางคนอายุ 45 ปี หลังรับการผ่าตัดมดลูกออกไปเพราะคลำเจอก้อนที่หน้าท้อง ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยตรวจสุขภาพมาก่อน เมื่อตรวจพบคุณหมอจึงให้ตัดมดลูกทิ้งแต่เก็บรังไข่ไว้ ทำให้ไม่จำเป็นต้องกินฮอร์โมน..

A:  มดลูก มีหน้าที่สำคัญ 2 อย่างคือ

ผลิตประจำเดือนและรองรับทารกที่ถือกำเนิดในครรภ์ หลังจากตัดมดลูกไปแล้วจึงไม่มีประจำเดือนและไม่สามารถตั้งครรภ์ได้อีก หลายคนเข้าใจผิดว่าการตัดมดลูกทำให้แก่เร็วและส่งผลเสียต่อสุขภาพ

อันที่จริงตัวมดลูกที่ขาดหายไป ไม่ค่อยมีผลเท่าใดนัก แต่การตัดรังไข่ซึ่งทำหน้าที่สร้างฮอร์โมนออกทั้งสองข้างพร้อมกับมดลูกขณะที่อยู่ในช่วงวัยเจริญพันธุ์ต่างหาก จะทำให้เกิดภาวะวัยทองก่อนวัยอันควร

และมีผลเสียต่อสุขภาพเช่น มีอาการร้อนวูบวาบ นอนไม่หลับ ผิวแห้ง ช่องคลอดแห้ง เจ็บปวดเมื่อมีเพศสัมพันธ์ กระดูกพรุน แถมมีความเสี่ยงต่อโรคหัวใจอีก

การผ่าตัดมดลูกเป็นการผ่าตัดของผู้หญิงที่พบได้บ่อยมาก มี 5 สาเหตุหลักได้แก่

1. มีเนื้องอกขึ้นในกล้ามเนื้อมดลูก
2. มดลูกหย่อน
3. ปวดท้องอย่างรุนแรง เนื่องจากเป็นโรคเยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่ ช็อกโกแลตซีส หรือมีอาการอักเสบติดเชื้อในโพรงมดลูก ปีกมดลูกและอุ้งเชิงกราน
4. มีเลือดออกผิดปกติจากโพรงมดลูก
5. เป็นมะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูก

ในปัจจุบันความจำเป็นในการตัดมดลูกออกมีน้อยลง เป็นเพราะความรู้ทางการแพทย์ที่พัฒนามากขึ้น มีเครื่องมือและทางเลือกในการรักษาเพิ่มขึ้น ซึ่งต่างจากสมัยก่อน หากมีเซลล์ปากมดลูกเจริญผิดปกติ ซึ่งมีโอกาสกลายเป็นมะเร็งปากมดลูกมักใช้วิธีการผ่าตัดมดลูกออก

แต่ทุกวันนี้เปลี่ยนมาเป็นการส่องกล้องคว้านปากมดลูกเป็นรูปกรวย (Colposcope หรือ Conization)มากขึ้น ส่วนการผ่าตัดเนื้องอกมดลูกอาจใช้ยา ห่วงอนามัยฮอร์โมน หรือการจี้ทำลายเนื้องอกแทน

     ถ้าเป็นคนที่แข็งแรงดี ไม่มีโรคประจำตัวเรื้องรังเช่น เบาหวาน ความดันโลหิตสูง ภูมิแพ้ และไม่มีภาวะแทรกซ้อนอื่นๆจากการผ่าตัดมดลูกเช่น แพ้ยาชา ยาสลบ เสียเลือดจากการผ่าตัดมาก หรือระบบทางเดินปัสสาวะมีปัญหา

เช่น กระเพาะปัสสาวะ ท่อไต ไต ระบบประสาทของกระเพาะปัสสาวะได้รับผลกระทบจากการผ่าตัด ซึ่งอาจทำให้ปัสสาวะไม่ออก ไม่คล่อง ปัสสาวะรั่ว มีอาการอักเสบหรือติดเชื้อหลังผ่าตัด ส่วนใหญ่จะกลับมาใช้ชีวิตได้ตามปกติหลังการพักฟื้น 1-2 เดือน

     แถมสุขภาพยังแข็งแรงขึ้นเมื่อเทียบกับช่วงก่อนตัดมดลูกด้วย เพราะอาการผิดปกติจากโรคไม่ว่าจะเป็นอาการตกเลือด ปวดท้อง ปวดประจำเดือน ปวดหลัง เครียด อ่อนเพลีย นอนไม่หลับ วิตกกังวลว่าตนเองจะเป็นโรคมะเร็ง ผายลมบ่อยและปัสสาวะบ่อย จะหายไปกว่า90%

ประเด็นHot ที่สงสัยกันมากคือ การตัด ‘มดลูก’ กับการมีเพศสัมพันธ์?

