ฟื้นฟูสุขภาพ สู้โรคมะเร็ง

ในยุคปัจจุบันที่สภาพแวดล้อมเต็มไปด้วยมลพิษจากสารเคมี โรงงานอุตสาหกรรม ฝุ่นละออง PM2.5 รวมถึงความเครียดจากการดำเนินชีวิตที่เร่งรีบ ส่งผลต่อสุขภาพโดยรวมอย่างชัดเจน ซึ่งหนึ่งในโรคร้ายที่พบได้มากขึ้นเรื่อย ๆ และคร่าชีวิตผู้คนจำนวนมากก็คือ โรคมะเร็ง

แม้ว่าจะยังไม่สามารถระบุสาเหตุของโรคมะเร็งได้อย่างชัดเจน แต่จากการศึกษาและวิเคราะห์ทางการแพทย์พบว่า ปัจจัยกระตุ้นที่สำคัญมาจากสภาพแวดล้อม การใช้ชีวิต และพฤติกรรมการบริโภคอาหาร

โดยเฉพาะอาหารแปรรูป อาหารไขมันสูง การสูบบุหรี่ ดื่มแอลกอฮอล์ รวมถึงภาวะความเครียดเรื้อรังที่ส่งผลต่อระบบภูมิคุ้มกันในระยะยาว ในหลายกรณี ผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งมักเข้าสู่การรักษาด้วยแพทย์แผนปัจจุบัน เช่น การผ่าตัด เคมีบำบัด (คีโม) และการฉายแสง

ซึ่งมีทั้งผลลัพธ์ที่น่าพึงพอใจและผลข้างเคียงที่หลีกเลี่ยงได้ยาก ด้วยเหตุนี้ ผู้ป่วยจำนวนมากจึงเริ่มมองหาทางเลือกใหม่ๆในการฟื้นฟูสุขภาพ เช่น การแพทย์ทางเลือก และการใช้สมุนไพรไทย

โดยเฉพาะ พลูคาว ที่เป็นที่นิยมเนื่องจากคุณสมบัติในการต้านอนุมูลอิสระ เสริมภูมิคุ้มกัน และยับยั้งการเจริญของเซลล์มะเร็ง

✦ พลูคาว สมุนไพรพื้นบ้านไทย

พลูคาว หรือที่รู้จักกันในชื่อพื้นบ้านว่า “ผักคาวตอง” เป็นพืชสมุนไพรที่พบมากในภาคเหนือและภาคอีสานของไทย ลักษณะโดดเด่นของพลูคาวคือมีกลิ่นคาวเฉพาะตัว ใบมีสีเขียวอ่อนจนถึงเขียวเข้ม และมักใช้เป็นส่วนประกอบในอาหารพื้นบ้าน เช่น ยำคาวตอง หรือใช้กินสดแนมกับอาหารรสจัด

แต่ที่น่าสนใจไปกว่านั้นคือ พลูคาว ไม่ได้เป็นเพียงพืชกินได้เท่านั้น แต่ยังถือเป็นสมุนไพรที่มีคุณสมบัติทางยาอันทรงคุณค่า โดยเฉพาะในการต้านการอักเสบ เสริมภูมิคุ้มกัน และอาจช่วยชะลอการลุกลามของเซลล์มะเร็งในร่างกายได้

✦ ประโยชน์ของพลูคาว

สรรพคุณของพลูคาวที่มีผลต่อผู้ป่วยโรคมะเร็ง มีดังต่อไปนี้

1. ต้านอนุมูลอิสระ (Antioxidant)
   • พลูคาวมีสารฟลาโวนอยด์ (Flavonoids) และโพลีฟีนอล (Polyphenols) ซึ่งมีคุณสมบัติในการต้านอนุมูลอิสระอย่างเข้มข้น ช่วยลดความเสียหายของเซลล์ที่อาจนำไปสู่การกลายพันธุ์และเกิดเป็นมะเร็ง

1. กระตุ้นภูมิคุ้มกัน
   • งานวิจัยในประเทศญี่ปุ่นและเกาหลีระบุว่า สารสกัดจากพลูคาวสามารถกระตุ้นการทำงานของเซลล์เม็ดเลือดขาว (Macrophage) ซึ่งเป็นด่านหน้าในการกำจัดเซลล์ผิดปกติและเชื้อโรค
2. ต้านเชื้อไวรัสและแบคทีเรีย
   • พลูคาวมีฤทธิ์ในการต้านเชื้อไวรัสเริม (HSV), ไข้หวัดใหญ่ และไวรัส HIV นอกจากนี้ยังมีฤทธิ์ยับยั้งเชื้อแบคทีเรียที่ก่อให้เกิดการอักเสบในร่างกาย
3. ลดการอักเสบและบรรเทาอาการเจ็บปวด
   • ออกฤทธิ์คล้ายยาแก้อักเสบในกลุ่ม NSAIDs ช่วยลดการอักเสบภายในร่างกายโดยไม่ก่อให้เกิดผลข้างเคียงเหมือนกับยาแผนปัจจุบันบางชนิด
4. ลดความเสี่ยงของภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง
   • ด้วยคุณสมบัติเสริมภูมิคุ้มกัน ทำให้พลูคาวเหมาะสำหรับผู้ที่มีระบบภูมิคุ้มกันอ่อนแอ เช่น ผู้ป่วยโรคเรื้อรัง ผู้ที่ฟื้นตัวจากการทำคีโม หรือผู้ที่เป็นโรคเอดส์

✦ ประสบการณ์จริงจากผู้ป่วย

เรื่องราวของผู้ป่วยโรคมะเร็งหลายรายที่นำพลูคาวมาใช้ควบคู่กับการรักษาด้วยแพทย์แผนปัจจุบันพบว่า แม้ไม่สามารถรักษาโรคให้หายขาดได้ แต่ก็ช่วยฟื้นฟูสุขภาพ เพิ่มคุณภาพชีวิต และยืดระยะเวลาการมีชีวิตอยู่ได้อย่างมีความหวัง

โดยผู้ป่วยจำนวนมากรู้สึกว่ามีเรี่ยวแรงมากขึ้น ทานอาหารได้ดีขึ้น และไม่อ่อนเพลียหลังทำคีโมเท่ากับก่อนใช้สมุนไพรพลูคาว

• กินสด: นิยมกินกับน้ำพริกหรือส้มตำ โดยการกินสดจะคงสารออกฤทธิ์ไว้ได้มากที่สุด

• ต้มดื่ม: ต้มใบพลูคาวกับน้ำแล้วดื่มแทนน้ำชา ช่วยบำรุงร่างกาย

• สกัดเข้มข้น: ปัจจุบันมีพลูคาวในรูปแบบแคปซูลหรือเครื่องดื่มสกัด ซึ่งเหมาะกับผู้ที่ไม่สะดวกบริโภคสดหรือทนกลิ่นไม่ได้

• หญิงตั้งครรภ์และผู้ที่อยู่ระหว่างให้นมบุตรควรหลีกเลี่ยง

• ผู้ที่มีโรคประจำตัวควรปรึกษาแพทย์ก่อนใช้อย่างต่อเนื่อง

• ควรเลือกพลูคาวจากแหล่งปลอดสารพิษเพื่อความปลอดภัย

การดูแลสุขภาพของผู้ป่วยโรคมะเร็งไม่ใช่เพียงแค่การใช้ยาเท่านั้น แต่ต้องประกอบด้วยการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมร่วมด้วย อันได้แก่

✔ ลดหรืองดเนื้อสัตว์ : โดยเฉพาะเนื้อแดง เนื่องจากทำให้ร่างกายเป็นกรด ซึ่งเป็นสภาพที่เซลล์มะเร็งชอบ

✔ เพิ่มผักผลไม้ : เพื่อให้ร่างกายได้รับสารอาหารจากธรรมชาติ ลดภาระการย่อยและช่วยดีท็อกซ์สารพิษ

✔ หลีกเลี่ยงของหวานและน้ำตาล : เพราะเซลล์มะเร็งใช้น้ำตาลเป็นแหล่งพลังงาน

✔ ออกกำลังกายตามความเหมาะสม : เพื่อกระตุ้นระบบไหลเวียนเลือดและภูมิคุ้มกัน

✔ ฝึกจิตใจให้สงบ : เช่น การทำสมาธิ การฝึกหายใจ หรือการพูดคุยกับผู้เข้าใจเพื่อบำบัดความเครียด

✦ พลูคาว ทางเลือกที่ปลอดภัยสำหรับผู้ป่วยมะเร็ง

แม้พลูคาวจะไม่ใช่ยาอัศจรรย์ที่รักษาโรคมะเร็งได้โดยตรง แต่เป็นสมุนไพรที่มีศักยภาพในการช่วยเสริมภูมิคุ้มกัน ชะลอการเจริญของเซลล์มะเร็ง และเพิ่มคุณภาพชีวิตให้กับผู้ป่วยโรคเรื้อรังอย่างแท้จริง

แต่อย่างไรก็ตาม ควรเลือกใช้ควบคู่กับการรักษาหลักภายใต้การดูแลของแพทย์ และเน้นการดูแลตนเองแบบองค์รวมทั้งร่างกายและจิตใจ โดยการหันกลับมาดูแลสุขภาพตั้งแต่วันนี้ด้วยวิถีธรรมชาติ อย่างเช่น การใช้สมุนไพรพลูคาว ถือว่าเป็นอีกหนึ่งคำตอบของผู้ที่ต้องการเสริมภูมิคุ้มกันอย่างปลอดภัย

➤ หากคุณกำลังมองหาแหล่งซื้อพลูคาวคุณภาพดี ปลอดภัย ได้มาตรฐาน เราขอแนะนำน้ำพลูคาวสกัดเข้มข้น คาวาริ Kawari ซึ่งมีรายละเอียดดังนี้

ชื่อสินค้า : คาวาริ (Kawari)

ปริมาณ : 700 มล.

เลข อย. :  57-2-02452-1-0004

วิธีรับประทาน : ทานก่อนอาหารเช้า-เย็น หรือก่อนนอน(เขย่าขวดก่อนรับประทาน) สามารถทานได้ครั้งละ 10-20 ml โดยเริ่มจาก 3-5 มิลลิลิตรแล้วค่อยเพิ่มปริมาณเพื่อปรับสมดุลของร่างกาย เมื่อเปิดขวดแล้วควรเก็บในตู้เย็น

การสั่งซื้อสินค้า : สินค้าของแท้จากบริษัท มีจำหน่ายใน Shopee และ Lazada โดยลูกค้าสามารถเข้าไปเก็บโค้ดส่วนลด โค้ดจัดส่งฟรี โค้ดลดพิเศษ แล้วเข้าไปกดสั่งซื้อสินค้าในราคาที่ถูกและดีได้ที่รูปข้างล่างนี้นะคะ

➤ Shopee

หรือกดที่นี่ได้เลยค่ะ  👉 https://s.shopee.co.th/4q4iMRgWzZ

➤ Lazada

หรือกดที่นี่ได้เลยค่ะ  👉 https://s.lazada.co.th/s.yHu7i?cc

[Clip] Kawari ต้นตำรับพลูคาว (งานวิจัยโดย ดร.สมศักดิ์  วรคามิน)

• น้ำสมุนไพรเพื่อสุขภาพคาวาริ Kawari
• 10 วิธีรักษา “โรค SLE” ไม่ให้กำเริบ
• อาหารเสริมสร้างภูมิคุ้มกัน นูทริก้า (Nutriga)

The post พลูคาว สมุนไพรพระเอก…สู้มะเร็ง appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

ผสมสารสกัดโกจิเบอร์รี่

เครื่องดื่มน้ำว่านหางจระเข้จากธรรมชาติ Aloe Vera S Vera Plus อุดมด้วยคุณค่าและประโยชน์ของว่านหางจระเข้สายพันธุ์บาร์บาเดนซิสแบบเต็มเปี่ยม ช่วยบำรุงสุขภาพให้แข็งแรง ต้านการอักเสบและเสริมสร้างระบบภูมิคุ้มกันให้กับร่างกาย ทั้งยังช่วยบำรุงผิวพรรณให้เปล่งปลั่งเต่งตึงอีกด้วย

✦ ส่วนประกอบสำคัญ ✦

1. ว่านหางจระเข้

เป็นว่านหางจระเข้สายพันธุ์บาร์บาเดนซิส ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสายพันธุ์ที่ดีที่สุดในการทานเพื่อบำรุงร่างกาย โดยน้ำว่านหางจระเข้ S Vera Plus ยังมีความพิเศษอีกอย่างคือ กระบวนการผลิต

ที่ใช้เวลาทั้งหมดนับตั้งแต่เก็บว่านหางจระเข้สดจากฟาร์มว่านหางจระเข้ จนกระทั่งบรรจุลงขวด จะใช้เวลาทั้งหมดไม่เกิน 4 ชั่วโมง ซึ่งนั่นหมายความว่าคุณค่าสำคัญในว่านหางจระเข้จะยังคงอยู่อย่างครบถ้วน

ทำให้เมื่อทานแล้วก็จะได้รับคุณประโยชน์จากว่านหางจระเข้อย่างเต็มที่และสมบูรณ์ที่สุด นอกจากนี้ยังมีสารโพลีแซคคาไรซ์ ที่มีประโยชน์ต่อร่างกาย 4 ชนิด ได้แก่ LBP-1,LBP-2,LBP-3 และ LBP-4 ซึ่งส่งผลดังนี้

✔ ช่วยทำให้ระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายแข็งแรงขึ้น

✔ ช่วยปรับความดันโลหิตให้เป็นปกติ

✔ ช่วยให้น้ำตาลในเลือดและอินซูลินอยู่ในสภาวะสมดุล

✔ ช่วยลดน้ำหนักโดยเปลี่ยนอาหารให้เป็นพลังงานแทนไขมัน

✔ ช่วยฟื้นฟูสภาพเซลล์ที่ถูกทำลายจากสารเคมีหรือรังสีให้กลับเป็นปกติได้เร็วขึ้น

✔ ช่วยบำรุงสายตา บรรเทาอาการ ต้อลม ตาพร่า ตามัว

✔ ช่วยทำให้ความจำดีขึ้น

2. สารสกัดโกจิเบอร์รี่ (Gojiberry Extract) 

ผลเก๋ากี๋ หรือ โกจิเบอร์รี่ มีสารสำคัญที่ให้ประโยชน์ต่อร่างกาย ดังนี้

1. สารเจอร์มาเนี่ยม Germanium : Ge ที่อยู่ในสภาพอินทรีย์(Organic) ช่วยฆ่าเซลล์มะเร็ง

2. สารซีแซนทิน (Zeaxanthin) สูงถึง 162 มก./100 กรัม สูงกว่าสาหร่ายเกลียวทองประมาณ 5 เท่า ช่วยบำรุงสายตา

3. เบต้า–ไซโตสเตอรอล (Beta – Sitosterol)ไซเพอโรน (Cyperone)   มีประโยชน์ต่อร่างกายดังต่อไปนี้

➤ ช่วยให้หัวใจและความดันโลหิตเป็นปกติ

➤ ช่วยลดคอเลสเตอรอล

➤ ช่วยป้องกันต่อมลูกหมากโต

4. ไฟซาลิน (Physalin)  ช่วยลดความรุนแรงของโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว (Leukemia)

5. บีเทน (Betaine) เป็นสารประกอบที่ให้ตับใช้ผลิตโคลีน ซึ่งมีประโยชน์ดังนี้

• ช่วยให้ความจำดี

• ช่วยกระตุ้นกล้ามเนื้อให้แข็งแรง

• ช่วยป้องกันโรคตับ

3. วิตามินซี (กรดแอสคอร์บิค) 0.08% 

เป็นสารต้านอนุมูลอิสระ ที่ส่งผลดีต่อร่างกายมากมาย ไม่ว่าจะเป็น

✔ ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในระบบภูมิคุ้มกันเม็ดเลือดขาวในการดักจับเชื้อโรคได้อย่างรวดเร็ว

✔ ช่วยให้ร่างกายมีภูมิต้านทานจากโรคติดเชื้อที่มาจากเชื้อแบคทีเรียและไวรัส

✔ ช่วยลดอาการแพ้จากโรคภูมิแพ้

✔ ช่วยให้ร่างกายดูดซึมแร่ธาตุได้ดีขึ้น

✔ ช่วยทำให้แผลหายเร็วขึ้น

✔ ช่วยสร้างคอลลาเจน (collagen) ทำให้สุขภาพเหงือก ฟัน กระดูกแข็งแรง และผิวพรรณเรียบเนียน เปล่งปลั่งกระจ่างใส

Q : ว่านหางจระเข้สายพันธุ์บาร์บาเดนซิสมีความพิเศษอย่างไร?

A :  สารที่มีประโยชน์ในว่านหางจระเข้สายพันธุ์บาร์บาเดนซิส ( Aloe barbadensis) มีดังต่อไปนี้

• สารอโลคูติน และสารอะลอคตินเอ :  มีฤทธิ์ในการฆ่าเชื้อโรคและสลายพิษของเชื้อโรคได้

• สารอะโลมิซิน : เป็นสารที่สามารถระงับการขยายตัวของเชื้อไวรัสและเซลล์มะเร็งได้

• สารโพลีแซคคาไรด์ : ช่วยกระตุ้นภูมิต้านทาน ทำให้เซลล์เม็ดเลือดขาวแข็งแรงขึ้น ป้องกันโรคติดเชื้อและโรคมะเร็ง

• สารบาร์บาโลอิน : มีฤทธิ์ในการต้านเชื้อราและเชื้อวัณโรค

• สารแอนทราควิโนน : ช่วยฆ่าเชื้อโรคและเป็นยาระบายอ่อนๆ

• วิตามิน(Vitamins) : A,B1,B2,B3,B6,B12,C,E,Beta Carotene,Folic Acid,Choline

• เกลือแร่(Minerals) : โซเดียม โปรแตสเซียม แคลเซียม แมงกานีส แมกนีเซียม เหล็ก ทองแดง

• เอ็นไซม์(Enzymes) : Allinase,Amylase,Bradykininase,Catalase,Lipase,Oxidase

• กรดอะมิโน(Amino Acids) : Arginine,Asparagine,Aspartic Acid,Glutamic Acid.

Q : เมื่อคุณทานน้ำว่านหางจระเข้ S Vera Plus เป็นประจำ ส่งผลดีต่อร่างกายอย่างไร?

A : ในปัจจุบัน น้ำว่านหางจระเข้ กลายเป็นเครื่องดื่มสุดฮิตสำหรับคนรักสุขภาพ เพราะมีสารที่มีประโยชน์มากมายอยู่ในว่านหางจระเข้ ไม่ว่าจะเป็นสารที่ช่วยกระตุ้นภูมิต้านทานและระบบภูมิคุ้มกัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสารโพลีแซคคาไรด์ (Polysaccharide) ซึ่งถือเป็นตัวเอกที่มีคุณสมบัติสำคัญที่ช่วยกระตุ้นภูมิต้านทาน ทำให้เซลล์เม็ดเลือดขาวแข็งแรงขึ้น

โพลีแซคคาไรด์ เป็นสารที่มีโมเลกุลของน้ำตาลมาเรียงตัวต่อกันเป็นสายยาว ออกฤทธิ์กระตุ้นการทำงานของระบบภูมิต้านทาน เสริมสร้างภูมิต้านทานของร่างกาย มีฤทธิ์ในการซ่อมแซมและกระตุ้นเซลล์ให้แข็งแรง ซึ่งพบได้มากในเห็ดหลินจือ

โดยเราก็สามารถได้รับสารโพลีแซคคาไรด์ได้โดยไม่ต้องเสียเงินจำนวนมากเพื่อซื้อเห็ดหลินจือมาทาน แค่เลือกทาน น้ำว่านหางจระเข้ ซึ่งก็ได้รับสารกระตุ้นภูมิต้านทานในร่างกายได้เช่นกัน(ในราคาที่ถูกกว่ามาก)

ดังนั้นคนที่ดูแลสุขภาพจึงมักเลือกดื่ม ‘น้ำว่านหางจระเข้’เพื่อบำรุงร่างกายให้แข็งแรงขึ้น และในคนที่มีปัญหาโรคกระเพาะก็สามารถทานน้ำว่านหางจระเข้เพื่อช่วยในการฟื้นฟูและรักษาแผลในกระเพาะอาหาร

ทั้งยังช่วยควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวานได้ดี ทำให้ช่วยลดการเกิดบาดแผลเรื้อรังในผู้ป่วยเบาหวานอีกด้วย และผู้ที่ดื่ม น้ำว่านหางจระเข้ เป็นประจำ

จะมีผิวพรรณที่ดี ดูมีน้ำมีนวลขึ้น เพราะช่วยกระตุ้น Fibroblast ในการสร้างคอลลาเจนและอีลาสติน ทำให้ผิวพรรณเปล่งปลั่งเต่งตึงขึ้น

นอกจากนี้ยังช่วยกระตุ้นการเกิดเซลล์ใหม่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ จึงช่วยซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอในร่างกายได้ดี และสามารถทาบริเวณแผล เพื่อรักษาแผลจากน้ำร้อนลวก ไฟไหม้ หรือแผลจากโรคผิวหนังเช่น โรคสะเก็ดเงิน แผลของผู้ป่วยจากการฉายรังสีได้ด้วย

ที่สำคัญที่สุดคือช่วยให้เส้นโลหิตในสมองมีความแข็งแรงและยืดหยุ่น ทำให้ป้องกันการเกิดเส้นเลือดในสมองแตกได้ และด้วยคุณประโยชน์ตามที่ได้กล่าวมาทั้งหมดนี้ น้ำว่านหางจระเข้จึงกลายเป็นอีกหนึ่งตัวเลือกที่ดีสำหรับคนรักสุขภาพ

Q : ทำไมต้องเลือก น้ำว่านหางจระเข้ S VERA PLUS?

A : ในยุคที่มลภาวะและความเครียดเป็นเรื่องหลีกเลี่ยงไม่ได้ การดูแลสุขภาพจากภายในเป็นสิ่งสำคัญ และ น้ำว่านหางจระเข้ คือหนึ่งในตัวช่วยที่คนรักสุขภาพเลือกดื่มเป็นประจำ เพราะอุดมไปด้วยสารอาหารทรงคุณค่า โดยเฉพาะ โพลีแซคคาไรด์ (Polysaccharide) ซึ่งเป็นสารสำคัญที่ช่วย กระตุ้นภูมิคุ้มกันให้แข็งแรง

💪 เสริมสร้างภูมิต้านทาน – โพลีแซคคาไรด์ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของเซลล์เม็ดเลือดขาว ทำให้ร่างกายต่อสู้กับเชื้อโรคและไวรัสได้ดีขึ้น

🌿 ฟื้นฟูระบบย่อยอาหาร – เหมาะสำหรับผู้ที่มีปัญหาโรคกระเพาะ กรดไหลย้อน ช่วยสมานแผลในกระเพาะอาหารได้อย่างมีประสิทธิภาพ

💖 ดูแลผู้ป่วยเบาหวาน – มีส่วนช่วยควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด ลดความเสี่ยงของแผลเรื้อรัง

✨ บำรุงผิวให้เนียนนุ่ม เปล่งปลั่ง – กระตุ้นการสร้างคอลลาเจนและอีลาสติน ทำให้ผิวเต่งตึง ดูอ่อนเยาว์

🩹 ช่วยสมานแผลและฟื้นฟูเซลล์ – ลดอาการอักเสบจากแผลไฟไหม้ น้ำร้อนลวก หรือแผลจากโรคผิวหนัง

🧠 บำรุงสมองและระบบไหลเวียนโลหิต – ช่วยให้เส้นเลือดในสมองแข็งแรง ป้องกันโรคหลอดเลือดในสมองแตก

และยังมีความพิเศษที่เหมาะสำหรับผู้รักสุขภาพ อันได้แก่

✔ ผสมสารสกัดจากโกจิเบอร์รี่ (เก๋ากี้) – ซูเปอร์ฟู้ดที่ช่วยชะลอวัย บำรุงหัวใจ และเสริมสร้างภูมิคุ้มกัน

✔ ไม่มีสารกันเสีย ไม่แต่งสี – ให้คุณได้รับประโยชน์จากธรรมชาติ 100%

✔ รสชาติดี ดื่มง่าย – เหมาะกับทุกเพศทุกวัย

Q : ผลิตภัณฑ์ S Vera Plus ในรูปแบบชนิดฝาเกลียวมีข้อดีอย่างไร?

A : มีข้อดีดังนี้

1. ฝาชนิดพิเศษที่ทนต่อความร้อนและเชื้อโรคต่างๆได้ดี จึงช่วยรักษาคุณสมบัติของน้ำว่านหางจระเข้ได้ดีมากยิ่งขึ้น

2. ฝาเกลียวหมุนเปิดง่าย สะดวกต่อการเปิดรับประทานและการเก็บรักษา

Q : หากจำเป็นต้องนำผลิตภัณฑ์ S Vera Plus ไว้ในรถ มีหลักในการปฏิบัติอย่างไรบ้าง?

A : หากจำเป็นต้องเก็บ ผลิตภัณฑ์น้ำว่านหางจระเข้ S Vera Plus ไว้ในรถ เบื้องต้นควรเก็บไว้ในห้องโดยสารของรถยนต์ แทนการเก็บไว้ท้ายกระโปรงรถ เนื่องจากท้ายกระโปรงรถจะมีอุณหภูมิที่สูง และไม่ควรนำผลิตภัณฑ์ทิ้งไว้ในรถเป็นเวลานานๆ เนื่องจากเป็นผลิตภัณฑ์จากธรรมชาติ เมื่อเปิดดื่มแล้วควรรีบนำเข้าแช่ในตู้เย็น

Q : น้ำว่านหางจระเข้ S Vera Plus มีวิธีการรักษาคุณสมบัติให้เหมือนการทานว่านหางจระเข้สดๆอย่างไรบ้าง?

A : จุดเด่นในการรักษาความสดหรือคงคุณสมบัติ คือ การใช้ระยะเวลาในการแปรรูปที่สั้นที่สุด โดยใช้เวลาตั้งแต่การปอกเปลือกจนถึงการบรรจุลงขวด ภายในระยะเวลา 4 ชั่วโมง ทำให้คุณสมบัติยังอยู่ครบถ้วนและให้ผลลัพธ์ที่ชัดเจน

Q : เด็กสามารถทานผลิตภัณฑ์ S Vera Plus ได้หรือไม่?

A : ตามหลักของกรมการอาหารและยา ระบุข้างขวดว่า ไม่แนะนำให้เด็กรับประทาน แต่ตามหลักการแปรรูปนั้น จะมีสารแอนทราควิโนนที่อาจส่งผลต่อการระบาย ซึ่งในผลิตภัณฑ์ S Vera Plus มีสารแอนทราควิโนนไม่ถึง 1 ใน 10 ของปริมาณที่กำหนด จึงไม่เป็นอันตรายต่อเด็ก หากต้องการให้เด็กรับประทาน ควรรับประทานในปริมาณที่พอเหมาะ

Q : ทำไมผลิตภัณฑ์ S Vera Plus ต้องเป็นขวดแก้วสีเขียว?

A : ขวดแก้วสีเขียวช่วยกันแสงและสามารถปกป้องเนื้อว่านหางจระเข้ภายในขวด และรักษาคุณสมบัติได้ดีที่สุด

✦ สัดส่วนของส่วนผสมภายในน้ำว่านหางจระเข้ S Vera Plus ✦

• ว่านหางจระเข้ (Aloe Vera)  99.00%

• บลูเบอร์รี่ผง (Blueberry powder)  0.1%

• กรดแอสคอร์บิค (Ascorbic acid) (INS 300) 0.08%

• โกจิเบอร์รี่ผง (Goji berry Powder)  0.01%

✦ รายละเอียดสินค้า ✦

ชื่อสินค้า : น้ำว่านหางจระเข้ S Vera Plus

ปริมาณ : 750 ml/ขวด

เลข อย. : 73-1-05036-2-0051

วิธีทาน :  รับประทานก่อนอาหารครึ่งชั่วโมงครั้งละ 30 ml ในช่วงเช้า กลางวัน เย็น

✦ การสั่งซื้อสินค้า ✦

สินค้าของแท้จากบริษัทมีจำหน่ายใน Shopee โดยลูกค้าสามารถเข้าไปเก็บโค้ดส่วนลด โค้ดจัดส่งฟรี โค้ดลดพิเศษ แล้วเข้าไปกดสั่งซื้อสินค้าในราคาที่ถูกและดีได้ที่รูปข้างล่างนี้นะคะ

หรือกดที่นี่ได้เลยค่ะ  👉 https://s.shopee.co.th/8fEjvS5fuS

• คลิปน้ำว่านหางจระเข้ S Vera Plus ดีอย่างไร

• คลิปรีวิวน้ำว่านหางจระเข้ S Vera Plus

บทความที่น่าสนใจ

• [รีวิว] ‘วิธีแก้กรดไหลย้อน’ ด้วยน้ำว่านหางจระเข้ S Vera Plus
• 10 วิธีรักษา “โรค SLE” ไม่ให้กำเริบ
• การรักษาโรคเบาหวาน ด้วยพืชสมุนไพรว่านหางจระเข้

The post น้ำว่านหางจระเข้ S VERA PLUS appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

เมื่อหมอบอกว่าต้อง ขูดมดลูก แค่ฟังก็สยองแล้วจร้า… มันยังไงกันแน่นะแล้วทำไมต้องทำอะไรอย่างนั้นด้วยล่ะ? มาดูเคสตัวอย่างดังต่อไปนี้ คนไข้หญิงอายุ 49 ปี บอกว่ามีประจำเดือนไม่ปกติ

นั้้นคือมีเมนส์มามากกว่าเดิมมากจนเพลีย จากปกติเคยมาเพียงครั้งละ 5 วัน แต่ในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมา ประจำเดือนมาทีนานถึง 10 วัน แล้วที่เคยใช้ผ้าอนามัยเพียงแค่วันละ 3 แผ่นก็ต้องใช้มากกว่า 7 แผ่น

แถมเลือดยังจับตัวเป็นก้อนเสียด้วย และรอบของประจำเดือนก็สั้นผิดปกติ นับจากวันแรกของครั้งที่แล้วมาถึงวันแรกของครั้งนี้ได้เพียง 20 วันเท่านั้นเอง หมอตรวจแล้วบอกว่าต้องเอาเยื่อบุโพรงมดลูกออกมาดูว่ามีปัญหาอะไร

และการจะเอาเยื่อบุโพรงมดลูกออกมาดูได้ ก็มักจะใช้วิธีที่เรียกว่า “ขูดมดลูก”

บางคนบอกว่าตั้งครรภ์ได้ 2 เดือนแล้วมีเลือดออก ตอนนี้เลือดยังออกมากอยู่ มีก้อนเนื้อปนออกมาด้วย หมอตรวจแล้วว่าต้องขูดมดลูกเพราะแท้งแล้ว ยังมีส่วนของรกค้างอยู่ยังออกมาไม่ครบ

อาจทำให้เสียเลือดมากขึ้นอีก คนไข้ทั้งสองรายไม่อยากขูดมดลูกเลย ไม่ทำจะได้ไหม จะมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?

วิธีการ “ขูดมดลูก”

คือ การลอกเอาเนื้อเยื่อบุโพรงมดลูกออกมาจากโพรงมดลูกนั่นเอง เยื่อบุปากมดลูกจะมีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาตามรอบของประจําเดือน เป็นการตอบสนองต่อฮอร์โมนที่เกี่ยวข้อง

เพื่อที่จะรอรับการฝังตัวของไข่ที่ถูกผสมแล้ว เพื่อการเจริญเติบโตของตัวอ่อนต่อไป เยื่อบุโพรงมดลูกจะเจริญหนาตัวขึ้นในช่วงแรกของรอบเดือนจนกระทั่งเมื่อมีการตกไข่แล้ว

ถ้าไข่ไม่ถูกผสม เจ้าเยื่อบุโพรงมดลูกก็จะลอกหลุดออกมาเป็นประจำทุกเดือน และเมื่อลอกหลุดหมดแล้ว ก็จะเริ่มหนาตัวขึ้นใหม่อีกสลับกันเช่นนี้ไปเรื่อยๆ การเอาเนื้อเยื่อบุโพรงมดลูกออกมาดูจะสามารถบอกอะไรได้หลายๆอย่าง

• จะบอกถึงสภาพการเปลี่ยนแปลงที่บ่งบอกถึงสภาพของฮอร์โมนในร่างกายของคุณผู้หญิงในขณะนั้น

• จะบอกว่ามีการตอบสนองต่อฮอร์โมนมากเกินปกติหรือเปล่า

• จะบอกถึงความผิดปกติที่เกี่ยวข้องกับมะเร็ง

ที่จริงแล้วการจะเอาเนื้อเยื่อบุโพรงมดลูกออกมาดูนั้น มีหลายวิธี เรียกภาษาการแพทย์ว่า Endometrial biopsy ซึ่งจะเอาเนื้อเยื่อบุโพรงมดลูกออกมาดูเล็กน้อยเพื่อการวินิจฉัยโรคเท่านั้น

วิธีที่ทำคือ การใช้เครื่องมือที่เป็นท่อเล็กๆสอดผ่านรูปากมดลูกเข้าไปในโพรงมดลูก และใช้เครื่องช่วยดูดเอาเนื้อเยื่อบุโพรงมดลูกออกมาเล็กน้อยเพื่อเป็นการสุ่มตัวอย่าง

แต่ในเทคโนโลยีใหม่ การส่องกล้องผ่านทางปากมดลูกเข้าไปในโพรงมดลูก(Hysteroscopy) แล้วตรวจดูสภาพแล้วเลือกตัดเนื้อเยื่อบุโพรงมดลูกในส่วนที่หน้าตาดูว่าน่าจะมีปัญหาออกมาตรวจ จะช่วยทำให้การวินิจฉัยมีความแม่นยำมากขึ้น

แต่การ ขูดมดลูก จะเป็นการเอาเนื้อเยื่อบุโพรงมดลูกออกมาทั้งหมด ดังนั้นจะทำให้ได้เนื้อเยื่อทั้งหมดมาตรวจหาความผิดปกติ และผลพลอยได้อีกอย่างก็คือเลือดที่ออกอยู่ก็จะหยุดออกทำให้หยุดการเสียเลือดได้อีกด้วย

ดังนั้นเมื่อมีปัญหาเรื่องประจำเดือนมาไม่ปกติ ไม่เป็นเรื่องเป็นราวโดยเฉพาะมานานหรือมามาก การขูดมดลูกนอกจากจะให้ผลดีในการยุติการเสียเลือดแล้ว ก็ยังได้เนื้อเยื่อไปตรวจดูว่าเพราะเหตุใดจึงเกิดอาการเช่นนั้นได้

และตัวผลตรวจเนื้อเยื่อนี่แหล่ะที่จะบอกว่าควรให้การรักษาอย่างไร

สำหรับคนที่อายุมากแล้ว เกิดปัญหาเรื่องเลือดประจำเดือนไม่ปกติหรือมามาก โดยเฉพาะเมื่อหมดประจำเดือนแล้ว ไม่ว่าจะใช้ฮอร์โมนทดแทนหรือไม่ก็ตาม

แล้วมีเลือดออกจากโพรงมดลูกผิดปกติ จึงสมควรนำเอาเนื้อเยื่อบุโพรงมดลูกออกมาตรวจเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีปัญหาเกี่ยวข้องกับเรื่องมะเร็งอย่างแน่ชัด

ส่วนใหญ่ในรายที่มีการแท้งลูกในระยะ 3 เดือนแรก เลือดมักออกมาไม่หมดก็จะมีการเสียเลือดต่อเนื่องไปอีกนาน และปริมาณมากเท่าไหร่ก็ไม่รู้แน่ ดังนั้นก็ควรจะต้องช่วยให้หยุดการเสียเลือดก่อนการขูดมดลูกว่าจะเป็นการรักษาได้

ขูดมดลูก ต้องทำอย่างไร

โดยปกติแล้วการ ขูดมดลูก มักจะต้องใช้การฉีดยาชาเฉพาะที่ที่ข้างปากมดลูก เพื่อช่วยระงับความรู้สึกเจ็บปวดจากอาการที่ปากมดลูกถูกขยายกว้างขึ้นทีละเล็กทีละน้อย

เพื่อให้เครื่องมือเล็กๆที่คล้ายช้อนผ่านรูปากมดลูกเข้าไปในโพรงมดลูกได้ แล้วหมอก็จะลากเครื่องมือขึ้นลงโดยรอบโพรงมดลูก เพื่อเกาลอกเอาเนื้อเยื่อบุโพรงมดลูกออกมาเพื่อให้หมอทางด้านพยาธิวิทยาตรวจดู

อาจจะรู้สึกตื้อๆหนักๆหน่วงๆในท้องคล้ายปวดท้องเวลามีประจำเดือนอยู่บ้างเท่านั้น ความเจ็บปวดของแต่ละคนไม่เท่ากันใครจะรู้สึกเจ็บพอทนได้ หรือจะเจ็บแบบทรมานซึ่งแตกต่างกันไป

ดังนั้นบางครั้งก็อาจต้องให้ยาระงับความรู้สึกในคนที่มีการทนต่อความรู้สึกเจ็บปวดไม่ค่อยได้  ซึ่งหลังทำการขูดมดลูกแล้วมักจะอยู่รอดูอาการว่าถ้าเลือดหยุดดี ไม่มึนงง

รู้สึกตัวดีก็กลับบ้านได้ไม่จำเป็นต้องนอนค้างโรงพยาบาล

ส่วนการทำ endometrial biopsy นั้นใช้ยาชาเฉพาะที่ที่ข้างรูปากมดลูกเท่านั้น ก็เพียงพอที่จะบรรเทาความเจ็บได้ มักไม่ต้องใช้ยาระงับความรู้สึก สามารถทำได้ที่ห้องตรวจทางนรีเวชในส่วนของผู้ป่วยนอกได้เลย โดยไม่มีความจำเป็นที่จะต้องนอนค้าง

การเตรียมตัว

• คุณอาจได้รับยาแก้ปวด เช่น lbuprofen กินก่อนที่จะเริ่มทำประมาณ 1/2-1 ชั่วโมง เพื่อช่วยบรรเทาอาการเจ็บปวดจากการบีบตัวของมดลูกขณะที่ทำ

• ต้องลงชื่อในใบรับรู้ว่าการตรวจรักษานี้อาจมีความเสี่ยงและยินยอมให้แพทย์ทำการตรวจรักษา ก่อนที่จะลงนามก็ควรจะถามแพทย์ให้เข้าใจเสียก่อนด้วยกรรมวิธีทำเป็นอย่างไร

• ถ้าจะต้องใช้ยาระงับความรู้สึก ห้ามกินหรือดื่มอะไรเลยก่อนเวลาทำ 6-8ชั่วโมงเป็นอย่างน้อย

• ถ้าคุณกินยาอะไรเป็นประจำสำหรับโรคบางอย่าง เช่น ความดันโลหิตสูง เบาหวาน กรุณาอย่าลืมถามหมอด้วยว่าต้องทำอย่างไร

การดูแลตัวหลังจากขูดมดลูก

• ถ้ารู้สึกตัวดีแล้วและไม่มีอาการคลื่นไส้อาเจียน ก็ให้กินอาหารได้ และลุกขึ้นเดินไปมาได้ตามปกติ

• หลัง ขูดมดลูก เสร็จมักจะไม่มีใครรู้สึกปวดท้อง แต่ถ้ารู้สึกปวดก็ต้องบอกแพทย์

• ยังไม่ควรมีเพศสัมพันธ์ใน 7 วันหลังจากทำการขูดมดลูกเพื่อป้องกันการติดเชื้อ

• หลังจากขูดมดลูกแล้วอาจจะมีเลือดออกได้อีกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่สำหรับการทำ endometrial biopsy มันจะยังมีเลือดออกต่อเนื่องต่อไป

• ควรสังเกตว่ามีไข้ หรือปวดท้องมากขึ้น เลือดออกมากขึ้นหลังจากทำหรือไม่ ถ้ามีให้รีบไปพบแพทย์ก่อนเวลานัด

• การกลับไปพบแพทย์ตามนัดหลังจากทำการขูดมดลูกนั้นไม่ควรละเลย เพราะจะได้ติดตามว่าเกิดปัญหาอะไรขึ้นกับคุณบ้างหรือเปล่า และที่สำคัญคือการฟังผลเนื้อเยื่อบุโพรงมดลูก

ที่ถูกนำออกมาส่งให้แพทย์ทางพยาธิวิทยาตรวจนั้นมีผลว่าอย่างไร เพื่อจะได้รู้วิธีวางแผนการดูแลรักษาต่อเนื่องต่อไป

ความเสี่ยงในการขูดมดลูก

โดยปกติแล้วการทำการตรวจรักษาใดๆ ก็มีความเสี่ยงในแต่ละกระบวนการอยู่แล้ว ไม่มีวิธีไหนในโลกนี้ที่ไม่มีความเสี่ยงแต่แพทย์มักจะทำการตรวจรักษาอย่างรอบคอบและระมัดระวัง

เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดภาวะแทรกซ้อนต่างๆขึ้น บางครั้งก็ยากที่จะทำการรักษา เช่น มีลักษณะของอวัยวะที่ยากต่อการที่จะทำการดูแลรักษา เช่น รูปากมดลูกเล็กมาก

ตัวมดลูกวางตัวหักงอคว่ำทำองศากับตัวคอมดลูกยากมากเป็นต้น ดังนั้นอาจจะมีความเสี่ยงที่เกิดขึ้นได้ ดังต่อไปนี้

• อาจมีความเสี่ยงในการที่ปากมดลูกเสียหาย จากการที่ต้องขยายรูปากมดลูก เพื่อให้เครื่องมือผ่านเข้าไปในโพรงมดลูกได้

• หรืออาจเกิดความเสียหายที่ตัวมดลูก อาจจะทะลุก็ได้ แต่ก็เกิดขึ้นได้น้อยมาก เรื่องของมดลูกทะลุอาจพบได้บ่อยในพวกที่ทำแท้งเถื่อนที่เอาอะไรใส่เข้าไปในโพรงมดลูกเพื่อกระตุ้นให้เกิดการแท้ง ซึ่งมักจะมีการติดเชื้อในโพรงมดลูกตามมาด้วย

• อาจมีการติดเชื้อในโพรงมดลูกหรือในอุ้งเชิงกราน

• อาจมีการเสียเลือด

• จากการใช้ยาระงับความรู้สึก ก็อาจมีความเสี่ยงได้ในเรื่องของการแพ้ยา

เมื่อรู้ความเสี่ยงแล้วก็อย่ากลัวถึงกับไม่ทำเลยเสียล่ะ ลองคิดดูว่าในอาการของคนที่เป็นอยู่นั้นจำเป็นต้องใช้วิธีการตรวจรักษานี้หรือไม่ แต่ถ้าไม่ทำจะรีรอดูได้นานแค่ไหนที่จะไม่เกิดความเสียหายจากโรคร้ายที่ซ้อนเร้นอยู่ ที่เป็นสาเหตุให้เกิดอาการต่างๆเหล่านี้

บทความที่น่าสนใจ

• ปวดท้องประจำเดือน ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ
• ดีหรือแย่?..หลังตัดมดลูก
• ประจำเดือนมาไม่ปกติ..ทำไงดี??