หลายคนคงไม่อยากตัดมดลูกเพราะกลัวจะมีเพศสัมพันธ์ไม่ได้ พลอยทำให้สามีไม่มีความสุข กระทบกระเทือนครอบครัว แต่มีงานวิจับพบข้อเท็จจริงว่า “หลังผ่าตัดมดลูกออกแล้วเรื่องเพศสัมพันธ์กลับดีขึ้น..”

• สามารถมีเพศสัมพันธ์ได้บ่อยขึ้น เนื่องจากก่อนผ่าตัดนั้นมีอาการเจ็บเมื่อมีเพศสัมพันธ์จากโรคที่เป็น

• ลดอาการเจ็บปวดจากการมีเพศสัมพันธ์

• เพิ่มโอกาสถึงจุดสุดยอด

นอกจากนี้ยังพบว่าหลังผ่าตัดมดลูกออกไป ผู้ป่วยส่วนน้อยจะไม่สนใจมีเพศสัมพันธ์อีกเลย นอกจากปัญหาเจ็บปวดขณะมีเพศสัมพันธ์แล้ว อาจมีเกิดจากบุคลิกหรือโรคเดิมของผู้ป่วยอยู่แล้วด้วยเช่น ความเครียด ความวิตกกังวล และอาการซึมเศร้า ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับการตัดมดลูก

คำแนะนำในการปฏิบัติตัวหลังการตัดมดลูก

• โดยทั่วไปการผ่าตัดเฉพาะมดลูก และการผ่าตัด ‘มดลูก’ กับ รังไข่ ใช้เวลาพักฟื้นประมาณ 1 เดือน โดยผู้ป่วยต้องหยุดทำงาน ไม่ยกของหนัก แต่เดินไปมาในระยะสั้นๆทำกิจวัตรประจำวันได้ และควรงดการเดินทางไกลและเพศสัมพันธ์ไว้ก่อน

• แผลที่หน้าท้องใช้เวลาพักฟื้นประมาณ 2 สัปดาห์ ส่วนแผลภายในและแผลที่ยอดช่องคลอดใช้เวลาพักฟื้นประมาณ 1-3 เดือน เมื่อแผลหายดีทั้งภายนอกและภายในจึงสามารถทำงานหนัก

ยกของที่มีน้ำหนัก5-10 กิโลกรัมได้ มีเพศสัมพันธ์ ออกกำลังกาย เดินทางไกลได้ แต่มีข้อระวังคือ ห้ามกลั้นปัสสาวะเพราะอาจทำให้เกิดอาการอักเสบของทางเดินปัสสาวะได้ง่าย

• กินอาหารให้ครบ 5 หมู่โดยเฉพาะโปรตีน เพราะจะช่วยซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ และมีธาตุเหล็กช่วยบำรุงเลือด กินผักผลไม้วันละ 5 ส่วนหรือมากกว่า

ดื่มน้ำสะอาดให้เพียงพอ งดของหมักดอง อาหารรสจัด รวมถึงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และบุหรี่ ต้องระวังพยายามอย่าให้ท้องผูก เพราะการเบ่งอาจทำให้ปวดท้องและแผลที่เย็บไว้ปริได้

• พักผ่อนให้เพียงพอ ถ้ารู้สึกอ่อนเพลียในช่วงกลางวัน ควรนอนพักประมาณ 1 ชั่วโมง แต่ควรพักผ่อนให้ได้อย่างน้อย 6-10 ชั่วโมง/วัน

• ไม่ควรนั่งยองๆเป็นเวลานาน เพราะอาจทำให้กล้ามเนื้อกระบังลมหย่อน ปวดหลัง หรือรู้สึกหน้ามืดเป็นลมได้

• เสริมอาหารเพื่อปรับสมดุลฮอร์โมน ให้ระดับฮอร์โมนอยู่ในสมดุลที่ดี เช่น โปรตีนสกัดจากถั่วเหลือง ,สารสกัดจากลูกชัค ตังกุย เก๋ากี้ฯ

       สำหรับการตัดมดลูกที่จำเป็นต้องตัดรังไข่ออกไปด้วยเช่น เนื้องอกรังไข่ จะทำให้เกิดการขาดฮอร์โมนเพศและเกิดอาการของวัยทองได้ทันทีหลังผ่าตัด โดยเฉพาะคนอายุน้อยและมีรังไข่ปกติ 

ถ้ายังมีรังไข่อยู่จะมีปัญหาน้อยลงมากหรือแทบไม่มีปัญหาเลย..เพราะร่างกายยังมีฮอร์โมนโมนอยู่ ฮอร์โมนช่วยสมดุลย์ร่างกายในทุกๆเรื่อง ถ้าฮอร์โมนไม่มีเราก็แก่เร็วขึ้น..ง่ายๆ คนแก่เป็นยังไงเราเป็นอย่างนั้น 

ทางที่ดีพยายามหวงรังไข่ไว้เพื่อสร้างฮอร์โมน แต่ก็ต้องพิจารณาถึงปัจจัยเสี่ยงอื่นๆร่วมด้วย บางคนอาจไม่มีอาการอะไรในช่วงแรกๆ แต่ค่อยๆเกิดตามมาแบบไม่รู้ตัว เริ่มชาที่ปลายนิ้ว เจ็บตามข้อ กระดูกพรุน ปวดท้อง จุกเสียดแน่น

แต่ถ้าสุดวิสัยต้องตัดรังไข่ออก ก็ควรปรับสมดุลของฮอร์โมนในร่างกายเรา เพื่อควบคุมและป้องกันอาการข้างเคียงอีกมากมายดังกล่าวที่จะตามมา…  

หรือเสริมอาหารง่ายๆด้วยผลิตภัณฑ์ Click Plus (กล่องสีแดง) นวตกรรมการปรับสมดุลฮอร์โมนผู้หญิงด้วย Bioestrogen ซึ่งได้จากธรรมชาติ100% (ไม่มีสารเคมีเจือปน)

ด้วยสูตรผสมเฉพาะที่ลงตัวของต้นตำรับสมุนไพรที่ช่วยปรับฮอร์โมนโดยเฉพาะ อย่าง ตังกุย,Golgi berry,โปรตีนสกัดจากถั่วเหลือง, สารสกัดจากลูกชัด และสมุนไพรอื่นๆอีกเกือบ 10ชนิด

ช่วยเสริมการปรับสมดุลฮอร์โมนต่างๆของผู้หญิงเราให้ทำงานเป็นปกติ ลดอาการวัยทอง, ช่วยกระชับหน้าอก ช่องคลอด และฟื้นฟูผิวพรรณให้เรียบ เนียน ใส อย่างเป็นธรรมชาติได้ในหนึ่งเดียว

>> ปรับสมดุลฮอร์โมนผู้หญิงด้วย Click Plus <<
>> ดูแลตัวเองอย่างไรใน “วัยทอง” <<
>> ประจำเดือนมาไม่ปกติ ทำยังไงดี<< 

The post ดีหรือแย่?..หลังตัด “มดลูก” appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

“หัวใจขาดเลือด” ฟังดูแปลกๆไหม? ทั้งที่อวัยวะหัวใจก็สูบฉีดเลือด สัมผัสกับเลือดอยู่ตลอดเวลา แต่กลับมีอาการขาดเลือดได้…

“โรคหัวใจขาดเลือด”เป็น 1 ใน 10 โรคร้ายที่พบมากเป็นอันดับต้นๆคร่าชีวิตผู้คนมากที่สุดไม่ว่าชายและหญิง

ในประเทศอเมริกาจำนวนผู้เสียชีวิตที่มีสาเหตุมาจากโรคหัวใจขาดเลือดมีมากถึง 1 ใน 6 และที่น่ากลัวยิ่งไปกว่านั้นก็คือ ราวๆครึ่งหนึ่งของการตายจากโรคนี้ไม่เคยมีสัญญาณเตือนมาก่อน

เรียกได้ว่าเป็นมัจจุราชที่แฝงตัวอยู่ในความมืด พอได้ออกโรงเมื่อไหร่ก็ลงมือได้เฉียบขาดแน่นอน ถึงแม้ว่าอัตราการเสียชีวิตจาก “หัวใจขาดเลือด” ซึ่งนำไปสู่ภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันจะสูงก็ตาม

แต่ไม่ได้หมายความว่าเมื่อเกิดอาการแล้วผู้ป่วยจะต้องเสียชีวิตเสมอ สิ่งที่จะชี้เป็นชี้ตายในสภาวะฉุกเฉินเช่นนี้คือ ผู้ป่วยถึงมือแพทย์ได้เร็วเพียงใด

เช้าตรู่ในวันที่อากาศดีและยังตรงกับวันหยุด จึงไม่แปลกที่สวนลุมพินีจะเต็มไปด้วยผู้คนเยอะแยะมากมายทั้งคนที่มาออกกำลังกายและมาพบปะสังสรรค์กับเพื่อนฝูง ลุงน้อมก็เป็นหนึ่งในนั้น วันนี้ก็เหมือนวันเสาร์อื่นๆลุงน้อมตื่นตั้งแต่ตีห้า อาบน้ำแต่งตัวออกมาเจอเพื่อนๆที่สวนลุมฯเช่นเคย