The post ขูดมดลูก เพราะประจำเดือนมาไม่ปกติ appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

หลายคนคงคาดไม่ถึงว่าในบรรดาโรคมะเร็งทั้งหลาย”โรคมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนัก” เป็นสาเหตุการตายอันดับ 3 ของคนไทยรองจากมะเร็งตับและมะเร็งปอด

เราจะพาคุณไปเจาะลึกกันว่าเหตุใดคนไทยถึงยังเป็น มะเร็งลำไส้ใหญ่ และทวารหนักกันมากมายจนเป็นเหตุให้เสียชีวิตเป็นอันดับต้นๆ ทั้งๆที่โรคนี้สามารถป้องกันได้

พล.ต.รศ.นพ.ปริญญา​ ทวีชัยการ ศัลยแพทย์ผู้เชี่ยวชาญระบบลำไส้ใหญ่และทวารหนัก​และศัลยศาสตร์มะเร็งวิทยา โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า​จะพาคุณไปไขคำตอบแบบเจาะลึกให้ทราบกัน

ปัจจุบันนอกจากคุณหมอปริญญา​จะเป็นศัลยแพทย์มือหนึ่งทางด้านนี้แล้ว คุณหมอยังเป็นผู้ผลักดันแนวคิดการตรวจคัดกรองมะเร็งลำไส้ใหญ่ในคนไทยวัยตั้งแต่ 50 ปีขึ้นไปต่อกระทรวงสาธารณสุขด้วย

เพราะเล็งเห็นว่าโรคเหล่านี้สามารถป้องกันได้​ ดีกว่าประเทศต้องเสียค่ารักษาพยาบาลนับหมื่นๆ​ล้านบาทต่อปี​ กระทั่งคนไข้ก็อาจถึงขั้นเสียชีวิต​ คุณหมอจึงได้เสนอแนวคิดการรณรงค์ในการตรวจคัดกรองซึ่งค่าใช้จ่ายถูกกว่ามหาศาล

ติ่งเนื้อ​ (Polyp)​

เป็นเนื้อเยื่อที่เจริญผิดปกติบริเวณลำไส้ใหญ่​ที่ยังไม่ก่ออันตรายใดๆ​ แต่ถ้าปล่อยทิ้งไว้​ ก็สามารถขยายขนาดโตขึ้นเป็นก้อนเนื้อร้ายในระยะเริ่มต้นและกลายเป็นมะเร็งได้ในที่สุด

มะเร็ง​ (Cancer)

คือเซลล์ติ่งเนื้อที่กลายเป็นเนื้อร้าย​ อาจแพร่กระจายไปยังอวัยวะข้างเคียงหรือต่อมน้ำเหลือง​ การผ่าตัดก้อนมะเร็งออกไปได้เร็วที่สุด จึงเป็นโอกาสดีที่สุดในการป้องกันการแพร่กระจายของมะเร็งได้

มะเร็งลำไส้ใหญ่ เกิดจากสาเหตุใด

ลำไส้ของคนเรามีอาหารที่เรากินผ่านลงไปตลอดเวลา​ บริเวณลำไส้ตรงนี้มันเหมือนถังขยะเป็นที่หมักหมมเก็บกักสัมผัสอุจจาระตลอด มะเร็งเกิดจากสารพิษจากอุจจาระไประคายเคืองเยื่อบุลำไส้​

พอระคายเคืองนานๆ​เข้าหลายสิบปี​ เยื่อบุลำไส้ก็แบ่งตัวผิดปกติเปลี่ยนแปลงไป​ หรือเกิดการผ่าเหล่า ซึ่งมีตัวกระตุ้นให้เกิดความระคายเคือง​คืออุจจาระที่มาจากอาหารที่เรากินนั่นเอง​

ดังนั้นลำไส้ใหญ่ส่วนที่อุจาระอยู่นานก็จะระคายเคืองนาน โอกาสที่จะเกิดมะเร็งตรงนั้นก็มากขึ้น​ มีการพิสูจน์แล้วว่าอาหารที่มีสัดส่วนของผักผลไม้น้อย แต่มีเนื้อสัตว์สีแดงสูง​ จะกระตุ้นให้ร่างกายหลั่งกรดน้ำดี​ทำให้ระคายเคืองเยื่อบุลำไส้​

พออายุ 40-50 ปีก็เกิดการแบ่งตัวที่ผิดปกติของเซลล์​ เกิดซ้ำๆ​จนเกิดเป็นติ่งเนื้องอกเล็กๆ​ ที่เรียกว่า​ polyp  ซึ่งทิ้งไว้ 10 ปีก็จะเป็นมะเร็ง 100% ฉะนั้นถ้าเจอติ่งเนื้อก่อนแล้วตัดออก​ ก็จะปลอดภัยจากมะเร็ง

เดี๋ยวนี้คนในอังกฤษ​ อเมริกาเลยรณรงค์ให้ถ่ายกันวันละ 2 เวลา​ เช้า-เย็น​ ลำไส้สัมผัสอุจจาระน้อยเพียง 12 ชั่วโมง​ ดีกว่าถ่ายวันละครั้งหรือปล่อยให้ท้องผูก

อาการของมะเร็งลำไส้ใหญ่

นี่คือสิ่งที่น่ากลัว​ เพราะระยะแรกนี่ไม่มีอาการอะไรเลย​ สามารถพบได้ด้วยการตรวจคัดกรองเท่านั้น​ ส่วนอาการที่เกิดขึ้นมักเป็นมากแล้ว​ อาการที่พบมากของ มะเร็งลำไส้ใหญ่​ คือ​ มีเลือดปนมากับอุจจาระ​

เพราะมะเร็งกินลึกไปถึงเส้นเลือดและมีโอกาสกระจายแล้ว หรืออุจจาระเล็กลงและมีเนื้อมะเร็งเกิดขึ้นในเยื่อบุลำไส้งอกจนเบียดลำไส้ให้รูแคบลง​ บางคนมีลำไส้อุดตัน​  ลำไส้แปรปรวน​ ท้องผูกสลับท้องเสีย​

พวกนี้ล้วนเป็นระยะ 3 ทั้งสิ้น​ ดังนั้นคนที่จะพบในระยะ​ 1​ ได้จะเกิดจากการคัดกรองอย่างเดียว​ ดังนั้นทั่วโลกจึงกำหนดว่าคนที่ไม่มีอาการใดๆ​เลย​ ไม่มีญาติพี่น้องเป็น เมื่ออายุเกิน 50 ปี​ ควรได้รับการตรวจคัดกรอง

สาเหตุการตายของมะเร็งลำไส้ใหญ่

ก่อนอื่นต้องเข้าใจว่ามะเร็งที่พบบ่อยกับมะเร็งที่เป็นสาเหตุการตายไม่เหมือนกัน​ ที่พบบ่อยได้แก่ มะเร็งปากมดลูก​ มะเร็งเต้านม​ พบบ่อยกว่า มะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนัก​ แต่ตายน้อยกว่าเพราะรักษาทัน​ ดังนั้นสาเหตุการตายจากมะเร็ง​ส่วนใหญ่ มาจาก

• มะเร็งที่ไม่มีวิธีวินิจฉัยตั้งแต่ระยะแรก มะเร็งใช้เวลาในการก่อตัวนาน​ ซึ่งส่วนใหญ่ถ้ารักษาตั้งแต่ระยะก่อนเป็นมะเร็งและระยะแรกก็มีโอกาสหายได้มาก​ ดังนั้นมะเร็งที่มีอัตราตายสูงคือ​ มะเร็งที่ไม่มีวิธีตรวจพบแต่แรก​ เช่น​ มะเร็งตับ​ หรือ มะเร็งปอด ที่ส่วนมากจะพบเมื่อกระจายไปมากแล้ว

• มะเร็งที่ไม่มีวิธีรักษาที่ดี​หรือหายขาด​ จะเห็นว่ามะเร็งปากมดลูกและมะเร็งเต้านม มีวิธีตรวจหาตั้งแต่ระยะก่อนเป็นมะเร็งและมีวิธีรักษาที่ดี​ เมื่อพบก็จัดการรักษาเลยจึงได้ผลดีมาก​ ในขณะที่ทั้งมะเร็งตับและมะเร็งปอดตายเยอะ เพราะไม่มีวิธีพบตั้งแต่ระยะแรก​ และวิธีรักษาโรคระยะลุกลามแล้วที่ได้ผลดียังไม่เกิดขึ้น

ทำไมมะเร็งลำไส้ใหญ่จึงตายกันมาก

ข้อสังเกตว่าทำไมอัตราการตายจากมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักจึงสูง​ ทั้งที่มีวิธีตรวจพบตั้งแต่ระยะก่อนเป็น​​และระยะเริ่มแรก​ รวมทั้งการรักษาก็ได้ผลดีด้วย​  แต่น่าเสียดายมากที่ส่วนใหญ่ 70% ที่พบก็มักจะเป็นระยะ 3

ซึ่งเป็นระยะที่แพร่กระจายและลุกลามไปต่อมน้ำเหลืองแล้ว​ ที่เป็นเช่นนี้เพราะคนไม่ยอมมาตรวจ​ คือ กลัวและอายที่จะถูกตรวจทางทวารหนักจึงไม่ตระหนักถึงภัยนี้​

แต่ในช่วง 1-2 ปีที่ผ่านมามีการรณรงค์ทางสื่อทุกชนิดมากขึ้น​ จึงทำให้สามารถพบคนที่เป็นมะเร็งระยะ ​1​ มากขึ้น​ ทั้งที่หากได้รับการรักษาในระยะ​ 1​ โดยการผ่าตัดอย่างเดียวก็มีโอกาสหายขาดมากถึง 95%

วิธีการตรวจหามะเร็งลำไส้ใหญ่

1. การตรวจหาเลือดในอุจจาระ​ เพียงแพทย์นำอุจจาระจากทวารหนักส่งตรวจแลป เพื่อหาเลือดที่เกิดจากการหลุดลอกของเซลล์มะเร็งปนออกมากับอุจจาระ​ มีความแม่นยำสูงถึง 50% แต่อาจให้ผลบวกลวงสูง​ เพราะเลือดออกจากสาเหตุอื่นก็ได้

2. การสวนแป้ง​ เพื่อดูก้อนเนื้อในลำไส้ใหญ่และทวารหนัก

3. การส่องกล้องดูลำไส้​ (colonoscopy)​ มีความแม่นยำที่สุดถึง 95% และเป็นวิธีที่ดีที่สุดแต่ค่าใช้จ่ายสูง

4. CT Scan 64 slides เป็นการเอ็กซเรย์คอมพิวเตอร์ที่มีความแม่นยำรองลงมาจากการส่องกล้อง​ แต่ค่าใช้จ่ายสูงเช่นกัน

ระยะของมะเร็งลำไส้ใหญ่

โดยทั่วไปคนไข้ที่เป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนัก แบ่งเป็น 2 กลุ่ม​ คือ​ กลุ่มที่เกิดขึ้นเอง 80% เฉลี่ยในคนอายุ 63 ปี​ จากสาเหตุที่เล่ามา​ ส่วนอีกกลุ่มประมาณ 10-20% ถ่ายทอดจากพันธุกรรม

ซึ่ง มะเร็งลำไส้ใหญ่ แบ่งออกเป็น 4 ระยะ​ ได้แก่

• ระยะ​ 1​ อยู่ภายในผนังลำไส้ โดยมักจะพบมะเร็งในเยื่อบุผนังลำไส้หรือไส้ตรง

• ระยะ 2 ลุกลามออกมานอกผนังลำไส้ โดยมะเร็งได้กระจายออกไปนอกลำไส้ใหญ่หรือไส้ตรง​ ในบริเวณใกล้เคียง

• ระยะ 3 ลุกลามไปต่อมน้ำเหลือง โดยมะเร็งได้กระจายไปยังต่อมน้ำเหลือง​ หรือบริเวณใกล้เคียง
• ระยะ 4 ลามไปอวัยวะข้างเคียง​ โดยมะเร็งได้กระจายไปสู่ส่วนต่างๆของร่างกายที่พบบ่อยที่สุด​ คือ ตับ​ รองลงมาคือ ปอด

การที่ทราบว่ามะเร็งอยู่ในระยะไหน จะช่วยให้ทราบถึงการแพร่กระจายของโรค​ และช่วยให้แพทย์วางแผนการรักษาได้ดีที่สุด​

วิธีรักษาเมื่อเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่

ปัจจุบันนี้การผ่าตัดยังเป็นการรักษาหลักที่สำคัญที่สุด​ ส่วนการรักษาอื่น​เช่น​ การให้รังสีรักษา​ หรือยาเคมีบำบัดเป็นการรักษาเสริมเท่านั้น​ เทคนิคการผ่าตัดนี้​ เรียกว่า​ “การผ่าตัดเพื่อหวังผลหายขาด”

ถ้าผู้ป่วยได้รับการผ่าตัดมาอย่างไม่ถูกต้อง​ คือตัดเนื้อมะเร็งที่กระจายไปยังต่อมน้ำเหลืองออกไม่หมด​ โอกาสจะเกิดโรคมะเร็งซ้ำขึ้นใหม่จะสูงมาก​และโอกาสรอดชีวิตจะลดลง​

มีรายงานจากต่างประเทศว่า การผ่าตัดมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักโดยศัลยแพทย์ผู้ชำนาญเฉพาะทางโรคนี้จะให้ผลดีกว่า​ ผู้ป่วยมีโอกาสรอดชีวิตสูงกว่าเกณฑ์เฉลี่ยทั่วไป

เทคนิคการผ่าตัดที่ถูกต้อง คือ ศัลยแพทย์ต้องตัดลำไส้ใหญ่ห่างจากมะเร็งอย่างน้อย 5-10 ซม.​ ทั้งซ้าย-ขวา ตัดเส้นเลือดที่มาเลี้ยงลำไส้ใหญ่ สวนน้ำจากจุดตั้งต้น (origin)​ และรอบต่อมน้ําเหลืองออกไม่น้อยกว่า 12 ต่อม​

ยิ่งมากก็ยิ่งดี​เพราะมะเร็งจะลุกลามตามต่อมน้ำเหลือง แต่ถ้าเป็นมะเร็งลำไส้ในอุ้งเชิงกราน (rectum)​ ต้องผ่าตัดโดยเทคนิค total mesorectal excision (TME)

ซึ่งต้องตัดเอาลำไส้ตรงที่เป็นมะเร็งออกให้หมดและเลาะเอาเนื้อเยื่อรวมทั้งต่อมน้ำเหลืองรอบๆ​ ออกจนหมด​ วิธีนี้ถ้าทำอย่างถูกต้องโอกาสเก็บหูรูดทวารหนักเอาไว้จะมีสูงมาก

ผู้ป่วยไม่ต้องถ่ายอุจจาระทางหน้าท้อง​ (colostomy)​ ตลอดชีวิต

เป้าหมายในการรักษา คือ​ “don’t​ give cancer the second chance” ซึ่งหลังผ่าตัดแล้วคนที่มีมะเร็งลุกลามออกไปต้องให้ยาเคมีบำบัดหรือรังสีรักษา​

ในหน่วยศัลยศาสตร์ลำไส้ใหญ่และทวารหนักของโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้าที่รักษาเฉพาะโรคทางด้านนี้เพียงอย่างเดียว ผลการรักษาที่เกิดมะเร็งซ้ำซ้อนน้อย​ และโอกาสรอดชีวิตสูงมาก​

รวมทั้งสามารถเก็บหูรูดทวารหนักไว้ได้เป็นส่วนใหญ่

การผ่าตัดให้ผลลัพธ์ดีแค่ไหน

ปกติการเป็นมะเร็ง เราไม่พูดว่าจะหายหรือไม่​ แต่จะพูดว่ามีโอกาสอยู่ได้เกิน 5 ปี​ ถ้าเป็นระยะ 1 ผ่าตัดอย่างเดียว​ มีโอกาสปลอดจากมะเร็งถึง 95% สำหรับมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนัก ถ้าไม่เคยลุกลามเลยในช่วง 5 ปี​ ถือว่าหายแล้ว 99.99%  ไม่มีโอกาสเป็นอีก​

ไม่เหมือนมะเร็งเต้านม​ที่แม้จะผ่านไป 10 ปี​ อยู่ดีๆ​ก็ลุกลามไปตับ​ไปปอด​ได้ดื้อๆ​เลย

มะเร็งมีโอกาสลุกลามแค่ไหน

สำหรับ 80% ของมะเร็งตับมาจากการลุกลามของมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักมากที่สุด​ แต่วันนี้เรามีสโลแกนสากลของ มะเร็งลำไส้ใหญ่​ คือ​ “ป้องกันได้​ รักษาหายได้ และเอาชนะได้”

มาจากประโยคที่ว่า​ “Colorectal Cancer can be Preventable Treatable and Beatable” เพราะวันนี้แม้มะเร็งจะลุกลามไปที่ตับก็มียาเคมีบำบัดใหม่ๆ​เป็นตัวช่วย​

ถ้าตัดก้อนมะเร็งไม่ได้​ ก็จะใช้ยาเคมีบำบัดก่อนเพื่อให้มันยุบลงจนพอตัดได้​ และหากมีการกระจายหลายๆ​จุดเล็กๆ​น้อยๆ​ ก็จะใช้รังสีร่วมรักษาที่เรียกว่า ​RFA (Radiofrequency Ablation)​

ด้วยวิธีสอดเข็มที่เรียกว่า​ RF เข้าไปที่ก้อน​ภายใต้การนำทางโดยใช้เครื่องอัลตราซาวด์ หรือเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ เมื่อเข็มอยู่ตรงเป้าหมาย​ ก็จะต่อวงจรเข้ากับเครื่องส่งกระแสไฟฟ้า​

กระตุ้นให้เกิดคลื่นวิทยุ​ (RF)​ เพื่อให้เกิดความร้อนทำลายก้อนมะเร็ง​ แต่ถ้ามะเร็งลุกลามไปตับสามารถผ่าตัดออกได้​ หมอก็จะตัดออกจนหมด​ ซึ่งคนเหล่านี้จะเหลือตับเพียง 1 ใน 3 ก็ยังมีชีวิตอยู่ได้

การป้องกันมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนัก

จริงๆ​แล้วการดูแลตัวเองที่ดีที่สุดคือ​ สุขบัญญัติ 10 ประการของไทยนี่ยอดเยี่ยมที่สุดแล้ว​  ทั้งการกินอาหารให้ถูกสัดส่วน​ โดยเฉพาะอาหารไทย​ น้ำพริก​ ข้าว​ ผัก​ ปลา​ ในปริมาณเหมาะสม

คนไทยมีอุบายสารพัดให้คนกินผัก​ จิ้มน้ำพริกให้อร่อย​ ผัก​ ผลไม้กินมากดี​ และมีใยอาหารสูงซึ่งจะช่วยดูดซึมสารพิษต่างๆ​ ให้เข้ามาอยู่ในกากใยแล้วขับถ่ายออกไปกับอุจจาระ​

และก็ควรดื่มน้ำให้มาก​ ประเทศร้อนๆ​ แบบเมืองไทยควรดื่มน้ำสัก 2.5-3 ลิตรต่อวัน​ น้ำนี่รวมถึงของเหลวต่างๆ​ เช่น​ แกงจืด ด้วย​

นอกจากนี้ก็ควรออกกำลังกายสม่ำเสมอ​ คุณก็ทราบดีว่า มะเร็งลำไส้ เกิดจากการแบ่งตัวผิดปกติของเยื่อบุลำไส้ โดยมีอุจจาระมากระตุ้น​ ถ้าหลายวันถ่าย ลำไส้จะสัมผัสอยู่กับอุจจาระที่หมักหมมนาน

โอกาสเกิดมะเร็งลำไส้ใหญ่ก็มากกว่าคนที่ถ่ายทุกวัน​ ดังนั้นเพื่อไม่ให้ท้องผูก ควรปฏิบัติตนดังนี้

1. กินอาหารกากใยให้เพียงพอ​

2. ดื่มน้ำเพียงพอเพราะมันต้องหล่อลื่น

3. ลำไส้ต้องบีบตัว​ ซึ่งการออกกำลังกายแบบไดนามิกช่วยได้​ คือ การเคลื่อนไหวร่างกาย​ จะทราบอย่างไรว่าออกกำลังกายขนาดไหนลำไส้บีบตัว​ ให้สังเกตว่าเมื่อออกกำลังกายแล้วเราจะเรอ​ สักพักจะผายลม​ ดังนั้นการเล่นกีฬาก็จะช่วยให้ถ่ายสบายไม่ท้องผูก

เมื่อทราบข้อแนะนำการปฏิบัติตัวเพื่อป้องกันกันแล้ว​ และหากคุณมีอายุ 50 ปีแล้วยังไม่เคยได้ตรวจคัดกรองหามะเร็งลำไส้ใหญ่ก็ควรเข้ารับการตรวจเสียแต่วันนี้​

อีกทั้งการพบมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักในระยะเริ่มแรก​ จะช่วยให้ได้ผลการรักษาดีเยี่ยม​ อย่างไรก็ตามการได้รับการตรวจคัดกรองเสียแต่เนิ่นๆ​จะเป็นทางเลือกที่ดีสำหรับทุกคน​

คุ้มค่ากว่าต้องมารักษาเมื่อเป็นมากแล้วเสียทั้งเงินมหาศาลและเสี่ยงต่อชีวิต

The post มะเร็งลำไส้ใหญ่…เราป้องกันและเอาชนะได้!! appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

หลายคนอาจแปลกใจว่าภูมิคุ้มกันช่วยให้รอดพ้นจาก โควิด-19 ได้นั้นมีความเกี่ยวข้องกันอย่างไร? ทั้งที่สถานการณ์การระบาดของเชื้อโควิด-19 ขณะนี้ทั่วโลกติดเชื้อกันไปมากถึง 2 ล้านกว่าคนแล้ว

และเสียชีวิตไปแล้วเป็นแสนกว่าราย ประเทศที่เสียชีวิตมากๆนั้นส่วนใหญ่อยู่ในแถบยุโรปกับอเมริกา(ซึ่งมีภูมิอากาศหนาวเกือบทั้งสิ้นถ้าลองสังเกตดู)

สิ่งที่น่าสนใจมากที่สุดก็คือ ทำไมผู้เสียชีวิตส่วนใหญ่จึงเป็นผู้สูงอายุ ได้มีการค้นคว้าวิจัยกลุ่มผู้เสียชีวิตดังกล่าวผลปรากฏว่า ผู้สูงอายุนั้นมีภูมิคุ้มกันที่อ่อนแอมากกว่าคนหนุ่มสาวหรือคนปกติ

เนื่องจากผู้สูงอายุบางคนก็มีโรคประจำตัวมาด้วยเช่น เบาหวาน โรคถุงลมโป่งพอง หลอดเลือดหัวใจ ความดันสูง หรือเป็นโรคมะเร็งบ้าง ซึ่งคนป่วยเหล่านี้นั้นมีภูมิต้านทานที่อ่อนแออยู่แล้วจึงมีความเสี่ยงในการติดเชื้อได้ง่าย และค่อนข้างเป็นอันตรายถึงชีวิต

คนๆนึงจะมีโอกาสติดเชื้อไวรัสโควิดมากน้อยแค่ไหนนั้น ขึ้นอยู่กับหลายปัจจัยด้วยกันคือ

1. จำนวนเชื้อที่ได้รับเข้ามา
2. ภูมิต้านทานของแต่ละคน ว่ามีความแข็งแรงแตกต่างกันมาก-น้อยแค่ไหน

เมื่อพูดถึงภูมิคุ้มกันในร่างกายของเรา ถ้าเมื่อไหร่ก็ตามที่มันอ่อนแอเราก็จะมีโอกาสมีความเสี่ยงในการติดเชื้อได้ไม่ว่าจะเป็น เชื้อแบคทีเรีย เชื้อไวรัส รวมทั้งมีความเสี่ยงที่จะป่วยเป็นโรคมะเร็งด้วย

เพราะเซลล์มะเร็งก็คือ เซลล์เดี่ยวที่มี DNA กลายพันธุ์ แล้วภูมิคุ้มกันร่างกายเราไม่แข็งแรง ไม่สามารถไปจับกินเซลล์มะเร็งนั้น จนกระทั่งเซลล์มะเร็งมันแบ่งตัวขึ้นมาเรื่อยๆในไม่นานก็เกิดเป็นก้อนมะเร็งขึ้นมา

ระบบภูมิคุ้มกันเป็นระบบที่เรามองไม่เห็น ไม่เหมือนกับระบบทางเดินอาหาร ระบบทางเดินหายใจ ระบบเลือดฯ เมื่อพูดถึงภูมิคุ้มกันให้เรานึกถึงระบบการทำงานของเม็ดเลือดขาว ซึ่งเม็ดเลือดขาวในร่างกายเรานั้นก็มีหลากหลายชนิดเช่น

• เม็ดเลือดขาวที่ต่อสู้กับเชื้อแบคทีเรีย เช่น นิวโทรฟิล

• เม็ดเลือดขาวที่ต่อสู้กับไวรัส คือ ลิมโฟไซต์

• เม็ดเลือดขาวที่ต่อสู้กับพยาธิต่างๆ เช่น อิโอซิโนฟิล

ฉะนั้นถ้าเม็ดเลือดขาวลิมโฟไซต์ของเราแข็งแรง มันก็จะไปฆ่าเชื้อไวรัสโคโรน่าได้

★ ประเภทของเม็ดเลือดขาวลิมโฟไซต์ ★

ซึ่งเม็ดเลือดขาวลิมโฟไซต์ก็จะมีอยู่ 2 ชนิด

1. ลิมโฟไซต์ชนิดB จะสร้างภูมิคุ้มกันที่เรียกว่า Immunoglobulin ซึ่งเป็นโปรตีนที่มีความจำเพาะเจาะจงในการฆ่าเชื้อไวรัสแต่ละชนิด เช่น ไวรัสไข้หวัดใหญ่ ไวรัสตับอักเสบ เป็นต้น

และด้วยความที่ ไวรัสโควิด 19 นี้ เป็นเชื้อไวรัสชนิดที่เพิ่งอุบัติขึ้นมาใหม่ เราก็เลยยังไม่มีภูมิคุ้มกันไวรัสชนิดนี้ แถมยังไม่มีวัคซีนที่ไปกระตุ้น Immumoglobulin ให้จดจำไวรัสชนิดนี้ได้อีกด้วย

ดังนั้นคนส่วนใหญ่จึงไม่มีภูมิคุ้มกันไวรัสโควิด19 นี้ ยกเว้นแต่คนที่เคยได้รับเชื้อโควิด 19 แล้วหายจากการติดเชื้อ ก็จะมีภูมิคุ้มกันชนิดนี้อยู่ในร่างกาย

2. T ลิมโฟไซต์ หรือที่เรียกกันว่า เซลล์นักฆ่า(Natural Killer cell) ถ้าเรามีลิมโฟไซต์ชนิดนี้มากๆ เราก็จะปลอดภัยต่อไวรัสโควิด 19 นั่นเอง

อย่างไรก็ตามการกักตัวอยู่ในบ้านนานๆนั้น บางครั้งคนเราก็มีความจำเป็นที่จะต้องออกไปจับจ่ายใช้สอย ซื้อตุนอาหารบ้าง ส่วนใหญ่ก็จะเป็นอาหารแห้ง ข้าวสาร อาหารแช่แข็ง(อาหารเหล่านี้มักมีสารอาหารไม่ครบถ้วนและน้อย)

ซึ่งเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ ดังนั้นก็มีโอกาสที่จะไปสัมผัสกับเชื้อข้างนอกบ้าน บางครั้งการป้องกันจากภายนอกนั้นไม่เพียงพอ การเสริมภูมิคุ้มกันจากภายในร่างกายจึงเป็นวิธีที่ดีกว่า…

ซึ่งในช่วงนี้การทานอาหารหลักที่เราตุนเอาไว้นั้น ถ้าเราได้สารอาหารจากอาหารหลักไม่ครบถ้วน สิ่งที่จะมาทดแทนได้นั่นก็คือ อาหารเสริม โดยสามารถช่วยเพิ่มภูมิคุ้มกันให้กับเราได้อีกด้วย

★ อาหารเสริมที่ช่วยเพิ่มภูมิคุ้มกัน ★

1) Phytaplex

เป็นนวัตกรรมใหม่ที่เรียกว่า Nutrix matrix ที่จะช่วยให้สารอาหารเข้าสู่ร่างกายได้ตรงจุด ช่วยเพิ่มเยื่อเมือกให้กับร่างกาย เพราะก่อนที่เชื้อไวรัสโคโรนาซึ่งมากับละอองฝอยจะเข้ามานั้น Phytaplex จะทำการป้องกันเป็นด่านแรกเลย

ที่เรียกว่า surface barrier คือเป็นกำแพงที่ช่วยป้องกันไม่ให้เสมหะหรือน้ำลายที่มีเชื้อเข้ามาสู่ร่างกายเรา เช่น เมื่อเราได้รับเชื้อเข้ามา Phytaplex จะก่อเป็นเยื่อเมือกขึ้นมาเป็นน้ำมูกซึ่งจะสกัดเชื้อเอาไว้

เมื่อเราจามออกมาเชื้อก็จะออกมาด้วย เขื้อไวรัสจึงไม่สามารถเข้าสู่ร่างกายของเราได้ หรือถ้าเป็นในลำคอ ถ้าเชื้อเข้ามาในลำคอเรา เราก็จะมีเสมหะจับไว้แล้วก็คายเสมหะออกมา

เชื้อก็จะไม่สามารถเข้าสู่ร่างกายเราได้เช่นกัน นอกจากนี้ ไฟต้าเพล็กซ์ยังช่วยลดการอักเสบ ช่วยทำให้เม็ดเลือดขาวแข็งแรงขึ้น ทำงานได้รวดเร็วขึ้นอีกด้วย

◇ ดูรายละเอียดสินค้าเพิ่มเติม>> click เลย!!!

2) Vistaplex

เป็นวิตามินและเกลือแร่ที่นำมาอยู่รวมกันอย่างครบถ้วนทั้งหมดแล้ว ใช้นวัตกรรม Nutrix matrix แบบเดียวกับ Phytaplex คือ ดูดซึมได้เร็ว ออกฤทธิ์ได้ตรงและอยู่ได้นาน

ซึ่งกระบวนการต่างๆในร่างกายเราแทบทุกอย่างต้องการใช้วิตามินในการทำให้กระบวนการนั้นๆเกิดขึ้นสมบูรณ์ แม้แต่กระบวนการสร้างภูมิคุ้มกันเองก็ตาม และจุดนี้จึงทำให้วิสต้าเพล็กซ์สามารถเพิ่มภูมิคุ้มกันของเราได้นั่นเอง

◇ ดูรายละเอียดสินค้าเพิ่มเติม>> click เลย!!!

3) Nutriga

เป็นตัวที่รวมสารอาหารเกี่ยวกับภูมิคุ้มกันไว้โดยเฉพาะ มีเบต้ากลูแคนที่เพิ่มภูมิคุ้มกันที่โดดเด่นและเพิ่มได้หลากหลายด้วย เบต้ากลูแคนจะช่วยเพิ่มความแข็งแรงให้กับ macrophage

ซึ่งแมคโครฟาจนี้จะส่งสารสื่อประสาทให้ NK cell หรือ ลิมโฟไซต์ เพื่อให้ส่งกำลังมาช่วยกำจัดเชื้อไวรัสได้อีกด้วย จึงทำให้เรามีภูมิคุ้มกันที่แข็งแรงและมีจำนวนมากสามารถจัดการกับเชื้อไวรัสได้อย่างดีขึ้น

◇ ดูรายละเอียดสินค้าเพิ่มเติม>> click เลย!!!

4) น้ำว่านหางจระเข้ S vera plus

ช่วยในการเยียวยาและลดการอักเสบได้ ในเนื้อของว่านหางจระเข้นั้นจะมีสารต้านเชื้อแบคทีเรีย มีสารยับยั้งการติบโตของเซลล์มะเร็ง และ Allomycinซึ่งช่วยลดการอักเสบและลดการขยายตัวของไวรัสได้ด้วย

◇ ดูรายละเอียดสินค้าเพิ่มเติม>> click เลย!!!

5) น้ำเอนไซม์ S.O.D

เป็น Phytonutrient ที่สามารถต้านอนุมูลอิสระได้ดีที่สุดในโลกมีค่า ORAC มากถึง 7800 เมื่อร่างกายเรามีสารต้านอนุมูลอิสระที่เยอะพอ หรือมากกว่าที่เราได้รับอนุมูลอิสระเข้ามา

ก็จะทำให้เซลล์ที่เสื่อมของเรานั้นกลายเป็นเซลล์สด และก็รวมถึงการทำให้เซลล์ภูมิคุ้มกันที่เสื่อมนั้นกลับมาสดขึ้นได้อีก ผลก็คือภูมิคุ้มกันแข็งแรงขึ้น ภูมิต้านทานของเราจึงดีขึ้นด้วยนั่นเอง

◇ ดูรายละเอียดสินค้าเพิ่มเติม>> click เลย!!!

★ วิธีการทานเพื่อให้ได้ภูมิต้านทานมากที่สุด ★

■ Phytaplex กินหลังอาหารได้เลยคือวันละ1 ครั้ง ตอนเช้า หรือเพิ่มเป็นเช้า-เย็นได้ ถ้าต้องการการป้องกันที่มากขึ้น

■ Vistaplex กินวันละ1 ครั้งตอนเช้า หรือเพิ่มเป็นเช้า-เย็นได้ถ้าต้องการการป้องกันที่มากขึ้นเช่นกัน

■ Nutriga ทานวันละ 1 เม็ดก่อนนอน (จะช่วยให้นอนหลับสบายด้วย)

■ S vera plus ทานก่อนอาหารครั้งละ 30 ซีซี วันละ 3 ครั้ง(เช้า กลางวัน เย็น)

■ S.O.D สามารถทานได้ตลอดเวลา เวลาไหนก็ได้ที่สะดวก

★ แถม Trick สำคัญเกี่ยวกับโควิด-19 ★

กรดด่างกับเชื้อไวรัส โควิด-19

จุลินทรีย์ทั้งหลาย เช่น แบคทีเรีย เชื้อไวรัส หรือแม้แต่เซลล์มะเร็ง จะชอบร่างกายที่เป็นกรด และที่สำคัญพวกมันจะอยู่ไม่ได้ในร่างกายที่เป็นด่างด้วย ดังนั้นเมื่อร่างกายของเราเมื่ออยู่ในภาวะที่เป็นกรด โรคจะชอบและไวรัสก็จะชอบเช่นกัน

ถ้าเรารักษาร่างกายของเราให้คงความเป็นด่างไว้ เช่น การกินอาหารที่เป็นด่าง กินน้ำที่เป็นด่าง ก็จะช่วยให้ร่างกายเราห่างไกลจาการติดเชื้อนี้ได้อีกทางหนึ่ง อาหารที่เป็นด่างส่วนใหญ่จะเป็นกลุ่มที่อยู่ในผักและผลไม้เป็นส่วนใหญ่

ส่วนอาหารที่เป็นกรดก็ได้แก่ อาหารพวกปิ้งๆ ย่างๆ ทอดๆ อาหารแช่แข็ง เป็นต้น และทั้งหมดนี้ถือเป็นทั้งหมดนี้เป็นเทคนิคและวิธีการที่จะเสริมภูมิคุ้มกันของคุณให้สามารถต่อสู้และรอดพ้นจากไวรัสโควิด 19

ในสภาวะการระบาดที่รุนแรงเช่นนี้ได้ เพื่อความปลอดภัยของคุณและคนที่คุณรัก

» บทความที่น่าสนใจ «

The post ทำอย่างไรจึงจะรอดจาก โควิด-19 appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

ส่วนใหญ่แล้วมะเร็งมักเกิดจากการที่เซลล์ในร่างกายเราแบ่งตัวผิดปกติจนทำให้เกิดเซลล์ที่เป็นมะเร็ง ลุกลามจนทำให้เป็นโรคมะเร็งตามอวัยวะต่างๆ ซึ่งหนึ่งในสาเหตุหลักที่ทำให้เราเป็นโรคมะเร็ง (และอีกหลายโรค) ก็คือ อนุมูลอิสระ (Free Radical)

อนุมูลอิสระคือ อนุภาคชนิดหนึ่งในร่างกายที่ไม่มีความเสถียร เกิดจากการเผาผลาญในร่างกายและการทำงานของอวัยวะต่างๆของเรา ซึ่งโดยทั่วไปแล้ว การเกิดอนุมูลอิสระในร่างกายเราเป็นเรื่องที่ไม่ผิดปกติ

และไม่ได้ส่งผลเสียต่อร่างกาย เพราะร่างกายเราสามารถขับอนุมูลอิสระเหล่านี้ออกจากร่างกายได้

แต่สำหรับบางคนที่ร่างกายผลิตอนุมูลอิสระมากกว่าปกติหรือรับอนุมูลอิสระจำนวนมากเข้ามา ไม่ว่าจากทางอาหาร อากาศ หรือร่างกายมีความสามารถในการขับอนุมูลอิสระน้อยลง

อนุมูลอิสระเหล่านี้ก็จะเข้าไปทำลายเซลล์ในส่วนต่างๆของร่างกาย ทำให้เซลล์ทำงานผิดปกติ ส่งผลให้เป็นโรคมะเร็ง และโรคอื่นๆตามมามากมาย

ต้นเหตุที่ทำให้เป็นมะเร็ง

การเป็นมะเร็งนั้น ส่วนนึงมีต้นเหตุมาจากกรรมพันธุ์​ (ซึ่งเราไม่สามารถแก้ไขอะไร)​ แต่อีกส่วนหนึ่งที่ทำให้เป็นมะเร็งนั้นเกิดจากอาหารการกิน(รวมบุหรี่และแอลกอฮอล์)​ซึ่งเป็นสิ่งที่เราป้องกันได้

โรคมะเร็งตับ ​มีต้นเหตุมาจากการเป็นพาหะของไวรัสตับอักเสบชนิดบีและอาหารที่กิน โดยในส่วนของมะเร็งตับ-ท่อน้ำดีนั้นพบว่า คนในภาคอีสานมีอัตราป่วยสูงที่สุดในโลก เชื่อว่าเกิดมาจากพฤติกรรมการกินปลาดิบจำพวกปลาน้ำจืดที่มีเกล็ด จึงทำให้เกิดพยาธิใบไม้ในตับจนก่อให้เกิดมะเร็ง

นอกจากนี้คนในแถบนี้ยังชอบกินปลาร้าดิบ อาหารที่มีดินประสิว(ไนเตรต)​ เช่น ปลาจ่อม​ ปลาส้ม​ แหนม​ ไส้กรอก​ เบคอน ซึ่งทำให้เป็นโรคมะเร็งชนิดนี้มากด้วย

ขณะเดียวกันคนในภูมิภาคอื่นก็กินอาหารประเภทไส้กรอก เบคอน แหนม กันมากขึ้น จึงทำให้มีความเสี่ยงที่จะเป็นมะเร็งตับมากด้วยเช่นกัน

การดื่มแอลกอฮอล์เป็นประจำ การกินอาหารที่มีเชื้อรา(ซึ่งพบมากในอาหารประเภทถั่ว ข้าวโพด​ พริกแห้ง)​ รวมถึงอาหารหมักดองและอาหารที่สุกๆดิบๆ (ไม่ได้ทำให้อาหารสุกด้วยความร้อน)​ ก็ทำให้เป็นโรคมะเร็งตับได้เช่นกัน

ถ้าวิเคราะห์พฤติกรรมจากการกินในปัจจุบันของคนไทย ที่กินอาหารนอกบ้านมากขึ้น(ร้อยละ 30 กินอาหารนอกบ้านทั้ง 3 มื้อ, และ 70% กินมื้อเที่ยงนอกบ้าน)​

ทำให้ต้องกินเครื่องปรุงที่ไม่ได้ทำเอง​ เช่น ถั่ว พริก​ ทำให้มีโอกาสได้รับเชื้อราจากเครื่องปรุง รวมถึงพฤติกรรมที่ดื่มแอลกอฮอล์เฉลี่ยสูงถึง 50 ลิตรต่อคนต่อปี

จนเป็นอันดับที่ 5 ของโลก และพฤติกรรมที่กินอาหารประเภทไส้กรอก เบคอน แหนม เพิ่มมากขึ้น ก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกที่คนไทยเราจะเป็นมะเร็งตับกันมากขึ้น

ส่วนมะเร็งต่อมลูกหมากนั้น เกือบร้อยทั้งร้อยจะไม่แสดงอาการในตอนที่เป็นระยะแรกๆ มะเร็งชนิดนี้มักจะพบในผู้ชายอายุประมาณ 50 ปีขึ้นไป และพบสูงขึ้นเรื่อยๆในคนที่อายุมากขึ้น

โดยมะเร็งชนิดนี้มีสาเหตุมาจากการกินอาหารที่มีไขมันสูง และยังเกี่ยวข้องกับการถ่ายทอดทางพันธุกรรมอีกด้วย

ส่วนมะเร็งลำไส้นั้น มีสาเหตุมาจากกรรมพันธุ์และพฤติกรรม ผู้ป่วยส่วนใหญ่มักจะอาศัยอยู่ในเขตกรุงเทพมหานครและเขตเมืองใหญ่ที่มีวิถีชีวิตที่เร่งรีบ และมีพฤติกรรมการกินอาหารแบบตะวันตก

ซึ่งมักจะกินอาหารประเภทเนื้อสัตว์​ อาหารไขมันสูง​ ใยอาหารน้อย สูบบุหรี่ ดื่มแอลกอฮอล์​ ไม่ออกกำลังกาย​ ไม่ค่อยเคลื่อนไหวร่างกายและมีความเครียด (คนที่กินฮอทดอกวันละ 1 ชิ้นจะเสี่ยงเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่มากกว่าคนที่ไม่กินถึง 21%)

มีข้อมูลบางอย่างที่น่าสนใจมากคือ ผลงานวิจัยอันนึงที่ได้สรุปว่า หนึ่งในปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อสุขภาพของเรา(รวมถึงโรคมะเร็ง)​ก็คือ ปริมาณใยอาหารที่กินในแต่ละวันนั่นเอง

ใยอาหารกับระบบดูดซึมอาหาร

อาหารที่เรากินเข้าไป ร่างกายจะยังไม่สามารถดูดซึมเข้าไปโดยตรง​ แต่ต้องผ่านกระบวนการการย่อยให้กลายเป็นโมเลกุลที่เล็กลงเสียก่อนเช่น​ โปรตีนต้องถูกย่อยให้เป็นกรดอะมิโนก่อน ร่างกายจึงจะดูดซึมเข้าไปใช้งานได้