ขณะที่กำลังเดินเข้าสวนลุมพินี ลุงน้อมก็เริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ปกติ เริ่มรู้สึกใจสั่น จุก แน่นหน้าอกเหมือนถูกของหนักๆวางทับ มือไม้อ่อนจนแทบยืนไม่ไหว โชคดีที่เพื่อนคว้าแขนเอาไว้ได้ทันไม่งั้นศีรษะคงกระแทกฟาดพื้นแน่

ลุงน้อมนึกขึ้นมาได้ทันทีว่าเจ็บหน้าอกนี้คล้ายกับครั้งก่อนที่เคยเป็น ตอนนั้นหมอจ่ายยาอมใต้ลิ้นเอาไว้ด้วย ลุงก็พกติดตัวเสมอเผื่อฉุกฉิน จึงรีบบอกเพื่อนว่ามียาอยู่ในกระเป่า ลุงก็หยิบขึ้นมาด้วยมือสั่นก่อนเอาใส่ปาก แล้วรอด้วยความหวังว่าอาการเจ็บหน้าอกจะบรรเทาลง

• ห้านาทีผ่านไป…
• 10 นาทีผ่านไป…

อาการเจ็บหน้าอกไม่เบาลงเลย หนำซ้ำรู้สึกใจเต้นไม่เป็นจังหวะยังรุนแรงขึ้น หน้ามืดจนเกือบจะประคองสติเอาไว้ไม่อยู่ เพื่อนๆรอบข้างเห็นท่าไม่ดีเลยรีบพาส่งโรงพยาบาล…

เรารู้กันดีว่าหัวใจก็ต้องการสารอาหารออกซิเจนที่มากับเลือดเช่นเดียวกับอวัยวะอื่นๆ แต่ทั้งๆที่หัวใจทำงานสัมผัสกับเลือดตลอดเวลาแต่กลับไม่สามารถดึงเอาสารอาหารจากเลือดที่ตัวเองปั๊มมาใช้ได้ กลับต้องใช้เลือดที่มาจากช่องทางพิเศษต่างหากที่เรียกว่า “เส้นเลือดหัวใจ” เท่านั้น

เส้นเลือดหัวใจประกอบๆไปด้วยเส้นเลือดหลักๆ3เส้น ไปเลี้ยงส่วนต่างๆในหัวใจ ทำหน้าที่เป็นเหมือนท่อน้ำย่อยๆ ที่ส่งน้ำเข้าไปเลี้ยงตัวปั๊มน้ำเอง

โรคหัวใจขาดเลือดเกิดจากการที่ท่อเล็กๆเหล่านี้ตีบแคบลงจากหลายสาเหตุ แต่ที่พบมากที่สุดคือการตีบจากการที่มีพลั๊ค(Plaque) ซึ่งมีส่วนประกอบส่วนใหญ่เป็นคอเลสเตอรอล เปรียบเหมือนตะกรันที่ติดอยู่ตามท่อ ทำให้ท่อ(หลอดเลือด)นั้นตีบตันลง

เมื่อมีการตีบตันของเส้นเลือด ในช่วงแรกๆร่างกายจะยังไม่แสดงอาการใดออกมา เนื่องจากเลือดปริมาณมากยังคงสามารถไหลไปเลี้ยงหัวใจได้อยู่อาจมีอาการแน่นหน้าอกเล็กน้อยตอนออกแรง

หรือมีความเครียด เพราะความเครียดจะส่งสัญญาณไปที่หัวใจทำให้หัวใจเต้นแรงขึ้น ก็เพราะหัวใจต้องการเลือดมากขึ้น

แต่หลอดเลือดที่ตีบลงนั้นไม่สามารถส่งเลือดไปเลี้ยงได้มากเท่ากับที่หัวใจต้องการ จึงมีอาการเจ็บหน้าอก อาการเจ็บหน้าอกระยะต้นจะเป็นอยู่ไม่นาน พอนั่งพักสักหน่อยหัวใจเต้นช้าลงก็จะดีขึ้น หรืออมยาใต้ลิ้นอาการก็จะดีขึ้นได้เอง

ใครมีอาการเจ็บหน้าอกเวลาออกแรง และเป็นทุกครั้งที่ออกแรงแบบนี้ควรไปพบแพทย์ เพราะว่านี่เป็นสัญญาณเตือนเริ่มแรกแล้วว่าหัวใจของคุณกำลังตกอยู่ในอันตราย!