การดูดซึมอาหารส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นบริเวณผนังของลำไส้เล็กโดยมีวิลไล ที่มีลักษณะเป็นขนเส้นเล็กๆนับล้านเส้นทำหน้าที่คอยดูดซึมสารอาหารต่างๆเข้าสู่กระแสเลือด

พื้นที่ผิวของวิลไลที่ทำหน้าที่ดูดซึมสารอาหารมีพื้นที่พอๆกับสนามเทนนิสเลยทีเดียว ซึ่งถ้าหากวิลไลเหล่านี้สกปรกมีการสั่งสมของของเสียหรือสารเคมีต่างๆ ที่ปนเปื้อนเข้าไปกับอาหารที่กิน

วิลไลก็จะทำงานได้ไม่เต็มที่ ทำให้ร่างกายดูดซึมสารอาหารได้น้อยลง และส่งผลให้ได้รับสารอาหารไม่เพียงพอ(ต้องกินมากๆถึงจะอิ่ม)

ถ้าเรากินใยอาหารมากพอ​ ใยอาหารก็จะช่วยทำความสะอาดวิลไล คล้ายกับการเอาฟองน้ำนิ่มๆไปเช็ดทำความสะอาด สิ่งสกปรกที่ติดอยู่ตามวิลไลก็จะหลุดออกมา และจะถูกขับถ่ายออกไปพร้อมกับอุจจาระ วิลไลสามารถทำงานได้อย่างเต็มที่ ร่างกายก็จะได้รับสารอาหารที่เป็นประโยชน์อย่างเต็มที่

ใยอาหาร​ กับ มะเร็งลำไส้

คนปกติควรจะถ่ายอุจจาระทุกวัน หรืออย่างน้อยที่สุดก็ควรจะถ่ายวันเว้นวัน​ โดยอุจจาระที่ดีจะไม่นิ่มเกินไปจนเหลว และไม่แข็งจนแห้งเป็นก้อน ไม่มีกลิ่นที่เหม็นมากเกิน​

มีสีน้ำตาลอ่อนหรือหากกินผักมากสีก็จะออกไปทางเขียว​ หากอุจจาระมีสีดำเข้มควรจะไปตรวจ เพราะอาจมีปัญหาในระบบทางเดินอาหารได้

การอุจจาระอย่างสม่ำเสมอ นั้นคือไม่มีภาวะท้องผูกนั้น ​มีความสำคัญกับร่างกายของเรามาก ลองนึกภาพง่ายๆว่า หากเราทิ้งอาหารสด เช่น แกงเขียวหวาน​ ไว้นอกตู้เย็นในวันที่อุณหภูมิ 37°c สัก 2-3 วัน อาหารนั้นจะมีสภาพเป็นอย่างไร

เช่นเดียวกันกับอาหารที่เรากินเข้าไป ถ้าเราท้องผูกอาหารเหล่านั้นก็จะอยู่ในลำไส้ของเรา(ซึ่งมีอุณหภูมิ 37°c) หลายวันอาหารก็จะมีสภาพบูด เน่า เหม็น​ และเป็นพิษ

ซึ่งของเสียในอุจจาระและสารพิษส่วนหนึ่งก็อาจถูกร่างกายดึงกลับไปใช้ทั่วทุกส่วนของร่างกาย​ รวมถึงสมอง​ ทำให้สุขภาพและการทำงานของสมองแย่ลง​ นอกจากนี้​ ของเสียและสารพิษนั้นยังตกค้างในลำไส้​ทำให้เราเป็นมะเร็งลำไส้ได้อีกด้วย

ในกรณีของบางคนที่อาจจะไม่มีอาการท้องผูกอย่างชัดเจน​ แต่อาหารที่กิน​ มีใยอาหารน้อยเกินไป​ เช่น​ บางคนชอบกินหมูและเนื้อเป็นประจำ​ และไม่ค่อยกินปลา​ ถั่ว​ ผักผลไม้​

ซึ่งโดยปกติแล้วร่างกายจะใช้เวลาในการย่อยสลายหมูและเนื้อนานกว่าย่อยสลายปลาและพืชประมาณ 3-7 เท่า​ ทำให้อาหารดังกล่าวจะอยู่ในระบบทางเดินอาหารนาน​

คนที่กินแบบนี้​ ลำไส้ก็จะไม่ได้ถูกทำความสะอาด​ และยังมีการหมักหมมของอุจจาระและสารพิษต่างๆเพิ่มเติม​ จึงเสี่ยงที่จะเป็น มะเร็งลำไส้

หากเรากินใยอาหารมากพอ​ ใยอาหารเหล่านั้นก็จะเคลื่อนตัวผ่านลำไส้พร้อมๆกับช่วยทำความสะอาด​ ไม่ให้สิ่งสกปรกที่เป็นอันตราย​ สะสมอยู่ในร่างกายนานเกินไป​

และการกินอาหารที่มีใยอาหารมากพอ จะทำให้ลำไส้มีเวลาสัมผัสกับของเสียที่สั้นลงทำให้โอกาสเป็นโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ก็ลดลงด้วย​ ใยอาหารมีบทบาทสำคัญต่อการป้องกันมะเร็งลำไส้ใหญ่​ และเราควรกินใยอาหารวันละประมาณ 25-30 กรัม

วิธีหลีกเลี่ยงหรือลดอาการท้องผูก

1. กินอาหารที่มีใยอาหารมากๆ ​เช่น​ ผัก​ ผลไม้​ ธัญพืช

2. ดื่มน้ำวันละ 1.5-2 ลิตรขึ้นไป ไม่ควรดื่มกาแฟและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์​เพราะจะทำให้อุจจาระแห้ง

3. ออกกำลังกาย​ การเคลื่อนไหวร่างกายจะช่วยให้ ระบบขับถ่ายทำงานดีขึ้น

วิธีหลีกเลี่ยงท้องผูกแบบผิดๆ

เวลาที่มีอาการท้องผูก​ คนส่วนใหญ่มักจะแก้ไขที่ปลายเหตุด้วยยาระบายประเภทต่างๆ​ ซึ่งวิธีการนี้​ นอกจากจะไม่ช่วยแก้ไขปัญหาอย่างยั่งยืนแล้ว​ ในระยะยาว​ยาเหล่านี้จะมีผลกระทบตามมาอีกด้วย​เช่น

• ยากลุ่มหล่อลื่นลำไส้​ เช่น​ น้ำมันพาราฟิน​ ยาชนิดนี้จะทำให้ร่างกายดูดซึมวิตามิน​A D E Kได้น้อยลง

• ยากลุ่มที่เพิ่มปริมาณน้ำในลำไส้ เช่น ยามิลก์ออฟแมกนีเซียม ซึ่งช่วยดูดน้ำเข้ามาในอุจจาระและลำไส้​ แต่มีผลเสียคือ​ สารแมกนีเซียมอาจสะสมในร่างกาย​ ทำให้เกิดอันตรายในผู้ป่วยที่ไตทำงานไม่ปกติ

• ยากลุ่มที่กระตุ้นการบีบตัวของลำไส้​ ยากลุ่มนี้ออกฤทธิ์ค่อนข้างแรงและเร็ว​ เช่น​ มะขามแขก​ ​บิสาโคดิล ข้อเสียของยากลุ่มนี้คือ​ อาจทำให้เกิดอาการปวดท้อง และมีผลต่อการทำงานของลำไส้

การดีท็อกด้วยการสวนทวาร เช่น​ การใช้กาแฟสวนทวาร​ วิธีการนี้แม้ว่าจะช่วยทำความสะอาดลำไส้ได้ดีในระดับหนึ่ง​ แต่ก็ไม่ได้เป็นการแก้ไขปัญหาเรื่องการขับถ่ายที่ต้นเหตุ​

อีกทั้งยังมีจุดที่ต้องให้ความระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งคือ​ ตามธรรมชาติแล้ว​ทวารและลำไส้จะบีบตัวเพื่อให้อุจจาระไหลลง​ การปล่อยให้ของเหลววิ่งสวนขึ้นมาเป็นการฝืนธรรมชาติ​ และมีโอกาสส่งผลเสียต่อระบบลำไส้ได้​

และอาจทำให้หูรูดทวารเสื่อมหรือฉีกได้​ อีกทั้งต้องควบคุมแรงดันที่ใช้ในการสวนทวารให้เหมาะสม​ เพื่อไม่ให้ลำไส้โป่งพองหรือแตกได้และยังต้องระวังการติดเชื้อจากการสวนทวารอีกด้วย

ใยอาหารกับโรคเรื้อรัง

มีโรคเรื้อรังหลายๆโรค ที่พบมากในชาวตะวันตก แต่ไม่ค่อยพบในชาวตะวันออกและชาวแอฟริกันพื้นเมืองไป สาเหตุเกิดจากการที่ชาวตะวันตกกินอาหารที่มีใยอาหารที่น้อยกว่าชาวตะวันออกและชาวแอฟริกันพื้นเมืองนั่นเอง

ดังนั้น ถ้าเรากินใยอาหารให้เพียงพอ ร่างกายก็จะมีโอกาสเป็นโรคเหล่านี้ได้ยากขึ้น เช่น โรคอ้วน เพราะการพองตัวของใยอาหาร จะช่วยให้เรารู้สึกอิ่มและกินอาหารได้น้อยลง แล้วอยู่ท้องนานขึ้น

• ผลต่อน้ำตาลในเลือด ผู้ป่วยที่เป็นเบาหวาน หากได้กินใยอาหารเพียงพอ ระดับน้ำตาลในเลือดจะลดลง หรือจะสามารถควบคุมเบาหวานได้ดีขึ้นกว่าเดิม

• ผลต่อไขมันในเลือด การกินอาหารที่มีใยอาหารที่เพียงพอจะช่วยให้ระดับคอเลสเตอรอลที่ไม่ดีในเลือดลดลง เพราะใยอาหารสามารถดักจับไขมันที่มากับอาหารได้ดี

ทำให้ร่างกายได้รับไขมันน้อยลง ช่วยลดความเสี่ยงของการเป็นโรคไขมันในเลือดสูง โรคหลอดเลือดหัวใจ อัมพฤกษ์ อัมพาต โรคความดันสูง

ควรกินใยอาหารมากแค่ไหน

มาดูอาหารหลักของเราในยุคปัจจุบันซึ่งได้แก่เนื้อสัตว์ทุกชนิด ไข่ นม รวมถึงอาหารที่ถูกขจัดใยอาหารหรือกากออกไปจนเกือบหมด เช่น ข้าวขาว ขนมปังขาว แป้งขาว น้ำตาลทรายขาว รวมถึงอาหารที่มีรสหวานต่างๆ

ที่ทำขึ้นจากน้ำตาลและแป้งที่ถูกขจัดใยอาหารออกไปจนเกือบหมดแล้ว เช่น เค้ก โดนัท พาย แพนเค้ก ช็อคโกแลต ขนมกรุบกรอบ คุกกี้ แยม น้ำอัดลม ไอศครีม ฯลฯ จะเห็นได้ว่า ในแต่ละวันเรากินใยอาหารน้อยมาก

เราควรกินผลไม้สดให้ได้ประมาณวันละครึ่งกิโลกรัม (5 ขีด)​ ถึงจะทำให้เราได้วิตามิน​ เกลือแร่​ ใยอาหารที่เพียงพอ​ ที่จะทำให้ความเสี่ยงของการเป็นโรคมะเร็งชนิดต่างๆลดลง​ เช่น มะเร็งช่องปาก​​ หลอดอาหาร ปอด ตับ​ ตับอ่อน​ กระเพาะอาหาร​ ลำไส้ใหญ่​ เต้านม​ กระเพาะปัสสาวะ

รวมถึงชะลอความแก่​ เพิ่มความจำ​ ป้องกันโรคหัวใจและหลอดเลือดสมอง เพิ่มระบบภูมิคุ้มกัน ฯลฯ แต่โดยเฉลี่ยแล้ว​ คนไทยกินผักผลไม้วันละประมาณ 1-2 ขีดเท่านั้น

ปัจจุบัน​แม้ว่าเทคโนโลยีทางการแพทย์จะสูงมากขึ้นก็ตาม​ แต่ถ้าเป็นมะเร็งก็มีโอกาสตายค่อนข้างสูงทีเดียว​ ในขณะที่การก่อตัวของมะเร็งจะเป็นไปแบบเงียบๆค่อยเป็นค่อยไป​ คนส่วนใหญ่จึงมักจะไม่รู้ตัว​ และมักจะรู้ว่าตัวเองเป็นเมื่ออยู่ในระดับที่รักษาให้หายขาดไม่ได้แล้ว

และปัจจุบัน​มะเร็งไม่ได้เป็นโรคของคนแก่อีกต่อไป​ เพราะแม้แต่เด็กอายุไม่ถึง 10 ขวบก็สามารถเป็นโรคมะเร็งได้​ และอายุเฉลี่ยของคนที่เป็นโรคนี้ก็ลดลงเรื่อยๆ​ จึงไม่ได้ไกลตัวพวกเราทุกคนเลย​ ทุกคนจึงควรใส่ใจในการสังเกตตัวเองให้มากๆ

คนที่มีอายุ 30 ปีขึ้นไป​ ควรตรวจสุขภาพค้นหาความผิดปกติอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง​ หากตรวจพบเร็วโอกาสรักษาหายก็จะสูง​  ด้วยสัญญาณผิดปกติที่สงสัยว่าอาจเป็นมะเร็งมี 7 อย่าง​ ได้แก่

1. มีเลือดออกหรือมีสิ่งขับออกจากร่างกายผิดปกติ​ เช่น​ ตกขาวมากเกินไป

2. มีก้อนเนื้อหรือตุ่มเกิดขึ้นที่ใดที่หนึ่งของร่างกายและก้อนนั้นโตเร็ว

3. มีแผลเรื้อรังรักษาหายยาก

4. ถ่ายอุจจาระหรือปัสสาวะผิดปกติ​ หรือเปลี่ยนไปจากเดิม

5. เสียงแหบหรือไอเรื้อรัง

6. กลืนอาหารลำบากหรือกินอาหารแล้วไม่ย่อย

7. มีการเปลี่ยนแปลงของหูดหรือไฝ

อย่างไรก็ตาม​ แม้ว่าการตรวจพบเร็วจะทำให้มีโอกาสรอดชีวิตสูง​ แต่การป้องกันตัวเองก็ย่อมเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด เพราะหากเรารอให้เป็นแล้วค่อยรักษา​ ​ ค่าใช้จ่ายก็สูงมากจนเงินที่หามาทั้งชีวิตอาจจะหมดไปในระยะเวลาอันสั้น

เช่น​ หากเราใช้ยาริทูซิแมบ(Rituximab)​ สำหรับรักษามะเร็งต่อมน้ำเหลือง​ ราคาจะตกเข็มละ 69,157 บาท​ ​ยาทราสทูซูแมบ(Trastuzumab)​ รักษามะเร็งเต้านม​ มีราคาเข็มละ 98,340 บาท ยาบีวาซีซูแมบ(Bevacizumab)​ รักษามะเร็งลำไส้​เข็มละ21,602.50 บาท

ดังนั้น หากมีอาการเหล่านี้ขอให้ไปพบแพทย์โดยเร็ว​ อย่ากลัวที่จะพบแพทย์​ เพราะยิ่งเราตรวจพบตั้งแต่เนิ่นๆ​จะทำให้มีโอกาสรักษาให้หายขาดได้ประมาณ 40-50%

และมีโอกาสรอดชีวิตสูง โดยประมาณ 30- 40% ของมะเร็งสามารถป้องกันได้​ โดยยึดหลัก 5 อ​. คือ​ อาหาร​ อากาศ​ อารมณ์​ ออกกำลังกาย​ และอุจจาระ

บทความที่น่าสนใจ

• น้ำและใยอาหารกับการลดพุง
• กินให้สุขภาพดี ห่างไกลจากโรคเรื้อรัง
• ล้างสารพิษ ดีท็อกร่างกายเพื่อพิชิตโรค

The post ไม่อยากเป็น “มะเร็งลำไส้” ต้องใส่ใจใยอาหาร appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

ในช่วงวันหยุดยาวเช่นปีใหม่หรือสงกรานต์ จะมีการรณรงค์เรื่อง 7 วันอันตรายเพื่อป้องกันอุบัติเหตุ แม้กระทั่งช่วงที่มีปัญหาเรื่องไข้หวัดนก ไข้หวัด 2009 โรคมือเท้าปาก

หลายคนก็ต่างให้ความสนใจกับเรื่องเหล่านี้กันอย่างกว้างขวาง แน่นอนว่าการระมัดระวังในเรื่องดังกล่าวเป็นสิ่งที่ดี เพราะช่วยลดโอกาสเจ็บป่วยหรือเสียชีวิตของเราและคนที่เรารักได้

แต่เรื่องน่าเศร้าและน่าเป็นห่วงก็คือ ผู้คนและรัฐบาลให้ความสนใจหรือใส่ใจต่อ 7 วันอันตรายและโรคดังกล่าวมาก ทั้งๆที่มีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ที่ว่านี้ประมาณปีละ 1,000-3,000 คน

แต่ทั้งรัฐบาลและผู้คนทั่วไปกลับให้ความสนใจในเรื่องที่ทำให้คนตายปีนึงนับแสนคน เจ็บป่วยปีหนึ่งนับล้านคนน้อยมาก ไม่ได้หมายความว่าคนตายน้อยเป็นเรื่องที่ไม่ควรสนใจ

แต่หมายถึงเราควรให้ความสนใจในเรื่องที่เป็นสาเหตุหลักที่ทำให้คนไทยตายเป็นจำนวนมากให้มากกว่านี้

กระทรวงสาธารณสุขระบุว่าปี 59 มีผู้ป่วยที่เป็นโรคมะเร็ง 2 แสนกว่าคน โรคหัวใจขาดเลือด 2 แสนกว่าคน เบาหวาน 6 แสนกว่าคน ความดันโลหิตสูงอีก 8 แสนกว่าคน

แถมยังมีผู้ป่วยจำนวนมากที่ยังไม่รู้ตัวว่าป่วยเลยไม่ได้ไปพบแพทย์ มีผู้ป่วยแอบแฝงมากกว่าตัวเลขดังกล่าวอีกมากเช่น ความจริงอาจมีผู้ป่วยเป็นเบาหวานราว 3 ล้านคนรวมถึงคนที่มีความเสี่ยงอีก 6-7 ล้านคนเป็นต้น

รวมๆกับโรคอื่นๆแล้วน่าจะมีคนป่วยโรคเรื้อรังเกือบครึ่งประเทศ

มีคนเสียชีวิตจากโรคมะเร็งประมาณ  50,000 คน โรคหัวใจ 18,000 คน โรคหลอดเลือดสมอง  17,000 คน รวมๆแล้วมีผู้เสียชีวิตจากโรคเรื้อรังเหล่านี้มากกว่า 1 แสนคน/ปี

หรือพูดง่ายๆว่า หรือเฉลี่ยกว่าวันละเกือบ 250 คน และโรคเรื้อรังเหล่านี้เป็นสาเหตุการตายอันดับต้นๆของคนไทยติดต่อกันมานานกว่า 10 ปีแล้ว

คนไทยเป็น “โรคเรื้อรัง” มากขึ้น

สิ่งที่เกิดขึ้นในเมืองไทยก็เป็นไปในทิศทางเดียวกันกับทั่วโลก คนไทยเป็นโรคเหล่านี้เพิ่มขึ้นจากอดีตหลายเท่าเช่น เป็นความดันสูงเพิ่มจากเมื่อ 10 ปีก่อนประมาณ 500%

เป็นเบาหวาน หัวใจ มะเร็ง หลอดเลือดสมองเพิ่มขึ้นจากหกปีก่อนเกือบ160% ส่วนคนที่อายุ 60 ปีขึ้นไป เกินครึ่งจะมีโรคประจำตัวอย่างน้อย 1 โรค

แถมในปัจจุบันเด็กประถมก็สามารถเป็นมะเร็งหรือเบาหวานกันแล้ว โรคเหล่านี้จึงไม่ใช่โรคของคนแก่และไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป…

ไม่ได้เป็นเพราะพันธุกรรมหรือเชื้อโรค

คนบางส่วนอาจเข้าใจผิดว่าการที่คนไทยเป็นโรคเหล่านี้มากขึ้นเมื่อเทียบกับอดีตเป็นเรื่องของพันธุกรรม หรือเป็นเพราะไปติดเชื้อโรคมา ที่จริงโรคเหล่านี้ส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดจากเชื้อโรค แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปจากอดีตและเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้คนไทยกลายเป็นคนอมโรค

และมีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคก็คืออาหารการกินและพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปนั่นเอง…พูดง่ายๆว่า เป็นเพราะคนไทยรับเอาวัฒนธรรมการกินทางตะวันตกเข้ามามากไป จึงทำให้เราเป็น โรคเรื้อรัง มากขึ้นนั่นเอง

แพทย์ไม่ใช่ที่พึ่งทั้งหมด

 โรคเรื้อรังนั้นเราไม่สามารถพึ่งพาแพทย์ส่วนใหญ่ได้ เพราะแพทย์ส่วนใหญ่ก็ยังไม่สามารถเอาตัวรอดจากโรคเรื้อรังเหล่านี้ สาเหตุเพราะตอนเรียนแพทย์จะเรียนเกี่ยวกับโภชนาการ (อาหารการกิน) ที่เป็นต้นเหตุของ โรคเรื้อรัง น้อยมากๆ

ส่วนใหญ่จะเรียนเกี่ยวกับการใช้ยาและการผ่าตัดเพื่อรักษา หลังจากเรียนจบส่วนใหญ่ก็จะมุ่งศึกษาเฉพาะทางจึงมีความรู้เฉพาะสาขาที่เรียน

ส่งผลให้แพทย์ส่วนใหญ่มีความรู้ด้านอาหารการกินน้อยมากๆ และยิ่งถ้าเราเจาะลึกลงไปจะพบว่า ตำราแพทย์จำนวนมากก็ล้วนแล้วแต่เขียนหรือสนับสนุนโดยบริษัทที่ผลิตยา  ผลงานวิจัยทางการแพทย์ส่วนใหญ่ก็มาจากบริษัทที่ผลิตยาหรือเครื่องมือทางการแพทย์

คนไทยกินยาเกินจำเป็น

ด้วยเหตุที่แพทย์ถนัดการใช้ยาจึงทำให้องค์ความรู้ของคนไทยส่วนใหญ่เป็นลักษณะที่รักษาอาการป่วยต่างๆด้วยการใช้ยาเช่น เป็นไมเกรนก็ใช้ยา ปวดข้อก็ใช้ยา เป็นโรคกระเพาะก็ใช้ยา คนไทยส่วนหนึ่งจึงเริ่มติดนิสัยที่จะต้องกินยา

เช่น เวลาเป็นไข้หวัดธรรมดาก็จะกินยาพารา ทั้งๆที่ถ้าพักผ่อนก็จะหายไปเองได้ และเมื่อเกิดอาการเจ็บป่วยก็มักจะไปซื้อยาตามร้านขายยามากินเองโดยไม่ปรึกษาแพทย์

ด้วยเหตุนี้คนไทยจำนวนมากจึงบริโภคยาเกินจำเป็นและเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ ปริมาณยาที่คนไทยบริโภคเฉลี่ยต่อคนมากกว่าประเทศที่พัฒนาแล้วถึงประมาณ 2-3 เท่า

ในขณะที่สุขภาพของคนไทยก็ไม่ได้ดีกว่าประเทศอื่นเลย นั่นยิ่งชี้ให้เห็นได้ว่ากินยามากก็ไม่ได้ช่วยให้สุขภาพดี

ที่น่ากลัวของเรื่องนี้ก็คือ 80%ของร้านขายยา ไม่มีเภสัชกรคอยให้คำแนะนำ นอกจากจะทำให้เรามีโอกาสได้รับยามากเกินไปแล้วยังมีโอกาสได้รับยาผิดทำให้เกิดโทษและเกิดการสะสมสารพิษที่เป็นอันตรายกับร่างกายได้

คนไทยเริ่มดื้อยา

คนไทยที่ซื้อยามากินเอง (โดยเฉพาะยาปฏิชีวนะ เช่น แอสไพริน) ส่วนหนึ่งก็จะกินยาไม่ครบตามขนาดที่เหมาะสม ส่วนหนึ่งก็จะกินตามที่คนอื่นแนะนำโดยไม่ปรึกษาแพทย์

ทำให้ได้รับยาไม่ตรงกับโรค ส่วนหนึ่งก็จะเลือกกินยาแรงเอาไว้ก่อน ส่วนนึงก็จะกินน้อยเกินไปพอใจแล้วก็หยุด

การกระทำเหล่านี้ทำให้เกิดแบคทีเรียสายพันธุ์ใหม่ที่ดื้อยาเพิ่มขึ้น ทำให้ในเวลาที่แพทย์ต้องใช้ยาปฏิชีวนะเพื่อรักษาในยามจำเป็น ก็จะใช้ไม่ได้ผลเท่าไหร่

พบว่าคนไทยดื้อยาปฏิชีวนะสูงถึง 80% ทั้งๆที่เมื่อ 10 ปีก่อน คนไทยดื้อยาเหล่านี้เพียง 1-2% เท่านั้น

สิ่งที่ตามมาหลังจากร่างกายดื้อยาก็คือ จะทำให้เกิดเชื้อฝีหนอง,E.coli ,ติดโรคทางเดินปัสสาวะอักเสบ, ติดเชื้อในช่องท้อง, ติดเชื้อในกระแสเลือดได้ง่ายขึ้น

ที่น่ากังวลก็คือ อาการดื้อยาในเด็กเล็กมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นด้วย โดยเฉพาะการติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจ และในระบบลำไส้ที่มีแนวโน้มสูงขึ้นเกือบ 90%

เนื่องจากมีการใช้ยาชนิดเดิมติดต่อนานหลายปี ทำให้เชื้อมีภูมิต้านทานต่อยา ส่งผลให้การรักษาที่ง่ายกลายเป็นยากขึ้น จนต้องมีการเปลี่ยนตัวยาใหม่ให้แรงมากกว่าเดิม

และบางครั้งอาจต้องใช้ยาหลายชนิดในการรักษา ซึ่งผลเสียก็คือ ยิ่งรักษาก็จะยิ่งเสียค่ารักษาที่สูงขึ้น และอาจทำให้เกิดอาการแทรกซ้อนขึ้นได้ โดยเฉพาะกรณีที่เด็กมีภูมิต้านทานต่ำเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว อาจรุนแรงถึงขั้นเสียชีวิตได้

ร่างกายพังเพราะยา

ยาหลายๆขนานถ้ากินมากเกินไป หรือต่อเนื่องเป็นเวลานาน ก็อาจจะส่งผลต่อผิวหนัง ทำให้มีอาการผื่นคัน ผิวหนังพอง แพ้แดด หรือส่งผลต่อทางเดินอาหาร ทำให้เกิดแผลในกระเพาะอาหาร

หรือส่งผลต่อระบบประสาทส่วนกลาง ทำให้ง่วงซึม มึนงง ซึมเศร้า หรือขัดขวางการเกาะกลุ่มของเกล็ดเลือด จึงมีผลต่อการทำงานของไต ทำให้ไตบวม ไตวาย

หรือทำให้เป็นแผลในระบบหัวใจและหลอดเลือด หลอดเลือดสมองอุดตัน ทำให้เสียชีวิตได้ แม้แต่ยาพาราเซตามอลที่มีการใช้อย่างแพร่หลาย

ถ้าเราใช้ยานี้เกินปริมาณที่แนะนำก็จะนำไปสู่การเกิดพิษต่อตับ จะนำไปสู่ภาวะตับวายและเสียชีวิตในที่สุดเช่นกัน

โรคเรื้อรังกับการใช้ยารักษา

ในการรักษาโรคเรื้อรัง แพทย์ส่วนใหญ่ก็จะใช้ยาในการรักษาทำให้ร่างกายของผู้ป่วยได้รับผลกระทบจากยาที่ใช้ต่อเนื่องนานๆ (หลายคนได้โรคตับโรคไตเพิ่มจากโรคที่เป็นอยู่)

ฉะนั้นหากใครเป็นโรคเรื้อรังและหวังพึ่งยา ชีวิตที่เหลืออยู่ก็จะเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานเป็นอย่างยิ่ง เพราะต้องกินยาไปเรื่อยๆ และมีสุขภาพที่อ่อนแอลงเรื่อยๆ (เหลือชีวิตยาวนานแค่ไหน ก็ทรมานยาวนานเท่านั้น)

ป้องกันดีกว่ารักษา

โรคเรื้อรังเหล่านี้มักจะแสดงอาการเมื่อเป็นหนักแล้ว คนที่ยังไม่เข้าโรงพยาบาลจึงไม่ได้แปลว่าเป็นคนที่สุขภาพดี ไม่ป่วย แข็งแรง เพราะโรคเหล่านี้จะแอบแฝงอยู่ภายในโดยที่เราไม่รู้ตัว เหมือนฆาตกรเงียบ บางคนจึงชะล่าใจโดยเฉพาะคนอายุไม่มาก

โรคเหล่านี้เมื่อเป็นแล้วจะมีแต่ความทุกข์ทรมาน และต้องเสียเงินในการรักษาจำนวนมาก บางโรคต้องใช้เงินหลายแสน เป็นล้านจนถึงหลายสิบล้าน

บางโรคต้องรักษาไปเรื่อยๆจนกว่าจะตาย พูดง่ายๆว่าถ้าใครเป็นโรคเหล่านี้เงินที่เก็บมาทั้งชีวิตก็แทบหมดไปเลย บางคนก็อาจจะถึงขั้นต้องกู้หนี้มารักษา และเป็นเรื่องน่าเศร้าที่การยื้อชีวิตกลับเป็นการทำให้อยู่อย่างทรมานยาวนานขึ้น

และเหตุนี้เองที่ผู้ป่วยส่วนใหญ่จึงมักจะรู้สึกเสียใจที่ไม่ดูแลตัวเองตั้งแต่ตอนที่ยังไม่เป็นโรคซะก่อน

ขณะที่ข้อมูลทางการแพทย์ระบุว่าโรคเรื้อรังเหล่านี้สามารถป้องกันได้ด้วยการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม และค่าใช้จ่ายในการพยายามป้องกันนั้นน้อยกว่านับ 10 เท่า เมื่อเป็นอย่างนี้จึงไม่มีเหตุผลอะไรที่เราจะเลือกปล่อยให้เป็นแล้วค่อยรักษา

สำหรับคนที่กำลังป่วยหากเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมก็สามารถบรรเทาอาการที่เป็นอยู่ได้ดีกว่าการรักษาด้วยยาเพียงอย่างเดียว ความรู้ในเรื่องพฤติกรรมดังกล่าวจึงมีความสำคัญต่อชีวิตและสุขภาพของเราเป็นอย่างมาก

อย่างไรก็ตาม ผู้ป่วยโรคเรื้อรังก็ควรจะได้รับการดูแลและรับคำปรึกษาจากแพทย์ด้วยไม่ควรตัดสินใจด้วยตัวเอง เพราะบางคนอาจมีอาการหนักมากจนชีวิตเหมือนอยู่บนเส้นด้าย อย่าลดยาด้วยตัวเอง ควรให้แพทย์เป็นผู้พิจารณาจะดีที่สุด

หนทางป้องกันและรักษาที่ถูกต้อง

ถ้าถามแพทย์ว่า ถ้าต้องการจะห่างไกลจากโรคเรื้อรังเราจะต้องทำยังไง แพทย์ก็จะต้องแนะนำว่าให้กินอาหารให้ครบ 5 หมู่ ออกกำลังกายให้สม่ำเสมอ

ซึ่งเรื่องนี้เป็นหลักการที่เด็กประถมก็รู้จักและเข้าใจเป็นอย่างดี และคนส่วนใหญ่ก็เชื่อว่า รู้แค่นี้แล้วทำตามหลักการนี้ก็พอแล้ว

แต่เหตุที่คนส่วนใหญ่ไม่สามารถป้องกันตัวเองจากโรคดังกล่าวได้หรือดูแลตัวเองเมื่อเป็นโรคเรื้อรังไม่ได้ ก็เพราะว่าความรู้ดังกล่าวยังไม่ครบถ้วนสมบูรณ์

คนที่มีความเข้าใจแค่นี้ก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าจะต้องทำหรือไม่ต้องทำอะไร ความรู้ที่ขาดหายไปและช่วยให้ห่างไกลโรคเรื้อรัง คุณจะพบได้ในตอนต่อไป…

บทความที่น่าสนใจ

• ไม่อยากแก่เร็ว ต้องดูแลสุขภาพอย่างไร
• อาหารเพื่อสุขภาพ ดีอย่างไร?
• ภูมิคุ้มกัน..เกราะป้องกันของมนุษย์

The post ความจริงของ “โรคเรื้อรัง” ที่คุณต้องรู้ appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

[Acid foods & Base foods]

สิ่งสำคัญที่สุดในการปรับสมดุลร่างกายเพื่อลดความเสี่ยงในการเป็นโรคมะเร็ง คือ การ ปรับสมดุล จากการทานอาหาร โดยอาหารที่เรากินเข้าไปทุกวัน แม้ว่าเราจะเลือกกินอาหารที่ดี ถูกสุขลักษณะแล้ว

แต่เชื่อหรือไม่ว่าอาหารเหล่านั้นอาจส่งผลเสียต่อร่างกายได้หากมีค่าความเป็นกรดสูงเกินไปและขาดสมดุล

โดยเราจะจำแนกชนิดความเป็นกรดด่างของอาหารจากผลสุดท้ายทางปฏิกิริยาเคมี ที่เกิดขึ้นหลังจากอาหารเหล่านั้นผ่านขบวนการย่อยอาหารจนเรียบร้อยแล้ว

ดังนั้น ค่าความเป็นกรดด่าง นั้น ไม่ได้วัดจากรสชาติของอาหารที่ลิ้นเราสัมผัสได้ ยกตัวอย่าง ผลไม้ซึ่งมีรสเปรี้ยว เช่น ส้ม มะนาว สับปะรด

เมื่อเรารับประทานเข้าไปแล้ว หลังจากย่อยแล้วส่วนที่เหลือจะมีค่าความเป็นด่าง เราจึงจัดให้ผลไม้เหล่านี้อยู่ในกลุ่มอาหารที่ทำให้ร่างกายเป็นด่าง

ค่าความเป็นกรด-ด่าง (pH)

การวัดค่าความเป็นกรดด่าง จะใช้ค่าที่เรียกว่าค่าpH โดยเราจะแบ่งออกเป็นตัวเลข ตั้งแต่ 1- 14 ซึ่งมีวิธีการวัดด้วยกันหลายวิธี เช่น ใช้กระดาษลิตมัส หรือใช้พีเอชมิเตอร์

ถ้าค่าที่วัดออกมาได้มีค่ายิ่งน้อย ยิ่งมีความเป็นกรดสูง ถ้าค่ายิ่งมากยิ่งมีความเป็นด่างสูง ดังนั้น ค่าpH ที่ 1-6 จะจัดว่ามีสภาวะเป็นกรด

ส่วนpH ที่ 8-14 จัดว่ามีสภาวะเป็นด่าง และ pH 7 คือ ไม่มีความเป็นกรดเป็นด่าง และจะถือว่ามีค่าเป็นกลาง

ภาวะความเป็นกรด-ด่างในร่างกาย

ร่างกายเรามีเลือดอยู่ประมาณ 5 ลิตร หรือคิดเทียบกับร้อยละ 7-8 ของน้ำหนักตัว โดยเลือดจะประกอบไปด้วย น้ำเลือด,เกล็ดเลือด,เม็ดเลือดแดง และเม็ดเลือดขาว

น้ำเลือด (พลาสมา)

เป็นส่วนประกอบส่วนมาก ประมาณ 55%ของเลือดทั้งหมด มีหน้าที่หลักคือ ลำเลียงเอ็นไซม์ ฮอร์โมน แก๊ส แร่ธาตุ วิตามิน และสารอาหารประเภทต่างๆ ที่ผ่านการย่อยมาแล้วไปให้เซลล์และรับของเสียจากเซลล์ส่งไปกำจัดออกนอกร่างกาย

ซึ่งน้ำเลือดจะมีสภาวะเป็นด่างเล็กน้อยโดยมีค่าpH อยู่ประมาณ 7.4 เพื่อให้กระบวนการทำงานในร่างกายจะเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพที่สุด โดยเฉพาะการย่อยอาหารและดูดซึม รวมไปถึงการขจัดของเสียออกจากร่างกาย

สาเหตุของภาวะกรดเกินในร่างกาย

สาเหตุหลักๆที่ทำให้ร่างกายมีความเป็นกรดสูง ได้แก่ ความเครียด สารพิษ เชื้อโรค และอาหารที่เรารับประทาน โดยอาหารที่ทำให้ร่างกายเกิดสภาวะเป็นกรด เราก็ควรลดการบริโภคลง ได้แก่

• อาหารประเภทแป้งและคาร์โบไฮเดรต โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกที่ขัดสีจนขาวแล้ว
• อาหารที่มีส่วนผสมของน้ำตาลโดยเฉพาะอย่างยิ่งน้ำตาลทรายขาวและผลิตภัณฑ์จากน้ำตาล
• ขนมหวาน ไอศกรีม ผลไม้กระป๋อง น้ำอัดลม
• ของหมักดอง น้ำส้มสายชู
• น้ำชา กาแฟ และเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์
• เนื้อสัตว์ทุกชนิดรวมทั้งนมวัว

ภาวะกรดเกินของร่างกาย

ปกติแล้วขบวนการต่างๆในร่างกายทั้งการหายใจ การย่อยอาหาร การไหลเวียนโลหิต การผลิตฮอร์โมน จะทำงานร่วมกันอย่างเป็นระบบเพื่อควบคุมสมดุลกรด-ด่าง (ค่าpH) ภายในร่างกาย

• เมื่อร่างกายมีภาวะเป็นด่าง เซลล์ต่างๆจะแข็งแรง เนื่องจากเซลล์จะได้รับสารอาหารที่จำเป็นและออกซิเจนอย่างเพียงพอ
• ในภาวะที่ร่างกายเป็นกรดมากเกินไปจะส่งผลทำให้ปริมาณออกซิเจน และสารอาหารที่เซลล์ควรได้รับน้อยลงไปด้วย

เมื่อเซลล์ขาดออกซิเจนนานๆจะก่อให้เกิดความผิดปกติในร่างกายส่วนต่างๆ เกิดการคั่งค้างของของเสียรอบๆเซลล์ ก่อให้เกิดความเสื่อม ความเจ็บป่วยและโรคต่างๆ ตามมาได้

โดยเฉพาะเซลล์มะเร็งซึ่งจะเจริญได้ดีในสภาวะที่เป็นกรด พบว่าที่ค่า pH ที่สูงกว่า 7.4 เล็กน้อย เซลล์มะเร็งจะหยุดการพัฒนาหรือแพร่กระจาย และที่ระดับ pH 8.5 เซลล์มะเร็งจะตาย แต่เซลล์ที่ดีจะยังมีชีวิตอยู่

อาการเมื่อร่างกายมีภาวะเป็นกรด

1. เหนื่อยง่าย ไม่ค่อยมีแรงในการออกกำลังกาย

2. ผิวแห้งหยาบ ไม่ชุ่มชื้น

3. อ้วน ลงพุง

4. เกิดอาการภูมิแพ้บ่อย ป่วยง่าย

5. สิวเห่อ กลากเกลื้อน

6. เกิดอาการเหน็บชาตามข้อต่อต่างๆ

7. ภาวะกระดูกพรุน

อาหารเพิ่มความเป็นด่างให้ร่างกาย

อาหารที่ดีต่อสุขภาพ และเหมาะสำหรับการปรับสมดุลร่างกาย คือ อาหารที่ทำให้เกิดของเสียที่มีค่าความเป็นกรดน้อยที่สุด หรืออาหารที่ทำให้เกิดสภาวะเป็นด่าง

ได้แก่ อาหารประเภทผักและผลไม้ โดยเฉพาะสาหร่าย หน่อไม้ฝรั่ง แตงกวา มะเขือเทศ ถั่ว ผักกาด ผักชีฝรั่ง เครื่องเทศ หัวหอม คึ่นฉ่าย แครอท ฟักทอง มะนาว ส้ม สับปะรด กีวี่ เชอรี่ สตรอเบอรี แตงโม กล้วย แอปเปิ้ล อะโวคาโด

การกินอาหารที่มีสภาพเป็นกรดให้น้อยลง และเพิ่มปริมาณอาหารที่เป็นด่างให้มากขึ้น จึงจำเป็นสำหรับคนที่ต้องการมีร่างกายแข็งแรง

เราควรบริโภคอาหารที่ทำให้ร่างกายเกิดสภาวะเป็นด่างคิดเป็นสัดส่วนประมาณ 70-80%ของอาหารทั้งหมด เพื่อให้ได้สมดุลกรดด่างที่เหมาะสม รวมไปถึงการดื่มน้ำมากๆ

หรือรับประทานอาหารเสริมที่มีฤทธิ์เป็นด่าง หายใจลึกๆยาวๆ นอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ และควบคุมความเครียด เท่านี้ก็จะทำให้เรามีสุขภาพดีต่อไปแล้ว

บทความที่น่าสนใจ

• ปรับสมดุลร่างกาย ป้องกันมะเร็งด้วย Nutriga
• กำจัดอนุมูลอิสระด้วยเอนไซม์ SOD
• เบต้ากลูแคน กับ การรักษาโรคร้ายต่างๆ

The post ปรับสมดุล จากอาหารที่ทานเพื่อต้านมะเร็ง appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

โรคเสื่อมของร่างกาย (Degenerative disease) คือ โรคที่มีความเสื่อมถอยในการทำงานของเซลล์ หรือโครงสร้างของเนื้อเยื่อ หรือ อวัยวะต่างๆของร่างกาย ซึ่งมักมีสาเหตุมาจากความเสื่อมถอยของเซลล์ร่างกาย

ปัจจุบันโรคเสื่อมของร่างกายมักจะเกิดก่อนวัยอันควร เนื่องมาจากการใช้ชีวิต และวิถีชีวิตที่เปลี่ยนแปลงไป และมลภาวะต่างๆในสิ่งแวดล้อมโดยเฉพาะอากาศที่เราหายใจเข้าไปสู่ร่างกาย น้ำที่เราดื่ม ซึ่งมักมีสารพิษปนเปื้อนอยู่ด้วย

รวมถึงรูปแบบการรับประทานชนิดต่างๆ ที่ในปัจจุบันมักจะชอบรับประทานอาหารปิ้งๆย่างๆ รมควันและทอด ทำให้ร่างกายได้รับ อนุมูลอิสระเข้าสู่ร่างกายตลอดเวลา ซึ่งเป็นสาเหตุหลักของโรคเสื่อมของร่างกายตามมา และทำให้เกิดภาวะ แก่ก่อนวัย ในที่สุด

อนุมูลอิสระเกี่ยวข้องอย่างไรกับความแก่

ทฤษฎีเกี่ยวกับความแก่และความเสื่อมที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดคือ ทฤษฎีของอนุมูลอิสระที่เข้ามาทำลายเซลล์ ทำให้เซลล์เกิดความเสื่อม

ร่างกายของคนเราประกอบด้วยเซลล์จำนวนมาก เซลล์เหล่านี้จะประกอบกันเป็นเนื้อเยื่อ และอวัยวะต่างๆ ดังนั้นถ้าเซลล์เกิดความเสื่อมขึ้นมา การทำงานของเซลล์เหล่านั้นก็จะผิดปกติไปหรือทำหน้าที่บกพร่อง ก็จะทำให้เกิดโรคเสื่อมและแก่ชราขึ้นมาได้

บางคนอาจจะมีอาการแก่ก่อนวัยทั้งๆที่อายุยังน้อย โดยสัญญาณแห่งความเสื่อมของเซลล์ที่พบได้เช่น เหนื่อยง่าย นอนไม่หลับ ปวดข้อ ปวดเข่า ท้องผูก อาหารไม่ย่อย อารมณ์ทางเพศลดลง มีริ้วรอย หรือซึมเศร้า

โดยที่อาการเหล่านี้ถ้าไม่ได้รับการดูแลที่ถูกต้องและรับประทานอาหารที่เหมาะสม อาจทำให้อาการลุกลามจนกลายเป็นโรคเรื้อรังอื่นๆตามมาได้เช่น โรคเบาหวาน ความดันโลหิตสูง มะเร็ง หรืออัลไซเมอร์

อนุมูลอิสระคืออะไร ?