หากว่าการตีบตันของเส้นเลือดหัวใจยังคงถูกละเลยต่อไป เมื่อพลั๊คพอกตัวหนาขึ้นจนกระทั่งไม่สามารถเกาะตัวกันได้อีกต่อไป มันก็จะระเบิดออกจริงๆ และเมื่อมันระเบิดออก จะทำให้เกิดกระบวนการจับตัวของเกล็ดเลือดกับพลั๊คเป็นก้อนขนาดใหญ่ที่อุดตันหลอดเลือดหัวใจจนมิด

พอมาถึงขั้นนี้ผู้ป่วยจะรู้สึกแน่นหน้าอกขึ้นมาทันทีทั้งๆที่ไม่ได้ออกแรงอะไร (เพราะว่าเส้นเลือดหัวใจถูกอุดตันไปหมดแล้ว) แม้จะนั่งพักหรืออมยาใต้ลิ้นอาการก็ไม่หาย

อาการที่รุนแรงอย่างนี้บ่งบอกว่าตอนนี้หัวใจกำลังขาดเลือดเข้าขั้นวิกฤตจนกล้ามเนื้อหัวใจบางส่วนเริ่มจะถูกทำลายลงหรือที่เรียกกันว่า “ภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตาย” ซึ่งสามารถตรวจพบได้เนิ่นๆด้วยการตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ

เมื่อพบการตีบตันของเส้นเลือดหัวใจซึ่งอาจจะแตกต่างไปในแต่ละคน ขึ้นกับความรุนแรงของอาการ, สุขภาพผู้ป่วย แพทย์จะแนะนำให้กินยาเช่น ยาป้องกันเกล็ดเลือดจับตัว ยาลดไขมันในเลือด ยาขยายหลอดเลือด ยาลดการบีบตัวของหัวใจ เพื่อลดการทำงานของหัวใจและลดการใช้ออกซิเจนเป็นต้น

หรืออาจจะรักษาขยายหลอดเลือดหัวใจโดยการถ่างขยายด้วยลูกโป่ง หรือบอลลูนขนาดเล็ก (Percutaneous coronary intervention – PCI)

หรือรักษาโดยการผ่าตัดต่อทางเบี่ยงเส้นเลือดหรือที่เรียกว่าบายพาสหลอดเลือดหัวใจ (Coronary artery bypass surgery)ในกรณีที่จำเป็น

ฉะนั้นถ้าสงสัยว่ามีภาวะ “หัวใจขาดเลือด” ควรรีบพบแพทย์ทันที เพราะช่วงแรกๆที่กล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดนั้น  กล้ามเนื้อหัวใจบางส่วนจะเพียงแค่บาดเจ็บแต่ยังไม่ตาย

หากว่าได้รับยาและการรักษาที่เหมาะสมก็จะสามารถฟื้นคืนกลับมาได้ อย่ามัวรอสังเกตอาการอยู่กับบ้านนะ เพราะทุกๆนาทีที่คุณรอคือแต่ละนาทีที่หัวใจค่อยๆตายลงไป…

5 สัญญาณเตือนร่วมของอาการโรคหัวใจ

ถ้าคุณมีอาการเจ็บหน้าอกเหมือนถูกอะไรหนักๆ มากดทับบริเวณกลางอกค่อนไปด้านซ้าย อาจมีเจ็บร้าวไปบริเวณไหล่ซ้ายหรือขึ้นไปถึงบริเวณกราม ในบางรายอาจจะเป็นอาการจุกแน่นบริเวณลิ้นปี่ร่วมกับอาการดังต่อไปนี้

• หายใจสั้น รู้สึกหายใจไม่สะดวก เหนื่อย หอบ

• หน้ามืดคล้ายจะเป็นลม

• ใจสั่นใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ใจหวิว

• เหงื่อแตกตัวเย็น

• เจ็บร้าวบริเวณคอ ไหล่ และกราม

หรือแม้จะมีแค่อาการเจ็บหน้าอกดังกล่าวแต่เพียงอย่างเดียว “อย่า” สังเกตอาการเองที่บ้าน ควรรีบไปพบแพทย์ที่โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดในทันที

การป้องกันเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดของโรคหัวใจทั้งหมด ด้วยการควบคุมอาหาร หมั่นออกกำลังกายเป็นประจำ

และควรเสริมอาหารด้วยโสม,ถั่งเช่า,เบต้ากลูแคนฯ เพื่อฟื้นฟูสุขภาพให้ดีขึ้นอีกทางด้วย ที่สำคัญคุณจะไม่ต้องใช้เงินก้อนโตที่เก็บสะสมมาทั้งชีวิตเพื่อรักษาโรคหัวใจ..!