อนุมูลอิสระคือโมเลกุลที่ไม่คงตัว มีอิเล็กตรอนไม่ครบคู่ เมื่อเข้ามาในร่างกายก็จะไปแย่งจับกับอิเล็กตรอนของเซลล์ในร่างกาย ทำให้เกิดพิษกับเซลล์ และเกิดการอักเสบ ทำลายเนื้อเยื่อต่างๆตามมา

เช่น ถ้าไปจับกับหลอดเลือด ก็จะทำให้หลอดเลือดแข็งตัว ไปที่สมองก็ทำให้สมองเสื่อม ความจำเสื่อม ไปที่ผิวหนังก็ทำลายคอลลาเจนทำให้ผิวเหี่ยวย่น หรือถ้าไปทำลาย DNA ของเซลล์ในร่างกาย ก็จะทำให้เกิดการเจริญที่ผิดปกติ ก่อให้เกิดโรคมะเร็งได้

อนุมูลอิสระมาจากไหน

อนุมูลอิสระมีที่มาทั้งจากภายนอกและภายในร่างกายได้แก่ มลพิษในอากาศ ฝุ่นละอองต่างๆ ควันบุหรี่ แสงแดด และความร้อนต่างๆ การได้รับรังสีหรือยาบางชนิดเป็นต้น

แต่อนุมูลอิสระที่พบมากที่สุดเกิดจากการเผาผลาญอาหารที่กินเข้าไปในร่างกาย  ร่างกายก็เหมือนกับรถยนต์ที่ต้องเผาผลาญน้ำมันเชื้อเพลิงให้เป็นพลังงานในการขับเคลื่อน และต้องปลดปล่อยของเสียออกมาทางท่อไอเสีย เมื่อเรากินอาหารเข้าไปก็จะเกิดการเผาผลาญอาหารเช่นกัน

ในไมโตคอนเดรียที่อยู่ในเซลล์กลายเป็นพลังงานให้ร่างกาย และปล่อยของเสียเป็นอนุมูลอิสระเกิดขึ้นในเซลล์ คล้ายๆกับการทำปฏิกิริยาของออกซิเจนกับเหล็ก ที่ส่งผลให้เหล็กขึ้นสนิม

 หรือในกรณีที่เราปอกแอปเปิ้ลทิ้งไว้ให้ถูกอากาศ แอปเปิ้ลจะมีการเปลี่ยนสี นั่นเป็นเพราะมีอนุมูลอิสระที่เกิดขึ้นจากออกซิเจนทำปฏิกิริยากับเนื้อแอปเปิ้ลนั่นเอง

รวมถึงการที่น้ำมันที่ถูกเก็บไว้นานๆ แล้วมีกลิ่นหืน ก็เป็นเพราะผลจากการทำปฏิกิริยาของน้ำมันกับออกซิเจนก่อให้เกิดอนุมูลอิสระเช่นกัน

ดังนั้น ทุกครั้งที่ร่างกายเผาผลาญสารอาหารให้เป็นพลังงาน ออกซิเจนจะถูกเปลี่ยนเป็นอนุมูลอิสระที่ชื่อว่า ซูเปอร์ออกไซด์ (Superoxide) ซึ่งมีอันตรายต่อร่างกายอย่างมหาศาล เพราะสามารถทำลายเซลล์ของร่างกายได้ถึงระดับ DNA

และเป็นจุดเริ่มต้นของโรคเสื่อมต่างๆ เช่น โรคเบาหวาน ความดัน โรคหัวใจขาดเลือด หลอดเลือดสมองแตก อัมพาต หรือโรคมะเร็ง ด้วยเหตุผลที่คนในปัจจุบันได้รับอนุมูลอิสระเพิ่มมากขึ้น จึงทำให้มีคนป่วยและเสียชีวิตด้วยโรคเหล่านี้สูงขึ้นอย่างมาก

โดยโรคที่คนเสียชีวิตมากที่สุดคือ โรคที่เกี่ยวกับหลอดเลือด นั่นก็คือ โรคหัวใจ รองลงมาคือ มะเร็ง ถัดมาก็เส้นเลือดในสมองแตก และเบาหวาน ตามลำดับ

โดยสถิติคนไทยเสียชีวิตจากโรคมะเร็งมากเป็นอันดับ 1 ในปีนึงคนไทยเป็นมะเร็งมากถึง 110,000 คน และในจำนวนนี้ก็เสียชีวิตไปประมาณ 80,000 ราย ส่วนอีก 30,000 ที่เหลือ ทยอยเสียชีวิตในปีถัดๆไป

ซึ่งภาวะโรคเสื่อมของร่างกายพบมากขึ้นในคนอายุที่ลดน้อยลง นั่นหมายความว่า อายุยังน้อย ก็ป่วยเป็นโรคเสื่อมของร่างกายกันแล้ว (หรือเรียกอีกอย่างว่าเกิดภาวะ แก่ก่อนวัย)

เมื่อป่วยเป็นโรคเสื่อมของร่างกายแล้ว แต่ละโรคต้องเสียค่าใช้จ่ายอย่างมากมายในการรักษาโรคเหล่านี้ บางรายต้องรับประทานยาตลอดชีวิต โอกาสหายขาดน้อยมาก และอาจจะต้องทุกข์ทรมานกับโรคเสื่อมเหล่านี้ไปจนกระทั่งเสียชีวิต

แล้วจะป้องกันการเสื่อมของร่างกายได้อย่างไร?

วิธีที่ดีที่สุดเพื่อป้องกันอนุมูลอิสระเข้ามาทำลายเซลล์คือ การควบคุมอาหารไม่ให้กินเกินความต้องการของร่างกาย หรือที่เราเรียกกันว่า Caloric restrictions

โดยปกติธรรมชาติของร่างกาย มีกลไกในการป้องกันและกำจัดอนุมูลอิสระที่ชื่อ ซูเปอร์ออกไซด์ (Superoxide) อยู่แล้ว นั่นก็คือ เอ็นไซม์ภายในร่างกาย

ที่ชื่อว่า ซุปเปอร์ออกไซด์ ดิสมิวเทส (Superoxide Dismutase) หรือ SOD ที่จะช่วยเปลี่ยนซูเปอร์ออกไซด์ที่อันตรายนี้ให้กลายเป็นน้ำและออกซิเจน

เพื่อลดการก่อโทษของอนุมูลอิสระในการทำอันตรายต่อเซลล์ของร่างกาย ส่งผลให้ร่างกายอยู่ได้อย่างปลอดภัย นี่เป็นกลไกธรรมชาติที่คอยป้องกันเซลล์ของร่างกายอยู่แล้ว แต่แม้ว่าร่างกายจะมีเอนไซม์ซุปเปอร์ออกไซด์ดิสมิวเทส (SOD) อยู่

แต่เอ็นไซม์ชนิดนี้จะมีปริมาณลดน้อยลงเรื่อยๆ เมื่อเรามีอายุที่เพิ่มมากขึ้น จนในที่สุดมีไม่เพียงพอต่อการกำจัดอนุมูลอิสระชนิดต่างๆ ก็จะทำให้เซลล์ของร่างกายเราเสื่อมลง

ส่งผลให้อวัยวะต่างๆภายในร่างกายของเราไม่สามารถทำงานให้มีประสิทธิภาพเหมือนเดิมได้ หลอดเลือดทำงานได้แย่ลง ตับ ตับอ่อน ไต ทำงานได้แย่ลง

เราจะป่วยเป็นโรคเสื่อมของร่างกาย เป็นโรคความดันโลหิตสูง โรคหลอดเลือดหัวใจ โรคหลอดเลือดสมองแตก ตีบ อัมพาต โรคเบาหวาน โรคไดและโรคมะเร็ง จนกระทั่งเราเสียชีวิตจากโรคต่างๆเหล่านี้ในท้ายที่สุด

สารต้านอนุมูลอิสระที่ร่างกายสร้างขึ้นได้เองมีอยู่ 2 วิธีคือ

1. การใช้เอ็นไซม์ในร่างกาย เช่นเอ็นไซม์ superoxide dismutase (SOD)  หรือเอ็นไซม์ glutathione peroxidase  โดยเอ็นไซม์ต่างๆเหล่านี้จะทำการสลายอนุมูลอิสระให้กลายไปอยู่ในรูปที่ไม่เป็นพิษต่อร่างกาย

และพบว่ามีแร่ธาตุหลายชนิดที่มีส่วนช่วยในการทำงานของเอ็นไซม์เหล่านี้ด้วยเช่น สังกะสี ทองแดง แมงกานีส และซีลีเนียม

2. สารต้านอนุมูลอิสระที่ไม่ใช่เอ็นไซม์ ได้แก่ วิตามินอี วิตามินเอ วิตามินซี รวมไปถึงสารต้านอนุมูลอิสระที่เรารู้จักกันดีคือ กลูต้าไธโอน โดยที่สารต้านอนุมูลอิสระเหล่านี้จะทำงานร่วมกัน และช่วยในการชุบชีวิตของสารต้านอนุมูลอิสระตัวอื่นๆได้

พอเราอายุมากขึ้น ความชราก็จะมีมากขึ้น สาเหตุหลักๆก็คือระดับฮอร์โมน วิตามิน แร่ธาตุ และกรดอะมิโนต่างๆในร่างกายของเราลดลงไป รวมถึงประสิทธิภาพของร่างกายในการย่อยและดูดซึมอาหารก็ลดลงด้วย

ดังนั้นถ้าเรารู้ถึงความสำคัญของสิ่งต่างๆเหล่านี้และบำรุงเพิ่มเติมให้สมดุลก็จะสามารถชะลอความชราออกไปได้นานมากขึ้น การกินอาหารแบบจำกัดแคลอรี่

โดยมีการเลือกกินอาหารอย่างเหมาะสมโดยเฉพาะผักและผลไม้ ซึ่งเป็นอาหารที่มีวิตามิน แร่ธาตุและกากใยสูงจึงช่วยป้องกันโรคที่เกิดจากวัยชราได้

ปริมาณสารอาหารที่แนะนำในแต่ละวัน ซึ่งสามารถบอกได้ว่าร่างกายเราได้รับสารอาหารเหล่านั้นเพียงพอแล้วหรือยัง ถ้าเราได้รับสารอาหารเหล่านี้ต่ำกว่าค่า RDA จะทำให้เราป่วยเป็นโรคได้

โดยค่านี้ได้จากการศึกษาค้นคว้าในคนหมู่มากทั่วไปและนำมาเฉลี่ย เพื่อให้ได้ข้อสรุปสำหรับคนทั่วๆไปเพื่อใช้เป็นแนวทางว่าอย่างน้อยควรจะได้รับสารอาหารปริมาณเท่าไหร่?

ถ้าเราต้องการสารอาหารในระดับที่ทำให้เกิดประโยชน์สูงสุดล่ะก็ เราจำเป็นต้องรับประทานอาหารเสริมเพื่อเติมเต็มให้เรามีสุขภาพดีเพียงพอต่อการป้องกันโรคภัยไข้เจ็บในสภาพปัจจุบัน

กินอาหารเสริมอะไรดี

ก่อนอื่นต้องเข้าใจก่อนว่า ก่อนที่จะกินอาหารเสริมเราควรจะต้องมีการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการกินอาหารและการใช้ชีวิตเช่น ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ ไม่นอนดึก ไม่ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ ซึ่งพฤติกรรมเหล่านี้ส่งผลต่อสุขภาพเป็นอย่างมาก

เมื่อเรารู้แล้วว่าสาเหตุการแก่ที่สำคัญเกิดจากอนุมูลอิสระที่เข้ามาทำลายเซลล์รวมถึงภาวะอักเสบเรื้อรัง  และเมื่อเราอายุมากขึ้นร่างกายจะผลิตสารต้านอนุมูลอิสระได้น้อยลง

จนเกิดภาวะไม่สมดุล สารต้านอนุมูลอิสระนี้มีความสำคัญเพราะสามารถช่วยป้องกันและชะลอการเกิดโรคภัยไข้เจ็บต่างๆได้

การกินอาหารเสริมต้านอนุมูลอิสระจึงน่าจะเป็นตัวเลือกที่เหมาะสม เราควรกินทีเดียวรวมกันหลายชนิดเนื่องจากสารต้านอนุมูลอิสระเหล่านี้จะทำงานกันเป็นทีม ไม่ว่าจะเป็นวิตามินหรือแร่ธาตุต่างๆที่เป็นสารต้านอนุมูลอิสระ

รูปแบบของสารอาหารแต่ละชนิดก็มีความสามารถในการดูดซึมที่แตกต่างกันเช่น กลูต้าไธโอนที่หลายคนนำมากินเพื่อผิวขาวใส จริงๆแล้วมันเป็นเพียงโปรตีนชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วยกรดอะมิโนที่สำคัญ 3 ตัว

คือ Glycine glutamine  และ cysteine  เมื่อผ่านเข้าสู่กระเพาะอาหารจะถูกย่อยสลายเป็นกรดอะมิโนและส่วนเกินก็จะถูกขับออกทางลำไส้ ร่างกายเราไม่สามารถดูดซึมเจ้าตัว glutathione จากการกินได้ จึงแทบจะไม่เกิดประโยชน์เลย

ปกติร่างกายเราจะมีการสร้างกลูต้าไธโอนได้ด้วยตัวเองอยู่แล้ว ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดคือ ช่วยให้ร่างกายสร้างขึ้นเองโดยกินสารตั้งต้นของมันคือ N-acetylcysteine จะดีกว่า

ปัจจุบันมีบริษัทที่ผลิตอาหารเสริมมากมาย เราควรต้องตรวจสอบคุณภาพและมาตรฐานของผลิตภัณฑ์เหล่านี้ เพื่อที่จะนำมาใช้เพื่อให้เกิดประโยชน์และปลอดภัยสูงสุด

สรุปได้ว่า

เอ็นไซม์ซุปเปอร์ออกไซด์ดิสมิวเทส เป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่กำจัดอนุมูลอิสระ ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของกระบวนการเกิดอนุมูลอิสระ (Primary Antioxidant) ที่มีประสิทธิภาพสูงสุดในการลดการเกิดความเสียหายของเซลล์

สามารถป้องกันอนุมูลอิสระได้ลึกถึงระดับดีเอนเอ จึงสามารถป้องกันโรคเสื่อมต่างๆให้กับร่างกาย และยังสามารถชะลอความชรา ทำให้มีสุขภาพที่แข็งแรงในขณะที่มีอายุเพิ่มขึ้นได้ดีที่สุด

ด้วยเหตุผลนี้เอ็นไซม์ซุปเปอร์ออกไซด์ดิสมิวเทสจึงได้รับการรับรองจากนักวิทยาศาสตร์ทั่วโลกว่าเป็นสุดยอดของสารต้านอนุมูลอิสระที่มีประสิทธิภาพสูงสุด “Master Anti-Oxidation”

S.O.D คือผลิตภัณฑ์อาหารเสริมต้านอนุมูลอิสระที่ดีที่สุดในโลก สามารถต้านอนุมูลอิสระ ปิดกลไกการเกิดความเสื่อมของเซลล์ได้ทุกขั้นตอน

• ชะลอความเสื่อมของร่างกาย

• ต่อต้านริ้วรอย

• ผิวพรรณทนต่อแสงแดดได้ดีขึ้น (เหมาะกับคนที่ต้องทำงานกลางแจ้งหรือเผชิญกับแสงแดดเป็นประจำ)

• เสริมสร้างประสิทธิภาพการทำงานร่างกายแบบองค์รวม

• ช่วยให้ระบบต่างๆภายในร่างกาย ทำงานได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

• เสริมสร้างระบบภูมิคุ้มกันให้แข็งแรง

• เสริมสร้างระบบสืบพันธุ์ ให้มีประสิทธภาพดีขึ้น

• เพิ่มพลังงานให้กับร่างกาย

• ช่วยควบคุมน้ำหนัก

• ช่วยให้นอนหลับสนิท

บทความน่าสนใจ

• ชะลอวัย ลดแก่และสุขภาพดีด้วยเอนไซม์ S.O.D
• เครื่องดื่มเอนไซม์ S.O.D สุดยอดสารต้านอนุมูลอิสระ
• ดูแลสุขภาพ ให้อายุยืน อ่อนวัย ด้วยเอนไซม์ต้านอนุมูลอิสระ

The post ไม่อยาก ‘แก่ก่อนวัย’ ต้องเข้าใจโรคเสื่อมของร่างกาย appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.

เพราะการ รักษามะเร็ง ด้วยวิธีใหม่ๆที่ดูเหมือนว่าจะตีกลับเป็นล้มเหลวลงแทบทุกวัน การกลายพันธุ์ของเซลล์ที่รุนแรงนำหน้านักวิทยาศาสตร์ไปหนึ่งก้าวเสมอ

แต่เมื่อมีฐานข้อมูลระดับโลกอย่างมหาศาลร่วมกับเซลล์ที่ดัดแปลงพันธุกรรมให้มีภูมิคุ้มกันได้ และปัญญาประดิษฐ์ ทุกวันนี้นักวิทยาศาสตร์ก็กำลังหาหนทางต่อสู้กับมะเร็งลึกไปจนถึงต้นตอของมันเองเลย

ความยากของการรักษามะเร็งสร้างแรงกดดันให้นักวิทยาศาสตร์  5 ข้อหลักๆคือ

1. เซลล์มะเร็งกลายพันธุ์เร็วมาก จึงหลุดรอดการรักษาของแพทย์ไปได้

2. ก้อนเนื้อเติบโตแต่ตรวจไม่พบจนกว่ามันจะเป็นก้อนใหญ่มากจนดื้อยา

3. เนื้องอกทั้งหมดแตกต่างกัน แต่ละชนิดต้องใช้วิธีรักษาของตัวเอง

4. เซลล์มะเร็งทำให้เซลล์สุขภาพดีหันมาช่วยให้เซลล์มะเร็งเติบโต

5. การทดลองในสัตว์ทำให้เข้าใจประสิทธิภาพของยาผิดพลาดไป

ผู้แข็งแรงที่สุดเท่านั้นที่อยู่รอด

เซลล์มะเร็งก็เหมือนสัตว์โคลนนิ่ง มันต้องต่อสู้เพื่อให้อยู่รอดในสภาวะที่ยากลำบากทำให้มันต้องพัฒนาอย่างรวดเร็ว

• ชีวิตของเนื้องอกมะเร็งอยู่ในอันตรายตลอดเวลา เลือดไปหล่อเลี้ยงน้อยทำให้ขาดออกซิเจน ระบบภูมิคุ้มกันก็โจมตีตลอดเวลา และแพทย์ก็พยายามจะฆ่ามันด้วยรังสีรวมทั้งเคมีบำบัดอีก

• การกลายพันธุ์เพิ่มความสามารถของเซลล์ ด้วยการกลายพันธุ์เซลล์มะเร็งแต่ละเซลล์จะเกิดลักษณะใหม่ที่เป็นประโยชน์ขึ้น มันอาจจะปล่อยสารสื่อประสาทที่ไปยับยั้งระบบภูมิคุ้มกันหรือผลิตโปรตีนที่ปั้มยาคีโมออกจากเซลล์ก็ได้

• ผู้อยู่รอดพัฒนาอีกครั้ง เซลล์มะเร็งที่ต้านทานได้มากที่สุดจะอยู่รอด และพัฒนาขึ้นมาเป็นเซลล์ประเภทใหม่ที่มีลักษณะอื่น ภูมิคุ้มกันและแพทย์คอยโจมตีมันต่อเนื่อง แต่สุดท้ายแล้ว เซลล์มะเร็งที่ต้านทานได้ดีที่สุดก็จะมีชัยเหนือกว่า