>> รายละเอียด : อาหารเสริม Orysamin <<
>> 4 อาการเสี่ยงโรคหัวใจ ภัยใกล้ตัวคนทำงาน <<
>> ไม่แก่ก็ตายได้ หัวใจวายเฉียบพลัน <<

The post แปลกไหม?..ทำไมหัวใจขาดเลือด appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

ถ้าร่างกายเปรียบเหมือนกับบ้าน หัวใจก็เหมือนกับปั๊มน้ำในตัวบ้านที่คอยทำหน้าที่สูบน้ำสะอาดไปหล่อเลี้ยงส่วนต่างๆภายในบ้าน และยังส่งน้ำเสียจากภายในบ้านไปกรอง(ฟอก)ให้สะอาดที่ปอด

อวัยวะชิ้นนี้เริ่มทำงานตั้งแต่วินาทีแรกที่เราเกิด ทำงานต่อเนื่องเรื่อยมาไม่เคยหยุดพัก แม้ว่าเราจะถึงวัยเกษียณเมื่ออายุ 60 ปี ซึ่งเป็นช่วงวัย
พักผ่อนแล้ว

“หัวใจ” ของเราก็เต้นไปแล้วกว่า 1,800 ล้านครั้ง และยังคงเต้นต่อไปโดยไม่มีการหยุดพัก เมื่อ หัวใจ ต้องทำงานหนักขนาดนี้หากเราปล่อยละเลยไม่ดูแลใส่ใจ โรคร้ายต่างๆย่อมถามหาอย่างแน่นอน และคงเป็นใครไม่ได้เลยนอกจาก”ตัวเราเอง”ที่ต้อง”ปกป้องหัวใจ”ไม่ให้ตกอยู่ในอันตราย!

หัวใจ

มีลักษณะเป็นห้อง 4 ห้อง ทั้ง 4 ห้องนี้ถูกกั้นออกจากกันด้วยลิ้นหัวใจซึ่งจะเป็นเสมือนวาล์วน้ำ ทำหน้าที่กั้นไม่ให้เลือดไหลย้อนทางเวลาที่หัวใจบีบตัว เลือดจะไหลเข้าสู่หัวใจผ่านทางหลอดเลือดดำใหญ่เทเลือดเข้าสู่หัวใจห้องบนขวา

หลังจากนั้นเลือดจะไหลผ่านลิ้นหัวใจมาสู่หัวใจห้องล่างขวา ซึ่งจะบีบตัวดันเลือดให้ไปฟอกเพื่อเพิ่มปริมาณออกซิเจนเปลี่ยนเลือดดำให้กลับเป็นเลือดแดงใหม่ที่ปอด

หลังจากที่ฟอกเลือดจนสะอาดแล้วเลือดจะไหลกลับจากปอดเข้าสู่หัวใจห้องบนซ้ายไหลผ่านลงมาสู่หัวใจห้องล่างซ้าย และถูกหัวใจห้องล่างซ้ายซึ่งมีกล้ามเนื้อที่หนาและแข็งแรงบีบตัวปั๊มเลือดออกไปเลี้ยงส่วนต่างๆของร่างกายผ่านทางหลอดเลือดแดงใหญ่รวมทั้งเลี้ยงตัวหัวใจเองด้วย

หลายคนเข้าใจผิดว่า “หัวใจ” นั้นมีเลือดไหลผ่านเข้าออกตลอดเวลา เลยไม่น่าจะมีภาวะ “หัวใจขาดเลือด” ได้ จริงๆแล้วถึงแม้ว่าหัวใจจะเป็นอวัยวะที่ทำหน้าที่บีบตัวปั๊มเลือดที่อยู่ภายในห้องหัวใจไปทั่วร่างกายแต่หัวใจไม่สามารถดึงเอาออกซิเจนจากเลือดที่อยู่ภายในห้องหัวใจไปใช้ได้

เปรียบสเมือนพนักงานธนาคารที่ถึงแม้จะทำงานจับเงินตลอดเวลาแต่กลับเอาเงินนั้นไปใช้ไม่ได้ ต้องปั๊มเลือดออกมาทางหลอดเลือดแดงใหญ่ก่อนแล้วเลือดจึงไหลผ่านหลอดเลือดเล็กๆที่เรียกว่าเส้นเลือดหัวใจ

ซึ่งประกอบด้วยเส้นเลือดหลัก 3 เส้นด้วยกัน เมื่อเทียบกับปริมาณเลือดที่ออกจากหัวใจแล้วเลือดที่กลับเข้ามาเลี้ยงตัวหัวใจเองนั้นเป็นเพียงแค่ 5%ของเลือดทั้งหมดที่หัวใจบีบตัวปั๊มออกไป

หัวใจขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้า

นอกจากส่วนที่ทำหน้าที่ปั๊มเลือดแล้วหัวใจยังเหมือนกับปั๊มน้ำอีกอย่างหนึ่งตรงที่มันขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้า ใช่แล้ว…อ่านไม่ผิดหรอก! หัวใจของคนเรานี่แหละขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้า

ใน “หัวใจ” ของคนเรานอกเหนือจากเซลล์กล้ามเนื้อหัวใจซึ่งเป็นหนึ่งในเซลล์ที่แข็งแรงที่สุดของร่างกายแล้ว ยังประกอบด้วยเซลล์อีกจำนวนหนึ่งที่ทำหน้าที่ให้กำเนิดกระแสและเป็นตัวนำไฟฟ้าสำหรับวงจรไฟฟ้าเล็กๆในหัวใจ

เป็นเคล็ดลับที่ทำให้เซลล์กล้ามเนื้อหัวใจทำงานบีบตัวได้โดยพร้อมเพรียงกันโดยไม่แตกแถว ที่น่าทึ่งก็คือกระแสไฟฟ้าเหล่านี้แข็งแรงมากพอที่จะสามารถวัดได้จากผิวหนังโดยใช้เครื่องมือพิเศษวัดกระแสคลื่นไฟฟ้าหัวใจที่เรียกว่า Electrocardiogram (EKG)

ไฟฟ้าของหัวใจนี่เองที่เป็นส่วนที่ทำให้หัวใจสามารถติดต่อกับส่วนอื่นๆของร่างกายและทำงานสอดประสานกันได้อย่างราบรื่น ไฟฟ้าของหัวใจจะถูกควบคุมโดยระบบประสาทอัตโนมัติ

ซึ่งจะปรับจังหวะการเต้นของหัวใจให้ตรงกับความต้องการออกซิเจนและสารอาหารต่างๆที่จะถูกสูบฉีดไปกับเลือดที่ปั๊มผ่านหัวใจออกไปให้อวัยวะต่างๆมีพลังงานนำไปใช้เพียงพออยู่เสมอ

โดยปกติอัตราการเต้นของหัวใจปกติของผู้ใหญ่อยู่ที่ 60-100 ครั้งต่อนาที ส่วนในเด็กอัตราการเต้นของหัวใจจะเร็วกว่านี้ แต่กลับกันอัตราการเต้นของหัวใจจะช้าลงเรื่อยๆเมื่อมีอายุมากขึ้น

บางครั้งในบางภาวะร่างกายอาจต้องการพลังงานไปใช้มากขึ้น ทำให้เกิดการส่งสัญญาณไปที่หัวใจ ส่งผลให้หัวใจบีบตัวเร็วขึ้นและแรงขึ้นเพื่อส่งเลือดที่เต็มไปด้วยสารอาหารและออกซิเจนไปเลี้ยงร่างกายให้พอเพียง

เช่น เวลาออกกำลังกาย เวลามีไข้ นอกจากนี้ในคนที่ออกกำลังกายเป็นประจำจนทำให้หัวใจมีความแข็งแรง สามารถบีบตัวปั๊มเลือดได้อย่างมีประสิทธิภาพ อัตราการเต้นของหัวใจในสภาวะพักก็อาจจะช้าลงอีกเนื่องจากการบีบตัวแต่ละครั้งก็เพียงพอที่จะส่งเลือดไปเลี้ยงร่างกาย

หัวใจกับความดันโลหิต

เมื่อมีแรงบีบตัวของหัวใจดันเลือดออกไปสู่เส้นเลือดใหญ่จึงเกิด”ความดันโลหิต” ซึ่งความดันโลหิตนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับแรงบีบตัวของหัวใจเพียงอย่างเดียว

แต่เกี่ยวข้องกับขนาดของเส้นเลือดที่ไหลผ่านด้วย หลายคนคงจะเห็นภาพเวลาที่เราเอานิ้วไปอุดสายยางรดน้ำต้นไม้แล้วทำให้น้ำพุ่งได้แรงขึ้น ไกลขึ้น การพุ่งของเลือดก็เช่นเดียวกัน เมื่อเส้นเลือดหดเล็กลง เลือดก็จะพุ่งแรงขึ้น จึงเป็นที่มาของความดันโลหิตสูง

ถ้าอย่างนั้นความดันโลหิตสูงก็น่าจะดีสินะ เพราะเลือดพุ่งไกลขึ้นแรงขึ้น หัวใจน่าจะทำงานน้อยลง แบบนั้นทำไมเราต้องมานั่งรักษาโรคความดันโลหิตสูงกันล่ะ?