เนื้องอกกลายพันธุ์ตลอดเวลา

เซลล์มะเร็งก้าวนำแพทย์ 1 ก้าว เซลล์มะเร็งที่ลุกลามเร็วจะมีอาวุธใหม่ๆ ทำให้มันเลี่ยงการรักษาที่ดีที่สุดได้ แพทย์จะใช้การผ่าตัด ฉายรังสี และเคมีบำบัดในการโจมตีมะเร็งที่รุนแรงที่สุด แต่เซลล์เหล่านี้จะตีโต้กลับมา เพราะเนื้องอกเรานี้มีเซลล์ที่ต้านทานต่อการโจมตีได้

เซลล์มะเร็งนั้นกลายพันธุ์ได้เร็วกว่าเซลล์ปกติ ทำให้เกิดลักษณะใหม่ขึ้น นั่นแปลว่าเนื้องอกหนึ่งอาจมีเซลล์มะเร็งได้หลายชนิด เซลล์บางส่วนต้านทานรังสีหรือเคมีบำบัด

บางอย่างก็หลบหนีทั้งสองอย่างได้โดยไร้อันตราย ถึงจะมีมะเร็งไม่กี่เซลล์รอดจากการรักษาได้ แต่มันก็จะเติบโตมาเป็นเนื้องอกใหม่ได้อีกอย่างรวดเร็ว

เมื่อเนื้องอกใหม่โตขึ้น มันจะเกิดการกลายพันธุ์อีกครั้งแล้วเปลี่ยนเป็นเซลล์หลายๆชนิด ถึงจุดหนึ่งเซลล์บางส่วนก็จะสามารถหลุดออกจากอวัยวะที่อยู่ได้ แล้วแพร่ไปตามกระแสเลือดสู่อวัยวะอื่น ทำให้เกิดภาวะลุกลาม ซึ่งแพทย์แทบไม่มีวิธีต่อกรด้วยเลย

ฐานข้อมูลแผนที่มะเร็ง

ปัจจุบันเรามีข้อมูลสาธารณะมหึมาช่วยให้นักวิทยาศาสตร์ทั่วโลกแบ่งปันความรู้เรื่องมะเร็งได้ ฐานข้อมูลนี้ประกอบไปด้วยข้อมูลเกี่ยวกับวิธีกลายพันธ์แบบต่างๆ ส่งผลกับเซลล์มะเร็งอย่างไร และวิธีนับพันๆวิธีที่โปรตีนจะมาทำงานร่วมกัน

ความรู้สะสมนี้ทำให้วิเคราะห์พฤติกรรมมะเร็งได้ในรายละเอียด นักวิทยาศาสตร์จึงต่อสู้กับโรคที่ร้ายแรงและเอาชนะได้ แม้ว่าเซลล์มะเร็งจะพัฒนาลักษณะใหม่ๆที่ทรหดขึ้นก็ตาม

ในปี 1999 มียาชนิดใหม่ที่ดูดี ทำให้ก้อนมะเร็งในหนูทดลองหยุดเติบโตยานี้มีชื่อว่า SPI-77 มีประสิทธิภาพการรักษามากกว่าการใช้ยาเคมีบำบัดปกติและมีผลข้างเคียงน้อยกว่าด้วย

ไม่นานผู้ผลิตก็ใช้เงินหลายล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อทดสอบยานี้ในคน แต่การทดลองต้องหยุดลงอีกครั้ง เพราะ SPI-77 แทบไม่มีผลอะไรเลยและต่อมาก็ถูกยกเลิกและลืมกันไป

ยารักษามะเร็งใหม่ๆอีกกว่า 95% ในแต่ละปีก็ประสบชะตากรรมแบบเดียวกันนี้เมื่อนำมาทดลองกับมนุษย์ แม้แต่ยาที่ได้รับการอนุมัติแล้วก็ยังมีผลจำกัด แต่ยาที่รักษาสภาวะอื่นๆเช่น การติดเชื้อกลับประสบความสำเร็จในมนุษย์กว่ามาก

เซลล์มะเร็งนั้นมีความสามารถเหลือเชื่อ ในการหลบหลีกทุกสิ่งที่นักวิทยาศาสตร์ใช้เพื่อโจมตีมัน ทำให้โรคนี้สังหารคนไปราวปีละกว่า 8 ล้านคน จำนวนนี้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆและนักวิทยาศาสตร์ก็ยังไม่ยอมแพ้

ทุกๆวินาทีเซลล์นับพันล้านในร่างกายของคุณทำงานหนักเพื่อให้คุณมีชีวิตอยู่ พวกมันแบ่งตัวผลิตโปรตีนมากมาย สื่อสารระหว่างกัน รวมทั้งฆ่าตัวตายเพื่อให้ส่วนรวมคงอยู่

แต่แม้มีงานมากนับไม่ถ้วน กลไกของร่างกายก็มักทำงานได้ราบรื่นอย่างน่าประหลาดใจ แต่ลึกลงไปในระดับเซลล์ ที่จริงแล้วกลับมีข้อบกพร่องมากมายเกิดขึ้น ซึ่งอาจก่อให้เกิดผลลัพธ์ใหญ่หลวงต่อร่างกายส่วนที่เหลือได้

เมื่อเซลล์หนึ่งกำลังจะแบ่งตัว มันจะทำสำเนา DNA ของตัวมันเอง ทำให้เกิดเป็นเซลล์ลูก 2 เซลล์ แต่กระบวนการนี้มักจะผิดพลาด โชคดีที่เซลล์มีเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพ

ซึ่งปกติแล้วจะซ่อมแซมความผิดพลาดนี้ทันทีที่เกิดขึ้น แต่สารเคมีหรือรังสีจากภายนอกบางอย่างอาจจะก่อให้เกิดความผิดพลาดจนเซลล์ไม่สามารถแก้ไขได้ ผลลัพธ์ก็คือ สำเนาDNA ที่เซลล์ส่งผ่านไปยังรุ่นลูกๆนั้นมีความเสียหาย นำไปสู่การกลายพันธุ์ด้วย

ส่วนใหญ่แล้วความเสียหายนี้ไม่เป็นอันตราย แต่บางกรณีมันจะส่งผลต่อยีนที่เข้ารหัสโปรตีนสำคัญๆ การกลายพันธุ์อาจเปลี่ยนพฤติกรรมของโปรตีน

ทำให้ควบคุมการแบ่งตัวของเซลล์ไม่ได้ เซลล์มีมาตรการรักษาความปลอดภัยในรูปของโปรตีนที่ไปชะลอการแบ่งตัว แต่ถ้ามันกลายพันธุ์ด้วย เซลล์ก็จะกลายเป็นเซลล์มะเร็ง มันจะแบ่งตัวไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเกิดเป็นก้อนเซลล์หรือเนื้องอกซึ่งอาจทำลายอวัยวะที่มันอยู่ได้

การเติบโตไม่หยุดยั้งยังแปลว่า เซลล์มะเร็งอาจสร้างความผิดพลาดมากขึ้นได้ด้วยขณะที่มันแบ่งตัว ดังนั้นจึงอาจเกิดการกลายพันธุ์ใหม่ๆขึ้นได้ตลอดเวลา

นั่นแปลว่าเซลล์จะมีความสามารถใหม่ๆทำให้มันแพร่ลามไปยังอวัยวะอื่นๆได้ เซลล์ที่แพร่ลามรุนแรงทำให้อวัยวะล้มเหลวต่อเนื่องจนในที่สุดก็สังหารร่างกายที่มันถือกำเนิดขึ้นมา

ก๊าซพิษคือยามะเร็งแรก

นักวิทยาศาสตร์พบหลักฐานเนื้องอกในกระดูกของไดโนเสาร์อายุ 70 ล้านปี และพบอยู่ในมนุษย์อายุ 120,000 ปี ดังนั้นมะเร็งจึงไม่ใช่โรคใหม่ การหาวิธีรักษาเกิดขึ้นแล้วอย่างน้อยพันปี ชาวกรีกโบราณได้ทดลองกำจัดมะเร็งเต้านมด้วยวิธีผ่าตัดแบบโบราณ

อีก 14 ปีต่อมาก็ได้นำเทคโนโลยีใหม่มาทดลองใช้ เมื่อแพทย์ฝรั่งเศสยิงแสงเอ็กซเรย์เข้าไปในเนื้องอกของผู้ป่วย การรักษาทั้ง สองแบบมีประสิทธิภาพกำจัดเนื้องอกได้ 50% 

แต่ยังไม่ใช่วิธีที่จะรักษาได้หายขาด ทั้งยังไม่ใช่วิธีที่ปลอดภัยและอันตรายอีกด้วย ต่อมาจึงค้นพบว่ารังสีเอ็กซ์ทำให้เกิดผลข้างเคียงรุนแรงอย่างหนึ่งก็คือ มะเร็ง

ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 อาวุธที่ใช้ต่อสู้กับมะเร็งเกิดขึ้นอย่างน่าประหลาดใจนั่นคือก๊าซมัสตาร์ด ในสนามรบก๊าซนี้สังหารคนไปเกือบ 90,000 คนและทำให้มีผู้บาดเจ็บมากกว่าล้านแต่มันมีความลับทางการรักษาอยู่ด้วย

เมื่อแพทย์ทำการตรวจผู้รอดชีวิต กลับพบว่าเลือดของผู้ป่วยนั้นมีเซลล์เม็ดเลือดขาวต่ำกว่าปกติ อีกไม่กี่ทศวรรษถัดมาการค้นพบนี้ก็นำมาสู่การทดลองใช้ก๊าซกับผู้ป่วยที่เป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลือง

มะเร็งชนิดนี้เกิดขึ้นในเซลล์เม็ดเลือดขาวของระบบน้ำเหลือง ไม่ว่าจะเป็นการผ่าตัดหรือฉายแสงก็ไม่อาจกวาดล้างเซลล์มะเร็งที่แพร่ลามรุนแรงนี้ได้ มันหนีและกระจายตัวไปยังร่างกายส่วนอื่นๆ

ปี 1942  ผู้ป่วยได้รับการฉีดสารออกฤทธิ์จากก๊าซมัสตาร์ดชุดแรกเข้าไป อีก 10 วันให้หลังเนื้องอกทั้งหมดก็หายไป และได้พัฒนาการรักษาด้วยยาเคมีครั้งแรกขึ้นมา เป็นการรักษาที่ไม่ต้องผ่าตัดหรือฉายแสง แต่ใช้สารเคมีฆ่าเซลล์เนื้องอกแทน

อย่างไรก็ตาม การรักษานี้ยังไม่สมบูรณ์แบบเท่าไหร่นัก ยาเคมีทำให้คนไข้มีอาการป่วยหนักและอีก 1 เดือนให้หลังมะเร็งก็เริ่มกลับมาอีก เมื่อแพทย์ใช้วิธีเดิมรักษาอีกครั้งร่างกายของผู้ป่วยก็ไม่สามารถรับผลข้างเคียงไหว ไม่นานนักคนไข้ก็จะเสียชีวิต

นักวิทยาศาสตร์ “ห่อ”ยา

ปัจจุบันการผ่าตัด ฉายแสง และทำเคมีบำบัด ยังเป็นวิธีรักษามะเร็งโดยทั่วไปอยู่ วิธีเหล่านี้พัฒนาจากเดิมมามากแล้ว แต่จุดอ่อนดั้งเดิมก็ยังคงอยู่ การผ่าตัดและฉายแสงไม่สามารถกำจัดมะเร็งได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ถ้ามะเร็งแพร่ลุกลามแล้ว และแม้เคมีบำบัดจะส่งผลต่อเซลล์มะเร็งทั่วร่างกาย แต่ก็มีผลข้างเคียงรุนแรง เพราะมันจะฆ่าเซลล์ดีๆด้วย

ในความพยายามที่จะปกป้องเซลล์ดีๆของร่างกาย นักวิทยาศาสตร์ชาวอิสราเอล ได้พัฒนาวิธีใหม่ในการนำยาไปสู่เซลล์มะเร็ง พวกเขาใช้ยาเคมีบำบัด doxorubicin

ที่ห่ออยู่ในลูกบอลไขมันเล็กๆที่เรียกว่าไลโปโซม มีเส้นผ่านศูนย์กลางเพียง 100 นาโนเมตรและทดสอบในสัตว์ทดลอง เมื่อลูกบอลจิ๋วไหลเข้าสู่เลือด ยาจะถูกซ่อนเอาไว้อย่างปลอดภัย จึงไม่มีผลกับเซลล์ดี

ยาจะถูกลำเลียงไปยังเนื้องอกแล้วฆ่าเซลล์มะเร็งอย่างมีประสิทธิภาพ ไลโปโซมสามารถเข้าถึงเซลล์มะเร็งได้ผ่านทางเส้นเลือดที่ป่วยและรั่วรอบๆเนื้องอก ภายในเนื้องอก ยาเคมีจะรั่วออกมาจากไลโปโซมและส่งผลต่อเซลล์มะเร็ง

ในการจัดการให้ลูกบอลจิ๋วนี้มีประสิทธิภาพที่สุดก่อนที่จะทดลองกับมนุษย์แล้วประสบความสำเร็จ ไลโปโซมนี้ทำให้เกิดผลข้างเคียงน้อยลงกว่าเคมีบำบัดแบบเดิม

และได้รับการอนุมัติให้ใช้ในยุโรปและอเมริกาในชื่อว่า Calyx และ doxil ความสำเร็จของ Calyx กระตุ้นให้เกิดพัฒนาการของไลโปโซมชนิดใหม่ที่อาจจะนำมาใช้ต่อต้านมะเร็งชนิดอื่นๆได้ ซึ่งจะฆ่าเซลล์มะเร็งได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ยาที่มีแววถูกทิ้ง

SPI-77  เป็นหนึ่งในยาที่มีแววว่าจะรักษาได้คล้าย Calyx นั่นคืออยู่ในลูกบอลไขมันจิ๋ว แต่ว่าข้างในไม่ได้มี Doxorubicin SPI-77 แต่กลับมีซิสพลาตินอยู่

มันได้ผลดีมากในการกำจัดเซลล์มะเร็ง แต่ก็ทำให้เกิดผลข้างเคียงหลายๆอย่าง นักวิทยาศาสตร์หวังจะใช้ไลโปโซมเพื่อนำยาตรงไปยังเซลล์มะเร็งและทำลายเนื้องอกโดยไม่ให้เป็นอันตรายกับผู้ป่วย

แต่อีก2-3ปีต่อมา เมื่อนำ SPI-77 มาทดสอบกับผู้ป่วยโรคมะเร็งปอด ไลโปโซมกลับทำงานได้แย่กว่าการใช้เคมีบำบัดแบบเดิม ในผู้ป่วย 29 ราย ไม่มีรายใดได้รับผลดีเพิ่มขึ้นจากยาเลย

แต่กระนั้น SPI-77 ก็ไม่ถือว่าล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง ทุกวันนี้ นักวิทยาศาสตร์รู้ว่าการทดลองในสัตว์แบบนี้อาจจะให้ผลไม่เหมือนกับในมนุษย์ เซลล์มะเร็งปอดที่เติบโตตรงต้นขาจะไม่มีอะไรเหมือนเซลล์มะเร็งปอด

นอกจากนี้นักวิทยาศาสตร์ยังผิดพลาดด้วย เพราะไปทดสอบกับเนื้องอกตอนที่มันยังใหม่และมีขนาดเล็ก ในขณะที่มนุษย์มักจะได้รับการวินิจฉัยมะเร็งก็ต่อเมื่อมันมีขนาดค่อนข้างใหญ่แล้ว

การเลือกใช้ SPI-77 เพื่อทดลองอาจจะไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีที่สุดด้วยเพราะมันคือไลโปโซม จึงเข้าถึงเซลล์มะเร็งได้ยาก ถ้าหากเส้นเลือดที่ส่งไปถึงไม่ได้อ่อนแอและรั่ว

ซึ่งเนื้องอกจำนวนมากมีเส้นเลือดที่สุขภาพดี ไม่เป็นรู ผู้ป่วยที่มีเนื้องอกลักษณะนี้ก็จะไม่ได้รับประโยชน์มากเท่าไรจากการรักษาด้วยไลโปโซม แต่ถ้าเลือกผู้ป่วยที่มีเส้นเลือดรั่ว SPI-77 ก็อาจจะช่วยให้มีโอกาสฆ่าเซลล์มะเร็งได้มากขึ้น

หลังจากนั้นมา นักวิทยาศาสตร์สามารถสร้างเนื้องอกในแลปที่คล้ายคลึงเนื้องอกของผู้ป่วยแบบนี้ได้มากขึ้น ทั้งยังพัฒนาวิธีใหม่ๆ ซึ่งทำนายได้แม่นยำขึ้นว่าผู้ป่วยจะตอบสนองต่อการรักษาเฉพาะอย่างไรถึงจะดีที่สุด

การพัฒนานี้แปลว่านักวิทยาศาสตร์จะประเมินได้ดีขึ้นว่ายาชนิดไหนมีผลต่อมนุษย์จริงๆ และเลือกผู้ป่วยมะเร็งที่จะได้ประโยชน์จากวิธีการนั้นๆ ยิ่งไปกว่านั้นนักวิทยาศาสตร์ก็ยังได้คิดค้นวิธีรักษาใหม่ๆ ที่ก้าวหน้าจนคิดไม่ถึงในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา

ปัญญาประดิษฐ์เข้ามาช่วย

ปี 2017  ทางการสหรัฐรับรองวิธีรักษาใหม่อย่างรวดเร็วเป็นวิธีที่เรียกว่า คิมเรีย ซึ่งกำจัดมะเร็งต่างๆได้ในผู้ป่วยถึง 83% โดยเป็นผู้ป่วยที่รักษาด้วยวิธีเก่าๆแล้วไม่ได้ผล

คิมเรีย คือเซลล์ภูมิคุ้มกันของผู้ป่วยนั่นเองซึ่งสกัดออกมาจากเลือด หลังจากนั้นก็ทำการตัดต่อยีนใหม่ใส่เข้าไปทำให้มันรู้ว่าเซลล์ไหนคือเซลล์มะเร็ง

จากนั้นก็ฉีดเซลล์ภูมิคุ้มกันกลับเข้าไปในผู้ป่วย มันจะตรงเข้าไปหาเนื้องอกแล้วโจมตี การรักษาแบบนี้มีประสิทธิภาพมากจนสื่อทั่วโลกยกย่องว่าเป็นเหมือนเรื่องมหัศจรรย์ทางการแพทย์

อย่างไรก็ตามคิมเรียไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นทางตันเช่นเดียวกับไลโปโซม นักวิทยาศาสตร์เรียนรู้ถึงจุดอ่อนของการรักษาและชีววิทยาของมะเร็งเพิ่มขึ้นในทุกๆวัน พวกเขาใช้ความรู้เพื่อพัฒนาวิธีใหม่ และทำให้วิธีเดิมดีขึ้น

ยิ่งไปกว่านั้นเทคโนโลยีที่ก้าวหน้ามากยังทำให้นักวิทยาศาสตร์ก้าวไกลไปกว่าที่เคยด้วย เทคโนโลยีหนึ่งจากบริษัทของอเมริกา ซึ่งใช้คอมพิวเตอร์กับปัญญาประดิษฐ์ AI ทำให้สามารถค้นหายาใหม่ๆเพื่อต่อต้านมะเร็งและโรคอื่นๆได้

ระบบนี้สามารถตรวจจับข้อมูลมหาศาลจากห้องปฏิบัติการและโรงพยาบาลทั่วโลก เข้าไปดูในยีนของเซลล์มะเร็ง ตรวจสอบโครงสร้างทางเคมีของยาที่มีอยู่ และสำรวจการทดลองกับสัตว์และมนุษย์ที่มี

หลังจากวิเคราะห์อย่างหนักแล้วระบบจะบอกจุดอ่อนของเซลล์มะเร็ง และเสนอแนะยารักษาที่ดีที่สุดให้ กระบวนการนี้อาจใช้เวลานานหลายปี แต่ในไม่ช้าบรรดาแพทย์ก็จะมีอาวุธที่มีประสิทธิภาพเพื่อต่อสู้กับโรคมะเร็งจนชนะ

จะเห็นได้ว่า ท้ายที่สุดแล้วการรักษาก็มาถึงระบบภูมิคุ้มกันที่ยอดเยี่ยมภายในร่างกายของเรา วิธีที่มาจากภายนอกไม่ว่าจะฉายแสง หรือเคมีบำบัดฯก็ยังไม่ใช่คำตอบ

นั่นแปลว่า ณ วันนี้ที่เรายังต้องรอนวตกรรมดังกล่าวอยู่ สิ่งที่เราทำได้ก็คือ การป้องกันเสียแต่เริ่มแรกโดยการเสริมดเพิ่มภูมิคุ้มกันร่างกายให้มีประสิทธิภาพอยู่เสมอ ควบคุมอาหาร ออกกำลังกาย

รวมถึงหมั่นตรวจร่างกายอย่างสม่ำเสมอเพื่อเจอในระยะก่อนลุกลาม นี่แหล่ะคือ การคุมกำเนิดและกำจัดมะเร็งร้ายทั้งหลายให้อยู่หมัดนั่นเอง

บทความน่าสนใจ

• เพิ่มภูมิคุ้มกัน ป้องกันมะเร็งด้วย Nutriga
• ต้านแก่ ลดโรคร้ายด้วยสารต้านอนุมูลอิสระที่ดีที่สุดในโลก SOD
• เบต้ากลูแคนกับการรักษาโรคต่างๆ

The post รักษามะเร็ง ด้วยเทคโนโลยีล่าสุด appeared first on TisaTrendy : Wellness & Smart Living.