ก็เพราะในขณะที่เส้นเลือดมีไขมันไปพอกจนทำให้มีขนาดเล็กลง หัวใจต้องทำงานเพิ่มขึ้นอีกเพื่อบีบตัวต้านกับแรงเสียดทานของผนังหลอดเลือด แม้ว่าเลือดจะพุ่งได้ไกลได้แรงก็จริง แต่สิ่งที่ร่างกายต้องการก็คือ “ปริมาณ” ไม่ใช่ “ความแรง” ของเลือด

หัวใจจึงต้องทำงานหนักมากขึ้นในการดันเลือดออกไปให้ได้ปริมาณเท่าเดิม นอกจากนี้การที่เลือดพุ่งออกจากหลอดเลือดแรงมากเกินไป ไม่ได้เป็นผลดี นอกจากจะไม่มีประโยชน์แล้วยังทำให้เกิดการกระทบกระแทกกับผนังหลอดเลือดจนอาจเกิดการปริแตก ฉีกขาดได้

โดยเฉพาะในเส้นเลือดเล็กที่มีความเปราะบางอย่างเส้นเลือดสมอง ซึ่งถ้ามีการแตกก็อาจทำให้ผู้ป่วยเป็นอัมพาตไปอย่างถาวรได้ รู้อย่างนี้แล้วเรามารักษาหัวใจให้แข็งแรงอยู่กับเราไปนานๆเถอะครับ เริ่มด้วย 4 วิธีง่ายๆคือ

1. ออกกำลังกาย การออกกำลังกายที่ใช้ความเร็ว เช่น การว่ายน้ำ การวิ่ง การปั่นจักรยาน การออกแรงที่ทำให้หัวใจได้เต้นแรงๆ เป็นเวลาติดต่อกันอย่างน้อย 15 นาทีต่อครั้ง จะเป็นเหมือนการ “ฟิตกล้าม”

ให้กับกล้ามเนื้อหัวใจได้หัดทำงาน เมื่อกล้ามเนื้อหัวใจได้ฝึกบ่อยๆการบีบตัวก็จะมีประสิทธิภาพมากขึ้น ทำให้ในเวลาปกติหัวใจจะบีบตัวช้าลง ทำงานน้อยลงก็จะทำงานได้นานขึ้นอยู่กับเราไปจนแก่เฒ่า

2. กินอาหารที่มีประโยชน์ การกินอาหารที่มีไขมันสูงนอกจากจะทำให้ไขมันในเลือดเพิ่มสูงขึ้นแล้ว ไขมันตัวร้ายยังไปสะสมอยู่ตามหลอดเลือดเหมือนเป็นตะกรันในท่อน้ำ

ทำให้น้ำไหลไม่สะดวกเกิดภาวะความดันโลหิตสูงตามมา นอกจากไขมันแล้วยังมีความเค็มที่จะทำให้น้ำถูกเก็บเอาไว้ในร่างกายเพิ่มขึ้น ทำให้ปริมาณเลือดหมุนเวียนในร่างกายเพิ่ม แต่คุณภาพของเลือดลดลงหัวใจจึงต้องบีบตัวทำงานหนักขึ้น

3. หลีกเลี่ยงความเครียด เมื่อเรามีความเครียด ระบบต่างๆในร่างกายจะรวนและหลั่งฮอร์โมนความเครียดซึ่งจะทำให้หัวใจเต้นเร็วขึ้น แรงขึ้น แต่ไร้ประสิทธิภาพเป็นการทำงานหนักโดยไม่จำเป็น

4. งดบุหรี่ นอกจากจะเป็นพิษต่อปอดแล้ว ยังเป็นสาเหตุอันดับต้นๆ ที่ทำให้หลอดเลือดทั่วร่างกายเกิดความผิดปกติ ไม่ยืดหยุ่นเท่าที่ควรจะเป็น หลอดเลือดที่แข็งเกินไปเหล่านี้ไม่สามารถขยายตัว

เวลาที่ร่างกายต้องการเพิ่มปริมาณเลือดไปเลี้ยงส่วนต่างๆของร่างกายได้ ดังนั้นหัวใจจึงต้องรับภาระการทำงานหนัก เสี่ยงต่อการเป็นโรคหัวใจ

ยังมีรายละเอียดอีกมากมายที่จะช่วยให้หัวใจของคุณแข็งแรง แต่แค่ทำ 4 สิ่งหลักๆนี้ให้ได้ เสริมอาหารด้วยเบต้ากลูแคนที่ช่วยปรับสมดุล ลดปริมาณไขมันร้ายในร่างกายทั้งระบบ ก็เท่ากับคุณได้ถนอมหัวใจของตัวเองไว้ไม่ให้ตกอยู่ในอันตรายได้มากแล้วล่ะ

>> รายละเอียด : น้ำมันรำข้าวผสมเซซามิน Orysamin <<
>> โรคหัวใจ 1ในโรคเสื่อมร้ายแรง <<
>> 4 อาการเสี่ยงโรคหัวใจ ภัยใกล้ตัวคนทำงาน <<

The post อย่าให้หัวใจ ตกอยู่ในอันตราย appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.